บทที่ 3 เกมนี้มันสมจริงเกินไปแล้วหรือ

“เกมจะเปิดให้บริการเวลา 20:00 น. กรุณารออย่างอดทน”

เฉินชิ่งสวมหมวกเกม บรรทัดข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

เวลาเปิดให้บริการถูกกำหนดโดยหลินเฟิง เวลาของดาวหลานซิงนั้นตรงกันข้ามกับโลกแดนเถื่อนพอดี เวลา 20:00 น. ของดาวหลานซิง ก็คือเวลา 8:00 น. ในตอนเช้าของโลกแดนเถื่อน

การกำหนดเวลาเปิดเซิร์ฟเวอร์ ก็เพื่อให้ผู้เล่นใหม่ทั้ง 5 คนสามารถเข้าเกมได้พร้อมกัน จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปต้อนรับทีละคน

แน่นอนว่า หากมีผู้เล่นคนใดถึงเวลาแล้วยังไม่เข้าเกม นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถควบคุมได้

คิดดูแล้ว หลังจากได้รับหมวกเกม คงไม่มีผู้เล่นคนไหนทนต่อการยั่วยวนที่จะลองเข้าเกมได้กระมัง

เฉินชิ่งถอดหมวกเกมออกแล้วดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลา 10:00 น. ในตอนเช้า ยังเหลือเวลาอีกสิบชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาเปิดเซิร์ฟเวอร์ ทำได้เพียงรอคอยอย่างอดทน

……

โลกแดนเถื่อน

ยามดึก

“พวกเจ้าไปนอนกันแต่หัวค่ำเถิด ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ไปพึ่งพาไอ้พวกเผ่าไมขาวดูดเลือดนั่น! พวกเราจะปักหลักอยู่ที่หุบเขาน้ำเต้านี่ และพัฒนาเผ่าของเราเอง!”

หลินเฟิงกล่าวกับเด็กทั้งห้าคน

“แต่ว่าพี่ใหญ่หลินเฟิง มีแค่พวกเราไม่กี่คน จะทำได้จริง ๆ หรือ”

ปีนี้เพิ่งจะอายุครบสิบสองปีเต็ม อิ๋งอี้ ยกมือขึ้นถามอย่างแผ่วเบา

คนในเผ่าทุกคนล้วนแซ่อิ๋ง มีเพียงหลินเฟิงที่เป็นคนนอกเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น

“ทำได้!”

หลินเฟิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“ข้าจะบอกความลับให้พวกเจ้าฟังอย่างหนึ่ง ในใต้หล้านี้นอกจากโลกแดนเถื่อนของเราแล้ว ยังมีอีกโลกหนึ่งดำรงอยู่ เป็นโลกที่ถูกปกครองโดยเผ่ามนุษย์”

“ผู้ปกครองสูงสุดของเผ่ามนุษย์ถูกขนานนามว่าจักรพรรดิแห่งมนุษย์ เป็นผู้ที่มีพลังเทียบเคียงกับทวยเทพ จักรพรรดิแห่งมนุษย์ได้ล่วงรู้ถึงความยากลำบากของเผ่ามนุษย์เราในโลกแดนเถื่อน จึงได้มีราชโองการสวรรค์ลงมา ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป จะทยอยส่งผู้มาจากสวรรค์มายังทวีปแดนเถื่อนเพื่อช่วยให้เผ่ามนุษย์ของเราผงาดขึ้น!”

หลินเฟิงกล่าวลวง

นี่คือเนื้อเรื่องของเกมที่เขาได้แก้ไขไว้ในเว็บไซต์ทางการของเกม ผู้เล่นทุกคนหลังจากล็อกอินเข้าเกมแล้ว ก็จะเห็นเนื้อเรื่องนี้ และจุติลงมายังทวีปแดนเถื่อนในฐานะผู้มาจากสวรรค์

“จักรพรรดิแห่งมนุษย์!”

“ผู้มาจากสวรรค์!”

เด็ก ๆ ล้วนฟังจนตะลึงงัน

……

ดาวหลานซิง

เวลา 20:00 น. พอดี เฉินชิ่งก็รีบหยิบหมวกเกมขึ้นมาสวมบนศีรษะทันที

เขาอดใจรอไม่ไหวแล้วที่จะได้เห็นว่าเกมที่ว่านี้มันเป็นอย่างไรกันแน่!

เขานอนลงบนเตียง สวมหมวกเกมเรียบร้อย ภาพของดินแดนเถื่อนก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

“ทวีปแดนเถื่อน หมื่นเผ่าพันธุ์ดำรงอยู่ ผู้อ่อนแอเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง เผ่ามนุษย์ใช้ชีวิตอยู่ ณ จุดต่ำสุดของทวีปแดนเถื่อน ถูกเหยียดหยามจนสิ้น”

“จักรพรรดิแห่งมนุษย์ได้ล่วงรู้ถึงเรื่องนี้ จึงตัดสินใจส่งผู้มาจากสวรรค์กลุ่มหนึ่งมายังทวีปแดนเถื่อน เพื่อช่วยให้เผ่ามนุษย์ผงาดขึ้น!”

“เจ้าได้รับเลือกจากจักรพรรดิแห่งมนุษย์ ให้เป็นหนึ่งในผู้มาจากสวรรค์ ความรับผิดชอบที่เจ้าแบกรับ คือการทุ่มเทสุดกำลังเพื่อช่วยให้เผ่ามนุษย์ผงาดขึ้นในทวีปแดนเถื่อน”

“ผู้มาจากสวรรค์ จงไปทำภารกิจของเจ้าให้สำเร็จเถิด!”

หลังจากเสียงบรรยายอันยิ่งใหญ่จบลง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นข้างหูของเฉินชิ่ง

“กรุณาตั้งชื่อตัวละคร”

“ต้าชิ่ง!”

“กรุณาเลือกค่าสถานะหลัก”

เฉินชิ่งอ่านคำอธิบายของค่าสถานะพื้นฐานทั้งสี่อย่างละเอียด ก่อนจะเลือกพละกำลัง

วินาทีต่อมา ทิวทัศน์เบื้องหน้าก็เปลี่ยนไป เขาก็ปรากฏตัวขึ้นกลางหุบเขาแห่งหนึ่งแล้ว

……

นี่…

คือโลกของเกมหรอ?

เฉินชิ่งยืนอยู่กลางหุบเขา เบิกตากว้าง มองสำรวจทุกสิ่งรอบตัวอย่างไม่น่าเชื่อ

นี่คือหุบเขาแห่งหนึ่ง ในหุบเขามีพุ่มไม้และต้นไม้สูงใหญ่ขึ้นอยู่เต็มไปหมด แสงแดดสาดส่องลงมาจากท้องฟ้า ส่องสว่างไปทั่วทั้งหุบเขา

เขาสามารถได้กลิ่นหอมของพืชพรรณ ได้ยินเสียงร้องของแมลงและนก และรู้สึกถึงสายลมที่พัดผ่านร่างกายเบา ๆ...

เสื้อผ้าบนตัวทำมาจากการเย็บหนังของสัตว์ป่า ให้ความรู้สึกดั้งเดิมอย่างเต็มเปี่ยม เขาลองลูบขนบนเสื้อผ้า สัมผัสนุ่มนวล

ทุกความรู้สึก ไม่ว่าจะเป็นการมองเห็น การได้ยิน การได้กลิ่น การสัมผัส... ล้วนเหมือนกับโลกแห่งความเป็นจริงไม่ผิดเพี้ยน!

นี่เป็นเกมแน่เหรอ?

“เชี่ย ๆ ๆ ๆ ๆ! นี่เกมเหรอ? นี่มันเกมบ้าอะไร! สมจริงเกินไปแล้ว!”

เสียงที่ตื่นเต้นเสียงหนึ่งดังขัดจังหวะความคิดของเฉินชิ่ง

เฉินชิ่งเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นผู้เล่นอีกคนหนึ่งที่สวมชุดหนังสัตว์เหมือนกัน กำลังกระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้น

“เพื่อน นายก็เป็นผู้เล่นใช่ไหม? เกมนี้มันสมจริงเกินไปแล้ว! เกมนี้มันสมจริงเกินไปแล้ว!”

ผู้เล่นคนนั้นตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองไม่อยู่

“ใช่แล้ว ฉันก็เป็นผู้เล่น เกมนี้มันเหนือความคาดหมายจริง ๆ”

เฉินชิ่งทอดถอนใจ

ที่แท้เว็บไซต์ทางการก็ไม่ได้โฆษณาเกินจริง!

ที่แท้ก็ใช้หมวกเกมล็อกอินเข้าเกมจริง ๆ!

ที่แท้ก็สามารถทำความสมจริงได้ร้อยเปอร์เซ็นต์จริง ๆ!

“เพื่อน ไอดีเกมของฉันชื่อว่า 'ว่านฮวาถ่ง' นายชื่ออะไร”

หลังจากความตื่นเต้นสงบลง ว่านฮวาถ่งก็แนะนำตัวเอง

“ต้าชิ่ง”

เฉินชิ่งตอบ

ขณะที่พูดคุยกัน ก็มีเงาร่างอีกสามสายปรากฏขึ้นตามลำดับ

“บ้าจริง! นี่มันโลกในเกมจริง ๆ เหรอ? ฉันไม่ได้ทะลุมิติมาใช่ไหม!”

“ทีมงานเกมเรียกนี่ว่าโลกเกมที่สมจริงร้อยเปอร์เซ็นต์เหรอ? นี่มันอีกโลกหนึ่งชัด ๆ เลยไม่ใช่หรอไง!”

“ฉันได้กลิ่นหอมของดินรอบ ๆ ตัวด้วยซ้ำ ว่าแต่ พวกเขาจำลองการรับกลิ่นได้ยังไงกันนะ?”

ผู้เล่นใหม่ทั้งสามคนต่างพากันอุทานด้วยความตกตะลึง

ตอนที่พวกเขาลงทะเบียนเกมล่วงหน้า อารมณ์ก็ไม่ต่างจากเฉินชิ่งเท่าไรนัก ล้วนแต่อยากจะรู้ว่าเกมนี้มันเป็นยังไงกันแน่

เมื่อได้รับหมวกเกม พวกเขาก็ตกใจไปตาม ๆ กัน ไม่คิดว่าทีมงานเกมจะเอาจริง ส่งหมวกเกมมาให้จริง ๆ

แต่ถึงแม้จะได้รับหมวกเกม พวกเขาก็ยังไม่เชื่อว่าจะมีเกมเสมือนจริงที่สมจริงร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่จริง

หากดาวหลานซิงมีเทคโนโลยีระดับนี้จริง โลกภายนอกจะไม่รู้ข่าวคราวอะไรเลยได้ยังไง

มีเทคโนโลยีขนาดนี้ เอาไปใช้ทางการทหารจะสุดยอดขนาดไหน ใครจะเอามาทำเกมกันเล่า

เมื่อได้เข้ามาในเกมตอนนี้ พวกเขาทั้งหมดต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก

เกม สามารถทำได้ถึงระดับนี้จริง ๆ!

ทุกคนต่างแนะนำตัวเองให้กันและกัน ผู้เล่นใหม่สามคนมีไอดีเกมว่า 'เจิ้นเช่อนี่อู๋จุ้ย' 'เฟิงฮวาเสวี่ยเยว่' และ 'จิ่วกั้วซานสวิน' ตามลำดับ

“ว่าแต่ ต่อไปพวกเราจะทำอะไรกันดี?”

หลังจากทำความรู้จักกันแล้ว เจิ้นเช่อนี่อู๋จุ้ยก็ถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ฉากเปิดเกมก็บอกแล้วไม่ใช่หรือ เราในฐานะผู้มาจากสวรรค์ ต้องช่วยให้เผ่ามนุษย์ผงาดขึ้นมา!”

ต้าชิ่งกล่าว

ส่วนจะช่วยให้เผ่ามนุษย์ผงาดขึ้นมาได้ยังไงนั้น เขาก็ยังไม่มีเบาะแสเหมือนกัน

ในตอนนั้นเอง หน้าต่างภารกิจของทั้งห้าคนก็ปรากฏภารกิจขึ้นมาพร้อมกัน

……

ชื่อภารกิจ: ผู้มาใหม่

เนื้อหาภารกิจ: โปรดเดินทางไปยังเผ่าดารา เพื่อรายงานตัวต่อหัวหน้าเผ่า “หลินเฟิง”

รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 1 แต้ม

……

เผ่าดารา คือชื่อที่หลินเฟิงตั้งให้กับเผ่า

“เผ่าอยู่ที่ไหน? ว่าแต่เกมนี้ไม่มีระบบนำทางอัตโนมัติเลยเหรอ?”

จิ่วกั้วซานสวินมองไปรอบ ๆ พลางบ่นพึมพำ

“ถ้ามีระบบนำทางอัตโนมัติ แล้วจะให้ความรู้สึกสมจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ได้อย่างไรเล่า?”

เฟิงฮวาเสวี่ยเยว่ก็มองไปรอบ ๆ เช่นกัน

“ตรงนั้นมีถ้ำอยู่ พวกเราไปดูกันเถอะ คนเผ่าดั้งเดิมอาศัยอยู่ในถ้ำ มันก็สมเหตุสมผลดีใช่ไหม?”

เฟิงฮวาเสวี่ยเยว่ชี้ไปยังถ้ำที่อยู่ไม่ไกลแล้วกล่าว

ในความเป็นจริง เขาวิเคราะห์ได้ถูกต้องอย่างยิ่ง หลินเฟิงและเด็กทั้งห้าคนก็อาศัยอยู่ในถ้ำนั้นจริง ๆ

……

“ขอแสดงความยินดี ภารกิจ ‘ผู้เล่นกลุ่มแรก’ สำเร็จแล้ว”

ภายในถ้ำ เสียงของระบบดังขึ้นข้างหูของหลินเฟิง

เลเวลของเขา เพิ่มจากเลเวล 3 เป็นเลเวล 4

ในขณะเดียวกัน เกราะหนังแรดชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในช่องเก็บของระบบของเขา

หลินเฟิงนำเกราะหนังออกมาสวมใส่บนร่างกาย ทำให้ดูองอาจขึ้นมาในทันที

“ได้เวลาไปพบกับเหล่าผู้เล่นของข้าแล้ว!”

ภารกิจสำเร็จแล้ว หมายความว่าผู้เล่นทั้งห้าคนที่ลงทะเบียนเกมล่วงหน้าได้เข้ามาในเกมแล้ว

เขาตั้งใจจะออกไปต้อนรับสักหน่อย เพื่อไม่ให้พวกเขาหาทางไม่เจอแล้ววิ่งไปทั่ว

ทันทีที่เดินออกจากถ้ำ หลินเฟิงก็เห็นผู้เล่นห้าคนที่เต็มไปด้วยแววตาอยากรู้อยากเห็นเดินตรงเข้ามา

“ข้าคือหลินเฟิง หัวหน้าเผ่าดารา เหล่าผู้มาจากสวรรค์ ยินดีต้อนรับการมาของพวกเจ้า!”

หลินเฟิงแย้มยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว

[จบแล้ว]