Modifier Chapter 205-206

Modifier Chapter 205

เมื่อหลินเฟยหยุดยิง พื้นดินก็เต็มไปด้วยควันปืนและซอมบี้นับแสนก็ยืนอยู่ในระยะไกล.

แต่ไม่มีตัวไหนกล้าเข้ามาเลย.

มันเป็นความกลัวจากสัญชาตญาณ.

หลังจากกลายเป็นซอมบี้ พวกมันแทบจะลืมความรู้สึกนี้ไปแล้ว แต่ตอนนี้ เมื่อชายคนนี้ปรากฏ พวกมันกลับได้ความรู้สึกกลัวกลับมา.

เพียงยิงครั้งเดียว ซอมบี้หลายร้อยตัวก็ตายกระจัดกระจาย.

พลังแบบนี้มันคืออะไร?

สิ่งที่น่ากลัวว่านี้คือRPGที่ยิงกระสุนออกมาตลอดหนึ่งนาทีโดยไม่มีการหยุดพัก.

ไม่มีใครเห็นเขาเติมกระสุนและไม่มีใครเห็นว่าปืนมันโอเวอร์ฮีท(ร้อนเกินไป)....

นี่มันน่ากลัวมาก.

สภาพแวดล้อมรอบๆหลินเฟยเงียบ ทุกคนต่างมองมาที่เขา.

ทุกคนบนกำแพงเมืองก็มองไปที่หลินเฟยท่ามกลางซากอาคารด้วยสายตาที่ตกใจ ทั้งหมดเงียบราวกับสุสานและคนเหล่านั้นที่ยืนอยู่หน้ากลุมก็เหมือนกับมาเคารพหลุมศพ.

พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงๆด้วยซ้ำ.

เพราะมันเห็นฉากที่ไม่อยากจะเชื่อในชีวิตของพวกมัน.

พลังและดูเหมือนว่าจะเป็นปืนใหญ่ของพระเจ้าที่ยังสร้างไม่เสร็จ!

"แกเป็นใคร?"

ซอมบี้ที่คุกเข่าอยู่ข้างหลังหลินเฟยถามด้วยความตกใจ นี่คือการคงอยู่แบบไหนกัน? เพียงแค่ยืนเฉยๆ ซอมบี้นับแสนตัวก็ตกใจจนไม่กล้าแม้แต่จะก้าวเข้ามา.

"หลินเฟย."

เขาตอบในที่สุด"จำเอาไว้ ไม่ว่าป่าจะเขียวหรือท้องฟ้าจะสว่างแค่ไหน ฉันเป็นคนที่ฆ่าแก."

ซอมบี้ดูสิ้นหวัง มันเคยภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง.

เมื่อรู้ว่าตัวของมันแข็งแกร่งกว่าทุกคน เมื่อรู้ว่ามันเป็นคนในระดับไร้พ่ายในโลกนี้ แม้แต่มนุษย์ที่เหนือมนุษย์ พวกเขาเหล่านั้นก็ยังไม่อาจสู้กับมันได้.

แต่ตอนนี้.

มนุษย์คนนี้มีพลังมากเสียจนเขาไม่อาจจะรับมือได้แม้แต่ท่าเดียว มันยังไม่แม้แต่จะตอบสนอง ขาของมันก็หัก มือของมันก็ด้วย.

"ทำไมแกถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?"ซอมบี้ถาม.

มนุษย์มีพลังมากขนาดนี้ได้อย่างไร?

มันแข็งแกร่งเกินไป.

"มันเป็นเพราะแกอ่อนแอเกินไปต่างหาก"หลินเฟยพูดพร้อมกับหันหลังกลับและยื่นมือเตรียมดีดหน้าผากของซอมบี้.

ดีดนิ้ว.

ตูม!

ซอมบี้ที่ทรงพลังที่สามารถบดขยี้เลเวล S ลงได้ ได้ตายลงตรงนั้นและถูกลมพัดเศษซากหายไป.

"มันถูกจัดการแล้ว!"

ใครบางคนบนกำแพงตกใจกรีดร้องออกมา.

แข็งแกร่งแค่ไหนกัน?

มีคนที่แข็งแกร่งพอๆอย่างคนที่มีพลังเลเวล S ที่ยังไม่แม้แต่จะเอาชนะซอมบี้ตัวนี้ได้ แต่หลินเฟยเพียงแค่ดีดนิ้วเบาๆมันก็หายไป!

ตูม!

รองประธานสาวก็หมดแรง ขาของเธออ่อนเสียจนเธอต้องนั่งบนพื้นด้วยท่าทางหวาดกลัวและลนลานจนไม่อาจลุกขึ้นยืนได้.

"เขาแข็งแกร่งขนาดนี้เลย?"เธอพูดอย่างเงียบๆ.

ก่อนหน้านี้เธอต้องการให้หลินเฟยเข้ามาเป็นลูกน้องของเธอ จากนั้นแม้ว่าผลไม้จะไม่ใช่ของเธอ แต่มันก็จะกลายเป็นของเธอไม่ใช่หรอ?

เธอยืนยันว่าไม่มีใครคงกระพันในโลกนี้.

แต่ตอนนี้?

แค่ดีดนิ้วของเขาก็ทำให้ซอมบี้ที่ทรงพลังที่สามารถบดขยี้เลเวล S กลายเป็นขี้เถ้าได้อย่างง่ายดาย นี่มันไม่ใช่ว่าเขาไร้พ่ายงั้นหรอ?

"ฉันเคยอยากจะเอาเขามาอยู่ใต้อาณัติของฉันมาก่อน?"

เมื่อรองประธานนึกถึงเรื่องนี้ เธอก็รู้สึกกลัวอยู่สักพัก เธอถึงกลับกล้าเอาเปรียบหลินเฟย?

เธอโชคดีที่ไม่ถูกอีกฝ่ายตบจนตาย.

ด้วยการตายของซอมบี้ตัวนี้ มวลซอมบี้จากระยะไกลที่กำลังเข้ามาอย่างวุ่นวายก่อนหน้านี้เพราะซอมบี้ตัวนี้เป็นตัวชักนำมันมา แต่ตอนนี้หัวหน้าของมันตายแล้ว พวกมันเลยวุ่นวายไปหมด.

หลินเฟยอึ้งก่อนหน้านี้.

ตอนนี้หัวหน้าตายแล้ว พวกมันก็หันหลังกลับและวิ่งหนีอย่างไม่ลังเล.

เมื่อทุกคนเห็นฉากนี้ พวกเขาก็ตะลึงรวมถึงเลเวล S เองด้วย.

พวกเขาแข็งแกร่งมาก แต่พวกเขาได้ฆ่าซอมบี้จำนวนมากเช่นกัน แต่ไม่เคยเห็นซอมบี้ตัวไหนที่หนีมาก่อน.

Modifier Chapter 206

และตอนนี้?

มวลซอมบี้ก็กลัวชายคนนี้!

นี่ไม่ใช่แค่ซอมบี้หนึ่งหรือสองตัว แต่เป็นทั้งมวลซอมบี้!

พวกมันมองหลินเฟย แต่ก็ตระหนักได้ว่าเขาหยิบธนูยาวออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้.

ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งออกไป!

ตูม!

ทุกคนสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าหลินเฟยยิงเพียงธนูเหล็กเท่านั้น แต่มันดูเหมือนว่าเขากำลังยิงเลเซอร์.

ความเร็วของลูกศรหัวเหล็กนั้นเร็วจนเกือบจะเป็นอุกบาตที่พุ่งชนโลก เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำและไฟก็ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า มันเป็นเพียงลูกศร แต่ทุกคนสามารถรู้สึกได้ว่าลูกศรดอกนี้สามารถยิงทะลุโลกได้!

ไม่ว่าลูกศรจะผ่านไปที่ใด เปลวไฟและลมกรรโชกก็ฉีกทุกอย่างออกไปพร้อมกัน รวมทั้งซอมบี้ที่ขวางถนน.

กระทิง,ปรสิตและเชสเตอร์ที่มีพลังพอๆกับเลเวล S ก็ไม่อาจอยู่ได้นานกว่า 0.1 วินาที พวกเขาเพิ่งถูกลมร้อยพัดและระเบิดทันทีตรงนั้น.

ลูกธนูพุ่งผ่านมวลซอมบี้และลอยต่อไปไกลออกไปจนลับท้องฟ้า.

"นี่......"

ทุกคนอ้าปากค้างและไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อไปอีก.

มันเป็นเพียงลูกศรและทางที่มันพุ่งผ่านในระยะ 100 เมตรก็ปรากฏขึ้นจากตอนแรกที่มวลซอมบี้มีแต่สีดำ.

ซอมบี้อย่างน้อย 100,000 ตัวตายตรงนั้น.

เมื่อทุกคนตกตะลึง หลินเฟยก็ยิงลูกศรอีกครั้งอย่างรวดเร็ว.

เมื่อลูกศรบินไกลออกไป มันเหมือนกับมีนกฟินิกซ์หรือมังกรม้วนตัวลูกศรอยู่บนนั้นราวกับว่ามันเป็นศรศักดิ์สิทธิ์!

จากจำวนวนซอมบี้หลายแสนตัวมีเพียงไม่กี่ตัวที่หลบหนีเข้าไปในเมือง.

พวกนี้เป็นซอมบี้ที่วิ่งเร็วที่สุดและโชคดีที่พวกเขาไม่ได้รับผลกระทบจากลูกศร.

หลินเฟยเฝ้ามองซอมบี้หายไปและในที่สุดก็ไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรอีก.

เขารู้สึกว่ามวลซอมบี้นั้นก็ไม่มีอะไรเลย.

หลินเฟยรู้สึกเบื่อเล็กน้อยเพราะการชกสามครั้งและการเตะสองครั้ง เขาจึงทิ้งธนูยาวและเดินไปด้านข้างของเด็กสาว.

"เธอรู้สึกอย่างไงบ้างตอนนี้?"เขาถาม

"ฉันสบายดี"เด็กสาวตอบกลับมาหลังจากได้สติ แม้ว่าเธอจะรู้ว่าหลินเฟยมีพลังมาก แต่เธอก็ตกใจทุกครั้งที่เห็นหลินเฟยเคลื่อนไหว.

หลินเฟยแข็งแกร่งแค่ไหนกัน?

มันไม่อาจหยั่งรู้ได้.

ตอนนี้ไม่ใช่แค่เด็กสาวเท่านั้นที่ตกใจ แต่คนอื่นๆก็ยังไม่ได้สติกลับมานัก.

"ลูกธนูสี่ดอกทำลายมวลซอมบี้ เขาเป็นเทพ!"

เมื่อเสียงของใครบางคนพูดออกมา.

ก่อนหน้านี้ พวกเขาคิดว่าเลเวล S นั้นแข็งแกร่งที่สุด แต่ตอนนี้พวกเขาได้ตระหนักลแ้วว่านี่คือความผิดพลาด.

พวกเขามองไปที่ชายคนนั้น.

เขาคือใคร? ทำไมถึงมีพลังมากขนาดนี้? ไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นแค่คนเลเวล E งั้นหรือ?

ทั้งงุนงงและสับสน.

และในที่สุดเมื่อพวกเขากลับมาได้สติ หลินเยฟและเด็กสาวก็จากไป.

"เขาไปแล้ว"ทุกคนรู้สึกว่าสูญเสียบางอย่างขึ้นมาอย่างฉับพลัน.

บุคคลนี้ทรงพลังมากหากพวกเขาสามารถรั้งให้เขาอยู่ในชุมนุมแห่งนี้ได้พวกเขาก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป.

"ชายผู้ที่แข็งแกร่งลึกลับที่มีพลังสายฟ้าและเปลวไฟในข่าวลือก่อนหน้านี้ก็คือเขา."

"เปลวไฟและสายฟ้าอยู่ที่ไหน?"

"มันเป็นการดูถูกมากที่จะอธิบายพลังของเขาด้วยไฟและสายฟ้า!"

มวลซอมบี้พังกำแพงเมือง ทุกคนรู้สึกว่าพวกเขากำลังจะตาย แต่ในตอนนี้จู่ๆก็มีชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและช่วยเหลือพวกเขาจากไฟและน้ำและก็จากไปอย่างเงียบๆ.

เหลือเพียงธนูยาวและชื่อไว้เท่านั้น.

"หลินเฟย."

คนเหล่านี้รู้สึกขอบคุณและสุดท้ายด้วยความทรงจำเพียงไม่กี่อย่างในจัตุรัสที่พวกเขารวมตัวกันก็ได้สร้างรูปปั้นของหลินเฟยขึ้น.

ธนูยาวที่เขาทิ้งไว้ก็อยู่ในมือของรูปปั้นนั้น.

ในขณะเดียวกันก็มีตำนานเล่าขานกันในที่ชุมนุมครั้งนี้.

เมื่อชุมนุมกำลังจะหายไป เหล่าเทพก็ลงมาที่โลกพร้อมกัยปล่อยศรออกไปสี่ดอกที่พุ่งเข้าใส่มวลซอมบี้และช่วยทุกคนไว้.