บทที่ 15 งดงามมาก

Yanjing SKP ซึ่งได้รับตำแหน่งเป็นห้างหรูระดับไฮเอนด์และแหล่งรวมแฟชั่นยอดนิยม เป็นหนึ่งในห้างสรรพสินค้าแฟชั่นสุดหรูที่โด่งดังที่สุดในโลก ที่นี่มีร้านแฟล็กชิป บูติก และร้านค้าแบรนด์ต่างประเทศมากมาย

ในฐานะห้างสรรพสินค้าหรูระดับไฮเอนด์ แม้ว่า SKP จะดำเนินธุรกิจมาแปดปีแล้ว แต่ความหรูหราของการตกแต่งก็ดูไม่ธรรมดาเลย

แต่ละชั้นมีเพดานสูง 5 เมตร และ SKP เกือบทั้งหมดจะมีแต่ร้านหรูระดับนานาชาติ

แบรนด์ชั้นนำระดับสากล เช่น HERMèS, CHANEL, LV, , และ PRADA ล้วนเป็นสินค้าที่มีร้านสองชั้นสุดพิเศษ พนักงานขายหญิงในชุดสูทสีดำและถุงมือสีขาวยืนอยู่อย่างเงียบๆ ที่หน้าร้านแฟล็กชิปของแบรนด์

เมื่อ หลินเฉียน เข้าสู่ SKP ด้วยประสบการณ์ในการซื้อของที่ ถนนจินเป่า เมื่อวานนี้ หลินเฉียน ดูค่อนข้างสงบเมื่อเผชิญกับสายตาที่กระตือรือร้นของนักขายผู้หญิงเหล่านี้

เมื่อมองไปที่หลิวหนิงซึ่งอยู่ข้างหลังเขา หลินเฉียนก็หยุดลงทันที

เมื่อเผชิญหน้ากับ หลินเฉียน หลิวหนิง ก็มึนงงเล็กน้อย มองลงไปที่ร่างกายของเธอและสัมผัสใบหน้าของเธอ: "เกิดอะไรขึ้น?"

“คุณสวมเครื่องแบบของ China Merchants Bank เพื่อมาเป็นเพื่อนฉันในการช็อปปิ้ง ซึ่งค่อนข้างจะไร้สาระ”

หลินเฉียน บีบคางของเขาและกล่าวว่า

กระโปรงสุดฮิปของธนาคาร China Merchants Bank นี้ดูดี การห่อบั้นท้ายกลมๆ ของ หลิวหนิง นั้นน่าดึงดูดใจเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่เหมาะที่จะใส่ชุดนี้ไปช็อปปิ้งที่ SKP

“ถ้าอย่างนั้น… ถ้าอย่างนั้นให้ฉันรอคุณข้างนอกไหมประธานหลิน?”

หลิวหนิง รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย เขารู้สึกรังเกียจฉัน? !

หลินเฉียน กวาดสายตามองไปรอบ ๆ และเห็นว่ามีร้านเรือธงของ Chanel อยู่ข้างๆ และดวงตาของเขาเป็นประกาย: "มากับฉัน"

หลิวหนิง ไม่รู้ว่า หลินเฉียน กำลังคิดอะไรอยู่ และเดินตาม หลินเฉียน ไปที่ร้านเรือธงของ Chanel อย่างเชื่อฟัง

พรมเนื้อนุ่ม โคมระย้าคริสตัลที่หรูหราและสดใส

ภายใต้สปอตไลท์ กระเป๋าที่หรูหราและสวยงามอย่างยิ่งถูกวางไว้อย่างเงียบๆ บนตู้โชว์

ในฐานะคนธรรมดา หลิวหนิง กระตือรือร้นที่จะอาศัยอยู่ Yanjing แต่เธอไม่เคยเข้าไปในร้านเรือธงสุดหรู

เธอไม่กล้าเข้ามาและไม่อยากเข้ามา

เพราะเธอกลัวว่าจะไม่สามารถต้านทานสิ่งล่อใจที่นี่ได้ เธออาจจะอดใจไม่ได้ที่จะซื้อของอย่างบ้าคลั่ง

ผู้หญิงคนไหนบ้างที่ไม่ชอบกระเป๋าและเสื้อผ้าสวย ๆ หลิวหนิงก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เมื่อมองดูการจัดแสดงบนตู้โชว์ก็รู้สึกถึงความปรารถนาลึกๆ ในดวงตาของเธอ

หลินเฉียน ไม่ได้สังเกตอารมณ์ที่เปลี่ยนไปในสายตาของ หลิวหนิง เขาเข้าไปในร้านเรือธงของ Chanel และ นั่งบนโซฟาตรงกลางแล้วกวักมือเรียกพนักงานขายหญิงสาว: "หาชุดที่เข้ากันกับเธอ ."

เมื่อมองไปที่ หลินเฉียน ซึ่งดูเหมือนเศรษฐี พนักงานขายหญิงในร้านล้วนมีสายตาที่แม่นยำ เพียงแค่กวาดตาไปรอบๆ ก็พบว่าชุดของ หลินเฉียน เต็มไปด้วยความหรูหราราคาแพง ทั้งหมดเป็ดชุดในฤดูกาลใหม่ของแบรนด์และไม่ใช่รุ่นทั่วไปราคาถูก

"โอเค ได้โปรดรอสักครู่"

พนักงานขายหญิงที่ทักทาย หลินเฉียนโค้งคำนับเล็กน้อย แล้วทักทาย หลิวหนิง ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลิวหนิงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย ขณะที่หลินเฉียนโบกมืออย่างไม่เป็นทางการ: “รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากับเธอ คุณไม่จำเป็นต้องจ่าย หลังจากซื้อเสื้อผ้าแล้ว รีบไปซื้อนาฬิกากับฉันด้วย . เร็วเข้า”

เมื่อเห็นน้ำเสียงของ หลินเฉียน ที่เร่งรีบเล็กน้อย หลิวหนิง ไม่ได้พูดอะไรมาก และติดตามพนักงานขายผู้หญิงไปยังแผนกเสื้อผ้าผู้หญิงอย่างเชื่อฟัง

หลินเฉียนนั่งรออยู่บนโซฟา พนักงานขายหญิงคนอื่นๆ เสิร์ฟชาและของว่า และให้บริการอย่างพิถีพิถัน

ใครบ้างที่มีกำลังซื้อ วิสัยทัศน์ของพวกเขาจัดว่าแม่นยำเสมอ

แม้ว่าพวกเขาจะทักทายลูกค้าทุกคนด้วยรอยยิ้ม แต่ระดับการบริการนั้นแตกต่างกันอย่างแน่นอน

เมื่อหลิวหนิงไปเปลี่ยนเสื้อผ้า หลินเฉียนกำลังเล่นกับแอป China Merchants Bank บนโทรศัพท์มือถือของเขา ดูหน้าพิเศษเฉพาะของเขาที่อัปเกรดเป็นระดับไฮเอนด์ และมองดูสิทธิ์พิเศษ หลินเฉียน รู้สึกเบื่อหน่าย และมองไปรอบๆ

ประมาณสิบนาทีหรือมากกว่านั้น

เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังสนั่นมาแต่ไกล

เมื่อได้ยินเสียง หลินเฉียน ก็วางโทรศัพท์ลง

สิ่งแรกที่เข้ามาในสายตาของ หลินเฉียน คือขาเรียวเรียวยาวคู่หนึ่งกำลังเหยียบรองเท้าส้นสูงสีดำที่ทำจากหนังกลับด้านหลังเป็นลวดลายคริสตัล C สองชั้นที่มีเครื่องหมาย Chanel

และต่อไปเป็นเดรสสลิงสีดำที่มีห่วงสลิงเรียวรอบคอ จากบนลงล่างมีึความยาวถึงสี่เซนติเมตรเหนือเข่า

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าโครงร่างเอวที่เรียวยาวของ หลิวหนิง และความสวยที่ยิ่งใหญ่นั้นไม่ต้องสงสัยเลย และดีไซน์ด้านหลังของชุดนั้นเป็นแบบเปิดหลังเผยให้เห็นถึงหนึ่งในสามของช่วงไหล่

ในเวลานี้ ผมยาวของหลิวหนิงที่ม้วนเป็นเกลียวก็ถูกปล่อยแล้ว และผมยาวของเธอซึ่งสลวยเหมือนน้ำตก ก็กระจัดกระจายไปตามธรรมชาติบนหลังสีขาวเนียนของเธอ

เครื่องแต่งกายแบบนี้เป็นสิ่งที่ หลิวหนิง ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน หลิวหนิง เผชิญกับดวงตาที่แผดเผาของ หลินเฉียน เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อยและมือที่ประหม่าของเธอก็เสยผมรอบหูของเธอ

( ท่อนด้านบนแปลจากจีนได้ยากมาก พวกประโยคบรรยายความสวย -*- ) 

"รูดบัตร"

หลินเฉียน ไม่ได้พูดอะไรมาก แต่ค่อยๆ หยิบบัตรธนาคาใบใหม่ของ China Merchants Bank ที่ หวาง เต๋อเหิง เพิ่งให้เขา

"ท่านครับ ผู้หญิงคนนี้สวมชุดที่แพงที่สุดของเรา ดังนั้นในแง่ของราคา..."

พนักงานขายหญิงที่ช่วย หลิวหนิง เลือกเสื้อผ้า เมื่อเผชิญหน้ากับ หลินเฉียน ต้องการบอกราคา แต่ก่อนที่เธอจะพูดเสร็จ หลินเฉียน ก็ขัดจังหวะ

“รีบรูดบัตรสิ ฉันรีบ”

หลินเฉียนกล่าวเบา ๆ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ พนักงานขายหญิงก็รู้ทันทีว่าวันนี้เธอโชคดีมาก

ที่ได้เจอลูกค้าที่ไม่สนใจเรื่องราคา

"โปรดรอซักครู่."

พนักงานขายหญิงรับบัตรที่ หลินเฉียน มอบให้ด้วยมือในท่าทีที่เคารพ จากนั้นจึงดำเนินการชำระเงินให้ หลินเฉียน อย่างรวดเร็ว และส่งถุงสองสามใบให้หลิวหนิง ซึ่งในนั้นมีเครื่องแบบ China Merchants Bank และรองเท้าดั้งเดิม

ในเวลาเดียวกัน พวกเขายังมอบชุดเครื่องสำอาง Chanel ให้กับหลิวหนิง ในท้ายที่สุดพนักงานขายในร้านก็ส่งทั้งสองคนออกไปด้วยความเคาระ

หลินเฉียน เหลือบมองที่ใบเสร็จรับเงินเมื่อเขาได้รับมาตอนที่ รับบัตรธนาคารคืนมา

ชุดหนึ่ง รองเท้าส้นสูงหนึ่ง ราคารวมทั้งหด 136,969 หยวน

รองเท้าส้นสูงมีราคา 26,969 หยวน และชุดนี้มีค่ารา 110,000 หยวน

ด้วยมูลค่าสุทธิปัจจุบันของเขาสำหรับการบริโภคน้อยกว่าหนึ่งล้าน ไม่สามารถทำให้เกิดความวุ่นวายในใจได้จริงๆ

เมื่อเดินออกจากร้านเรือธงของ Chanel หลิวหนิงที่สูง และ ดูสวยงามก็กลายเป็นจุดสนใจของผู้คนที่เดินผ่านไปมาในทันที

ดวงตาของผู้ชายหลายคนกระตือรือร้นที่จะมองไปบนร่างของ หลิวหนิง แม้ว่าแฟนหญิงที่รู้สึกไม่พอใจข้างๆพวกเขาจะหยิก และ หยิก  พวกเขาก็ไม่สามารถหยุดความปรารถนาที่จะมองผู้หญิงสวยได้

"คุณสวยมาก."

หลินเฉียน ยกย่องเขาอย่างจริงใจ

หลิวหนิงแตะผมที่ที่หลังหูอย่างเขินอาย: "มันแพงเกินไป..."

“เพียงแค่ถือว่ามันเป็นรางวัลสำหรับคุณที่มาซื้อนาฬิกากับฉันสำหรับผู้หญิงงามอย่างคุณ ที่มานซื้อของกับฉัน มันคุ้มค่ามาก” หลินเฉียนหลอกล้อ.

หลิวหนิง มองไปที่รอยยิ้มที่อ่อนโยนของ หลินเฉียน และหัวใจของ หลิวหนิง สั่นไหวโดยไม่มีเหตุผล

ถ้าได้เป็นผู้หญิงของเขาคงจะมีความสุขมาก...

หลิวหนิง แปลกใจมากในความคิดของเธอ เมื่อเธอกลับมามีสติ เธอพบว่า หลินเฉียน กำลังจ้องมองไปที่รองเท้าส้นสูงอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเธอ เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มเล็กน้อย

หลินเฉียน ดูเหมือนจะดูรองเท้า แต่จริงๆ แล้วเขามองไปที่เท้าของเธอต่างหาก

ทุกวันนี้การทำตัวเป็นพระเอกมันยากจริง ๆ

เมื่อเห็นหลินเฉียนไม่ตอบ แล้วมองดูการแสดงออกที่แปลกประหลาดของหลินเฉียนมากขึ้นเรื่อยๆ หลิวหนิงก็ตกตะลึง เมื่อเข้าใจในสิ่งที่ หลินเฉียนกำลังมอง ทันใดนั้นใบหน้าของเธอก็แดงขึ้น

"ผม……"

“ผมกำลังดูรองเท้า คุณกำลังคิดอะไรอยู่!”

คราวนี้ หลิวหนิง รู้สึกอายจริงๆ ที่จะหาพื้นดินและมุดหนี และ หลินเฉียนก็หน้าแดงเช่นกัน

"อะแฮ่ม..."

"เอาล่ะ ไปซื้อนาฬิกากันเธอ..."

(ช่วงแรกๆนี้เรื่องจะเดินช้าหน่อยนะครับ ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้เรื่องจะสนุกขึ้นตัวเอกจะเติบโตขึ้น เริ่มทำธุรกิจเป็นของตัวเอง ไม่มีฉากตบหน้าแบบนิยายหลายๆเรื่องให้เห็น ไม่วนลูป และผู้หญิงในเรื่องไม่มีคนไหนที่งี่เง่าครับส่วนระบบนั้น…… เนื่องจากผมแปลจากจีนแล้วไม่เคยแปลมาก่อนด้วยปกติผมอ่านอย่างเดียวบางคำบางประโยคจะแปลกๆหน่อยนะครับเพราะผมไม่รู้ว่าจะแปลบางคำจากภาษาจีนเป็นภาษาไทยได้ยังไงเหมือนตอนที่บรรยายความสวยงามของผู้หญิงนี่มึนตึบมาก ผมจะพยามปรับปรุงครับ)