เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 275-276 (เปิดให้อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

Chapter 275-276 (เปิดให้อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

Chapter 275-276 (เปิดให้อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)


Chapter 275

ทันทีที่ชายคนนั้นถึงพื้น เขาก็รีบวิ่งไปด้านหน้าอีกสองก้าวก่อนที่จะม้วนตัวกลิ้งไปด้านหน้า.

แสงสีดำควบแน่นอยู่ที่เท้าของเขา ช่วยเพิ่มพลังให้กับเท้าของเขา.

ตูม!

ตามมาด้วยเสียงดัง ชายคนนั้นกระโดดออกไปและพุ่งเข้าไปถีบมอนเตอร์จนตัวเขากลิ้งกระเด็นกลับมา.

แม้ว่าชายคนนั้นจะใช้พลังอย่างเต็มที่ด้วยการกระโดดครั้งนี้ แต่มอนเตอร์ก็ยังคงนิ่งเหมือนเดิมและมันไม่แม้แต่จะถอยหลังด้วยซ้ำ!

แต่เป็นตัวเขาเองที่ต้องกลิ้งไกลกว่า 10 เมตร.

ใบหน้าของเขาซีดและเท้าขวาของเขาสั่นอย่างรุนแรง เพราะแรงกระแทกกลับมาในตอนนั้น ทำให้ตอนนี้เท้าของเขาหักแล้ว.

มันเจ็บมาก.

แรงถีบของเขาเหมือนกับว่าเขากำลังถีบเข้ากับแผ่นเหล็กที่หนาเป็นตันๆ.

"เป็นไปได้อย่างไง?"เขามองไปที่มอนเตอร์ด้านหน้า.

มอนเตอร์นี่ทรงพลังอย่างมาก มันเกินความคาดหมายของเขา เขาไม่เคยเห็นมอนเตอร์ที่มีพลังป้องกันมากมายขนาดนี้มาก่อน!

"โอ้ ไม่!"

ในเวลาเดียวกันก็มีเสียงร้องอุทานอยู่ไม่ไกล.

ชายคนนั้นมองไปตามเสียงร้อง รูม่านตาของเขาก็หดทันที มีกระทิงกำลังเดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับซอมบี้หลายร้อยตัว

หลังจากการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง ร่างกายของกระทิงก็เปลี่ยนไปอย่างมากเช่นกัน.

คราวนี้พวกมันไม่ได้ตัวใหญ่ขึ้น กลับหดลดลงไปครึ่งนึง แต่พลังของมันมากกว่าเดิมหลายสิบเท่า.

มันให้ความรู้สึกของการหวนคืนสู่สามัญ.

เมื่อมองไปที่ซอมบี้หนาแน่นรอบๆ มีมอนเตอร์เลเวล S สองตัวอยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าของชายคนนั้นก็ซีดลงและแสดงอาการตื่นตระหนก.

ตอนนี้ขาของเขากำลังเจ็บหนัก เขาจะต่อสู้ได้อย่างไร?

เขาไม่แม้แต่จะวิ่งจากไปได้ด้วยซ้ำ.

มีแต่ตาย!

ฟิ้ว!

ในเวลานี้ มอนเตอร์ก็เคลื่อนไหวและกรงเล็บที่แหลมคมก็เหวี่ยงเข้ามาอีกครั้ง มันเล็งไปที่หัวของเขาอย่างตรงๆ.

แต่กรงเล็บของมันกลับหยุดอยู่ห่างจากหัวของชายคนนั้นไปครึ่งเมตร เพราะจู่ๆหลินเฟยจับกรงเล็บของมัน.

หลินเฟยผลักให้มอนเตอร์ถอยหลังออกไปกว่า 10 เมตรและพูด"ตอนนี้ฉันเป็นสาเหตุของปัญหาเหล่านี้ ดังนั้นฉันต้องแก้ไขมันเอง"

ชายคนนั้มองไปที่ชายด้านหน้าอย่างว่างเปล่าด้วยท่าทางไม่เชื่อ.

ไม่ใช่คนด้านหน้าของเขาไม่อาจหลีกเลี่ยงการโจมตีของเขาได้แต่เป็นเพราะไม่จำเป็นต้องหลบ?

"นายไม่ใช่คนรอดชีวิตที่นี่หรอ?"เขาพูดด้วยความประหลาดใจ"ทำไมนายถึงรอให้มอนเตอร์นี่จู่โจม?"

"แน่นอน ฉันโกหกคุณ"หลินเฟยพูด"ฉันได้ยินคนเฝ้าประตูพูดว่าคุณแข็งแกร่งมากและมีความสามารถที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน ดังนั้นฉันจึงมาดู.

"หา?!"

ชายคนนั้นตกใจและไม่อยากจะเชื่อ.

แต่ในเวลาต่อมามอนเตอร์ก็พุ่งเข้าหาและฟาดกรงเล็บเข้าหาหลินเฟยอีกครั้ง.

"ปิดใช้ [one-shot kill]."

หลินเฟยต้องการเห็นพลังของเหตุและผล เขาจึงปิดพลังและรับมือกับกรงเล็บของมอนเตอร์แทน.

ตูม!

เมื่อเขาจับได้ หลินเฟยก็ยกกรงเล็บของมันมาดูอย่างไม่ใส่ใจ.

หลินเฟยก้าวไปด้านหน้าก่อนที่ต่อยที่ท้องของมอนเตอร์.

ตูมม!

เกิดเสียงดัง มอนเตอร์ที่เพิ่งจะป้องกันการถีบของชายคนนั้นด้วยพลังสุดแรงมันก็ยังไม่ขยับ แต่เมื่อมันถูกหมัดของหลินเฟยมันก็กระเด็นออกไปหลายสิบเมตรและทิ้งรอยลากที่พื้นหลายสิบเซนฯ!

แม้ว่ามัาจะไม่แรงเท่ากับ[one-shot kill] แต่ก็ทรงพลังมาก.

"เริ่มใช้ [one-shot kill]."

ชายคนนั้นเห็นได้ชัดเลยว่าหลินเฟยชกมอนเตอร์ที่เขาไม่อาจเอาชนะได้แม้ว่าจะสู้กันเป็นเวลานานและมันยังกระเด็นไปหลายสิบเมตร.

ช่างทรงพลังอะไรขนาดนี้?

Chapter 276

ดังนั้นเหตุผลที่ฝ่ายตรงข้ามไม่หลบเลี่ยงการโจมตีของเขาก่อนหน้านี้ไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่อาจตอบโต้ได้ แต่เป็นเพราะเขาไม่ได้จริงจังกับมัน!

มอนเตอร์หยุดลงอย่างยากลำบากและเห็นหลินเฟยทำลายเกราะทั้งหมดของมันด้วยหมัด

มันมองมนุษย์คนนี้ด้วยความโกรธ.

หลังจากนั้นมันก็คำรามและวิ่งเข้าหาอย่างรวดเร็ว มันคล้ายกับรถถังที่กำลังอาละวาด.

หลินเฟยไม่กลัว.

เขายกแขนซ้ายขึ้นและกางฝ่ามือเพื่อเผชิญหน้ากับมอนเตอร์ที่กำลังพุ่งเข้ามาหา.

เพียงคิดในใจ.

ตูม!

ทันใดนั้นแสงสีดำก็พุ่งออกจากมือของเขา มันเป็นแสงสีดำหนาหนึ่งเมตรและพุ่งไปด้านหน้าและเจาะไปยังมอนเตอร์ที่กำลังวิ่งเข้ามาและจากนั้นมันก็ไม่อาจหยุดได้

แม้แต่กระทิงที่อยู่หลังมอนเตอร์ตัวนี้ห่างไป 100 เมตร มันก็ถูกแสงสีดำจนร่างกายแตกเป็นเสี่ยงๆ!

"ฉันตาฝาดแล้ว!"

ฉากนี้เกิดขึ้นอย่างกระทันหัน ทุกคนในตอนนี้ต่างตะลึง.

แม้แต่ซอมบี้ที่วิ่งรอบๆก็หยุดลงทีละตัว มนุษย์ตรงหน้าพวกมันนั้นดูแปลกๆ ใครจะฆ่ามอนเตอร์เลเวล S สองตัวด้วยทีเดียว?

ในเวลานี้ หลินเฟยยิ้มพร้อมกับหยิบRPGออกมาจากกระเป๋าต่อหน้าทุกคน.

ทุกคน: "???"

มีซอมบี้หลายร้อยตัวและหลินเฟยสามารถฆ่าพวกมันได้แม้แต่หลับตา.

เมื่อการต่อสู้จบ ก็เกิดหลุมรอบๆตัวขนาดใหญ่พร้อมกับควันดินปืนกำลังลอยขึ้นบนท้องฟ้า.

แต่ซอมบี้มากมายที่รายล้อมอย่างไม่จบไม่สิ้นก็หายไปทั้งหมดราวกับว่าพวกมันไม่เคยปรากฏตัวขึ้นมาก่อน!

หลินเฟยทิ้งRPGลงอย่างไม่สนใจและพูด"เรียบร้อย มันจบแล้ว."

ทุกคนมองไปที่หลินเฟยเป็นตาเดียวกันและกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ช่างเป็นทรงพลังที่มากมายจริงๆ

ตอนนี้การกระทำเหล่านี้ช่างรวดเร็ว แม้แต่เขาก็ไม่อาจตอบสนองได้!

"คุณเป็นเทพ?"

พี่งูที่ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังหลินเฟยถามอย่างสั่นๆ"ทำไมนายถึงมีพลังมากขนาดนี้? RPG นั้นก็ยิงกระสุนได้อย่างไม่มีวันหมดอีก? มันยังยิงได้อยู่อีกไหม?"

คำถามมากมายถูกถามในคราวเดียว.

สิ่งที่เกิดขึ้นเหล่านี้มันเร็วมาก ซอมบี้หลายร้อยตัวและมอนเตอร์เลเวล S สองตัวก็หายไป การกระทำอย่างนี้มันทรงพลังขนาดไหน?

แม้แต่พลังความมืดที่เขาภาคภูมิใจมาตลอด หลินเฟยก็ยังใช้ได้ และยังแข็งแกร่งกว่าของเขาจนไม่อาจเทียบกันได้.

อย่างน้อยเขาก็ไม่อาจเจาะมอนเตอร์ได้.

"เพราะไอ้พวกนี้อ่อนเกินไป ดังนั้นมันจึงมุ่งเป้าไปที่นาย"หลินเฟยพูด.

"เป็นไปไม่ได้."

ชายหนุ่มส่ายหัวและพูดว่า"คุณแข็งแกร่งกว่าเราหลายร้อยเท่า เนื่องจากคุณแข็งแกร่งมาก ทำไมตอนแรกคุณถึงไม่แสดงมันออกมาเพื่อที่เราจะได้เกรงใจและไม่ต้องทำเรื่องที่ผิดใจกัน."

คนเหล่านี้ก็พยักหน้า.

พวกเขาทั้งหมดตะลึงกับความแข็งแกร่งที่หลินเฟยแสดงออกมา มันน่ากลัวยิ่งกว่ามอนเตอร์.

โดยเฉพาะคนที่ตบบ่าหลินเฟย

ร่างกายของเขาสั่นจนไม่อาจควบคุมได้.

"ความแข็งแกร่งไม่ได้มีไว้เพื่อวด"หลินเฟยพูด"จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าคุณไม่พิสูจน์ความแข็งแกร่งของคุณ? ฉันจะก็คงไม่ต่างไปจากคนอื่น."

"หากพลังต่อสู้ยอดเยี่ยม มันก็มาจากความแข็งแกร่ง?"

หลินเฟยยิ้มเบาๆ"มีเพียงคนอ่อนแอเท่านั้นที่จะโชว์พลังของพวกเขาด้วยการแสดงพลังของตัวเอง."

ชายคนนั้นอึ้งไปชั่วขณะ.

จากนั้นเขาก็พูด"แต่มันจำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งมาก-แข็งแกร่งน้อย และเราจำเป็นต้องแบ่งแยกเป็นต่ำเป็นสูง!"

หลินเฟยส่ายหัวและพูด"ไม่มีความแตกต่างสำหรับผู้ใช้พลัง มีเพียงพลังเท่านั้นที่แตกต่าง."

คราวนี้ชายหนุ่มก็ตกตะลึงในที่สุด.

ไม่เพียงเขา แต่ทุกคนก็มองอย่างเหม่อลอยและไม่อาจพูดอะไรได้.

มีเพียงการใช้พลังเท่านั้นที่จะแยกความสูงต่ำได้ไม่ใช่หรือ?

จบบทที่ Chapter 275-276 (เปิดให้อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

คัดลอกลิงก์แล้ว