HK ตอนที่ : 51

หลังจากกินข้าวเที่ยงกันเสร็จแล้ว ชิเล่ยและหลิงหยูโม่ ก็เดินกลับไปที่หอพักด้วยกัน ชิเล่ยต้องการเข้าไปนั่งเล่นในห้องหลิงหยูโม่ก่อน แต่ก็ถูกมู่งชวงขวางเอาไว้ไม่ให้เข้า

เมื่อไม่สำเร็จ ชิเล่ยก็ได้แต่กลับไปที่ห้องของตัวเอง แต่ก็พบว่าพลัมน้อยไม่ได้อยู่ในห้อง!

ปกติพลัมน้อยเป็นคนเก็บตัว แต่ว่าตอนนี้ไม่รู้เขาไปที่ไหน!

เข้ามาในห้องของเขา ชิเล่ยล็อคประตูและเปิดคอมพิวเตอร์เข้าสู่ระบบแล้วเชื่อมต่อระยะไกลเข้าเซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยชวนกิ่งเพื่อตรวจสอบเซิร์ฟเวอร์

ตั้งแต่เช้าแล้ว ชิเล่ยไม่รู้เลยว่าระบบเสมือนจริงในเซิร์ฟเวอร์ได้ถูกเก็บกวาดเรียบร้อยแล้วและพวกมหาลัยเคจิก็ถูกเตะออกไปแล้ว ตอนนี้ผู้ดูแลระบบเซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยชวนกิ่ง กำลังพยายามกันอย่างเต็มที่เพื่อเรียกเว็บบอร์ดคืนมา

แม้ว่าทางมหาลัยเคจิจะเสียการควบคุมเซิร์ฟเวอร์ไปแล้ว แต่นักศึกษาจำนวนมากในคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของพวกเขาก็ได้ดาวน์โหลดวิดีโอในโพสต์ «โศกนาฏกรรม! ถูกแอบถ่ายขณะช่วยตัวเอง!» ไว้แล้ว! และบันทึกลงไว้ในคอมพิวเตอร์ของพวกเขาแล้ว จากนั้นก็มาสมัครสมาชิกของเว็บบอร์ดของมหาลัยชวนกิ่ง และอัปโหลดวิดีโอ «โศกนาฏกรรม! ถูกแอบถ่ายขณะช่วยตัวเอง!» ลงอีกครั้ง!

แม้ว่าผู้ดูแลระบบเซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยชวนกิ่ง จะลบโพสต์ของนักศึกษาจากมหาเคจิ ออกไปจำนวนมากแล้ว แต่มหาลัยเคจิมีโอกาสที่จะได้ทับทมมหาลัยชวนกิ่งแล้วพวกเขาจะยอมซะแพ้ที่ไหน? พวกเขาอัปโหลดวิดีโอซ้ำแล้วซ้ำเล่าและเริ่มมีคลื่นมหนุษย์ตามหาตัวของหัวหน้าห้องเฉินหมิง!

เด็กน้อยเฉินหมิงอยู่ภายใต้ความกดดันอย่างมาก โชคดีที่ทั้งเพื่อนทั้งสามคนในหอพักเดียวกันของเขารู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น อย่างไรก็ตามเสียงของของคนสามคน ไม่สามารถไปกระทบกองทัพน้ำลายได้!

เฉินหมิงได้หลบออกจากมหาลัยชวนกิ่ง เป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว ที่เขาไม่ได้มาที่บริษัทซอฟต์แวร์จินยูของครอบครัวของเขา บริษัทซอฟต์แวร์จินยู ส่วนใหญ่ทำธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง ให้บริกการซอฟต์แวร์การจัดการองค์กรและรับติดตั้งเซิร์ฟเวอร์ แบบทั่วไป ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไหร่ และมูลค่าบริษัทรวมไม่ถึง 10 ล้าน

ในบริษัทซอฟต์แวร์จิน เฉินหมิงกำลังนั่งอยู่ในสำนักงานของพ่อของเขาและพูดกับชายวัยสามสิบ "ผู้จัดการหม่า คุณรู้จักแฮกเกอร์ไหม?"

ผู้จัดการหม่า เป็นผู้จัดการฝ่ายเทคนิคของบริษัทซอฟต์แวร์จินยู เขามองไปที่เฉินหมิงด้วยความอึดอัดใจและพูดระมัดระวังว่า "เฉินหมิง คุณจะมองหาแฮกเกอร์ไปทำอะไร?"

เฉินหมิงกระซิบเสียงเย็น "คุณรู้จักแฮกเกอร์ใช่ไหม คุณแค่บอกผมมาก็พอ? เดี๋ยวผมไปจัดการเอง!"

ผู้จัดการหม่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคของบริษัทซอฟต์แวร์จินยู และเป็นเจ้าของหุ้นในบริษัทอีก 3% ถือว่าเป็นผู้ถือหุ้นรายย่อย

"เฉินหมิง แฮกเกอร์คืออาชญากรรมและมีความผิดทางอาญา คุณต้องไม่ทำสิ่งที่ผิดกฎหมาย!" ผู้จัดการหม่าพูดเกลี้ยกล่อม สำหรับเฉินหมิงที่ถูกตามใจจนเสียคน เขาไม่รู้จะทำยังไงดี

"ลุงหม่า ตอนที่ผมทำอยู่มหาลัย ผมถูกรังแก ผมแค่กำลังมองหาใครสักคน มาแก้แค้นให้ผม มันผิดกฎหมายด้วย?" เฉินหมิงรักจักผู้จัดการหม่าดี เขารู้ว่าการจะให้เขาทำตามเขามันยาก เลยต้องเล่นกับทางอารมณ์แทน

ผู้จัดการหม่ากินเหยื่อ เขารีบถามด้วยความความกังวล "ใครรังแกคุณ?"

เฉินหมิงเล่าเกี่ยวกับมหาลัยเคจิและบอกว่าพวกนั้นโพสต์คลิปของเขา เพราะคอมพิวเตอร์ของเขาถูกแฮกและจงใจให้เป็นเขา!

ผู้จัดการหม่าพูดเสียงเย็นชา "นักศึกษามหาลัยเคจิ มันจะมากเกินไปแล้ว!"

ใบหน้าของเฉินหมิงเต็มไปปด้วยความเศร้าโศกและพูดด้วยความแค้นว่า "ลุงหมิง มหาลัยเคจิและมหาลัยชวนกิ่งของผม เต็มไปด้วยคลิปของผม ผมเลยไม่กล้าเผชิญหน้ากับคนที่มหาลัย! เว้นแต่ว่าเราจะจ้างแฮกเกอร์ผู้ผู้เชี่ยวชาญมาแล้วให้เขาแฮกเข้าไปที่มหาลัยเคจิเพื่อหาว่าใครเป็นคนทำและหาหลักฐานมาเพื่อพิสูจน์ว่าผมบริสุทธิ์! "

ผู้จัดการหม่าพยักหน้าและพูดว่า "ดี เฉินหมิง ฉันจะช่วยนายติดต่อแฮกเกอร์เอง!"

เฉินหมิงดีใจพูดด้วยความตื่นเต้นว่า "ขอบคุณครับ ลุงหม่า"

ในอีกด้านนึง ชิเลยอัพเกรดเซิร์ฟเวอร์ด้านความปลอดภัยของมหาลัยเป็นสองเท่า จากนั้นตั้งค่าไฟร์วอลล์ไว้ และล้างข้อมูลการใช้งานและรีบออกจากห้องไป

ชิเล่บถือโน้ตบุ๊คออกมาด้วยและล็อกประตูห้องแล้วเดินออกมาที่หน้าห้อง 502 ชิเล่ยเคาะประตูห้องและตะโกน "เสี่ยวโม่ รีบเปิดเร็วเข้า ฉันมีอะไรจะบอกเธอ!"

ในห้อง 502 มู่ช่วงกำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น เพราะคณะบริหารธุรกิจ ไม่มีเรียนในตอนบ่าย ดังนั้นเธอที่ใส่ชุดนอนอยู่ ได้ยินเสียงร้องเรียกหลิงหยู่โม่ของชิเล่ย เช่นเดียวกับหลิงหยูโม่ที่กำลังจะเปิดประตู มู่ช่วงจึงรีบพูดอย่างรวดเร็วว่า "หยูโม อย่าให้เพศตรงข้ามเข้ามาในห้อง!"

หลิงหยู่โม่ มองไปที่มู่ชวงที่ใส่ชุดนอนน่ารัก พยักหน้าและยิ้ม "ค่า ค่า พี่มู่ชวง ฉันรู้!"

หลิงหยูโม่เปิดประตูอย่างระวังแล้วโผล่หัวเล็กๆน่ารักๆออกมาและถามว่า "พิวดารหิน นายมีอะไรจะบอกฉัน?"

ชิเล่ยหนีบโน๊ตบุ๊คไว้ในมือซ้ายและเอนหลังพิงกำแพงหันมามองที่หลิงหยูโม่ "เสี่ยวโม่ ช่วยฉันลาหยุดสักสองสามวันนะและบอกอาจารย์หลี่ว่าฉันป่วย ตอนนี้เลยไม่ได้เข้าชั้นเรียนชั่วคราว"

หลิงหยูโม่ดูกังวลและพูดว่า "พิสดารหิน นายจะไปทำอะไรอีก? นายโดดเรียนไปเยอะแล้วนะ จะทำยังไงถ้านายเกิดสอบไม่ได้ขึ้นมา?ระวังไว้ปีหน้านายอาจจะได้เป็นรุ่นน้องฉัน?"

ชิเล่ยยิ้ม "เสี่ยวโม่ ฉันพิสดารหิน ฉันจะสอบไม่ผ่านได้ไง? เมื่อไกล้จะสอบเธอต้องให้สมุดจดของเธอให้ฉันยืมด้วย อัจฉริยะแบบฉัน ไม่มีทางสอบตกแน่นอน!"

หลิงหยูโม่โกรธแล้วย่นจมูด "พิสดารหิน นายขี้โม้จริงๆ ระวังปีหน้าจะได้เป็นรุ่นน้องฉัน!"

ชิเล่ยยิ้มด้วยท่างทางชั่วร้าย "ถึงฉันกลายเป็นรุ่นน้องเธอ แต่เธอก็หนีฉันไปไหนไม่พ้นหรอก! เอาละเสี่ยวโม่ ฉันจะไปก่อน อย่าลืมละช่วยลาหยุดให้ฉันด้วย!" เขาหันหลังให้กับหลิงหยูโม่และยกมือขวาขึ้นโบกมือไปมา

ชิเล่ยถือโน้ตบุ๊คกลับที่จินหยากาเด้นและเริ่มเตรียมพร้อมที่จะจับซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ การเตรียมการขั้นสุดท้าย

การจับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ไม่สามารถให้เกิดความล้มเหลวได้!

เมื่อโอกาสนี้หายไป ชิเล่ยจะพบว่าเป็นการยากที่จะได้รับซูเปอร์คอมพิวเตอร์เครื่องอื่นภายในระยะเวลาสั้น ๆ

ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว ตั้งอยู่ในใจกลางกรุงโตเกียวประเทศวูซาง ได้รับข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ระดับโลกและโครงการวิจัยเชิงคำนวณโครงการ GSIC นอกจากนี้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วยังมีการคำนวณโครงการภายนอกอีกหลายโครงการ ทว่าทีมวิจัย GSIC ของสถาบันเทคโนโลยีโตเกียว ไม่สามารถประสิทธิภาพการทำงานของซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วออกมาได้สมบูรณ์

สถาบันเทคโนโลยีโตเกียว เพื่อใช้ทรัพยากรอย่างมีเหตุผลและเพื่อเป็นการหาค่าใช้จ่ายของซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว พวกเขาได้ให้ความร่วมมือทางธุรกิจกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วกับโลกภายนอก เมื่อบางบริษัท ทีมวิจัยหรือบริษัทไอที จำเป็นต้องใช้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ พวกเขาสามารถติดต่อไปที่สถาบันเทคโนโลยีโตเกียวเพื่อเช่าทรัพยากรของระบบของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ได้บางส่วน

นอกจากนี้ยังเป็นเพราะความร่วมมือทางธุรกิจของสถาบันเทคโนโลยีโตเกียวกับโลกภายนอกทำให้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วเกิดข้อบกพร่องของระบบอย่างรุนแรง ในชีวิตที่แล้วของชิเล่ย เขาได้ยึดซุปเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว และใช้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลเป็นฐาน เขาไปควบคุมซูเปอร์คอมพิวเตอร์ตัวอื่นอีกหลายตัว!

แม้ชิเล่ยรู้ว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลมีช่องโหว่ระบบร้ายแรงอยู่ อย่างไรก็ตามการเจาะระบบเข้าไปก็ยังไม่ใช่เรื่องง่าย หลังจากที่เจาะเข้าไปในซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วได้แล้ว คุณก็ต้องต่อสู้กับผู้ดูแลระบบอีกด้วย หากไม่มีการสนับสนุนจากเซิร์ฟเวอร์ที่มีประสิทธิภาพสูง ไม่งั้นการที่จะยึดซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลได้นั้นจะมีแนวโน้มที่จะทำให้ล้มเหลวมาก!

นั่งอยู่เซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์ เพื่อเปิดใช้โปรแกรมจับพฤติกรรมแบบไดนามิก ชิเล่ยแก้ไขโบลเดอร์ไฟร์วอลล์ของเขา ไฟร์วอลล์ไฟร์สโตนเป็นไฟร์วอลล์ที่ทันสมัยที่สุดในปี 2006 อย่างแท้จริง ชิเล่ยได้รวมแนวคิดไฟร์วอลล์ชั้นสูงมากมายของในรุ่นต่อๆไปมารวมด้วยกัน

ในขณะที่ชิเล่ยกำลังเตรียมการขั้นต่อไป โทรศัพท์มือถือของเขาก็เสียงดังขึ้นและเขาได้รับข้อความ ชิเล่ยเปิดโทรศัพท์เพื่อดูข้อความที่ถูกส่งมา จากเบอร์แปลก มีแค่สองคำที่ส่งมาว่า 'โทรกลับ!'

ชิเล่ยขมวดคิ้วและคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าใคร จะให้เขาโทรกลับด้วยวิธีไหน?

'บางทีอาจะเป็นเย่เฟิง? หรือว่าพวกเขาเกิดอะไรขึ้น?'

ชิเล่ยเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วัน เพื่อหาซอฟต์แวร์เปลี่ยนสัญญาณและจากนั้นเข้าไปยังเซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยชวนกิ่งด้วยการเข้าถึงระยะไกลไป ผ่านการควบคุมเซิร์ฟเวอร์มหาลัยชวนกิ่งตรงไปยังโมบายเซอร์วิส ได้เบอร์ที่ไม่ได้ลงทะเบียนส่งกสับมาจากโมบายเซอร์วิส เป็นเบอร์ที่ส่งข้อมความมา

"ฮัลโหล?"

ได้ยินเสียงของเย่เฟิงออกมาจากทางโทรศัพท์ ชิเล่ยไม่ตอบแต่วางสายทันที ไม่ใช่ชิเล่ยไม่รู้ว่าเป็นเย่เฟิง แต่ชิเล่ยกังวลว่าโทรศัพท์ของเขาจะถูกดักฟังจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ เบอร์นี้ที่เย่เฟิงส่งข้อความมาหารวมอยู่ในลำดับการเฝ้าระวังของทางตำรวจ

ชิเล่ยในโมบายเซอร์วิส แก้สัญญาณโทรศัพท์ และเปลี่ยนเบอร์โทรของเขากับเย่เฟิงใหม่เป็นเบอร์ที่ยังไม่ได้ลงทะเทียนหมายเลขอื่น จากนั้นกดโทรไปหาเย่เฟิง

เสียงของชิเล่ยเบามากจนเกือบทำให้เย่เฟิงไม่ได้ยินเสียง "เย่เฟิง ฉันต้องการจะบอกข่าวร้ายกับนาย นายไม่ควรส่งข้อความมาหาฉันฉันไม่ได้ทิ้งอีเมลไว้ให้? ทำไมไม่ติดต่อมาทางอีเมล? " ชิเล่ยไม่รอให้เย่เฟิงอธิบาย รีบพูดสั้นๆว่า "เย่เฟิง นายรีบเอาซิมไปทิ้งในห้องน้ำซะ!"

ชิเล่ยหยุดชั่วคราวและถามอย่างรวดเร็วว่า "ซิมนี้ของเพื่อนนายใช้ไหม? เขาคงไม่ได้ลงทะเบียนด้วยชื่อจริงใช่ไหม?"

เย่เฟิงมึงงและพูดว่า "ชิเล่ย นายกำลังกระวนกระวายอะไร? มันเป็นซิมแบบเติมเงินใช้แล้วทิ้ง ไม่ได้ลงทะเบียน?"

"ฉันไม่ได้กระวนกระวาย! เบอร์โทรศัพท์ของฉันถูกตำรวจเฝ้าระวังอยู่ นายพึ่งส่งข้อความมาหาฉัน มันจะทำให้ถูกตำรวจรวบตัวเอาได้ ถ้านายไม่อยากให้พวกเขาตามสัญญาณโทรศัพท์มือถือของนายได้ รีบโยนโทรศัพท์ลงน้ำซะ! ฉันจะปิดกั้นข้อมูลสัญญาณชั่วคราวในตอนนี้ อย่างไรก็ตามมันปิดกั้นสัญญาณได้ไม่นาน!" ชิเล่ยกระตุ้น "นายส่งอีเมลมาหาฉัน แล้วฉันจะให้ข้อมูลการติดต่อด้วยเสียง ผ่านเครือข่ายของฉัน! "

เย่เฟิงวางสาย แล้วเปิดฝาหลังเอาซิมออกโยนลงชักโครกแล้วกดชักโครก

ผู้หญิงคนหนึ่ง ถามด้วยภาษาเซี่ย ด้วยเสียงแปร่งๆว่า "เย่เฟิง เกิดอะไรขึ้น? ทำไมต้องทำลายโทรศัพท์มือถือของนายด้วย?"

เย่เฟิงมองเข้าไปในดวงตาของผู้หญิงคนนี้ ด้วยความซับซ้อนและรู้สึกขอบคุณ

"เชี่ยนหยู ไม่ต้องกังวล ไม่มีอะไรหรอก!"