HK ตอนที่ : 53

20.00 น. ท้องของชิเล่ยก็ร้องขึ้นมาและเขาตะโกนเรียกโอวหยางชาง แต่เธอยังไม่ได้กลับมา!

ในใจของชิเล่ยแอบคิดเกี่ยวกับ เหตุการปล้นที่ธนาคารเขตชวนฮูโดยอาชญากรระดับ A ที่ติดอาวุธครบมือ จึงทำให้ทางตำรวจวุ่นวายกรณีนี้การทำงานล่วงเวลาไม่ใช่เป็นไปไม่ได้

หลังจากใช้โปรแกรมจับพฤติกรรมแบบไดนามิกเสร็จ  ชิเล่ยก็ล็อคเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วัน แล้วเดินออกไปที่ห้องนั่งเล่นเปิดตู้เย็นและมองหาของทำอาหาร แล้วเปิดอินเทอร์เน็ตขึ้นมาดู หาสูตรทำอาหารของเมืองชวนกิ่ง เพื่อทำอาหารอาหารเย็นไว้รอโอวหยางชาง!

ในตู้เย็นมีแค่มะเขือเทศไม่กี่ลูก พริกเขียวและแตงกวา ส่วนช่องฟรีซมีซี่โครงหมูถุงเล็กๆ อยู่และก็เนื้อหมูสันนอก

ขั้นตอนแรกนำ มะเขือเทศ พริกเขียวและแตงกวาออกมาแช่ในน้ำ แล้วต่อไปก็เอาซี่โครงหมูและเนื้อหมูสันนอก เข้าไปในไมโครเวฟเพื่อให้เวฟให้มันละลายไวๆ ขณะที่รอให้เนื้อสัตว์ละลาย ชิเล่ยก็ซาวข้าวแล้วเอาไปหุง จากนั้นก็นำแตงกวามาปอกเปลือก หั่นตามแนวทแยงเป็นชิ้นๆ ส่วนพริกเขียวหั่นเป็นเส้นลวด ใส่ชามแยกไว้ ส่วนมะเขือเทศอีกสี่ลูก ถูกนำไปลวกในน้ำเดือดและเอาไปจัดวางในจาน

ไมโครเวฟส่งเสียงดิ๊งด่องออกมา แสดงว่าเนื่อสัตว์ละลายน้ำแข็งเสร็จแล้ว ชิเล่ยนำซี่โครงหมูและเนื้อหมูสันนอกมาล้างน้ำทำความสะอาด ก่อนจะใส่ซี่โครงหมูพร้อมกับมะเขือเทศลงไปในหม้อความดันและใส่น้ำลงไป จากนั้นเอาไปวางไว้บนเตาแก๊ส ถึงจะไม่มีน้ำซุปมาใส่เปลี่ยนมาใช้หม้อความดันเคี่ยวน้ำซุปแทน แม้ว่าจะไม่ต้องปรับไฟตอนเคี่ยว แต่ถ้ามีน้ำซุปก็จะได้รสชาติที่ดีกว่า แต่ก็เพราะหม้อความดันยังมีความได้เปรียบอยู่ก็คือจะได้น้ำซุปที่รวดเร็วให้สัมผัสเหมือนกับน้ำซุปซี่โครงที่คล้ายกัน ใช้เวลาเพียงเพียง 15-20 นาที

พอเสร็จจากตั้งหม้อความดันแล้ว ชิเล่ยหยิบเนื้อมาวางไว้บนเขียง จากนั้นก็หั่นเนื้อในขนาดที่เท่าๆ แล้วใส่ลงไปในถ้วยและตามด้วยเครื่องปรุง คลุกเคล้าให้เข้ากันและหมักทิ้งไว้ หลังจากทำทั้งหมดนี้ ชิเล่ยก็ล้างมือและเดินไปที่ห้องนั่งเล่นเอาโทรศัพท์ออกมาโทรไปที่สถานีตำรวจชวนฮู

"ฮัลโหล? นี่สถานีตำรวจชวนฮูครับ!" เจ้าหน้าที่ที่รับสายพูดอย่างรวบรัดและรวดเร็ว

ชิเล่ยพูดอย่างสุภาพว่า "ฮัลโหล ผมกำลังมองหาเจ้าหน้าที่ตำรวจโอวหยางชางแผนกอาชญากรรมครับ"

"รอสักครู่"  เจ้าหน้าที่โอนสายไปที่แผนกอาชญากรรมทันที

"ฮัลโหล นี่แผนกอาชญกากรรม ผมเต๋าชุนรับสายครับ!"

เต๋าชุนคือหนึ่งในตำรวจสองคนที่ตามหัวหน้าเฉินกวงเหลียงไปทำคดีที่ทะเลสาบดวงจันทร์ ชิเล่ยพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ฮัลโหล เจ้าหน้าที่เต๋า ผมชิเล่ยนะครับ ผมกำลังมองหาโอวหยางชางครับ"

เต๋าชุนพูดอย่างสุภาพว่า "เป็นนักศึกษาชิเอง โปรดรอสักครู่" หลังจากวางโทรศัพท์ลง เต๋าชุนหันศีรษะและเอนตัวไปทางด้านหลังของโอวหยางชาง แล้วพูดหยอกล้อว่า "เจ้าหน้าที่โอวหยาง เด็กหนุ่มที่บ้านคุณ โทรมาหาคุณ"

โอวหยางชางประหลาดใจชั่วครู่ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาว่า "ฮัลโหล? ชิเล่ย?"

"โอวหยาง ทำไมวันนี้เธอยังไม่กลับมาอีก?" ชิเล่ยถาม

โอวหยางชางคิดว่าชิเล่ยยังคงรอให้เธอกลับไปทำอาหารเย็นให้กินอยู่ จึงตอบว่า "ชิเล่ย วันนี้นายทำอาหารกินเองนะ วันนี้ที่สถานีแผนกอาชญากรรมของเรา จะต้องทำงานล่วงเวลาถึงเที่ยงคืน!"

"โอ้! ฉันเข้าใจแล้ว โอวหยางเธอกินอะไรหรือยัง?" ชิเล่ยถามอย่างไม่เป็นทางการ

โอวหยางชางตอบด้วยเสียงที่อ่อนนุ่มเบาๆว่า "ยังไม่ได้กินเลย ก็เพราะคดีเย่เฟิงน่ะสิ ทำให้ที่สถานียุ่งวุ่นวายไปหมด เอาละฉันต้องวางละฉันมีงานอีกหลายอย่างต้องไปทำ!"

"อืม รีบๆกลับมาล่ะ!" ชิเล่ยวางสาย เสียงของหม้อทำความดันก็ดังออกมาจากในครัว ชิเล่ยเดินเข้าไปในครัวและหรี่ไฟลงเล็กน้อย จากนั้นชิเล่ยก็ค้นหาบางสิ่งบางอย่างในห้องครัว แล้วก็เจอสิ่งที่เขาต้องการ กล่องถนอมอาหารกับขวดเก็บความร้อน

หลังจากที่เอากล่องถนอมอาหารกับขวดเก็บความร้อนมาล้างทำความสะอาดแล้ว ชิเล่ยก็เปิดเตาแก๊สอีกหัวหนึ่งเพื่อทำอาหารอีกอย่าง เขาเอากระทะมาตั้งแล้วเทน้ำมันลงไปรอให้มันร้อน ต่อมาชิเล่ยก็หยิบไข่สองใบออกมาจากตู้เย็นและตอกมันลงในชาม

เมื่อน้ำมันในกระทะร้อนได้ที่แล้ว ชิเล่ยก็หยิบเนื้อหมูสันนอกที่เตรียมไว้แล้ว เทมันลงในกระทะและคนมันเบาๆ หลังจากที่เนื้อหมูในกระทะเปลี่ยนสีแล้ว ชิเล่ยก็เอาพริกเขียวที่หั่นไว้ลงไปในกระทะ และผัดให้เข้ากัน โรยเกลือเล็กน้อย พอเสร็จแล้วก็เอามาใส่กล่องถนอมอาหาร

ชิเล่ยทำความสะอาดกระทะเล็กน้อย จากนั้นก็เทน้ำมันลงไปอีกครั้ง แล้วทอดไข่ พอเสร็จแล้วก็ใส่ลงไปในกล่องถนอมอาหารอีกครั้ง

ไฟของหม้อหุงข้าวแสดงให้เห็นว่าข้าวหุงเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชิเล่ยจึงดึงปลั๊กออก ในเวลาเดียวกัน ก็ปิดหัวเตาแก๊สของหม้อความดันและรอให้หม้อเย็นลง

ชิเล่ยหันหลังกลับและเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น เพื่อหาถุงกระดาษมาห่อกล่องอาหารไว้ ใช้อันที่ใหญ่ที่สุดเพื่อจะได้ใส่เยอะๆ มีกล่องที่ใส่ข้าวสวยร้อนๆไว้เต็มกล่อง แล้วก็มีเครื่องเคียงก็คือกระเทียม พริกเขียวหั่น แตงกวาและไข่ทอด ยังมีซุปซี่โครงมะเขือเทศในหม้อความดันที่ใส่ไว้ในขวดเก็บความร้อน

หลังจากใส่กล่องอาหารลงไปในถุงกระดาษครบ แล้ววางลงบนโต๊ะ ชิเล่ยก็กินส่วนของตัวเองยังเร่งรีบ ด้วยความสัจจริงปรุงอาหารตามวิธีในออนไลน์ก็ถือว่า OK มาก!

หลังจากชิเล่ยรับประทานอาหารเสร็จแล้ว เขาก็ถึอถือถุงกระดาษด้วยมือซ้าย มือขวาถือขวดเก็บความร้อน เดินทางไปที่สถานีตำรวจชวนฮู!

เมื่อเดินออกมา ชิเล่ยก็มองดูเวลา ตอนนี้ 20.40 น. แล้ว ในช่วงเวลานี้บนถนนเต็มไปด้วยผู้คนและมีชีวิตชีวามาก

จินหยูกาเด้นอยู่ห่างจากสถานีตำรวจชวนฮูแค่เพียง 7-8 นาทีเท่านั้น เมื่อชิเล่ยเดินไปถึงสถานีตำรวจ เขาก็ถูกหยุดไว้โดยเจ้าหน้าที่ที่เข้าเวรอยู่

"เฮ้ พ่อหนุ่ม สถานีตำรวจปิดแล้ว ถ้ามีเรื่องอะไรให้กลับมาในวันพรุ่งนี้"

ชิเล่ยยกมือของเขาขึ้นสองข้าง ยิ้มและพูดว่า "ตาครับ ผมเอาข้าวเย็นมาให้แฟนครับ เธอทำงานล่วงเวลา"

คุณตาเจ้าหน้าที่มองชิเล่ยอย่างสัย และสอบถามว่า "ใครเป็นแฟนของคุณ?"

"โอวหยางชาง แผนกอาชญากรรม" ชิเล่ยตอบอย่างใจเย็น

"โอ้?" คุณตาเจ้าหน้าที่มองชิเล่ยขึ้นลงด้วยความอยากรู้อยากเห็น "เข้าไปสิ!"

หลังจากที่ชิเล่ยเดินเข้าไปแล้ว ได้ยินเสียงถอนหายใจอย่างแผ่วเบาของคุณตาเจ้าหน้าที่ "ไม่แปลกใจเลย ที่มีคนมากมายไล่ตามจีบเจ้าหน้าโอวหยางไม่สำเร็จ ที่จริงแล้วเจ้าหน้าโอวหยาง ชอบกินเด็ก! "

"เอ่อ~" ชิเล่ยที่ก้าวไปนิดเดียว แทบสะดุดล้ม!

ชิเล่ยสอบถามทางมาตลอดทางในรูปลักษณ์แปลกๆและในที่สุดก็มาถึงชั้นสามของแผนกอาชญากรรม ประตูแผนกอาชญากรรมเปิดอยู่ เขาเดินเข้าไปก็มองเห็นโอวหยางชางทันที เธอที่กำลังทำงานอย่างหนักอยู่ เขายิ้มและตะโกนเรียก "โอวหยาง!"

ร่างกายโอวหยางชางสั้นสะท้าน ตกตะลึงจนปากกาเจลมือเกือบตกลง เธอยกหัวของเธอขึ้น มองที่ชิเล่ยอย่างประหลาดใจแล้วพูดว่า "ชิเล่ย นายมาที่นี่ได้ไง?"

ชิเล่ยยกมือทั้งสองข้างขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่สดใสของเขา พูดเสียงอ่อนโยนว่า "เธอบอกยังไม่ได้กินข้าว ฉันเลยเอามาให้!"

จมูกเปียกชื้น ในตาของโอวหยางชางก็เหมือนมีหมอกขึ้นมา[ประมาณซึ่งใจจนน้ำตาจะไหล] "นาย.....ใครต้องการให้นายมาส่ง!"

เฉินกวงเหลียงเห็นดังนั้น จึงจงใจแกล้งเลียนแบบเสียงผู้หญิงแล้วพูดว่า "ชิเล่ย ฉันก็ยังได้กินอะไรเลย ให้ฉันกินด้วยได้ไหม!"

เต๋าชุนและฮัวเฉิน เห็นชิเล่ยก็ร่วมผสมโรงด้วยว่า "สหายนักศึกษาชิเล่ย นายไม่ยุติธรรม พวกฉันจะไม่ให้อภัยนาย! "

โอวหยางชางหันมองไปที่พวกเขา ชิเล่ยพูดด้วยรอยยิ้มว่า "หัวหน้าเฉิน เจ้าหน้าที่เต๋า เจ้าหน้าที่ฮัว อย่าแกล้งผมเลย!"

โอวหยางชางเปิดฝาขวดเก็บความร้อนออกมา กลิ่นซุปซี่โครงมะเขือเทศ ก็ฟุ้งเต็มไปในอากาศทั่วแผนกอาชญากรรม เฉินกวงเหลียงสูดหายใจเข้าเต็มปอดแล้วพูดอย่างเขร่งขรึมว่า "ไอ๊หยา กลิ่นมันหอมมาก!"

เจ้าหน้าที่แผนกอาชญากรรม หลังจากที่กินอาหารกลางวันกันแล้ว พวกเขาก็ยุ่งอยู่กับการทำงานจึงไม่มีเวลาที่จะกินอาหารเย็นและเวลาในตอนนี้ มันก็ใกล้จะ 21:00 น. แล้ว คนส่วนใหญ่ในตอนนี้ไม่หิวทนไหวหรอ?

"หัวหน้าเฉิน ทุกคน มาทานซุปร้อนๆด้วยกันเถอะ!" โอวหยางชางรู้สึกอายจริงๆ ที่มีอาหารพิเศษให้กินแบบนี้ ในตอนนี้ในแผนกอาชญากรรม มีคนเหลือทำงานอยู่ 8 คน ซึ่งขวดเก็บความร้อนมีขนาดค่อนข้างใหญ่ ซุปร้อนๆหนึ่งถ้วยต่อคนไม่น่ามีปัญหามาก

เฉินกวงเหลียงปรบมือและพูดว่า "ดี ดี เอาล่ะทุกเรารีบไปเอาชามของตัวเองมาเร็วเข้า โอวหยางได้เมตตาแบ่งซุปซี่โครงให้พวกเราคนละหนึ่งถ้วยแล้ว"

ชิเล่ยได้คาดการสถานการณ์แบบนี้ไว้แล้ว จึงเอากล่องถนอมอาหารออกมา 3 กล่องจากถุงกระดาษ สำหรับข้าวแปดคน คนละครึ่งถ้วยน่าจะไม่มีปัญหา

หลังจากที่ทุกคนกินอาหารกันเสร็จแล้ว โอวหยางชางก็มาส่งชิเล่ยหน้าสถานีตำรวจ ดวงตาของเธอมองทุกการเคลื่อนไหวของเขาและพูดว่า "ชิเล่ย ขอบใจนะ!"

ชิเล่ยยิ้มและโบกมือ "กลับไปทำงานเถอะ เดี๋ยวฉันจะรอกลับบ้านพร้อมเธอ"

โอวหยางชางปฏิเสธและพูดว่า "ไม่เป็นไร เทคนิคการต่อสู้ของฉันทรงพลังมาก!"

บอกลาโอวหยางชาง เมื่อเดินออกจากประตูสถานี คุณตาเจ้าหน้าที่ที่เข้าเวรอยู่ก็ได้ยกนิ้วโป้งให้ ชิเล่ยก้มหัวให้เล็กน้อยแล้วรีบเดินหนีไป กลับมาที่จินหยูกาเด้น ชิเล่ยเปิดโปรแกรมจับพฤติกรรมแบบไดนามิกอีกครั้ง บนเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วัน

นั่งอยู่บนขอบเตียง ชิเล่ยกำลังนั่งคิดเกี่ยวกับปัญหาว่าเขาควรจะขโมยซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วด้วยวิธีไหนดี?

ด้วยเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วันเพียงอย่างเดียว แม้ว่าจะรู้ข้อบกพร่องร้ายแรงของซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว ก็ยังไม่สามารถเอามันมาครอบครองได้! หลังากเจาะเข้าไปในซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วแล้ว ยังต้องมีเซิร์ฟเวอร์ที่มีประสิทธิภาพดีเยี่ยม มันจะช่วยเพิ่มความเป็นไปได้ที่จะสามารถครอบครองซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว

ชิเล่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและคิดถึงช่องโหว่ในซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว อันเนื่องมาจากความอ่อนแอของซูเปอร์คอมพิวเตอร์และการเปิดให้ความร่วมมือทางการค้าจากภายนอก

ถ้าชิเล่ยสามารถเจาะเขาไปในซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วได้และผ่านระบบรักษาความปลอดภัย ชิเล่ยมั่นใจว่าเขาจะประสบสำเร็จในการควบคุมซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วแน่นอน!

เพียงแต่เขาจะเจาะเข้าไปในซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว โดยไม่ให้เจ้าหน้าที่ที่ดูแลระบบรักษาความปลอดภัยของซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วไม่ให้ถูกจับได้ ได้อย่างไร?

ชิเล่ยควบคุมเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วัน ผ่านไฟร์วอลล์เครือข่ายประเทศเซี่ย และเข้าสู่เครือข่ายของประเทศวูซาง ชิเล่ยใช้เสิร์ชเอนจิน(เครื่องมือค้นหาเหมือนกูเกิ้ล)ของประเทศวูซาง เพื่อค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว

ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วเป็นความภาคภูมิใจของสถาบันเทคโนโลยีโตเกียวและยังเป็นความภาคภูมิใจของประเทศ ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ติดอันดับ 9 ของโลก มันหมายถึงระดับชั้นที่อยู่ด้านบนของวงการอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ในประเทศนี้

ในเครือข่ายของประเทศวูซาง มีข่าวมากมายเกี่ยวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว อย่างไรก็ตามข่าวส่วนใหญ่เป็นข่าวเกี่ยวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วและข้อมูลประสิทธิภาพโดยละเอียดเท่านั้น

ข้อมูลนี้ไม่ใช่สิ่งที่ชิเล่ยกำลังต้องการ!

เรียกดูเว็บอย่างระมัดระวัง ข่าวใหญ่ข่าวเล็ก ชิเล่ยทำการคัดกรองข้อมูลที่เป็นไปได้และเป็นไปได้ ชิเล่ยหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์ จากนั้นมองหาโอกาสต่อไป แฮกเกอร์นั้นจะทำการรวบรวมข้อมูลและมองหาโอกาส เช่นเดียวกับสิ่งที่ชิเล่ยกำลังทำอยู่ในตอนนี้ ก่อนที่จะเจาะเข้าไปที่ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว สิ่งแรกที่ต้องทำคือการหาข้อมูลที่มีค่าเกี่ยวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์

หลังจากที่หาข้อมูลมานานกว่าหนึ่งชั่วโมง ชิเล่ยก็เจอข่าวทั่วไป!

บริษัท แอ็คเซส เอ็นเตอร์ไพรส์ ในโตเกียว ได้เซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการกับสถาบันเทคโนโลยีโตเกียว เพื่อเช่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว!