HK ตอนที่ : 80

เวลาผ่านไป วันที่ 24 ตุลาคม วันก่อนการแข่งขันการประกวดซอฟต์แวร์ของมหาวิทยาลัย!

โคโนะอิจิโระและตัวแทนจากแคนนอนเนื่องจากปัญหาการอาการบาดเจ็บยังทำให้พวกเขายังคงอยู่ในโรงพยาบาลชวนฮูเพื่อรักษาตัว

เมื่อเวลา 8 โมงเช้า ชิเล่ยเดินเข้ามาในเส้นทางที่มีต้นไม้อยู่เรียงรายภายในเขตมหาลัย หลี่เซี่ยหยูเดินเคียงข้างเขาอย่างเงียบๆ ถือหนังสืออยู่ในมือสองเล่มและใส่แว่นตาขอบดำทำให้ดูเป็นผู้ทรงภูมิปัญญา

"ชิเล่ยบนเว็บบอร์ดของมหาลัย เฉินหมิงโพสต์ว่านายเคยสัญญาไว้ว่าจะเชิญผู้ผลิตที่มีชื่อเสียงมาเป็นกรรมการในการแข่งซอฟแวร์ของมหาลัยครั้งนี้ นายจะยังไง?" น้ำเสียงของหลี่เซี่ยหยูเต็มไปด้วยความกังวล

ชิเล่ยดันแว่นตาของเขาขึ้ยบนจมูก หันมองดันข้างที่เหมือนกับกำลังมองคนที่ชอบ "เซี่ยหยูมันจะเป็นไปตามที่ฉันพูดแน่นอน!"

หลี่เซี่ยหยูขมวดคิ้มเป็นปม "ชิเล่ย วันนี้ก็วันที่ 24 แล้วและพรุ่งนี้ก็เป็นวันประกวดซอฟแวร์แล้วนะ ถ้านายยังเชิญผู้ผลิตที่มีชื่อเสียงมาไม่ได้ เพียงแค่บอกฉัน ฉันจะไปพูดกับอาจารย์จางซ่งให้ แล้วให้เขาล้างโพสต์บนเว็บบอร์ดของมหาลัยให้ได้"

ในฐานะหัวหน้าห้องคอมพิวเตอร์ จางซ่งมีสิทธิ์และอำนาจ เขาเป็นผู้ดูแลระบบบนเว็บบอร์ดของมหาลัย หลี่เซี่ยหยูเป็นกังวลเรื่องชิเล่ย ซึ่งหมายความว่าเธอจะช่วยพูดกับจางซ่งให้แล้วให้เขาช่วยลบโพสต์ทั้งหมดที่ด่าชิเล่ย

ชิเล่ยส่ายหัวพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "เซี่ยหยูเธอไม่ต้องกังวลไป ฉันเชิญบริษัทผู้ผลิตที่มีชื่อเสียงสองแห่งสำเร็จแล้ว พวกเขากำลังมาที่เขตชวนฮูนี้"

หลี่เซี่ยหยูยิ้มที่มุมปากและมีลักยิ้ม แต่เดิมคิ้วที่ขมวดอยู่ก็คลายออก

"อืม ดีแล้ว!"

ชิเล่ยก้าวขึ้นมาและเดินไปข้างหน้าสองก้าวจากนั้นเขาก็หันหลังมายืนอยู่ตรงหน้าของหลี่เซี่ยหยู ตามองไปที่เธอ "เซี่ยหยูถ้าฉันได้ที่หนึ่ง เธอจะให้อะไรเป็นรางวัลกับฉัน?"

หลี่เซี่ยหยูที่ถูกจ้องโดยชิเล่ย ก็ทำให้เธอรู้สึกทำอะไรไม่ถูก มือของเธอจึงกำหนังสือแน่นโดยไม่ได้ตั้งใจ ศีรษะของเธอลงต่ำ ผมยาวสลวยสีดีกระจายปกคลุมอยู่บนไหล่

จู่ๆชิเล่ยก็ก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว ทำให้ระยะห่างระหว่างทั้งสองคนอยู่เหลือแค่ครึ่งเมตรและเขาถามอีกครั้ง "เซี่ยหยู ถ้าฉันได้ที่หนึ่งเธอจะไม่ให้รางวัลอะไรฉันเลยหรอ?"

ใบหน้าของหลี่เซี่ยหยูกลายเป็นขาวซีด ไม่ได้อยู่ในคราบผู้หญิงแกร่งอีกต่อไป "ชิเล่ย ถ้านายชนะการประกวดซอฟแวร์ของมหาลัยได้ นายก็จะได้ทุนการศึกษา 10,000 หยวน และได้ตำแหน่งนักเรียนดีเด่นของมหาลัยชวนกิ่งของเรา"

"ฮ่าฮ่าฮ่า" ชิเล่ยยิ้มเยาะและพูดว่า "เซี่ยหยู ฉันไม่สนใจรางวัลพวกนั้นหรอก"

หลี่เซี่ยหยูหูของเธอกลายเป็นแดงก่ำ มือที่กอดตำราแน่นกว่าเดิมและก้มหัวของเธอต่ำลงไปอีก ชิเล่ยที่อยู่ไกล้กับหลี่เซี่ยหยูสูดเอาลมหายใจลึกเข้าลึกๆอย่างจงใจเพื่อดมกลิ่นหอมของเธอ "เซี่ยหยูกลิ่นตัวเธอหอมจริงๆเลยนะ!"

"ชิเล่ย ทำแบบนี้ไม่ได้ ที่นี่มหาลัยนะ..." หลี่เซี่ยหยูพูดเตือนด้วยเสียงกระซิบ

ชิเล่ยที่ได้ยินประโยคนี้ออกมา ถ้าที่นี่ไม่ใช่มหาลัย เป็นไปได้ไหมที่จะไปไกลกว่านี้?

"เซี่ยหยู ถ้าฉันชนะการประกวดซอฟต์แวร์ของมหาลัย รางวัลที่ฉันอยากได้จากเธอก็คือ เธอต้องไปดินเนอร์กับฉัน! เธอคิดว่าไง?"

หลี่เซี่ยหยูคิดสักครู่ในที่สุดเธอก็พยักหน้าออกมา

"ได้! ถ้านายชนะการประกวดซอฟต์แวร์ของมหาลัยแล้วได้ที่หนึ่งมา ฉันจะยอมไปดินเนอร์กับนาย!"

ชิเล่ยยิ้มอย่างมีความสุข "โอเค! ดีมาก! เซี่ยหยูมั่นใจได้เลยฉันได้ที่หนึ่งแน่นอน!"

เมื่อมองไปที่ชิเล่ยที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของความมั่นใจ หลี่เซี่ยหยูก็หัวเราะเงียบๆ

'ชิเล่ย ถ้านายไม่ใช่นักเรียนของฉัน มันจะดีแค่ไหนกันนะ!' หลี่เซี่ยหยูแอบถอนหายใจ ความมีชีวิตชีวาลดลงเล็กน้อย

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็เดินเข้าไปในห้องเรียนทีละคน ชิเล่ยก็เดินไปนั่งลงที่นั่งที่ถัดจากหลิงหยูโม่

หลังจากที่ชิเล่ยนั่งลง หลิงหยูโม่ก็มองไปที่ชิเล่ยด้วยความสงสัย หลิงหยูโม่ใช้จมูกเล็กน้อยเพื่อดมกลิ่น

'แปลก กลิ่นหอมจางๆแบบนี้ เหมือนเคยได้กลิ่นที่ไหนมาก่อน!'

ชิเล่ยไม่ได้สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของหลิงหยูโม่ ยิ้มแล้วพูดว่า "เสี่ยวโม่เมื่อเช้านี้เธอกินอะไร?"

"แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเป็นโยเกิร์ต! พิสดารหินนายคิดว่าทุกคนจะเหมือนนายหรอ ที่จะชอบกินน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋เป็นอาหารเช้าแบบนาย?" หลิงหยูโม่พูดตำหนิด้วยเสียงต่ำ

นมเต้าหู้ที่ทำโดยพ่อค้าหาบเร่เล็กๆนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดีอย่างแน่นอน!

ชิเล่ยเหลือบมองไปที่ด้านข้างของหลิงหยูโม่ แล้วเอนตัวเข้าไปที่หูของหลิงหยูโม่กระซิบว่า "อ่า เสี่ยวโม่ ฉันได้ยินมาว่ากินโยเกิร์ตแล้วจะทำให้ผอมง่าย!"

ใบหูของหลิงหยูโม่ที่โดนลมหายใจที่ออกมาจากของชิเล่ยทำให้เธอรู้จักจี้ "พูดถูกแล้ว ที่ฉันกินโยเกิร์ตก็เพื่อให้หุ่นสวย!"

"เฮยเฮย~" ชิเล่ยหัวเราะแปลกๆออกมาสองครั้งและดวงตาของเขามองไปที่หน้าอกของหลิงหยูโม่เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ขี้เล่น

"ฮืม!" หลิงหยูโม่ที่หันกลับไปมองชิเล่ยแล้วเห็นว่าเขากำลังมองอะไรอยู่ จึงพูดด้วยเสียงเย็นชาว่า "พิสดารหินนายกำลังมองอะไร?"

ชิเล่ยโน้มตัวไปที่หูของหลิงหยูโม่อีกครั้งเพื่อกระซิบ "เสี่ยวโม่ พอหลังจากเลิกเรียนแล้ว เดี๋ยวฉันจะไปซื้อมะละกอกลับมาให้เธอ!"

ในห้องเรียน เฉินหมิงที่กำลังมองไปชิเล่ยกับหลิงหยูโม่ที่กำลังจีบกันด้วยใบหน้ามืดมน

'ชิเล่ย ฉันจะปล่อยให้นายมีความสุขไปก่อน! ฉันรู้ว่านายแค่โม้เกี่ยวกับเรื่องผู้ผลิตที่มีชื่อเสียงเพื่อต้องการจะทำให้ฉันตกใจ? เมื่อนายแพ้การประกวดซอฟต์แวร์มหาลัยเมื่อไหร่ เมื่อนั้นก็ถึงเวลาที่นายต้องออกไปจากมหาลัยชวนกิ่ง!'

หวังโบที่นั่งอยู่ข้างเฉินหมิง กระซิบว่า "บอส ชิเล่ยผู้ชายคนนั้นหยิ่งยโสมาก!"

เฉินหมิงหัวเราะเยาะ "ปล่อยให้มันหยิ่งไปก่อน! วันเวลาดีๆของมันไกล้จะจบลงเร็วๆนี้แหละ!"

'ใช้ประโยชน์จากช่วงเวลานี้เป็นครั้งสุดท้ายเถอะ! หลังจากที่แกแพ้การประกวดซอฟต์แวร์ ฉันจะบอกกับคนทั่วทั้งมหาลัยว่าแกมันพวกหลอกลวง! กล้าล่วงเกินคนอย่างฉัน มีแต่ความตายเท่านั้นแหละที่รอแกอยู่!'

ความคิดที่มืดมนของเฉินหมิงไม่ได้เป็นเพียงแค่ความชั่วร้ายและความโหดร้ายเท่านั้น ถ้าเป็นไปตามแผนของเขาจริง อย่างกแรกที่ชิเล่ยต้องเสียก็คือมหาลัยและจากนั้นก็จะถูกพวกอันธพาลเล่นงานทำให้พิการ พอถึงตรงนี้กลัวว่าจะไม่มีใครให้ความสนใจกับคนแพ้แน่นอน!

ถึงแม้ว่าจะมีคนที่ยังสนใจเกี่ยวกับชิเล่ย แต่เฉินหมิงก็ยังสามารถแพร่กระจายข่าวลือว่าหลังจากที่ชิเล่ยแพ้ไป เขาต้องการระบายอารมณ์จึงถูกพวกอันธพาลทำร้ายจนพิการ!

อย่างไรก็ตาม เนื้อเรื่องต่อจากนี้จะไม่เป็นตามที่เฉินหมิงวางแผนไว้แน่นอนแต่เขาจะเป็นเพียงแค่คนโชคร้ายที่น่าสงสารเท่านั้นเอง!

วันนี้ ภาควิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์มีหลักสูตรมืออาชีพในช่วงบ่าย หลังจากทานอาหารกลางวันกันเสร็จแล้ว ชิเล่ยกับหลิงหยูโ่ม่กลับมาที่ห้องเรียน ส่วนเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่เหลือก็รวมอยู่ในห้องเรียนด้วยเหมือนกัน

รายการวิทยุกระจายเสียงตอนเที่ยงก็ยังคงออกอากาศตามปกติ อย่างไรก็ตามวันนี้เป็นเพียงการออกอากาศปกติและไม่มีใครเป็นแขก

"สวัสดีตอนบ่ายค่ะเพื่อนนักศึกษาทุกคน ดิฉันซูดันเป็นพิธีรายการอีกเช่นเคย!" เสียงที่ออกอากาศเป็นเสียงที่ชำนาญของซูดันดังออกมา

ชิเล่ยที่ฟุบนอนอยู่บนโต๊ะดูเหมือนว่ากำลังจะง่วงนอนอยู่บ้าง ส่วนหลิงหยูโม่กำลังถือโทรศัพท์มือถือเล่น QQ อยู่

"รายการวิทยุของเราในเที่ยงวันนี้ แม้ว่าเราจะไม่ได้เชิญใครมาเป็นแขกรับเชิญก็ตาม แต่ทางเราเพิ่งได้รับข่าวใหญ่มาค่ะ!" เสียงของซูดันเป็นเสียงพิเศษที่น่าดึงดูดมาก

ชิเล่ยที่กำลังฟังการออกอากาศของซูดัน และแอบเดาว่าข่าวใหญ่เรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวเขาหรือเปล่า?

"เมื่อเร็วๆนี้ มีโพสต์บนเว็บบอร์ดของมหาลัยที่กำลังเป็นที่นิยมอยู่ในตอนนี้ และเนื้อหาหลักๆของโพสต์ เกี่ยวข้องกับเพื่อนนักศึกษาที่เคยเป็นแขกรับเชิญในช่วงออกอากาศตอนกลางวันของเราค่ะ ฉันอยากจะบอกทุกคนว่า ข่าวใหญ่วันนี้ก็เกี่ยวข้องกับเพื่อนักศึกษาที่เชิญมาด้วยนะคะ!" ในน้ำเสียงของซูดันมีความตื่นเต้นเล็กน้อย

หลังจากปรับปรุงรายการวิทยุตอนเที่ยง อัตราการผู้คนที่รับฟังก็ดีขึ้นอย่างมาก ซึ่งทำให้ซูดันที่เป็นคนวางแผนรู้สึกภูมิใจอย่างมาก

หลิงหยูโม่วางโทรศัพท์ลงแล้วเหยียดนิ้วขาวละเอียดจิ้มไปที่เอวของชิเล่ย "นี่พิสดารหิน นายไปทำอะไรไม่ดีมาอีกใช่ไหม?"

ชิเล่ยหันศีรษะของเขามองไปที่หลิงหยูโม่พูดด้วยความอ่อนแอและไร้พลังว่า "เธอไม่ควรเป็นผู้หญิง! เธอปฏิบัติกับผู้บริสุทธิ์อย่างนี้ได้ยังไง!"

"ฮิฮิ~" หลิงหยูโม่หัวเราะหลังจากที่ถูกล้อเลียนจากชิเล่ยและใช่นิ้วชี้กับนิ้วโป้งบิดที่เอวของชิเล่ยและพูดว่า "พิสดารหิน ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ไม่ยุติธรรมกับนาย!"

ในห้องออกอากาศ ซูดันรายงานต่อว่า "ทางสถานีวิทยุของเรา พึ่งได้รับข่าวสำคัญนี้มาจากอาจารย์ของคณะคอมพิวเตอร์ ก็คือผู้ประกอบการผลิตสินค้าที่มีชื่อเสียง บริษัทไอโก ได้ติดต่อกับคณะคอมพิวเตอร์ของทางมหาลัยเราอย่างเป็นทางการแล้ว และได้กลายเป็นหนึ่งในคณะกรรมการในการแข่งขันการประกวดซอฟต์แวร์ของมหาลัยเรียบร้อยแล้ว เป็นไงบ้างเพื่อนนักศึกษาที่รักทุกคน ข่าวนี้น่าตื่นเต้นมากใช่ไหมคะ?"

ในตอนนี้นักศึกทั้งห้องที่เป็นเพื่อนร่วมชั้นทุกคนได้หันไปมองที่ชิเล่ยเป็นตาเดียวกันหมด!

ชิเล่ยเคยพูดไว้ว่าเขาจะเชิญผู้ผลิตที่มีชื่อเสียงให้มาเข้าร่วมเป็นกรรมการในการแข่งขันซอฟต์แวร์ของมหาลัย ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาจะทำมันได้แล้ว!

ดวงตาของเฉินหมิงกลายเป็นมืดมน มือของเขากำหมัดของเขาแน่นจนเริ่มซีดทีละนิด!

'ไอ้บัดซบชิเล่ย! มันเชิญบริษัทไอโกมาได้ไง? หรือว่ามันมีคนหนุนหลัง?'

"เพื่อนนักศึกษาทุกคน ข่าวนี้ฉันว่ายังตื่นเต้นไม่พอว่าไหม? ถ้าทุกคนคิดว่าข่าวนี้ก็น่าตื่นตกใจพอแล้ว แต่ฉันจะบอกว่ายังมีข่าวที่น่าตื่นเต้นกว่านี้มาบอกอีก!" ซูดันรายงายข่าวออกมาด้วยน้ำเสียงร่าเริง "ในตอนนี้ผู้ประกอบการเกี่ยวกับกล้องที่มีชื่อเสียงระดับโลก บริษัทไลก้าจากประเทศยีสซิ ก็สมัครมาร่วมเป็นกรรมการในการประกวดซอฟต์แวร์ของมหาลัยเราด้วยเหมือนกัน! เพื่อนนักศึกษาทุกคนไม่ได้ยินผิดแน่นอน ข่าวของเราถูกต้องแน่นอน ตอนนี้ทางตัวแทนจากบริษัทไอโกและบริษัทไลก้าได้มาถึงเขตชวนฮูเรียบร้อยแล้วและกำลังพักกันอยู่ที่โรงแรมกรีนเลค!"

บริษัทไลก้า! ?

นักศึกษาบางคนที่รู้จักกล้องช่วยไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมา ถึงแม้ว่าบริษัทไอโกจะมีชื่อเสียง แต่เมื่อเปรียบเทียบกับกล้องไลก้าแล้วละก็มันมีความแตกต่างกันมากเกินไป!

เฉินหมิงจ้องเขม็งไปที่ชิเล่ยหมัดของเขาที่กำอยู่ตอนนี้เล็บของเขาเกือบจะแทงเข้าไปในฝ่ามือของเขาแล้วและเขาไม่ได้รู้ตัวเลย!

'เป็นไปได้ยังไง! เป็นไปไม่ได้! บริษัทกล้องยักษ์ใหญ่ระดับโลกอย่างไลก้า ชิเล่ยจะเชิญมาได้ไง! หรือว่าเป็นเรื่องบังเอิญ! มันต้องเป็นเรื่องบังเอิญแน่ๆ! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าชิเล่ยจะมีความสามารถเชิญไลก้ามาได้!'

น่าเสียดายที่ซุดันได้ทำลายจินตนาการของเฉินหมิงในทันที "เพื่อนนักศึกษาไม่ต้องคิดไปไกล ทางไลก้าได้บอกความตั้งใจที่มาเยือนกับทางมหาลัยเราแล้วว่า พวกเขาได้ระบุอย่างชัดเจนว่า พวกเขาได้รับเชิญจากนักศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ชิเล่ย และได้ตัดสินใจมาเป็นกรรมการในการประกวดซอฟต์แวร์มหาลัยให้กับมหาลัยของเรา!"

ใบหน้าของเฉินหมิงกลายเป็นซีดขาวและไหล่ของเขาตกลง

'แม่งเอ้ย! ชิเล่ยเรื่องทั้งหมดนี้เป็นแกที่คนบังคับให้ฉันต้องทำ! ฉันกะว่าจะให้แกได้เสวยสุขสักวันสองวัน แต่ไม่คิดเลยว่าแกจะเชิญบริษัทไลก้ามาได้จริงๆ! เรื่องนี้โทษใครไม่ได้นอกจากตัวแกเอง!'

เฉินหมิงสูดหายใจลึกๆ ลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกจากห้องภายใต้สายตาแปลกๆ จากเพื่อนร่วมชั้นทุกคน

ที่ทางเดินนอกห้อง เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและกดโทรออก

"สวัสดีครับ? บอสซูเอ้อดิงหรือเปล่าครับ ไม่ทราบว่าคืนนี้บอสว่างไหมครับ?"