บทที่ 5 ความโกลาหล

◉◉◉◉◉

ในที่สุดก็ถึงงานฉลองวันเกิดปีแรกของไมเคิล

วันเวลาผ่านไปเร็วมาก ทั้งหมดเป็นเพราะอุบัติเหตุเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เกิดขึ้นในเปลของเขา

ไม่รู้ทำไม มันมีรอยไหม้และคราบน้ำอยู่บนกำแพง มันเล็กนิดเดียว แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดความตื่นตระหนกไปทั่วทั้งบ้าน พวกเขารีบพบว่ามันมีร่องรอยของเวทมนตร์ หมายความว่ามีคนมาร่ายคาถาในห้องของนายน้อย

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงเหตุการณ์เล็กน้อย แต่แม่ของเขาก็ทำตัวราวกับว่าไมเคิลตกเป็นเป้าการลอบสังหารที่ล้มเหลว

จำนวนสาวใช้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า การรักษาความปลอดภัยเพิ่มเป็นสามเท่า และไมเคิลถูกบังคับให้ไปนอนในห้องของแม่เป็นการชั่วคราว

ไมเคิลคิดว่ามันเป็นการตีโพยตีพายเกินเหตุ แต่เขาก็ได้เรียนรู้จากเหล่าสาวใช้ว่าเหตุการณ์เล็ก ๆ นี้กลายเป็นประเด็นพูดคุยกันทั่วทั้งประเทศ

นักสืบเวทมนตร์ค้นพบอย่างรวดเร็วว่าคาถานั้นมาจากคนเพียงคนเดียว และถูกร่ายในเวลาเดียวกัน

ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย ไมเคิลคิด

แต่แล้วเขาก็พบว่าการมีพลังเวทหลายธาตุนั้นถือว่าหายากอย่างยิ่ง

การมีสองธาตุจะทำให้คุณถูกจัดอยู่ในหมวดอัจฉริยะ ในขณะที่การมีสามธาตุถือได้ว่าเป็นพรสวรรค์ที่ก้าวข้ามขีดจำกัดไปแล้ว

แต่การมีทั้งสี่ธาตุ? นั่นมันเป็นเรื่องที่พูดกันในตำนานเลย

ไม่รู้ด้วยวิธีไหน อัจฉริยะในรอบพันปีคนนี้ได้แอบย่องเข้ามาในห้องของลูกชายคนสุดท้องของตระกูลแวนเดอร์บิลต์ และร่ายคาถา 1 ดาวที่ไม่มีพิษภัยสี่บท มันไม่สมเหตุสมผลเลย

ตอนนั้นเองที่ไมเคิลตัดสินใจว่าจะต้องระมัดระวังในการใช้คาถาของเขาให้มากขึ้นอีกนิด

ใครจะไปรู้ว่าพวกเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร ถ้าเขาเปิดเผยว่าเขาเป็นคนร่ายคาถาเหล่านั้น ทั้งหมดนี้ในขณะที่ยังเป็นทารก?

ในไม่ช้า เรื่องอื้อฉาวก็เงียบลง เนื่องจากไม่มีอะไรถูกขโมยไปและไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ทางการจึงสรุปว่ามันเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่แปลกประหลาด

แต่แน่นอน แม่ของเขาก็อดไม่ได้ที่จะคุยโวกับเพื่อน ๆ ของเธอว่าลูกชายของเธอ 'ได้รับพร'

มันค่อนข้างน่าสนใจที่เห็นว่าเธอเปลี่ยนไปเร็วแค่ไหน วินาทีหนึ่ง เธอกังวลจนแทบป่วย แต่ทันทีที่นักสืบบอกเธอว่ามันเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ เธอก็ยิ้มร่าและพูดถึงเรื่องที่พระเจ้าประทานพรสวรรค์ให้ไมเคิลเป็นการส่วนตัว

ไมเคิลตัดสินใจว่าจะบอกความจริงกับเธอเมื่อเขาโตขึ้น

[ในทางเทคนิคแล้ว เธอก็พูดถูกนะคะ พระเจ้าได้อวยพรให้คุณด้วยชีวิตนี้และพลังทั้งหมดของคุณ]

ใช่ แต่เธอไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องนั้นนี่ ตอนนี้ เธอคงจะเอาไปโม้ทุกครั้งที่มีโอกาส

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ ระหว่างงานฉลองวันเกิดของไมเคิล เธอทักทายแขกเหรื่อผู้มีชื่อเสียงทุกคนและแนะนำเขาให้พวกเขารู้จักเป็นการส่วนตัว เธอเหมือนเทปตกร่อง พูดคำชื่นชมเดิม ๆ เกี่ยวกับไมเคิลซ้ำ ๆ ให้แขกฟัง

โชคดีที่พ่อของเขาหยุดเธอก่อนที่ไมเคิลจะรำคาญจนเกินไป

ถ้ามันไม่ทำให้เกิดความโกลาหลล่ะก็ ไมเคิลคงปีนออกจากรถเข็นเด็กและออกจากงานไปแล้ว แต่เนื่องจากเขาต้องทำตัวให้เหมือนทารก เขาจึงต้องอยู่นิ่ง ๆ ในรถเข็น จ้องมองอะไรไม่ได้นอกจากใบหน้าที่กำลังคุยโวของแม่

ในระหว่างนี้ เขาตัดสินใจที่จะรวบรวมพลังเวทเพิ่ม

เขาต้องแน่ใจว่าได้รวบรวมพลังเวทให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อไม่ให้เป็นที่น่าสงสัย

ในไม่ช้า เขาก็เหนื่อยและเผลอหลับไป

แต่ในขณะที่เขากำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทรา เขาเหมือนจะได้ยินบทสนทนาแปลก ๆ เล็กน้อยจากพ่อแม่ของเขาและแขกบางคน

"ต้องยอมรับเลยนะ ตระกูลแวนเดอร์บิลต์ พวกคุณมีลูกชายที่หน้าตาน่ารักน่าชังจริง ๆ" ชายชราคนหนึ่งกล่าว

"แน่นอนว่าต้องขอบคุณยีนของฉันอยู่แล้ว แต่ก็เดาว่าสามีของฉันก็ให้ลักษณะดี ๆ ของเขามาบ้าง" แม่ของเขาตอบ

"อืม... ใช่ ฉันต้องยอมรับว่า ฉันอิจฉายสายเลือดของคุณจริง ๆ คุณว่ายังไงถ้าเราจะจัดการอะไรบางอย่างที่จะเป็นประโยชน์ต่อทั้งสองครอบครัว? อย่างที่คุณรู้ ลูกสาวของฉันก็เพิ่งเกิด"

"ฉันกำลังฟังอยู่..." แม่ของเขาพูด

เวลาผ่านไป และตอนนี้ไมเคิลอายุห้าขวบแล้ว

เขามองดูตัวเองในกระจกและเห็นเด็กหนุ่มรูปงาม เขามีผมสีทองของแม่และกรามที่เฉียบคมของพ่อ

เขายกมือขึ้นและร่ายคาถา สร้างก้อนน้ำขนาดใหญ่กว่าหัวของเขา

ปริมาณพลังเวทธาตุในร่างกายของเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างก้าวกระโดด เขาสามารถเติมน้ำในอ่างอาบน้ำของเขาได้ในคาถาเดียว ซึ่งน่าประหลาดใจเพราะนี่คือระดับน้ำที่เขาเห็นพวกจอมเวทสร้างขึ้น

เมื่ออายุได้ห้าขวบ เขาสามารถร่ายคาถาได้ในระดับเดียวกับที่ผู้ใหญ่อายุ 25 ปีร่าย

แต่บางทีส่วนที่ดีที่สุดคือการควบคุมของเขา แทนที่จะเป็นเพียงก้อนน้ำ เขาสามารถยืด หด และเปลี่ยนรูปร่างของมันได้ตราบเท่าที่เขาต้องการ

ถ้าเขาอยาก เขาถึงกับสั่งให้น้ำอาบน้ำให้เขาในวินาทีเดียวก็ได้

แต่แน่นอน นั่นจะทำให้เกิดความสงสัย

"นายน้อยคะ ฉันกำลังจะเข้าไปในห้องน้ำนะคะ!" เบเร็ตต้า พูดขณะถือถังน้ำขนาดใหญ่เข้ามา

เธอเป็นหนึ่งในสาวใช้ของไมเคิล และเป็นคนที่รับผิดชอบช่วยเขาอาบน้ำ

ถ้าไมเคิลใช้คาถาเวทมนตร์ของเขาอาบน้ำเอง เบเร็ตต้าจะสงสัยทันทีเพราะยังไม่มีน้ำในอ่างอาบน้ำเลย เธอเพิ่งถือถังแรกเข้ามา

"เฮ้อ... นี่มันไม่สะดวกเอาซะเลย" ไมเคิลพึมพำอย่างผิดหวัง

ทุกครั้งที่เขาต้องอาบน้ำ เบเร็ตต้าจะต้องตักน้ำใส่ถังและค่อย ๆ เติมลงในอ่างอาบน้ำของเขา เธอต้องเดินไปจนถึงบ่อน้ำหลังบ้านประมาณห้าครั้งเพื่อเติมให้เต็ม

"นี่แหละที่ฉันเกลียดเกี่ยวกับยุคกลาง ฉันมองข้ามคุณค่าของก๊อกน้ำที่ฉันมีในโลกเก่าไปเลย ฉันหวังว่าที่นี่จะมีมันบ้าง ถ้าเพียงแต่ฉันรู้ว่ามันทำงานยังไง ฉันจะสร้างมันเอง..."

ไมเคิลไม่เก่งเรื่องการเรียน ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าก๊อกน้ำในยุคใหม่ทำงานอย่างไร

[คุณต้องการเรียนรู้หรือไม่ว่าก๊อกน้ำทำงานอย่างไร?]

คำแนะนำที่มาได้ทันเวลาของ ChatJK1 ทำให้ไมเคิลประหลาดใจ

เธอทำอย่างนั้นได้ด้วยเหรอ?!

ผู้ช่วย AI ส่วนตัวของเขาไม่เสียเวลาและดาวน์โหลดข้อมูลลงในใจของเขาโดยตรง ทำให้เขามีความเข้าใจเชิงกลไกว่าก๊อกน้ำทำงานอย่างไร

"นี่... ฉัน... ฉันสร้างสิ่งนี้ได้!!"

[คุณต้องการคำแนะนำทีละขั้นตอนเกี่ยวกับวิธีสร้างก๊อกน้ำหรือไม่คะ?]

◉◉◉◉◉

(โปรดติดตามตอนต่อไป)