Modifier Chapter 135-136

Modifier Chapter 135

เด็กหนุ่มตะลึงไปชั่วขณะ.

"ตอบ?"

ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่ายี่หยู่เซว่จะตอบรับเขาตอบในท้ายที่สุด?

เด็กสาวเพียงแค่มองเขาอย่างเฉยเมยและพูดว่า"ได้โปรดอย่ามารักฉัน"

"ฉันจะบอกนายเป็นครั้งสุดท้ายว่า ฉันมีคนรักแล้ว อย่าให้ฉันพูดซ้ำๆ มันจะทำให้นายเหมือนเป็นคนโง่"

ตูมม

หยางเฮ่ารู้สึกราวกับว่าจู่ๆเขาก็ถูกฟ้าผ่า.

เขาไม่อาจพูดอะไรออกสักคำ.

คราวนี้เขาอกหักจริงๆ.

เมื่อเห็นชายคนนั้นเดินออกมาจากห้องใต้ดินอย่างช้าๆ หยางห่าวก็รู้สึกหื่นเหม็นเปรี้ยวขึ้นจมูก เขาถามเสียงดังว่า"ทำไมเธอถึงชอบไอ้ขยะนั่น?"

"เพราะเขาหล่องั้นหรอ?"

เด็กสาวต้องป้องกันผึ้งที่บินมา แต่ก็ยังสามารถตอบเขาได้"นายไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลอะไรในการชอบใครสักคน"

หยางเฮ่ายังเด็กอยู่ เขาชี้ไปที่หลินเฟยและตะโกนว่า"เขาไม่มีพลังอะไรเลย อะไรที่ทำให้เธอยังตามรักเขาอยู่?"

"บางทีเขาอาจจะถูกผึ้งฆ่าตายในเวลาต่อมาก็ได้!"

และเมื่องเขาพูดจบ ผึ้งก็มาข้างหลังหลินเฟยและแทงไปที่คอของเขา!

จากนั้น!

เกิดเสียงแตกหัก เหล็กในของมันก็แตกออกทันที

หยางฮ่าวตะลึงทันที.

และในเวลาต่อมา ฉากที่ทำให้เขาตะลึงก็เกิดขึ้น.

หลินเฟยยื่นมือออกไปตบเบาๆ.

ตูมมม!

เกิดลมกรรโชกอย่างรุนแรงและผึ้งทั้งหมดที่ได้รับผลกระทบก็ระเบิดในทันที มันตายโดยไม่อาจจะตายได้มากกว่านี้อีก.

สองพี่ชายของเขาก็มองอย่างตะลึง.

พวกเขาจ้องไปที่ฉากตรงหน้าอย่างว่างเปล่า จิตใจของเขาขาวโพลนและพวกเขาไม่สามารถตอบสนองได้.

คนนี้...ไม่ใช่ว่า...เขาบอกว่าเขาไม่มีพลัง?

ทำไมเขาถึงแข็งแกร่ง?

เพียงแค่ตบธรรมดา ผึ้งก็ถูกฆ่าไปครึ่งนึง?

นี่คือสิ่งที่มนุษย์สามารถทำได้?

พวกเขาทั้งสองเริ่มสั่นและขาของพวกเขาก็อ่อนแรง เพราะเขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาวางแผนที่จะทิ้งหลินเฟยเหมือนกับทิ้งลูกชาย!

จริงๆแล้วพวกเขาต้องการใช้หลินเฟยเพื่อดึงดูดผึ้งเหล่านั้น!

"สำหรับคนแบบนี้มันก็ไม่มีความแตกต่างระหว่างการฆ่าเราก็กับการเหยียบมดใช่ไหม?"

พวกเขากลืนน้ำลายด้วยความหวาดกลัว.

เขาไม่กล้ามองไปที่หลินเฟย

"เป็นเด็กนี่ดีจริงๆ มันเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา"หลินเฟยมองไปที่เด็กชายอย่างไม่แยแส

เด็กสาวคนเดียวสามารถจัดการกับผึ้งที่เหลืออีกครึ่งนึงได้.

เธอไม่ใช่เด็กสาวที่อ่อนอย่างที่เคยเป็นอีกต่อไป.

ตูมม!

หยางเฮ่านั่งคุกเข่าลงอย่างหมดแรงและไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เขาเห็น.

เขาเป็นคนที่ไม่มีพลังจริงๆหรือ?

ทำไมเพียงแค่ตบเบาๆก็เกิดลมพายุและผึ้งหายไปครึ่งนึง?

เขาใช้แรงเบาๆ ผึ้งหลายตัวก็ตัวแตกตาย!

ขณะที่ผึ้งทั้งหมดตาย เด็กสาวก็เดินกลับไปหาหลินเฟยและยิ้มเบาๆ.

หลินเฟยยื่นมืออกมาบีบหน้าเด็กสาวและพูดว่า"ไปเถอะ ฉันจะพาเธอไปเอง ที่รัก"

"เดี๋ยวก่อน"เด็กสาวยิ้ม.

จากนั้นเธอก็เดินไปที่หน้าหยางเฮ่าและยกมือขาวๆของเธอขึ้น.

แปะ!

เกิดเสียงตบหน้าดังขึ้น.

เด็กสาวใช้พลังทั้งหมดของเธอตบไปที่หยาวเฮ่าและเขาก็กระเด็นไปกว่าสามเมตรก่อนที่จะตกถึงพื้น

"แกดูถูกเขา ฉันอยากจะฆ่าแก."

ยี่หยู่เซว่ลดเสียงของเธอและพูดอย่างเย็นชาว่า"แต่เพราะเขาอยู่ที่นี่ ฉันไม่อยากให้เขาเห็นอีกด้านหนึ่งของฉัน การตบนี้หวังว่าจะทำให้นายจดจำว่า วันนี้นายได้ตายไปแล้ว"

หยางเฮ่านอนอยู่ที่พื้นและเมื่อเขาเห็นดวงตาที่เย็นชาของยี่หยู่เซว่ ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้าน.

มันเป็นความกลัวที่ออกมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ.

เด็กสาวน่ากลัวมาก!

Modifier Chapter 136

ในตอนนี้เด็กสาวแย้มยิ้มอีกครั้งหลังขณะที่เธอกลับไปหาหลินเฟย"คุณกำลังมองอะไรอยู่หรอที่รัก?"

อย่างไรก็ตามเด็กสาวไม่รู้ว่าหลินเฟยได้ยินคำพูดของเธอเมื่อกี้

ตอนนี้.

หลินเฟยรู้ว่าเขาได้ยินสิ่งที่ไม่สมควรได้ยินเข้าเสียแล้ว.

เด็กสาวที่มีรอยยิ้มสดใสตอนนี้ได้พูดคำหยาบๆแบบนั้นออกมา เธอคงไม่ใช่เจียวเจียวหรอกนะ?

"ฉันยังมีเวลาที่จะรู้ลักษณะนิสัยของเธออยู่"หลินเฟยตัดสินใจในใจ

"มาเถอะ."

หลินเฟยหยิบขวดแก้วและเปิดที่เก็บน้ำผึ้งในกล่อง แต่น้ำผึ้งได้เน่าเสียแล้ว.

"นั่นคงเป็นสิ่งที่ที่รักพูด มันคือน้ำผึ้งใช่ไหม?"เด็กสาวเดาได้ในทันที.

"ใช่ ถูกต้อง"หลินเฟยพยักหน้า

เมื่อเขาเห็นว่าน้ำผึ้งในรังเน่าไปหมดแล้ว เขาก็รู้ว่าน้ำผึ้งทั้งหมดในกล่องนั้นไม่มีประโยชน์อีกต่อไป.

"รอยพวกนี้เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆนี้ มันน่าจะมีรังใหม่อยู่ใกล้ๆ"หลินเฟยคิดในใจ"น่าจะมีน้ำผึ้งใหม่ๆอยู่ข้างใน"

เขาเริ่มใช้ฟังชั่น[fluoroscopy]และพาเด็กสาวไปขณะมองรอบๆ

สุดท้าย.

เขาก็หยุดอยู่ที่เนินเขาเล็กๆที่อยู่ไม่ไกล.

"พวกมันสร้างรังไว้ใต้ดินจริงๆ"หลินเฟยประหลาดใจเล็กน้อย นี่คือสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

"เธอถอยหน่อย ฉันจะขุดตรงนี้"หลินเฟยก้าวถอยหลัง

ตูม!

รังทั้งรังถูกสั่นและมีรูขนาดใหญ่ปรากฏที่พื้น.

รูที่รังมีขนาดเท่ากับครึ่งหนึ่งของบ้าน!

"ฉันได้กลิ่น"

ตาของหลินเฟยเบิกกว้างและรีบเข้าไปในรังทันที หลังจากนั้นเขาก็เห็นน้ำผึ้งสีทอง

"ผึ้งกลายพันธ์ุแล้ว มันจะกินได้ไหม?"

ด้วยความสงสัยเขาลองชิมด้วยตัวเอง มันหวานมากกก!

"น้ำผึ้งนี่ให้ผลเหมือนกับการกินผลพลัง"เด็กสาวเดินเข้ามาและพูดด้วยความประหลาดใจ.

"ถ้าอย่างนั้นเธอก็ลองชิมดู"เขายื่นนิ้วมือที่มีน้ำผึ้งป้ายไปที่ปากของเด็กสาว

"หวานมาก."

เด็กสาวหรี่ตาอย่างมีความสุข.

หยางเฮ่าเฝ้ามองฉากนี้จากระยะไกลและในที่สุดเขาก็พูดอะไรไม่ออก เมื่อเห็นท่าทางที่มีความสุขของเด็กสาว เขาก็รู้ว่าเขาแพ้ซะแล้ว.

ความสุขของเด็กสาวไม่มีความหมายอะไรกับความแข็งแกร่งของหลินเฟย.

หยางเฮ่าสามารถเห็นได้ชัดว่าตราบใดที่เธออยู่กับชายคนนั้น เธอจะเป็นคนที่สดใสและร่าเริ่งอย่างมีความสุข.

"เขาช่วยเรา."

หยางเฮ่านั่งลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง.

"ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ยี่หยู่เซว่จะฆ่าฉันจริงๆ"เขากลัวขึ้นมาในใจ.

"ฉันทำอะไรโง่ๆ"หยางเฮ่าพูดอย่างอ่อนแรง

"Ok?"

ทั้งสองที่เฝ้ามองหยาวเฮ่าก็ลุกขึ้นมาจากพื้นด้วยความสับสน.

"นายจะไปไหน?"

"ฉันต้องการแข็งแกร่งกว่านี้"หยางเฮ่าพูดและเดินจากไปโดยไม่หันกลับไปมอง"เราจะได้พบกันอีกครั้งในอนาคต"

ในเวลานี้.

หลิยเฟยและเด็กสาวไม่รู้ว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

ตอนนี้เขาพบว่าเด็กสาวดูเหมือนจะมีจุดอ่อนที่ชอบในควาาหวานและกลิ่นของน้ำผึ้งมาก.

"กินเยอะไปมันจะทำให้อ้วน"หลินเฟยพูดอย่างจริงจัง

เด็กสาวนิ่งค้าง ใบหน้าของเธอยับยู่ยี่

ในที่สุด เธอก็ตัดสินใจว่าจะไม่กินอีกต่อไป และมองไปที่ร่างกายของเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะอ้วนกว่าเมื่อก่อน?

เธอต้องลดน้ำหนัก.

หลินเฟยเติมน้ำผึ้งในขวดและยัดขี้ผึ้งลงไปในโถซึ้งเขาได้รับมาอย่างพอใจแล้ว.

"มันสายแล้ว ถึงเวลากลับ"

เขาพูด"พรุ่งนี้เราจะไปหาแบตเตอรี่อีกครั้ง"

เด็กสาวหยักหน้า.

หลินเฟยยังจำได้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ได้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะดูท่าทีของเด็กสาวในคืนนี้.

เมื่อทั้งสองกลับไปที่วิลล่า มันก็ห้าโมงเย็นแล้ว.

ท้องฟ้าเริ่มมืดสลัวและเด็กสาวก็ยิ้มตามปกติ"ฉันจะเตรียมอาหารเย็นก่อน"