Modifier Chapter 175-176

Modifier Chapter 175

หลินเฟยเป่าควันปากกระบอกRPGและพูดอย่างช่วยไม่ได้"ไร้พ่ายนี่ มันเหงาจริงๆ"

"ไม่มีใครเข้าใกล้ได้"

เดิมทีซอมบี้มักจะฝ่ายที่วิ่งเข้าใส่

แต่ตอนนี้ พวกมันหยุดและไม่มีตัวไหนกล้าขยับเพราะข้างหน้าของมันมีซอมบี้กองพะเนินเทินเทิกและหลุมมากมายนับไม่ถ้วนจากแรงระเบิดของกระสุนRPG

กลัว.

วันนี้ สำหรับซอมบี้ที่ได้เห็นฉากนี้ด้วยตาของพวกมันเองก็จบลงเพียงเท่านี้.

กระสุนRPGทำลายพวกมัน.

ตอนนี้ กลุ่มของพวกมันถูกระเบิดและซอมบี้ก็เปราะบางราวกับกระดาษ

คนๆนี้โครตน่ากลัว.

ไม่มีซอมบี้ตรงหน้ากล้าขยับตัว หากมีตัวไหนที่วิ่งเร็วที่สุดละก็ มันจะหายไป นั่นคือตัวอย่าง!

หลินเฟยอยู่คนเดียวและหยุดมวลซอมบี้.

เขาแค่ยืนเฉยๆ.

รอให้มวลซอมบี้เหล่านี้พุ่งเข้ามาด้านหน้า.

อย่างไรก็ตาม หลินเฟยจะไม่ทำหากว่าพวกมันไม่เคลื่อนไหว

"ฉันตามหาพวกแกมานานแล้ว เรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆ"หลินเฟยยิ้มและถือRPGเดินเข้าหามวลซอมบี้

ตูม!

ทุกครั้งที่เขาเดิน เขาจะเหนียวไกปืนและกระสุนRPGก็พุ่งออกไป.

ทุกครั้งที่ปืน RPG ยิงออกไปจะมีซอมบี้กระเด็นขึ้นฟ้าเป็นโหลๆ.

ทันใดนั้นซอมบี้ด้านหน้าก็ขาสั่น.

ความกลัวเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่ยากที่จะสัมผัสหลังจากที่กลายเป็นซอมบี้.

แต่ตอนนี้ คนที่อยู่ด้านหน้าพร้อมกับRPGทำให้พวกมันรู้สึกกลัวอย่างมากและเป็นความกลัวที่หวนกลับเข้ามาหาพวกมันอีกครั้ง

ฟ้าวว!

ในเวลานี้ มีลมกรรโชกแรง.

หลินเฟยสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามันเป็นซอมบี้ที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ที่เคลื่อนไหวเร็วราวกับสายลม และมันก็เข้ามาใกล้ 100 เมตรได้ในพริบตา.

อย่างไรก็ตาม.

หลินเฟยเพียงแค่มองและเหนี่ยวไก.

ด้วยฟังห์ชั่น [Super aiming],[without back seat],[lock],[Unlimited load],[no need to change bombs]...

ซอมบี้ตอนนี้ไม่อาจมองเห็นได้ชัดเจนนัก.

ซอมบี้เลเวล S ถูกกระสุนRPGยิงเข้าที่หัวจากนั้นก็ลอยขึ้นฟ้าและระเบิดราวกับพลุไฟ.

ตูม!

ซอมบี้กลายเป็นดอกไม้ไฟที่งดงาม.

ซอมบี้ เลเวล S!

ซอมบี้ธรรมดาก็กลัวราวกับคนโง่ แต่นั่นคือซอมบี้เลเวล S! มันเป็นดั่งราชาในหมู่ซอมบี้!

ตอนนี้ ตัวตนที่ทรงพลังของซอมบี้เลเวล S พวกมันถูกกระสุน RPG ยิงใส่และระเบิดตรงนั้น.

แม่จ๋า...

RPG นั่นทำมาจากอะไร?

ตัวกระบอกทำมาจากสุดยอดโลหะผสมไทนาเนียมอัลลอยและกระสุนที่ทำมาจากระเบิดปรมานู?

น่ากลัวเกินไปแล้ว.

มองไปที่ชายคนนั้นที่ก้าวเข้ามา ซอมบี้เหล่านี้รู้สึกราวกับเป็นปีศาจที่ออกมาจากนรกพร้อมกับหัวเราะเยาะเย้ย.

คนนี้คือจุดเริ่มต้นของจุดจบหรอ!

ครึ่นๆๆ--

กระทิงพุ่งเข้ามาหาหลินเฟยเพื่อหวังจะใช้แรงชนอัดหลินเฟยให้กระจาย.

ผลก็คือ มันถูกยิง!

ตูม!

ร่างกายขนาดใหญ่ของมันก็บินออกไปชนกับบ้านก่อนที่จะหายไปกับบ้านทั้งหลัง.

ภายใต้การล้างบางของRPGไม่ถึงห้านาที ซอมบี้หลายหมื่นตัวก็หายไป.

ไม่มีตัวไหนรอด.

เพราะว่า RPG กระบอกนี้มี[automatic aiming]!

แถมยังไร้แรงถีบ.

หลินเฟยยืนอยู่ถนนที่ถูกระเบิดเป็นหลุมเป็นบ่มมากมายพร้อมกับซากซอมบี้.

เขาถอนหายใจและพูด"ฉันยังไม่ได้พยายามอะไรเลย พวกมันก็หายไปแล้ว"

"ฉันจะสร้างวงดอกไม้ขณะสังหารเช่นเดียวกับแสงของรุ่งอรุณ"หลินเฟยพูด"ชีวิตไร้พ่ายนั้นเรียบง่ายและไม่โอ้อวดและน่าเบื่อ"

Modifier Chapter 176

เขามองไปรอบๆทันใดนั้นเขาก็พบเห็นซอมบี้ตัวหนึ่ง!

มันเป็นมอนเตอร์ ปรสิต เลเวล S ตอนนี้มันซ่อนตัวอยู่ในบ้านใกล้ๆ มันไม่กล้าขยับ.

หลินเฟยมองและยกRPGขึ้นบนไหล่.

ครึ่นๆๆ--

"คราวนี้ฉันคงไม่พลาดอะไรอีกแล้วนะ"หลินเฟยพูด

เด็กสาวมองไปที่RPGในมือของหลินเฟยด้วยความประหลาดใจและพูดว่า"ไอ้นี่ทรงพลังขนาดนี้เลยหรอ?"

นั่นคือมวลซอมบี้นะ!

ซอมบี้กว่า 10,000 ตัว ไม่ต้องพูดถึงเธอ แม้แต่ทีมเลเวล S ในชุมนุมก็ต้องปวดหัว.

แต่ต่อหน้าRPGกระบอกนี้ มันต้านได้ไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ

และยังเป็นการบดขยี้อยู่ฝ่ายเดียว.

ซอมบี้ไม่อาจเข้าใกล้หลินเฟยได้เลย!

มอนเตอร์ที่ทรงพลังพอๆกับเลเวล S ยังถูกยิงขึ้นฟ้าเพียงนัดเดียว.

ก่อนหน้านี้เธอไม่เข้าใจว่าทำไมหลินเฟยถึงมีพลังมากและต้องการสิ่งนี้ แต่ในที่สุดแล้วเธอก็เข้าใจ

RPG นี่มันน่ากลัวมาก.

"ถ้ามนุษย์มีอาวุธที่ทรงพลังขนาดนี้ ทำไมก่อนหน้านี้พวกเขาถึงไม่ใช้มันหล่ะ?"เด็กสาวรู้สึกงง.

"เธออยากจะลองไหม?"หลินเฟยยื่นRPGให้เด็กสาวขณะที่เขาพูด"ลองดูสิ"

เด็กสาวหยิบมันขึ้นมาอย่างอยากรู้อยากเห็นและเหนี่ยวไกขณะที่หลินเฟยประคองมัน

ตูม!

จู่ๆ กระสุนก็หมุนขึ้นฟ้า.

แรงดีดได้ทำให้เด็กสาวถอยหลังไปสองก้าวก่อนที่จะยืนอย่างมั่นคง.

"นี่มัน?"

เด็กสาวตกใจ"ที่คุณใช้มันไม่ใช่อย่างนี้นี่?"

เด็กสาวสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่า ตอนที่หลินเฟยยิงเขาเดินไปด้านหน้าได้อย่างมั่นคง มันจะมีแรงถีบที่รุนแรงอย่างนี้ได้อย่างไร?

"บางทีมันอาจเป็นวิธีที่ผิด"

ครั้งนี้เธอจริงจังและเหนี่ยวไกอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เกิดอะไรขึ้น?"

เด็กสาวเปิดท้ายกระบอกปืนและเห็นว่ามันว่างเปล่า ไม่มีกระสุนอยู่ด้านใน!

"หา?"

เด็กสาวอึ้งไปชั่วเวลาหนึ่ง"ทำไมตอนที่คุณใช้ยังใช้ได้จนจบ แต่พอมาเป็นฉันมันกลับยิงไปได้แค่ครั้งเดียว?"

ในเวลานี้ ในหัวใจของเด็กสาวเต็มไปด้วย 100,000 ทำไม?

หลินเฟยยิ้มและพูดว่า"เพราะกระบอกนี้เป็นผู้หญิง ดังนั้นเมื่อเธอใช้มันเลยเป็นอย่างนี้"

"??"ในหัวของเด็กสาวเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

หลินเฟยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะในที่สุด

"โอเคร ไม่ล้อเล่นแล้ว"หลินเฟยพูด"มันดึกแล้ว เรากลับไปทำข้าวเย็นกันเถอะ"

เด็กสาวคืนกระบอกปืนให้หลินเฟย แต่ก็ยังคงเต็มไปด้วยความสงสัย

โลกนี้มันทำไม?

ไม่นานหลังจากที่ทั้งสองออกไปก็มีร่างสองร่างมาถึงที่นี่

หนึ่งในพวกเขาเป็นสายฟ้า อีกคนก็เป็นลมที่รุนแรง พวกเขาเป็นเลเวล S สองคนจากชุมนุมก่อนหน้านี้.

ในเวลานี้ พวกเขายืนอยู่ท่ามกลางซากซอมบี้และพวกเขาก็ยังไม่เข้าใจในสถานการณ์ปัจจุบัน.

"ที่นี่ไม่ใช่มวลซอมบี้หรอ?"

"ทำไมถึงเหลือแต่ซากแล้วตอนนี้?"

ทั้งสองสับสนว่าข้อมูลที่ได้มามันผิดหรือเปล่า?

"ผิดพลาด."

แต่ในเวลาเดียวกัน ชายผมยาวก็พูดว่า"หลุมที่นี่ยังมีควันอยู่เลย เห็นได้ชัดว่ามันเพิ่งเกิด"

"มีใครสักคนมาที่นี่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าซากซอมบี้มากมายที่นี่มันมาจากมวลซอมบี้จริงๆ"

"แต่มีคนมาก่อนเราและแก้ไขปัญหามวลซอมบี้ไปแล้ว"

ชายผมเหลืองพูดด้วยท่าทีสงสัยต่อว่า"ใครกันนะที่เป็นคนที่มีพลังขนาดที่สู้กับมวลซอมบี้ได้ด้วยตัวคนเดียว.

"ฉันไม่รู้"ชายผมยาวส่ายหัว"เท่าที่ฉันรู้ มันไม่ควรเป็นคนหรือปรมาจารย์จากชุมนุมของเรา"

ผู้แปล:นิยายจะลงจนถึงวันเสาร์และจะขอหยุด 2 วัน และจะลงอีกทีวันพุธถ้ากลับมาทัน ขอกลับบ้านหน่อยนะครับ คิดถึงบ้าน T-T

ปล.ส่วนนักกลอฟ์ก็เพลาๆบ้างก็ได้ ขอร้องหล่ะ จะอดตายอยู่แล้ว T-T