Modifier Chapter 245-246(เปิดอ่านฟรี เฉพาะตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

Modifier Chapter 245

เด็กสาวหยักหน้าและคว้ามือของหลินเฟย ทั้งสองเดินไปตามทางและไม่นานก็หายไปท่ามกลางสายฝน.

จนกระทั่งทั้งสองคนหายลับไป ทุกคนก็กลับมาได้สติ.

"เขาดูเหมือนจะเป็นเบอร์หนึ่งของโลกจริงๆ."

"ข่าวลือกันว่าเบอร์หนึ่งของโลกมีปีกและมีแหวนเทพ..."

ผู้คนเริ่มพูดมากขึ้นเรื่อยๆ.

ในที่สุดแบล็ควินโดว์ก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไปและเดินออกไปอย่างปุบปับ.

หลินเฟยพาเด็กสาวกลับไปที่วิลล่า เสื้อผ้าของพวกเขาเปียกโชก โดยเฉพาะเด็กสาว.

เธอใส่เสื้อผ้าบางมาก.

หลินเฟยเห็นทุกอย่างที่เธอสวมก็เพราะน้ำ.

หน้าเฒ่าๆของเขาแดงระเรื่อ.

ลายทางสีฟ้าสลับขาว...ลายทางสีฟ้าสลับขาว...

"อะแฮ่ม."

เขาพูดอย่างเป็นเรื่องปกติว่า"เธอไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา."

เด็กสาวยิ้มและพูด"ไม่ต้องห่วง พวกเราเป็นผู้มีพลัง มันไม่เป็นหวัดหรอก"

แต่เมื่อเธอก็เข้าห้องน้ำอยู่ดีเพราะเสื้อผ้าเปียกๆทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ.

ตามปกติหลินเฟยก็เดินเข้าไปในครัวและทำซุป.

ตอนนี้มีน้ำผึ้งแล้ว เด็กสาวก็เลยไม่ต่อต้านการกินซุปเหมือนเมื่อก่อน มันทำให้หลินเฟยพอใจมาก.

เมื่อเด็กสาวออกมาจากห้องน้ำเธอก็ได้กลิ่นเหม็นมาจากห้องครัวและใบหน้าของเธอก็ซีดเผือด.

ไม่ว่าเธอจะเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลังแบบไหนเธอก็ยังคงสงบ.

เมื่อมองไปที่ใบหน้าน้อยๆที่ซีดเผือดของเธอ  มันราวกับว่าเธอได้เห็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกและเธอก็ไม่อาจควบคุมมันได้.

หลินเฟยรินซุปออกมาและยิ้มทันทีเมื่อเห็นเด็กสาวในชุดนอน.

"เธอมาแล้ว."

เด็กสาวเดินเข้ามาหาด้วยรอยยิ้ม.

"อย่าเข้ามา!"เด็กสาวทำท่าเหมือนกับถูกบังคับให้จนมุม มือทั้งสองข้างป้องกันในระดับอกด้วยความหวาดกลัว เธอพยายามอย่างหนักและน้ำตาใสๆสองหยดก็ไหลออกมาจากดวงตาของเธอราวกับว่าเธอกำลังได้รับความทุกข์ทรมาณอย่างมาก.

เธอกรีดร้องออกมาว่า"ถึงแม้ว่าคุณจะแข็งแกร่ง แต่ฉันก็จะไม่ยอม มีเพียงฉันที่ไว้ใจตัวเองได้ และคุณก็ไม่อาจได้ใจของฉันไป!"

"ฉันใส่น้ำผึ้งลงไป"หลินเฟยมองไปที่เด็กสาวในชุดขาวและพูดว่า"อย่าเอาตัวเองมาล้อเล่น."

เขายื่นน้ำผึ้งให้เด็กสาว.

"ฮิฮิ."

เด็กสาวหัวเราะ เธอเอื้อมไปหยิบมันและพูดว่า"ล้อเล่งน่า"

เมื่อได้กลิ่นซุป.

เธอก็ย่นจมูกที่น่ารักๆของเธอและพูดว่า"คุณใส่น้ำผึ้งไปมากแค่ไหน?"

"5 ช้อนโต๊ะ"หลินเฟยพูด"มันยังเหลืออีกครึ่งชาม เธอไม่เชื่อหรอ?"

เด็กสาวก้มมองและเลีย.

"นี่มันขมจัง"เด็กสาวกัดฟันและบีบจมูกก่อนที่จะดื่มซุป.

จากนั้นเธอก็บ่นว่า"ฉันเป็นผู้มีพลังหรือก็คือคนที่เหนือธรรมชาติ เป็นคนที่สามารถควบคุมน้ำแข็งได้ หวัดไม่อาจทำร้ายฉันได้ ทำไมฉันต้องมาดื่มอะไรที่น่ากลัวขนาดนี้?"

หลินเฟยพูด"ชีวิตมันต้องเป็นไปตามกรรม."

"ชีวิตที่ไร้พ่ายนั้นเรียบง่ายและไม่โอ้อวด มันช่างหน้าเบื่อ."

เด็กสาวมองเขาอย่างว่างเปล่า.

หลินเฟยเหลือมองไปที่นอกหน้าต่าง ท้องฟ้ายังมืดครึ้มและฝนก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตก เขาจึงพูดว่า"คืนนี้หนาวหน่อย มากินฮอตพอตกันเถอะ."

ดวงตาของเด็กสาวเบิกกว้างและเธอก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว"โอเค."

"ฉันจะไปอาบน้ำก่อน ค่อยมาเตรียมของด้วยกัน"หลินเฟยพูด.

คืนนี้ มันเป็นการกินฮอตพอตที่ยาวนาน.

เด็กสาวนั่งอิดออดอยู่เป็นเวลานานก่อนที่จะนำเทียนเข้ามาและขอให้หลินเฟยปิดไฟ นี่เป็นอาหารค่ำภายใต้แสงจันทร์สำหรับทั้งสองคน.

และในเวลาเดียวกัน ที่ชุมนุมในโรงพยาบาลที่เรียบง่าย.

นักดาบดาวตกและแฟลชพร้อมกับแบล็ควินโดว์ก็ได้ตื่นขึ้นมา.

Modifier Chapter 246

เพราะพวกเขามีสถานะพิเศษ พวกเขาทั้งหมดเลยอยู่ในวอร์ดเดียวกัน.

ไฟฟ้าในชุมนุมก็ไม่มีเท่าไรนัก ไฟจึงแสดงออกมาได้แค่สลัวๆ.

ร่างกายของนักดาบดาวตกถูกพันแผลไว้ทั้งตัวโดยแขวนมือขวาและเท้าซ้ายขึ้นเพื่อป้องกันการกระแทกและเกิดการบาดเจ็บซ้ำ.

และแฟลชก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่ ใบหน้าของเขาถูกพันทั้งหมดรามไปถึงทั้งตัว.

เหลือเพียงดวงตาไว้มองและปากไว้กินและรูที่จมูกไว้หายใจเท่านั้น.

คำแนะนำของแพทย์คือการพูดให้น้อยลง.

สำหรับแบล็ควินโดว์เธอถูกทำร้ายที่หน้าเหมือนกับแฟลชเช่นกัน เธอเลยถูกทำคล้ายๆกัน.

อย่างไรก็ตามมีผู้ป่วยหนักสามคนนอนอยู่ในห้องนี้.

"ให้ตายเถอะ ถ้าไม่ใช่ว่าไอ้นั่นมันแอบโจมตีฉัน ฉันฆ่ามันได้แน่"แฟลชสถบ.

ความจริง เขารู้ดีว่ามอนเตอร์ตัวนั้นทรงพลังแค่ไหนและมันน่ากลัวจนเขาก็ไม่อาจเอาชนะมันได้ด้วยตัวคนเดียว.

"เกิดอะไรขึ้นกับมัน?"นักดาบดาวตกถาม.

เมื่อทั้งสามฟื้นขึ้นมาก็พบว่าทั้งหมดอยู่ในวอร์ดเดียวกัน พวกเขาก็ตะลึง โดยไม่คิดว่ามอนเตอร์จะเอาชนะผู้มีพลังเลเวล S ทั้งสามคน.

"ใครจะจัดการมันได้ไหม?"

"มันตายแล้ว"แบล็ควินโดว์ผู้เห็นทุกอย่างและพูดเว่า"มันเป็นการตายที่น่ากลัวมาก มันถูกฟาดกับพื้นจนตาย."

"ใครเป็นคนฟาดมันให้ตายได้"แฟลชถาม.

"เบอร์หนึ่งของโลก."

แบล็ควินโดว์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะพูดสี่คำนี้.

เบอร์หนึ่งของโลก!

เธอลังเลที่จะบอกตัวตนของหลินเฟย แต่เธอก็ยอมแพ้เพราะเธอไม่กล้าพูด.

แม้ว่าหลินเฟยจะบอกว่าเป็นผู้มีพลังเลเวล E และไม่เคยแสดงอะไรให้เธอเห็น เธอจึงคิดว่าหลินเฟยไม่อยากพูด เธอเลยไม่กล้าพูด.

"เบอร์หนึ่งของโลก!"

เมื่อได้ยินสี่คำนี้ แฟลชและนักดาบดาวตกก็ตื่นเต้นและรีบพูดว่า"เธอกำลังจะบอกว่าเบอร์หนึ่งของโลกคนนั้น!"

"นั่นแหละเขา."

แบล็ควินโดว์พยักหน้าและกล่าวว่า"ไม่น่าจะผิด หลังจากที่เขาแสดงพลังที่ท่วมท้นขนาดนี้."

"เขาทำอะไร?"แฟลชและนักดาบดาวตกถาม.

"เขายืนอยู่ตรงนั้นและฟาดมอนเตอร์ต่างค้อน"แบล็ควินโดว์พูด"มอนเตอร์ได้ใช้ท่าทุกอย่างที่มันคิดได้ ไม้ว่าจะเป็นจิ้มตา หักขา กระทืบ....ก็ยังไม่เป็นผล."

"เป็นอย่างนี้นี่เอง!"

เมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งนี้นักดาบดาวตกและแฟลชก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ.

ตัดสิ่งเด็กๆเหล่านั้นไปได้เลย.

พวกเขาสองคนเกร็งต้นขาของพวกเขาโดยไม่รู้ตัว ซึ่งมันโหดร้ายเกินไป.

พวกเขาเคยโดนเตะไปที แต่อีกคนกลับรับมันได้.

"หมดแล้ว?"แฟลชไม่อยากเชื่อและถามอีกครั้ง.

"ไม่เป็นไร"แบล็ควินโดว์พูดอย่างจริงจัง"เบอร์หนึ่งของโลกยังบอกว่ามันไม่แข็งแกร่งเท่าไรนัก.

"นี่แข็งแกร่งเกินไป"นักดาบดาวตกและแฟลชอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ"เขาทำมาจากหินหรือเปล่า?"

"เขาไม่เพียงแต่มีร่างกายที่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่เขายังมีความเร็วที่น่ากลัวอีกด้วย."

"เขาป้องกันการโจมตีมอนเตอร์ทั้งหมดด้วยมือเปล่าข้างเดียวและเมื่อมอนเตอร์หนี เขาก็ไล่ตาม."

"จากนั้นเพียงแค่ฟาดลงกับพื้น มอนเตอร์ก็ตาย."

ตายเลย...

แฟลช:"......"

นักดาบดาวตก: "..."

แบล็ควินโดว์ถอนหายใจเพราะตอนนี้เธอเสียใจ ถ้าเธอไม่ดูถูกหลินเฟยในตอนแรก มันก็จะเป็นตอนจบอีกแบบหรือไม่?

"เธอพูดจริงสิ?"นักดาบดาวตกไม่อยากจะเชื่อและพูดว่า"มอนเตอร์นั้นเก่งมาก ฉันฟันมันด้วยดาบตั้งนานมันก็ยังไม่เป็นไร เบอร์หนึ่งของโลกเพียงแค่จับฟาดมันก็ตาย?"