Modifier Chapter 25-26(ฟรี)

ตัวซอมบี้ที่มีชื่อต่างๆ ตอนนี้เอาที่เจอในโรงพยาบาลก่อนนะครับ คลิกอ่านได้เลย https://www.facebook.com/by.numpods/posts/2759531277696672

ทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6 จะฟรี

Modifier Chapter 25

ในขณะที่เขาเข้าไปใกล้ ชายคนนั้นก็กระแทกหลินเฟยออกไป.

"ระวังด้วย!"

ชายคนนั้นตะโกน แต่จริงๆแล้วมีรอยยิ้มเย็นชาอยู่บนใบหน้าของเขา

เพราะเขาต้องการฆ่าหลินเฟยเพื่อที่เขาจะได้กระเป๋าของเขา.

"แกต้องตาย"

ชายคนนั้นคิดในใจ เขาไม่คิดว่าคนๆหนึ่งจะทำให้เกิดเหตุการณ์ฉับพลันแบบนี้ได้.

"ตราบใดที่เขาบาดเจ็บ ฉันก็สามารถที่จะฆ่าเขาได้!"

แต่วินาทีต่อมา เขาต้องตะลึง

เพราะเขาเห็นชัดเจนว่าหลินเฟยยกมือขึ้นและฟันออกไป หัวซอมบี้ก็หลุดออก.

"???"

ชายคนนั้นถึงกับผงะ มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้ การตอบสนองของหลินเฟยเร็วขนาดนี้เลย?

มันต้องฟลุ๊กแน่ๆ

ชายคนนั้นคิดในใจ คราวหน้าเขาต้องตาย!

"คุณจะผลักผมหรอ?"หลินเฟยมองไปที่ชายที่ยังคงยืนงงอยู่

"เปล่า"ชายคนนั้นส่ายหัวทันที.

หลินเฟยไม่ได้พูดอะไร เขารู้สึกถูกต้องที่คิดว่าชายคนนั้นดันเขาออกไปในคราวนี้.

เขากำหนกให้ชายที่ดันเขานั้นอยู่ในรายชื่อของบุคคลที่ต้องตาย.

ถึงเขาจะไม่ใช่คนเลว แต่ก็ไม่ได้เป็นคนดี.

เมื่อซอมบี้ตัวสุดท้ายถูกฟันตาย คราวนี้สัญญาณเตือนก็ดังขึ้นและคนแล่เนื้อหลี่ก็ถอนหายใจยาว.

"ทุกคนทำงานหนักแล้ว"เขายิ้ม.

คนอื่นๆหัวเราะ.

แต่วินาทีต่อมา พวกเขาก้ไม่อาจหัวเราะได้อีก เพราะสัญญาณเตือนขึ้นอีกครั้ง.

พวกเขาหันกลับไปมองพร้อมกับทำหน้าซีด.

เพราะพวกเขาเห็นซอมบี้กลุ่มดำๆวิ่งเข้ามาอีกกลุ่ม.

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีซอมบี้พิเศษบางตัวอยู่ในนั้น.

กระทิง,ตัวกินซาก,ลีดเดอร์,ลิ้วยาว...

นอกจากนี้พวกมันไม่ได้มีแค่ตัวเดียว!

"นี่ มัน......"

เมื่อเห็นภาพเหล่านี้ ทุกคนหน้าซีด ตัวกินซากแค่มันพ่นน้ำลายสักสองครั้ง พวกเขาก็จากไปโดยเหลือเพียงวิญญาณ.

"ตัวรวมซาก."

ตัวรวมซากเกิดจากศพของซอมบี้หลายศพเข้าด้วยกัน มันราวกับยักษ์ที่ผุดออกมาจากกองศพของซอมบี้.

มันหมายความว่ามีซอมบี้มาเป็นจำนวนมาก.

นี่มันเป็นการต่อสู้ครั้งใหญ่!

"เวรเอ้ย!"

ใบหน้าของหลี่ตู้หู่"ตอนนี้กับดักเราหมดแล้ว!"

ในเวลาต่อมาเขากัดฟันพูด"ถ้าเราหนีเราจะตายกันหมด เราต้องสู้!"

ม่านหนิวมาเร็วที่สุดและใกล้เข้ามาเรื่อยๆ.

ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ใช้รถปิดกั้นเป็นแนวรั้วเอาไว้เพื่อขัดขวางซอมบี้เดินเท้าจำนวนมากและตอนนี้มันเสี่ยงที่จะถูกกระทิงกระแทกออกไปจนไม่อาจปิดกั้นต่อไปได้.

จากนั้นซอมบี้จำนวนมากก็วิ่งเข้ามาในตลาดผักผ่านรูที่เปิดออก.

มันจึงเป็นเหตุการณ์ที่ดูวุ่นวายเป็นอย่างมาก.

ผู้คนกรีดร้องและหลายคนกลัวเกินกว่าที่จะต่อสู้กลับ ในขณะที่พวกเขาเห็นตัวรวมซาก

แต่ก็มีคนกล้าที่จะจับอาวุธขึ้นมาต่อสู้.

ม่านหนิวยืนอยู่ตรงหน้าของคนแล่เนื้อหลี่และทุบเขาจนตายด้วยหมัดยักษ์ของมัน.

ตั้งแต่ที่เขาเห็นกระทิงอยู่ด้านหน้าของเขา เขารู้สึกสิ้นหวังในใจ มันเป็นสิ่งที่มนุษย์ไม่อาจต่อกรได้!

ความจริงแล้วเมื่อพวกเขาเห็นตัวรวมซาก ทุกคนตอนนี้ต่างก็หมดหวัง.

พวกเขาเป็นแค่คนธรรมดาไม่ใช่ทหารและไม่มีอาวุธทรงพลังใดๆ ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับตัวรวมซากแบบนี้ก็มีเพียงทางตันเท่านั้น.

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตัวรวมซากมา มันทำให้ซอมบี้ทรงพลังมากขึ้นไปอีก!

ต่อหน้าตัวรวมซากแล้ว พวกเขาก็เปราะบางราวกับมด.

อย่างไรก็ตามตอนนี้มีคนหนึ่งปรากฏอยู่ด้านหน้าของคนแล่เนื้อหลี่.

เขาคือหลินเฟย!

เขาอยู่ด้านหน้าของคนแล่เนื้อหลี่ เขายกมือป้องกันกีบเท้าของม่านหนิว.

ตูมม!

ลมจากการโจมตีด้วยหมัดยักษ์กระทิงทำให้พื้นใต้เท้าของหลินเฟยแตกและคนแล่เนื้อหลี่ก็กระเด็นออกมาก่อนที่จะกลิ้งไปสองสามรอบแล้วค่อยหยุดลง

Modifier Chapter 26

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้สึกเจ็บใดๆ เขาเพียงแค่เงยหน้ามองฉากที่สยดสยองด้านหน้า.

เขาเห็นได้อย่างชัดเจน.

หลินเฟยป้องกันหมัดของม่านหนิวด้วยมือเดียว!

คนแล่เนื้อหลี่ขยี้ตาและมองอีกครั้ง.

มันยังเป็นเหมือนเดิม.

หลินเฟยยืนอยู่กับที่และรับมือกับหมัดยักษ์ของม่านหนิว.

นี่มันราวกับภาพถ่าย ลี่ตู้หู่จะจดจดอย่างไม่มีวันลืม.

ในเวลานี้.

ทุกสายตาต่างมองไปที่หลินเฟย.

ทุกคนตะลึง.

เพราะว่ามีคนรับหมัดของกระทิงได้ด้วยมือเปล่า!

มือของหลินเฟยที่ยกออกมาป้องค่อยๆกำหมัด หมัดของเขามันเล็กราวกับเรือน้อยที่อยู่ท่ามกลางสึนามิ.

นี่เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นในอดีตเพราะมันเป็นไปไม่ได้เลย.

ตอนนี้ภาพที่เป็นไปไม่ได้ดังกล่าวปรากฏขึ้นต่อหน้าของพวกเขา พวกเขาจะไม่ตกใจได้อย่างไร? ไม่แปลกใจได้อย่างไร?

"ยังไม่ถึงเวลาที่แกต้องมา."

หลินเฟยพูด"กว่าฉันจะหาที่นี่เจอมันลำบากมากนะรู้ไหม? เพราะอย่างนั้นฉันหวังว่าพวกแกจะไม่มารบกวนฉัน"

ขณะที่พูดเสร็จ.

เขาก็ตบหลังมืออกไป!

ตูม!

เกิดเสียงดังและกระทิงหายไปครึ่งตัวจากจุดที่มันยืนอยู่.

อีกครึ่งที่เหลือยังอยู่ที่เดิม.

ลมที่พัดผ่านอย่างเบาๆ.

ตุบ!

อีกครึ่งที่เหลือค่อยๆล้มลง.

"ไปหลบหลังเขา!"

เขาไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกน แต่ทุกคนต่างมีท่าทีเหมือนกันหมดคือต้องการหลบอยู่หลังหลินเฟย.

แต่เดิมพวกเขาหมดหวัง.

แต่ตอนนี้.

พวกเขาเห็นความหวังจากหลินเฟย พวกเขาหวังว่าจะมีชีวิตรอดอีกต่อไป!

แม้แต่ชายที่พยายามฆ่าหลินเฟย ก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายหลังจากที่เห็นภาพเหล่านี้.

ต่อยกระทิงหมัดเดียวตาย?

เขายังเป็นมนุษย์?

เขาไม่อยากจะเชื่อเลย เขาต้องการฆ่าหลินเฟยก่อนหน้านี้ เขาจะทำมันได้จริงๆรึ?

ในตอนนี้ เขาค่อยๆคลานไปหลังหลินเฟยด้วยการที่คิดว่าจะได้รับการปกป้องจากหลินเฟย ทุกคนต่างต้องการให้เขาปกป้องตอนนี้.

ผู้คนที่กำลังวิ่งหนีซอมบี้ต่างก็มาทางหลินเฟย.

"วันนี้ดูท่าฉันคงได้อ้วกออกมาจริงๆ"

หลินเฟยบ่มออกมา การฆ่าซอมบนี้ไม่เพียงแต่มันจะทำให้ซากกระจัดกระจายเท่านั้น แต่มันยังมีตัวรวมซากอีกด้วย

เพียงฟันสันมือออกไป!

ตูมม!

ใบมีดวายุก็พุ่งออกไปข้างหน้าและทะลวงตัวรวมซากทันที เขาไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้มีซอมบี้กี่ตัวที่ถูกฆ่าไป.

มีรอยมีดอยู่ที่พื้นลึกกว่าหนึ่งเมตรและรถยนต์ที่ขวางทางมันก็ขาดครึ่ง.

"ฉันจัดการมันแล้ว!"

เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนตกใจ

ยังเป็นมนุษย์อยู่อีกหรือ?

กระทิงอีกตัวที่วิ่งเข้ามาใกล้ก็ระเบิด.

มันเหมือนกับกระทิงตัวก่อนหน้านี้.

ร่างกายส่วนบนหายและดูเหมือนว่าจะมาจากการชกของหลินเฟย แต่ไม่มีใครเห็นหลินเฟยชกออกไป.

มันเกิดอะไรขึ้นเมื่อกี้นี้?

"มันอีกแล้ว ไอ้มอนเตอร์น่าขยะแขยง"

เมื่อหลินเฟยเห็นตัวกินซาก เขาจำถึงฉากที่อยู่ในโรงพยาบาลได้ที่เอาแต่พ่นกรดออกมาใส่เขาอย่างเมามันและเขาก็รู้สึกแย่มาก.

เขาอาจจะหลบได้ แต่มันก็หลังจากที่เขาอาเจียนออกมา

เมื่อเห็นตัวกินซากเข้ามาใกล้เขาและกำลังจะพ่นกรดออกมา หลินเฟยก็ขว้างมีดทำครัวของเขาออกไปอย่างไม่ลังเล.

มีดทำครัวหมุนและบินออกไปหาตัวกินซากตรงๆ.

มีเศษชิ้นส่วนของซอมบี้มากมายอยู่ด้านหลังเส้นทางของมัน!

แต่ในเวลานี้ ลิ้นยาวพุ่งออกมาจากบ้านกระจกก่อนที่จะมัดคนที่อยู่ด้านหลังของหลินเฟยและลากเขาไปทันที

"ช่วยด้วย!"

น้ำเสียงที่กรีดร้องอย่างตื่นตระหนก