Modifier Chapter 125-126

Modifier Chapter 125

แขนของเขาก็หนายิ่งกว่าคน!

ไม่ต้องพูดถึงต้นขาที่แข็งแรงมากนั้นเลย!

ชายคนนั้นตกใจและอึ้งเมื่อเห็นฉากนี้ เขานั่งลงบนพื้นอย่างเหม่อลอยในขณะที่เด็กสาวกระโดดลงจากชั้นสามโดยไม่พูดอะไรสักคำ.

ฟุ่บ!

เสื้อผ้าของเธอเปียกโชกไปหมดในคราวเดียว แต่เธอก็ไม่ได้เปลี่ยนท่าทีที่เย็นชาของเธอ.

"ดีมาก."

มอนเตอร์ยิ้ม"คราวนี้ฉันจะฉีกเธอเอง!"

ตูมม!

เขาเคลื่อนไหวมาถึงด้านหน้าของเด็กสาว พร้อมกับเงื้อมือที่ใหญ่กว่าตัวเด็กสาวก่อนที่จะฟาดไปทางเธอราวกับตบแมลงวัน!

ตูมม!

เด็กสาวรีบหลบการโจมตี แต่เมื่อฝ่ามือตบลงมา ทั้งถนนก็สั่นสะเทือน.

นี่มันทรงพลังมากกว่าของกระทิงเสียอีก!!

"หลบยังไงก็ไร้ประโยชน์"มอนเตอร์พูด"ตราบใดที่ฉันยังมีน้ำ ฉันก็ไร้พ่าย แถมวันนี้ฝนดันมาตก เธอจะเอาชนะฉันได้อย่างไร?"

"แกพูดถูก แกจะเอาชนะฉันได้อย่างไรท่ามกลางสายฝนนี้?"เด็กสาวสวนคำกลับมาด้วยประโยคเดิม

เพราะเธอคือคนที่มีพลังที่ควบคุมน้ำแข็ง!

แกร๊ก แกร๊ก

เมื่อเธอพูดจบ ความหวาดเย็นที่ลดลงอย่างฮวบฮาบก็ปรากฏออกมาจากร่างกายของเธอทันที มันแผ่ออกมาจากเท้าของเธอและก่อให้เกิดชั้นน้ำแข็งบนถนนรอบๆ 100 เมตรทันที.

แม้แต่ฝนที่ตกลงมาจากท้องฟ้าก็ตกลงมาช้าลง.

ก่อนที่มันจะถึงพื้น มันก็กลายเป็นก้อนน้ำแข็งและจากนั้นเมื่อมันถึงพื้นมันก็แตกละเอียดออกมาภายในครั้งเดียว.

"ฉันเพิ่งจะรู้ว่าทำอย่างนี้ได้"

เด็กสาวเดินเข้าหามอนเตอร์อย่างช้าๆ.

น้ำแข็งได้ทำให้ใต้เท้ามอนเตอร์แข็งและปิดกั้นท่าทางของมัน ในขณะที่มันทำได้เพียงขยับตัวแค่ครึ่งบน

"ฉันจะเรียกมันว่า ไอซ์เวิลด์(ice world)"

100 เมตรนับจากจุดที่เธออยู่เป็นดินแดนหิมะและห่างออกไป 100 เมตรกลายเป็นโซนที่ฝนตก

"เป็นไปไม่ได้......"

มอนเตอร์ไม่อาจพูดอะไรได้อีก เพราะมันได้กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งอย่างสมบูรณ์แล้ว.

"เดี๋ยวก่อน!"

ในเวลานี้ มีเสียงตะโกนของชายหนุ่มดังมาจากที่ๆห่างไกล.

ในเวลาต่อมา เขาส่ายแขนเพื่อบอกให้อย่าทำไปทางเด็กสาว

ตุบ!

เขาคุกเข่าให้เด็กสาวอีกครั้ง.

"ได้โปรดอย่างฆ่าเขา."

"เขายังมีสติ เขายังสามารถกลับตัวเป็นคนดีได้."

"ซอมบี้ในโลกนี้มีดีด้วยหรอ!"

เด็กสาวมองไปที่ชายคนนั้นอย่างเฉยเมยและพูดว่า"ฉันไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยมันไป มันไม่ใช่มนุษย์อีกแล้ว"

"ผมจะบอกคุณเองว่าผลพลังอยู่ที่ไหน?"

"ตราบใดที่คุณสัญญาว่าจะไม่ฆ่าพี่ชายของผม!"

หลินเฟยเดินไปข้างๆและพูดว่า"แค่บอกฉัน ฉันสัญญาณว่าจะไม่ฆ่ามัน"

"มันอยู่กลางจัตุรัส"

"ยังมีผู้รอดชีวิตอีกมากที่นั่น!"

ตูม!

หลังจากที่ได้รู้ข่าวแล้ว เด็กสาวก็ไม่ลังเลที่จะทำลายรูปปั้นน้ำแข็งของมอนเตอร์อีกต่อไป ร่างของมันแตกกระจายเกลื่อนพื้นทันที.

"พวกนาย!"

ดวงตาของชายหนุ่มคนนั้นเบิกกว้างเพราะเขาไม่อยากจะเชื่อเลย

"มีแค่เขาที่ตกลง แต่ฉันไม่เห็นด้วย"

เด็กสาวพูด"มีเพียงซอมบี้ที่ไม่ปรากฏตัวต่อหน้ามนุษย์เท่านั้นถึงจะเรียกมันได้ว่าเป็นซอมบี้ที่ดี"

"ตั้งแต่ที่เขากินไข่ พี่ชายของนายก็ตายไปแล้ว และตอนนี้เขาก็เป็นแค่เพียงมอนเตอร์เท่านั้น"หลินเฟยปลอบโยนชายหนุ่มคนนั้นและจากไปพร้อมกับเด็กสาว.

แค่นั้น ส่วนชายหนุ่มคนนั้นจะคิดได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับเขา

ฝนที่เทกระหน่ำทำให้ทั้งสองต้องเปียกปอน

หลินเฟยกลับไปที่วิลล่าพร้อมกับเด็กสาวในอ้อมแขนของเขาและพูดว่า"รับต้นน้ำอาบได้แล้ว เธอจะไม่ได้ไม่เป็นหวัด"

เด็กสาวยิ้มและพูด"คุณยังทำเหมือนกับฉันเป็นเด็ก?"

"ตอนนี้ฉันเป็นคนที่มีพลัง ฉันจะไปป่วยกับโรคเล็กๆนี่ได้อย่างไง"

Modifier Chapter 126

หลินเฟยมองไปที่เด็กสาว เธอสวมเสื้อผ้าบางๆ หลังจากที่ฝนตก เสื้อผ้าของเธอก็แทบจะโปร่งใส.

"เอ่อ..."

สีฟ้าคาดขาว.

การเซอร์วิสอันนี้กระทันหันจนทำให้หลินเฟยทำอะไรไม่ถูกนอกจากต้องแกล้งไอสองสามครั้งก่อนที่จะรีบพูดว่า"งั้นฉันจะอาบน้ำ ไม่เหนียวตัวหรอ?"

"ไม่ว่าเธอจะมีพลังแค่ไหน เธอก็ไม่อาจเอาชนะฉันได้ ดังนั้นไป...ต้นน้ำและอาบซะ"

"ค่าๆๆ."

เด็กสาวยิ้มและพยักหน้าพูดว่า"คุณเป็นคนที่อบอุ่นจริงๆ"

แต่เธอหยุดหัวเราะทันทีในเวลาต่อมา

เพราะเธอพบว่าเสื้อผ้าของเธอเกือบจะโปร่งใส

ทันใดนั้นแก้มเด็กสาวก็เปลี่ยนเป็นสีแดงราวกับผลแอปเปิ้ลสุกพร้อมกับน้ำตาคลอ เธอมองไปที่หลินเฟยอย่างน่าสงสารและพูดว่า"คุณเห็นแล้วหรอ?"

หลินเฟยที่ต้นน้ำอาบแสร้งทำเป็นงงและพูดว่า"เห็นอะไร?"

"ไม่เห็นของฉันจริงๆหรอ?"เด็กสาวไม่เชื่อหลินเฟย

"ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดอะไร"หลินเฟยพูด

"ไอ้เลว."

ทันใดนั้นเด็กสาวก็พูด"แม่ของฉันเคยบอกว่าถ้าใครก็ตามมาเห็นเรือนร่างของเธอ บอกให้ฉันฆ่าเขาซะ"

"แม่ของเธอโหดเกิ๊น"หลินเฟยตอบ

"ถ้ายังไม่เห็นจะลุกลี้ลุกลนทำไม?"เด็กสาวจ้องมองเขา

หลินเฟยทำได้แค่เพียงยอมรับ"ฉันรู้ว่ามันผิด"

"ฮึ่มม."

เด็กสาวแค่นเสียงและพูดว่า"เมื่อกี้ฉันโกหกคุณ"

"เธอชนะ."

หลินเฟยถอนหายใจ"เธอรู้วิธีโกหกได้เนียนจริงๆและฉันก็เป็นคนแรกที่โกหกก่อน"

"คุณโกหกฉันก่อน"ทันใดนั้นเสียงของเด็กสาวก็อ่อนลง"มันเป็นเรื่องใหญ่ คุณจะต้องทำอาหารดีๆให้ฉัน  แทนคำขอโทษ"

หลินเฟยหัวเราะ เด็กสาวเข้าใจเขาจริงๆ

"น้ำพร้อมแล้ว มาอาบเลย"

"ค่า." เด็กสาวพยักหน้า

หลินเฟยเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อทำอาหารอีกครั้ง แม้ว่าหลินเฟยจะไร้พ่ายและมีภูมิคุ้มกันต่อทุกสิ่งรวมถึงโรคหวัด แต่เด็กสาวก็เป็นคนที่มีพลังเหนือธรรมชาติและมันก็เป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะเป็นหวัด

แต่ชีวิตจะต้องมีความรู้สึกด้านวัฒนธรรม ศีลธรรม จรรยา.

อย่าง...ในวันที่ฝนตก เขาจะต้องกินน้ำซุปร้อนๆ

"ชีวิตไร้พ่ายนั้นเรียบง่าย,ไม่โอ้อวดและน่าเบื่อ"

หลังจากต้นซุปแล้ว เขาก็คิดว่าเด็กสาวอาจไม่ชอบรสนี้ เขาจึงเติมน้ำตาลเพื่อให้รสชาติมันดีขึ้น.

หลินเฟยมองไปที่น้ำตาลทรายขาวในมือของเขาอย่างครุ่นคิด

"บางทีฉันอาจจะหาน้ำผึ้ง"ความหวานของน้ำผึ้งนั้นดีกว่าน้ำตาลทรายมาก

แต่หลินเฟยลืมไปแล้วว่านี่คือยุควันสิ้นโลก คนอื่นๆยังไม่อาจหาแม้แต่น้ำตาลได้ นับประสาอะไรกับน้ำผึ้ง.

"อืม~"

เมื่อเด็กสาวเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดนอน เธอก็ได้กลิ่น

"มันคืออะไร? ทำไมกลิ่นมันแปลกๆ"

หลินเฟยเสิร์ฟชามให้เด็กสาวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา"เธอต้องการที่จะแข็งแกร่งใช่ไหม? ดื่มมันแล้วเธอจะเป็นผู้ชนะ"

เด็กสาวมองไปที่หลินเฟย.

"คุณคิดว่าฉันจะเชื่อเรื่องแต่งพวกนี้หรอ?"เธอเข้าหาหลินเฟยพลางย่นจมโงและพูดว่า"มันมีกลิ่นแปลกๆ?"

"มันเป็นอาหารทมิฬตามตำนานหรือเปล่า?"

"อาหารทมิฬ?"

หลินเฟนอดที่จะหัวเราะไม่ได้"งั้นหรอ นี่มันเหมือนกับอาหารทมิฬในตำนาน?"

"ถ้าคุณอยากจะลอง ฉันทำอาหารทมิฬให้ลองในภายหลัง แต่ตอนนี้ลองดื่นมันก่อน"

เขายังจิบมันต่อหน้าเด็กสาวและพูดว่า"ไม่ต่องห่วง มันไม่มีพิษ"

"นี่คืออาหารตะวันออกที่มีมนขลัง"

เด็กสาวไม่เชื่อ เธอยังรับมาและจิบใบหน้าที่แดงกล่ำของเธอก็กลายเป็นซีดเผือดทันทีราวกับว่าอาหารเป็นพิษ.