บทที่ 14 สิ่งที่จำเป็นสำหรับการพักผ่อน
บทที่ 14 สิ่งที่จำเป็นสำหรับการพักผ่อน
◉◉◉◉◉
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว โดยมีสาวใช้และพ่อบ้านทำงานหนักทุกวัน พวกเขาทำความสะอาดและทำภารกิจของคฤหาสน์เสร็จตั้งแต่ช่วงต้นวัน แล้วรีบไปที่สวนหลังบ้านเพื่อผลิตสบู่และแชมพูต่อไป
ในขณะเดียวกัน ไมเคิลก็กำลังยุ่งอยู่กับการสร้างโครงงานนาฬิกาของเขา ส่วนที่ยากที่สุดได้เสร็จสิ้นลงแล้ว โดยที่เฟืองและกลไกส่วนใหญ่ถูกผลิตขึ้นใน ‘ห้องโครงงาน’ ของเขา เหลือเพียงแค่การปรับแต่งเล็กน้อย เขาก็จะพร้อมประกอบทุกชิ้นส่วนเข้าด้วยกันเพื่อให้มันทำงานได้
หลังจากผ่านไปอีกสองวัน เขาก็สามารถสร้างนาฬิกาแบบ บิ๊กเบน ฉบับดั้งเดิมขึ้นมาได้ มันมีขนาดใหญ่พอ ๆ กับตู้ไม้ มีหน้าปัดกลมเรียบ ๆ อยู่ตรงกลาง แม้ว่าเข็มชั่วโมงและเข็มนาทีของนาฬิกาจะเป็นเพียงแท่งโลหะบาง ๆ แต่มันก็ทำหน้าที่ของมันได้เป็นอย่างดี
‘ตราบใดที่ไม่มีใครมองข้างใน มันก็ดูดีใช้ได้’ ไมเคิลกล่าวปลอบใจตัวเอง เนื่องจากเขายังไม่ใช่ ช่างฝีมือชั้นครู เขาสามารถใช้เพียงกำลังและความสามารถทางเวทมนตร์เพื่อผลักดันโครงงานให้สำเร็จเท่านั้น หากมีใครมองเข้าไปข้างใน จะเห็นเฟืองที่มีขนาดใหญ่เกินไปและถูกยึดไว้ด้วยน็อตและสลักเพียงไม่กี่ตัว
“คุณชายคะ นาฬิกาประหลาดนี่คืออะไรคะ? ฉันไม่เคยเห็นนาฬิกาที่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย”
“อ๋อ นี่น่ะเหรอ? มันเป็นนาฬิกาที่บอกเวลาได้อย่างแม่นยำ” ไมเคิลกล่าว
เบเร็ตต้าตะลึง ในโลกนี้ นาฬิกาที่แม่นยำที่สุดคือนาฬิกาแดด แต่ก็ยังไม่น่าเชื่อถือเมื่อมีเมฆมากหรือฝนตก
“แล้วนาฬิกาทรายกับเทียนล่ะคะ?”
ไมเคิลยักไหล่ “พวกนั้นไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิด แต่นี่แตกต่างออกไป มันใช้เฟืองที่ถูกจัดวางให้เข้ากันอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่จำเป็นต้องมีลมพัดหรือแสงแดดถึงจะทำงานได้”
เขาอธิบายหลักการพื้นฐานของนาฬิกาและวิธีการทำงาน ทำให้สาวใช้และพ่อบ้านสับสนยิ่งกว่าเดิม แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะพวกเขาแค่สนใจผลลัพธ์เท่านั้น
พวกเขามองขึ้นไปที่นาฬิกา แทบจะมองไม่เห็นเวลา เพราะมีเพียงแท่งโลหะเล็ก ๆ อยู่ตรงกลาง ไมเคิลสังเกตเห็นความผิดหวังของพวกเขา ดังนั้นเขาจึงขอให้พวกเขากดกริ่งเมื่อเข็มนาทีถึงเลข 12 ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการสิ้นสุดวัน ด้วยวิธีนี้ พวกเขาก็จะรู้เวลาที่แน่นอนเมื่อต้องพักผ่อนหลังจากทำงานมาทั้งวัน
เนื่องจากพวกเขายังไม่สามารถชื่นชมความฉลาดอันบริสุทธิ์ของนาฬิกาได้ ไมเคิลก็จะไม่บังคับพวกเขา เขาแค่อยากได้นาฬิกาเพื่อความสบายใจของตัวเองเท่านั้น ส่วนสาวใช้และพ่อบ้านก็เป็นเพียง ผลพลอยได้
“คุณชายครับ พวกเราไม่สามารถรับสิ่งนี้ไว้ได้” พวกพ่อบ้านกล่าว
“มันแพงเกินไปครับคุณชาย พวกเราให้คุณชายมอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้ไม่ได้”
สาวใช้และพ่อบ้านไม่เชื่อว่าคุณชายจะมอบนาฬิกาที่สามารถบอกเวลาได้อย่างแม่นยำให้กับพวกเขา ซึ่งเป็นสิ่งที่ชนชั้นสูงเท่านั้นที่เข้าถึงได้ หากสบู่มีมูลค่าก้อนละหนึ่งเหรียญทอง สิ่งนี้ทั้งชิ้นก็น่าจะมีมูลค่าหลายร้อย หรืออาจจะหลายพันเหรียญทองเลยทีเดียว
“ไม่เป็นไรหรอก แค่ใช้มันให้เป็นประโยชน์ก็พอ ผมทำมันให้พวกคุณทุกคนนี่นา มันเป็นของขวัญที่ทุกคนสามารถใช้ร่วมกันได้ก็เท่านั้น”
ไมเคิลกล่าวด้วยความไร้เดียงสาเหมือนเด็ก ยิ่งทำให้พวกเขาหลงรักเขามากขึ้นไปอีก คนงานในคฤหาสน์วันเดอร์บิลต์รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ พวกเขาโชคดีขนาดไหนที่ได้รับใช้คุณชายเพียงคนเดียวที่ปฏิบัติต่อพวกเขาไม่เหมือนแค่สาวใช้และพ่อบ้าน แต่เป็นมนุษย์คนหนึ่ง
บางคนเช็ดน้ำตาและหัวเราะเบา ๆ
“ฮิฮิ คุณชายคะ พวกเราหวังว่าคุณชายจะยังคงมีความคิดแบบนี้ไปจนถึงอนาคตนะคะ”
“แบบนี้ยิ่งทำให้ฉันอยากทำงานให้หนักขึ้นไปอีก!”
“ใช่แล้ว! มาทำสบู่ให้มากขึ้น แล้วรักษาสถานะคุณชายให้รวยที่สุดเท่าที่จะทำได้เถอะ! ถ้าจำเป็นฉันก็จะทำทั้งคืนเลย!”
สาวใช้และพ่อบ้านส่งเสียงเชียร์และรีบกลับไปยังที่ประจำของตนเพื่อทำสบู่ต่อ ไมเคิลส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อเลยแม้แต่น้อย
‘อืมมม...บางทีเหตุผลที่พวกเขายังอยากทำงานต่อไปอาจเป็นเพราะพวกเขาไม่มีอะไรทำดีกว่านี้...บางทีผมควรจะมอบบางสิ่งที่น่าตื่นเต้นให้พวกเขาตั้งตารอหลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน...’
เขานั่งลงบนเตียงและไล่เรียงความคิดต่าง ๆ งานอดิเรกในชีวิตก่อนหน้าของเขามีมากมาย แต่บางอย่างก็ต้องใช้เทคโนโลยีขั้นสูง
‘ถ้าผมเป็นพวกเขา ผมจะอยากทำอะไร?’
ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา เขาแทบไม่เชื่อว่าตัวเองไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย
สถานที่พักผ่อนหย่อนใจที่เขาเห็นบ่อย ๆ ในอนิเมะและรายการโทรทัศน์คืออะไร? โรงอาบน้ำแร่!
◉◉◉◉◉
[โปรดติดตามตอนต่อไป]