Modifier Chapter 55 -56

Modifier Chapter 55

ไม่คิดว่าจะจบลงง่ายๆอย่างนี้!

เหตุผลที่เขามาที่นี่ในวันนี้เป็นไปตามความต้องการของธรรมชาติ เขาอยากมีชื่อเสียงตั้งแต่แรก.

เมื่อมีการกลายพันธุ์เกิดขึ้น นั่นหมายความว่ายุคใหม่มาถึงแล้ว.

คนที่มีพลังจะเป็นคนที่อยู่รอดต่อไป!

แล้วเขาก็อยากจะเป็นคนแบบนั้น!

แต่ตอนนี้ เขาอาจจะตาย เขาไม่อยากตายตอนนี้.

ครึ่นนน--

หนวดได้ฟาดลงมาทางจางหลง!

"ม่ายย!"

เขากรีดร้องต่อหน้าผู้คนนับร้อยขณะที่เขาหันหลังวิ่งอย่างไม่ลังเล.

ตูมมม!

หนวดฟาดลงไปที่สะพานอีกครั้งและจางหลงก็ตะลึงกับผลที่ตามมา เขากระเด็นออกไปและกลิ้งอยู่บนพื้นหลายสิบครั้ง.

ต้องขอบคุณที่การเปลี่ยนแปลงทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้น พวกมันไม่อาจทำให้เขาตายคาที่ได้

แต่ตอนนี้จางหลงยังคงได้รับบาดเจ็บสาหัส เขานอนอยู่บนพื้นและรู้สึกว่าร่างกายของเขาไม่อาจเคลื่อนไหวได้แม้แต่น้อย.

จมูกของเขาช้ำเลือดและใบหน้าที่บวมเป่ง มีฟันหลุดออกมาสองสามซี่.

"ฉันยังไม่ตาย!"

จางหลงนอนอยู่บนพื้นและพยายามอย่างเต็มที่ที่จะคลานไปหาคนที่อยู่ห่างออกไป.

ในขณะนี้ ทุกคนต่างก็ตะลึงจนโง่งม

ไม่นาน ผู้ชายสามคนก็พ่ายแพ้!

"มันเพียงแค่หนวดสองเส้นเท่านั้น แต่ก็ยังทรงพลังขนาดนี้ สัตว์ประหลาดตัวนี้มันคงไม่ได้มีพลังพอที่จะทำลายโลกได้ใช่ไหม!"เสียงของใครบางคนพูดขาดๆหายๆ.

ความสิ้นหวังแผ่ซ่านอยู่ในใจผู้คน

พลังที่มากมายจนทำให้ชายทั้งสามอ่อนแอราวกับมดเมื่อมันอยู่ต่อหน้าสัตว์ประหลาดตัวนี้ จะเป็นอย่างไรถ้าพวกมันมีมากกว่านี้?

มันคงไม่ต่างจากการป้อนอาหารให้กับสัตว์ประหลาด!

"สิ่งนี้ไม่อาจเอาชนะมันได้!"

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกน.

จางหลงคลานอยู่บนพื้น แม้ว่าเขาจะไม่ได้มอง แต่เขาก็ยังรู้สึกได้ว่าหนวดที่อยู่ด้านหลังของเขายกขึ้นอีกแล้ว

คราวนี้ หากมันฟาดลงมาเขาต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!

"ม่ายย!"

เขาไม่อาจควบคุมมันได้อีกต่อไปและตะโกนเสียงดัง"ใครก็ได้! ช่วยฉันด้วย!"

"ฉันไม่อยากตาย ใครก็ได้ช่วยด้วย!"

เสียงของจางหลงเต็มไปด้วยความเศร้าเสียใจ

ในตอนนี้ใครจะช่วยเขาได้? เมื่อหนวดฟาดลงมาอีกครั้ง ทุกคนต่างก็หลับตา.

แม้แต่จางหลงก็เหมือนกัน.

แต่หลังจากนั้นไม่นาน มันไม่มีเสียง ไม่มีความเจ็บปวดอย่างที่เขาคิด

เขาค่อยๆลืมตาและทันใดนั้นเขาก็แทบตกใจ.

คนที่อยู่ห่างไกลก็ตกใจเช่นกัน เพราะพวกเขาเห็นอย่างชัดเจนว่ามีหนุ่มหล่อยืนอยู่ตรงหน้าจางหลง.

เขายกมือขึ้น แต่มือนี้ก็ใหญ่เท่าๆกับหนวด!

ทุกคนอ้าปากกว้างจนยัดไข่เข้าไปได้.

"เขารับหนวดได้ด้วยมือเดียว?"

พวกเขาทุกคนหวาดกลัว.

ในตอนนี้ จางหลงก็ตกตะลึงเช่นกัน.

หลินเฟยมองไปยังชายที่จมูกช้ำเลือดและยิ้มกว่า"ฉันได้ยินคุณร้องขอความช่วยเหลือ ดังนั้น ทุกอย่างไม่เป็นไรแล้ว"

"ทำไม?"

"เพราะฉันอยู่นี่."

หลินเฟยดันหนวดขึ้นอย่างแรง.

ปึด!

หนวดไม่ต้านทานได้และมันถูกฉีกขาดด้วยน้ำมือของหลินเฟยทันทีก่อนที่เขาจะโยนหนวดที่หนักกว่า 10 ตันกลับไปยังแม่น้ำ

หากบินไม่ได้เหมือนเขา สะพานนี้ถูกหนวดขวางก็ไม่อาจเดินต่อไปได้.

"แกยังอ่อนไป"

จากท่าทางนี้ หลินเฟยพบว่ามันยังมีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างสิ่งนี้กับสัตว์ประหลาดในความฝันของเขา.

มีความคาดหวังเล็กๆ กับศัตรูที่อาจจะสู้กับเขาได้.

เป็นผลให้ มันดูจะเกินจริง.

Modifier Chapter 56

เมื่อปลาหมึกตกอยู่ในอันตราย มันสามารถสละหนวดเพื่อความอยู่รอดของตัวมันได้.

สถานการณ์ตอนนี้ก็เหมือนกัน เมื่อเปิดใช้งาน[one-shot kill]ของหลินเฟย ปลาหมึกยักษ์ก็สละหนวดเพื่อรักษาชีวิตรอด.

แต่มันไร้ประโยชน์.

ตูมม!

พร้อมกับเสียงดัง หนวดอื่นๆก็ฟาดลงมา.

หนวดบางเส้นกวาดผ่านสะพานราวกับล้อบดขนาดใหญ่พัดพาทุกอย่างที่อยู่บนสะพานหายไป.

มีคนแพ้เพราะท่านี้มาก่อนหน้านี้.

เพราะหนวดมีความกว้างมากกว่า 20 เมตรจึงไม่มีใครกระโดดได้สูงขนาดนั้น.

หลินเฟยทำได้.

แต่เขาเพียงยืนอยู่เฉยๆและยกมือขวาขึ้นอย่างไม่สนใจและป้องกันหนวดที่กวาดเข้ามา.

ครึ่นนนน--

สะพานสั่นอย่างรุนแรง.

"เป็นไปได้ยังไง!"

เมื่อทุกคนเห็นภาพเหล่านี้ ทุกคนต่างก็มองอย่างกับคนโง่.

เพราะพวกเขาเห็นได้ชัดว่าหลินเฟยยืนอยู่ที่เดิมในขณะที่หนวดขนาดใหญ่นั้นถูกยื้อไว้โดยไม่อาจชักกลับได้!

"ความจำสั้นไปนะ"

หลินเฟยกดมือของเขาและหนวดก็หลุดออกทันที.

"พระเจ้า!"

จากระยะไกลทุกคนต่างตกตะลึง นี่ยังเป็นมนุษย์อยู่หรือ?

หนวดเพียงเส้นเดียวทำให้คนทั้งสามได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง แต่ตอนนี้ชายหนุ่มลึกลับคนนี้กลับขวางหนวดทั้งสองเส้นด้วยมือเพียงข้างเดียว.

ปึดๆๆ--

ในตอนนี้ผิวน้ำเดือดปุดๆราวกับว่ามีบางอย่างออกจากแม่น้ำ.

"ฉันช่วยนายเอง"

หลินเฟยหัวเราะเบาๆ เขากระโดดลงน้ำต่อหน้าทุกคน

"เชี่ย เขากำลังทำอะไร?"

ทันใดนั้นทุกคนที่เห็นภาพนี้ถึงกับตะลึง ทำไมหลินเฟยถึงกระโดดลงไปอย่างไม่คาดคิด?

"เขารนหาที่ตายงั้นหรอ?"

"น้ำมันเป็นถิ่นของไอ้สัตว์ประหลาดนั่น เขายังกระโดดลงไปหาความตาย?"

"จบแล้ว มันจบแล้ว!"

ความหวังที่เพิ่งมีก็หาบวูบไปในพริบตา

ทุกคนรู้สึกว่าหลินเฟยรนหาที่ตายจากการกระโดดลงไปในร้ำที่เป็นถิ่นของสัตว์ประหลาด.

ในอดีต ใต้น้ำก็ลึกลับพอที่จะไม่มีใครตอบได้ทั้งหมด

ตอนนี้หลังจากการกลายพันธุ์ โลกใต้น้ำก็บิ่งลึกลับไปอีก

ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น บางมีมันอาจจะมีสัตว์ปรหลาดมากมายอยู่ในนั้น?

จางหลงมองภาพนี้อย่างโง่งม

"เขาของจริง!"

เมื่อเขารู้สึกตัว เขาก็คำรามและทุบพื้นอย่างแรง!

"ฉันควรจะหยุดเขา!"

จางหลงจำถามที่เขาเห็นในขณะที่เขาหมดหวังได้ พูดได้ว่าหลินเฟยเป็นคนช่วยชีวิตของเขา

แต่ตอนนี้ เขามองดูหลินเฟยกระโดดลงไปในน้ำ

นั่นไม่ใช่แม่น้ำธรรมดา แต่เป็นน้ำที่ลึกราวกับเหว!

เขารู้ว่าหลินเฟยทรงพลังมาก แต่ท้ายที่สุดแล้วน้ำก็เป็นถิ่นของสัตว์ประหลาด

"เวรเอ้ย!"

จางหลงทุบพื้นอย่างแรงด้วยความเสียใจ เขาคิดว่าเขาควรจะรั้งหลินเฟยไว้ตอนนั้น.

อย่างไรก็ตาม เวลานี้.

ในน้ำ.

บุ๋ง บุ๋ง--

หลินเฟยพบว่าแม่น้ำขุ่นเกินไป แม้ว่าเขาจะลืมตา แต่เขาก็ไม่อาจมองเห็นได้ไกล.

"[perspective]"

แค่นี้ก็เห็นชัดเจนแล้ว.

ห่างจากเขาไปร้อยเมตร ปลาหมึกยักษ์ซึ่งมีขนาดร้อยเมตรปรากฏ

"ไม่ต้องพูดว่าปลาหมึกจากทะเลมาที่แม่น้ำได้อย่างไร แต่มันโตขนาดนี้ได้ยังไงมากกว่า?"

หลินเฟยพุ่งเข้าหาสัตว์ประหลาดตัวใหญ่อย่างรวดเร็ว.