ตอนที่ 21

ตอนที่ 21

ถึงแม้ว่าเขาจะสามารถซ่อนความสามารถของจินเอาไว้ได้ชั่วขณะหนึ่งแต่มันก็ไม่มีทางที่จะซ่อนเอาไว้ได้ตลอดไป ดังนั้นเรย์มอนด์จึงได้เริ่มต้นครุ่นคิดถึงอนาคตของจินจนเขาเผลอหลับไป

-----

ท่ามกลางราตรีอันมืดมิดในตอนนี้จินได้เปิดเปลือกตาของเขาขึ้นมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ แต่ด้วยความช่วยเหลือจากแสงดาวจาง ๆ ที่ส่องผ่านหน้าต่างของห้องเข้ามามันจึงทำให้เขาพอจะเห็นโครงของห้องได้ลาง ๆ

จากนั้นจินก็ได้เลิกผ้าห่มขึ้นจากเตียงพร้อมกับเตรียมที่จะลุกไปเข้าห้องน้ำ ซึ่งเหตุการณ์ที่เขาได้ลุกขึ้นมาระหว่างช่วงกลางคืนนี้ก็คงจะเป็นผลมาจากการที่เขาได้กินผลไม้แห้งมากจนเกินไปเขาจึงจำเป็นจะต้องตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำในช่วงเวลากลางดึก

จินลุกจากเตียงด้วยท่าทางอันสะลึมสะลือแต่ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกราวกับว่าได้เหยียบไม้เท้าที่นุ่มเย็นอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา

เหตุการณ์นี้ทำให้เขารู้สึกตกใจเป็นอย่างมากจนทำให้เขาสะดุ้งขึ้นไปบนเตียงและตื่นขึ้นมาอย่างเต็มตา

ท่ามกลางห้องนอนอันมืดมิดเขามองเห็นร่างทรงกระบอกสีดำตัวใหญ่ค่อย ๆ เลื้อยตัวออกมาก่อนที่จะชูคอขึ้นมาเหนือจากพื้น

“อะไรนะ!”

จู่ ๆ ไฟในห้องก็เปิดขึ้นโดยในตอนนี้จินกำลังหลับตาปี๋ด้วยความหวาดกลัวและเมื่อเขาค่อย ๆ ลืมตาของตัวเองขึ้นมาช้า ๆ เขาก็ได้พบกับงูหลามตัวสีดำหนาที่กำลังจ้องมองมาที่ตัวของเขา

แน่นอนว่างูหลามตัวนี้ย่อมไม่ใช่ใครอื่นใดเลยนอกเสียจากต้าไห่นั่นเอง

“ทำไมถึงไปนอนอยู่บนพื้น!” จินอุทานออกมาด้วยความหงุดหงิด

เมื่อคืนเขาคุยกับเรย์มอนด์จนผล็อยหลับไปและเขาก็คิดว่าหลังจากที่พูดคุยกันจนจบเรย์มอนด์จะกลับไปยังห้องของตัวเอง แต่ในความเป็นจริงกลับกลายเป็นว่าชายคนนี้ได้มานอนอยู่ใต้เตียงของเขา

แต่ก่อนที่เรย์มอนด์จะพูดอะไรออกไปจินก็กระโดดจากเตียงอีกครั้งและวิ่งเข้าไปภายในห้องน้ำ

หัวงูขนาดใหญ่ของเรย์มอนด์ทำได้เพียงแต่หันไปมองทางห้องน้ำที่ร่างของจินเพิ่งจะวิ่งผ่านไปและเมื่อมันได้มีเสียงน้ำไหลดังขึ้นมาภายในห้องน้ำเรย์มอนด์ก็รู้สึกเหมือนกับใบหน้าของเขาร้อนผ่าวขึ้นมาจากเดิมเล็กน้อย

หลังจากนั้นเรย์มอนด์ก็ขดตัวก่อนที่จะวางหัวงูของเขาเอาไว้บนลำตัวและคิดว่าเขาจะอธิบายให้จินฟังยังไงดี

เมื่อจินออกมาจากห้องน้ำเขาก็เดินผ่านต้าไห่และจงใจเหยียบปลายหางของงูหลามอีกครั้ง

เหตุการณ์นี้ทำให้เรย์มอนด์สะดุ้งเฮือกขึ้นมาสุดตัวเพราะบริเวณปลายหางเป็นจุดสัมผัสที่ไวต่อความรู้สึกเป็นอย่างมาก ดังนั้นเมื่อจินได้เหยียบปลายหางของเขาอีกครั้งมันจึงทำให้ทั่วทั้งร่างของเขาได้แข็งทื่อไป

“ทำไมไม่กลับไปนอนที่ห้องของตัวเอง! แล้วทำไมถึงนอนอยู่บนพื้น” เมื่อจินขึ้นไปบนเตียงนอนนุ่ม ๆ เขาก็กล่าวถามพร้อมกับหาวออกมา

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเรย์มอนด์ก็ชูหัวของเขาขึ้นพร้อมกับเตรียมแปลงร่างเป็นมนุษย์เพื่อพูดอธิบายออกไป แต่ในทันใดนั้นจินก็กล่าวต่อออกมาว่า

“ถ้าจะนอนห้องนี้ก็ลุกขึ้นมานอนบนเตียงนุ่ม ๆ อย่ามัวแต่ไปนอนอยู่บนพื้นเลยมันน่าอึดอัดจะตาย”

คำพูดของจินทำให้เรย์มอนด์หยุดการแปลงร่างเอาไว้แล้วเขาก็ค่อย ๆ กระพริบตาของเขาช้า ๆ

หลังจากนั้นจินก็ตบเตียงตำแหน่งข้าง ๆ ของเขาพร้อมกับกล่าวออกมาว่า

“เตียงนี้กว้างมากพอที่จะนอน 2 คนได้สบาย ๆ แต่อย่าลืมแปลงร่างเป็นมนุษย์นะเพราะถ้าหากอยู่ในร่างนั้นเตียงนี้คงไม่พอให้พวกเรานอน”

หลังจากกล่าวจบจินก็หันอีกครั้งก่อนที่จะดึงผ้าห่มขึ้นมาและฝังหัวของตัวเองลงไปในหมอนนุ่ม ๆ แล้วกล่าวต่อว่า

“อย่าลืมปิดไฟนะ”

จากนั้นอีกไม่นานร่างอันแข็งทื่อของเรย์มอนด์ก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลงก่อนที่เขาจะขยับปลายหางไปปิดไฟพร้อมกับจ้องมองไปยังร่างของจินที่กำลังนอนอยู่บนเตียงท่ามกลางความมืดและถึงแม้ว่าโดยปกติงูหลามจะเป็นสัตว์ที่สายตาไม่ดีแต่เขาก็เป็นออร์คที่มีสายตาที่ดีเป็นอย่างมาก

โดยเฉพาะหลังจากที่เขาเลื่อนระดับ 9 ได้สำเร็จเรย์มอนด์ก็ไม่เพียงแต่จะพบว่าสายตาของเขาดีขึ้นจากเดิมเท่านั้น แต่เขายังสามารถที่จะมองเห็นได้อย่างชัดเจนแม้ว่าจะเป็นในช่วงระยะเวลากลางคืนก็ตาม

ภายใต้แสงสลัว ๆ เช่นนี้เขาก็สามารถมองเห็นได้แม้กระทั่งเส้นขนอ่อนเล็ก ๆ ที่อยู่บนใบหน้าของจิน

ในที่สุดเรย์มอนด์ก็ไม่ได้กลายร่างเป็นมนุษย์และขึ้นไปนอนอยู่บนเตียงแต่อย่างใด แต่เขากลับขดตัวอยู่บนพื้นจนรุ่งสางด้วยรูปร่างของงูหลาม

-----

เช้าตรู่ในวันรุ่งขึ้นอาร์คอน ครูซผู้ซึ่งเป็นผู้ว่าของดาวเคราะห์รามสโตนก็รีบมาหาจอมพลเรย์มอนด์แต่เช้า เนื่องมาจากว่าจอมพลได้ขอให้เขาเตรียมยานอากาศเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวานนี้

อาร์คอน ครูซพึ่งได้ทำสิ่งที่โง่เขลาลงไปแล้วเขาก็ต้องการที่จะชดใช้ความผิดของตนเอง แล้วแบบนี้เขาจะเตรียมแค่ยานอวกาศพลเรือนธรรมดามาได้อย่างไร?

ทันทีที่เรย์มอนด์ออกมาจากห้องเขาก็ได้พบกับยานอวกาศส่วนตัวที่หรูหรากำลังจอดอยู่ภายในลานหน้าบ้าน

ยานอวกาศรุ่นนี้เป็นยานอวกาศที่ผลิตออกมาอย่างจำกัดและมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ออร์คโดยทั่วไปจะสามารถหาเอามาใช้ได้

ยิ่งไปกว่านั้นยานอวกาศส่วนตัวสุดหรูก็ไม่ได้ถูกนำออกมาใช้สำหรับการเดินทางมากนักเนื่องมาจากค่าบำรุงรักษาจำเป็นจะต้องใช้เงินเป็นจำนวนมาก หรือมันอาจจะกล่าวอีกนัยหนึ่งได้ว่ามันจะมีเฉพาะผู้มีอำนาจและฐานะการเงินที่ดีมากเท่านั้นถึงจะสามารถใช้ยานอวกาศส่วนตัวสุดหรูเช่นนี้ได้

แต่ถึงกระนั้นอาร์คอน ครูซก็ยังเตรียมยานอวกาศสุดหรูแบบนี้มา มันจึงทำให้เรย์มอนด์อดที่จะเผยรอยยิ้มออกมาไม่ได้

“ท่านจอมพลเจ้าหน้าที่ได้บอกว่าคู่รักของคุณกำลังตั้งครรภ์ได้ไม่นาน ดังนั้นฉันจึงได้เตรียมยานอวกาศที่สบายที่สุดมาให้กับคุณ ไม่ทราบว่าคุณชอบยานอวกาศลำนี้หรือเปล่า” อาร์คอน ครูซกล่าวออกมาพร้อมกับเผยรอยยิ้มอย่างเขินอาย

ยานอวกาศสุดหรูนี้เป็นยานอวกาศของเขาเองที่เขาได้ใช้เงินส่วนตัวจากการทำธุรกิจเป็นเวลานานหลายปีในการซื้อมันมา

ภายในยานอวกาศแห่งนี้ไม่เพียงแต่จะติดตั้งห้องดูแลพิเศษสำหรับผู้ที่ตั้งครรภ์เท่านั้น แต่มันยังมีห้องเด็กเล่นและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ สำหรับการพักผ่อนและความบันเทิงอีกด้วย

ความจริงที่อาร์คอน ครูซต้องนำยานอวกาศของตัวเองออกมาเป็นเรื่องที่ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก แต่เนื่องมาจากดาวเคราะห์รามสโตนเป็นดาวที่อยู่ค่อนข้างจะห่างไกล ดังนั้นการพยายามหายานอวกาศส่วนตัวคุณภาพสูงเช่นนี้จึงไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายเลย

เรย์มอนด์ไม่ได้พูดอะไรตอบกลับไปเพียงแต่เขาได้เหลือบสายตามองไปยังคอรีย์ที่อยู่ด้านหลัง

เมื่อได้เห็นสายตาเช่นนั้นคอรีย์ก็สามารถรับรู้ได้ในทันที ดังนั้นเขาจึงได้พาแจ็คก้าและทหารคนอื่น ๆ ขึ้นไปบนยานอวกาศเพื่อทำการตรวจสอบอย่างรอบคอบ

ทหารที่อยู่กับคอรีย์ทุกนายต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างยอดเยี่ยม ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถขับยานอวกาศได้ทุกรูปแบบและโครงสร้างของยานอวกาศเช่นนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินกว่าความสามารถของพวกเขาเลย

หลักการสร้างยานอวกาศส่วนตัวไม่ได้ต่างไปจากยานอวกาศสำหรับการทหารมากนัก ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถที่จะทำการตรวจสอบยานอวกาศสุดหรูได้อย่างรวดเร็วและพวกเขาก็ไม่ได้พบกับสิ่งผิดปกติใด ๆ

ในระหว่างการตรวจสอบอาร์คอน ครูซทำได้แต่ยืนอยู่เฉย ๆ และเช็ดเหงื่อเย็น ๆ ที่กำลังไหลออกมาจากหน้าผากของเขาเท่านั้น

หลังจากนั้นไม่นานพวกคอรีย์ก็เดินออกมาจากยานอวกาศพร้อมกับถือถุงอาหารขนาดใหญ่ 2-3 ถุงเอาไว้ภายในมือ ก่อนที่พวกเขาจะทำการพยักหน้าให้กับเรย์มอนด์

“เสบียงพวกนี้ไม่จำเป็นหรอก ส่วนเรื่องยานอวกาศก็เรียบร้อยดีเราต้องขอขอบคุณสำหรับความพยายามของคุณด้วย” เรย์มอนด์กล่าวกับอาร์คอน ครูซ

หลังจากที่แกนพลังงานของเขาได้ถูกทำลายเขาต้องถูกตามล่าฆ่าสังหารเป็นเวลาหลายวัน ดังนั้นเขาจึงจำเป็นจะต้องระมัดระวังในเรื่องต่าง ๆ ให้มากที่สุด

“ขอแค่ท่านจอมพลสบายใจก็เป็นเกียรติกับฉันมากแล้ว” อาร์คอน ครูซกล่าวพร้อมกับปาดเหงื่อที่ไปกองอยู่ตรงคางและเผยรอยยิ้มของเขาออกมา

อาหารพวกนี้เป็นอาหารที่ถูกจัดเตรียมขึ้นมาอย่างพิเศษสำหรับการบำรุงครรภ์ แต่ถึงกระนั้นจอมพลก็ยังไม่ต้องการอาหารที่เขาทำการจัดเตรียมเอาไว้ให้แต่อย่างใด

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเรย์มอนด์ก็พยักหน้าพร้อมกับพวกแจ็คก้าที่ได้นำอาหารมาคืนให้กับอาร์คอน ครูซ

หลังจากนั้นคอรีย์ก็ได้เลือกทหารจำนวน 30 คนจากกลุ่มทหารที่จอมพลได้นำมาจากค่ายทหารของดาวเคราะห์รามสโตนเมื่อวานนี้เพื่อให้พวกเขาเดินทางไปยังดาวศูนย์กลางด้วยกัน

ทหารที่ได้รับคัดเลือกทั้งหมดต่างก็มีดวงตาอันเปล่งประกายออกมาด้วยความสุข เพราะหากพวกเขาอยู่บนดาวเคราะห์ที่ห่างไกลอย่างดาวเคราะห์รามสโตนไม่ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหนแต่การเลื่อนตำแหน่งก็เป็นเรื่องที่ยากมาก

แต่ถ้าหากพวกเขาอยู่ภายใต้คำสั่งของเรย์มอนด์อนาคตของพวกเขาก็จะกลายเป็นเรื่องที่ไร้ขีดจำกัด!

เหตุการณ์นี้ได้ทำให้อาร์คอน ครูซมีความสุขมากเช่นเดียวกัน เพราะน้องชายของเขาก็เป็นหนึ่งในทหารทั้ง 30 คนที่ได้รับการคัดเลือก ดังนั้นเขาจึงครุ่นคิดอยู่ภายในใจอย่างลับ ๆ ว่าเขาจะต้องส่งจดหมายไปให้กับน้องชายขอเขาซัก 2-3 ฉบับเพื่อสั่งสอนว่าน้องชายของเขาควรจะทำตัวเช่นไรต่อหน้าของจอมพล

บางทีในสักวันหนึ่งน้องชายของเขาอาจจะขึ้นมาแทนที่ของคอรีย์และกลายเป็นมือขวาของจอมพลเรย์มอนด์ก็ได้!

++++++++++++++

ตัวเอกคือน้องจินกับเรย์มอนด์ แต่ทำไมปุ๊กปิ๊กคิดถึงการมโนของคอรีย์จังเลยยยยย o(￣ˇ￣)o