Chapter 335-336 (อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

Chapter 335

เด็กสาวออกมาพร้อมกับอาหารทอดใหม่ๆและถามว่า"เราควรจะทำไงดี?"

"ฉันควรทำอย่างไรดี?"หลินเฟยพูด"แน่นอน ฉันจะถามเขาว่าแต่ก่อนเขาทำอะไร."

"ได้"เด็กสาวพยักหน้า"งั้นก็กินกันก่อน."

เที่ยงวันต่อมา.

หลินเฟยพาเด็กสาวเข้าไปในเมืองและไปยังบ้านของลอร์ดแสง.

ด้านหน้าพวกเขาเป็นวิลล่าที่สูงใหญ่.

"มันมีถึง 4 ชั้นเลย!"หลินเฟยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและพูด"ดีกว่าที่เราเคยอยู่มาก่อน."

จากนั้นเขาก็ถอนหายใจ"ในช่วงวันสิ้นโลกมีคนที่มีการเป็นอยู่ดีกว่าเราจริงๆ."

ตอนนี้ทั้งสองเดินเข้าไปในวิลล่าแล้ว.

ไม่นานหลังจากที่พวกเขาเข้าประตู พวกเขาก็เห็นชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟาหันหลังให้กับประตู.

"หืม?"

หลินเฟยและเด็กสาวไม่สนใจคนๆนั้น เพราะพวกเขาได้กลิ่นมาม่าโชยออกมา.

"ในที่สุดเธอก็มา."

เมื่อลอร์ดแสงได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็หันกลับมามองที่ประตู.

เมื่อเขาเห็นคนทั้งสองเข้ามา เขาก็ตกใจเล็กน้อย.

ตอนนี้หลินเฟยและเด็กสาวถึงได้มองเห็นอย่างชัดเจน มีชามมาม่าอยู่หน้าโต๊ะโซฟา...

ไม่ใช่ว่าพวกเขาทั้งสองมีปัญหาเรื่องจมูก.

แต่ลอร์ดแสงนั้นกินมาม่าจริงๆ.

หลินเฟยลังเลและพูดว่า"คุณกำลังกินอาหารอยู่ พวกเรามารบกวนนายหรือเปล่า?"

จู่ๆเขาก็อยากจะกลืนคำพูดที่เขาพูดก่อนหน้านี้ หรือว่าจะมีคนที่ดีกว่าเขาจริงๆ แต่เขาคนนั้นไม่ใช่ลอร์ดแห่งแสงอย่างแน่นอน.

อยู่บ้านหลังใหญ่แต่ก็ยังกินมาม่าอยู่อีก.

หลินเฟยคิดถึงคำพูดก่อนหน้านี้ บางคนดูเหมือนจะดีแต่เปลือก แต่พวกเขาแค่ปกปิดปมด้อยของตัวเอง บางคนมีผิวขาว แต่ไม่รู้เลยว่าในร่มผ้านั้นเป็นกลากเป็นเกลื้อนหรือไม่.

ลอร์ดแสงไม่ตอบคำถามหลินเฟย เขาจ้องไปที่หลินเฟยและพูดว่า"ฉันจำได้ว่า ฉันเชิญแค่ปิงหลินเฉียนเว่ย นายเป็นใคร?"

"ฉันคือหลินเฟย ป่าเขียวและทะยานฟ้า."

"ฉันไม่สนใจชื่อของนาย"ลอร์ดแสงพูดตรงๆ"วันนี้ไม่มีอะไรให้นาย นายสามารถไปได้."

เมื่อเขาพูด เขาพูดเย็นชาและเย่อหยิ่งราวกับราชาที่ออกคำสั่ง.

หลังจากพูดอย่างนี้ เขาก็หยุดหลินเฟย เพราะในสายตาของเขาแล้ว หลินเฟยไม่คุ้มที่จะเสียเวลาคุยด้วย.

จุดประสงค์ของเขาคือ ปิงหลินเฉียนเว่ย.

ดังนั้นลอร์แสงจึงมองไปที่เด็กสาวและพูดอย่างจริงจังว่า"ปิงหลินเฉียนเว่ย ฉันชอบเธอ."

คำสารภาพนี้กระทันหันเกินไป.

หลินเฟยเข้าใจทันทีว่าลอร์ดแสงต้องการที่จะสวมเขา.

ไม่แปลกใจเลยที่คำพูดเมื่อคืนถึงแปลกๆ.

มันเหมือนกับที่เขาเคยเห็นตอนเล่นเกมส์ 'สาวน้อย ตามพี่มา พี่จะพาไปฟาร์มและฆ่าบอส'.

ผ่านไปหลายปีแล้ว คำพูดเสี่ยวๆแบบนี้ก็ยังมีอยู่อีก.

เด็กสาวพูดทันที"ได้โปรดอย่างพูดตลก นายเป็นฮีโร่ในหัวใจทุกคน ฉันเป็นแค่ผู้หญิงที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า ฉันไม่คู่ควรกับคุณ."

"นายเป็นคนดีมากและนายต้องเจอคนที่ดีกว่า."

ได้รับบัตรคนดี 1 ea.

ลอร์ดแสงทำหน้าประหลาดใจ.

"เธอแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ"มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นและพูดว่า"เธอเป็นคนแรกที่ปฏิเสธฉัน."

ลอร์ดแสงยิ้มและพูดว่า"หญิงสาว เธอปลุกสัญชาตญานของฉันแล้ว."

Chapter 336

ยี่หยู่เซว่: "..."

เขาป่วยหรอ?

แต่สาบานเหอะ ดูคำพูดเหล่านี้ เด็กยังไม่คุยกันไร้สาระอย่างนี้ เด็กสาวมองดูลอร์ดแสงอย่างจริงจังและพูดว่า"ขอบคุณสำหรับความรักของคุณ แต่ฉันมีคนที่ชอบแล้ว."

"หืม?"

ลอร์ดแสงขมวดคิ้วและพูดว่า"เขาเป็นใคร?"

เด็กสาวมองไปที่หลินเฟยที่อยู่ข้างๆเธอ.

"เป็นนายนั่นเอง"ลอร์ดแสงมองไปที่หลินเฟยและตอนนี้เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมชายคนนี้ถึงตามเธอมา กลับเป็นว่าเขาเป็นแฟนของปิงหลินเฉียนเว่ย.

เขามองไปที่หลินเฟยและถาม"นายชื่ออะไร?"

หลินเฟย: "..."

อยู่ๆเขาก็พูดอะไรก็ไม่รู้ เขาไม่รู้ว่าชายคนนี้มีปัญหาทางสมองหรือเปล่า.

"ฉันชื่อหลินเฟย"เขาพูดอีกครั้ง.

"หลินเฟย"ลอร์ดแสงพูดตามอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดว่า"ตอนนี้นายไปได้แล้ว ส่วนกุหลาบน้ำแข็งจะเป็นผู้หญิงของฉัน."

เขามองไปที่เด็กสาวอีกครั้งและพูด"ถึงเราจะยังไม่ทำความรู้จักกัน แม้ว่าเธอจะไม่คู่ควรกับฉันจริงๆ แต่ฉันก็สามารถช่วยเธอได้"

"ตราบใดที่เธอติดตามฉันในอนาคตและทำภารกิจยากๆกับฉันสำเร็จ เธอจะโด่งดังในเมืองชี่ไห่ในไม่ช้า."

"ในเวลานั้น เธอจะคู่ควรกับฉัน."

เด็กสาว: "..."

หลินเฟย: "..."

ทั้งสองตระหนักได้ถึงปัญหาร้ายแรงในเวลาเดียวกัน นั่นก็คือลอร์ดแสงมีปัญหาด้านสมองและเลยมาถึงจุดที่กู่ไม่กลับแล้ว!

"ฉันไม่สนใจที่จะมีชื่อเสียงก้องโลก"เด็กสาวพูด"ที่ฉันสนใจคือการเดินทางรอบโลกกับหลินเฟย นายเป็นคนดี นายจะต้องหาคนที่ดีกว่านี้ได้อย่างแน่นอน."

ได้บัตรคนดีเพิ่มอีก 1ea.

รอยยิ้มบนใบหน้าของลอร์ดแสงแข็งขึ้นเล็กน้อยและพูดว่า"เธอต้องการเดินทางไปรอบโลกกับเขาและไม่มีบ้านที่มั่นคง?"

"มันไม่สำคัญสำหรับฉันว่าจะต้องมั่นคงหรือไม่มั่นคง"ยี่หยู่เซว่ยิ้มจางๆและพูดว่า"สำหรับฉันสิ่งที่สำคัญจริงๆคือ....ใครคือคนที่อยู่ข้างฉัน."

"ถ้าหลินเฟยอยู่ข้างฉัน ฉันก็ไม่สนใจว่าเขาจะเป็นอย่างไง ฉันอาจจะรู้สึกมีความสุขอย่างมาก."

"และถ้าเป็นเขา แม้ว่าจะมีภูเขาทองภูเขาเงินกองอยู่ด้านหน้า ฉันก็ไม่สนว่าจะต้องอดอยากหรือไม่."

มองไปที่เด็กสาว หลินเฟยรู้สึกประทับใจอย่างมาก.

บอกตามตรงนี้เป็นครั้งแรกที่มีคนพูดแบบนี้กับเขาเมื่อเขาโตขึ้นมา.

ลอร์ดแสงหยุดนิ่งและใบหน้าของเขาก็ดูลำบากเล็กน้อย.

โดยปฏิเสธ 2 ครั้งติด บางทีคนอื่นอาจทนได้ แต่เขารับไม่ได้ เพราะเขารู้ว่าเขาเป็นใคร เขาคือผู้คุมกฏ ลอร์ดแสง ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมือง F!

เขาชำเลืองมองเด็กสาวและพูดว่า"หญิงเอ๋ย เธอไม่รู้ซะแล้วว่าอะไรดีไม่ดี."

จากนั้นดวงตาของเขาก็จ้องมองไปที่หลินเฟยและพูดว่า"พรุ่งนี้ตอนเที่ยง ฉันจะสู้กับนายที่หน้าชุมนุม ผู้ชนะจะอยู่และผู้แพ้จะต้องออกจากเมือง F."

หลินเฟยเงียบไปครู่หนึ่ง.

จากนั้นเขาก็พยักหน้าอย่างจริงจังและพูดว่า"ได้."

"แค่นี้แหละ แล้วเจอกันตอนเที่ยงพรุ่งนี้"หลินเฟยพูด"ฉันจะไปที่นั่นแน่นอน ฉันจะไม่บ่นหรืออิดออดเลย."

ลอร์ดแสงมองไปที่หลินเฟย เขารู้สึกเสมอว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เขาก็ไม่พบอะไร.

หลินเฟยพาเด็กสาวออกไป.

"ทำไมคุณถึงตอบตกลง?"เด็กสาวงง.

"มันเหลืออดเกินไป"หลินเฟยพูด"เป็นครั้งแรกที่ฉันตกลงตามน้ำไปกับการเดิมพันกับเขา"