ตอนที่ 96 สามก๊กฆ่า(ฟรี)

ตอนที่ 96 สามก๊กฆ่า

ในช่วงที่ลู่เจ๋อกำลังสร้างมายาอย่างหนักหน่วง

ทั้งนิกายหลิงเซียว ก็ไม่ได้ว่างเลย

เร่งรีบที่จะผ่านด่าน 《สี่คนไปด้วยกัน》

ในตอนนี้ในฟอรั่มถึงกับมีธุรกิจใหม่เกิดขึ้นมา สามเซียนที่ผ่านด่านแล้วนำทีม พาเจ้านายผ่านด่าน

ราคาก็ไม่ถูก

ปัญหาคือก็ยังมีศิษย์ที่ร่ำรวยมากมาย ยินดีที่จะซื้อบริการนี้

ลู่เจ๋อเห็นแล้วก็ยิ้มจนปากเบี้ยว

จิตสำนึกในการจ่ายเงินแบบนี้ หากไม่หลอกให้เติมเงินสักหน่อยก็คงจะเสียดายกับความทรมานที่เขาเคยได้รับในชาติก่อน

วันเวลาผ่านไป

ไม่นานก็ถึงเวลาที่นัดหมาย

เมื่อได้ยินว่าลู่เจ๋อสร้างมายาใหม่ จงอี้ก็รีบมาเขาเหลยกงรอแต่เช้า

เขาเพิ่งจะมาถึงสนามฝึกฝนระดับสูงเฉพาะของศิษย์สืบทอดได้ไม่นาน โจวเยว่ก็มาถึงที่นี่เช่นกัน ดูเหมือนจะมีสีหน้าที่กังวลใจ

“พี่โจวกังวลเรื่องอะไร?”

จงอี้ถามด้วยความสงสัย

หลังจากที่โจวเยว่ใช้เต๋าทำลายดวงชะตาแล้ว ทั้งคนก็ร่าเริงและมองโลกในแง่ดีมาโดยตลอด เขาไม่ได้เห็นอีกฝ่ายมีสีหน้าที่ท้อแท้แบบนี้มานานแล้ว

“ก็ไม่ใช่เพราะมายาที่เจ้าให้ข้าเหรอ...”

โจวเยว่ตบแก้มตัวเอง ส่ายหัว หน้าตาขมขื่น

หลังจากที่ผ่านด่าน 《สี่คนไปด้วยกัน》 แล้ว จงอี้ก็แนะนำมายาอื่น ๆ ที่ลู่เจ๋อสร้างให้เขา

โจวเยว่ไม่เคยเห็นมายาที่แปลกใหม่เช่นนี้มาก่อน ก็เข้าถึงได้อย่างรวดเร็ว

แต่ก็ดีอยู่ได้ไม่นาน เขาก็พบว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง

เล่น 《พืชวิญญาณปะทะซอมบี้》 ข้าวโพดที่เขาปลูกก็ไม่มีเนยเลย

เล่น 《ศึกชิงความเป็นใหญ่ในโลกเซียน》 เห็นได้ชัดว่าอุปกรณ์ดี แต่เซียนของเขาก็ไม่เคยติดคริติคอลเลย...

เล่นไปหลายวัน บางครั้งเขาก็ฝันว่าดวงชะตากลับมาอีกแล้ว

“พี่โจวอย่าได้กังวล ล้วนเป็นเรื่องบังเอิญ”

จงอี้ตบหลังโจวเยว่ปลอบใจ

โจวเยว่พยักหน้า

ในใจก็หวังว่า มายาใหม่ที่ลู่เจ๋อเปิดตัวจะไม่ต้องพึ่งพาโชคอีกแล้ว

“มายาใหม่ที่ศิษย์น้องลู่ทำเป็นประเภทไหน มีข่าวบ้างไหม?”

โจวเยว่ตั้งสติขึ้นมาถาม

จงอี้รู้ทุกอย่างก็บอก: “ได้ยินอาจารย์บอกว่า เป็นหัวข้อสามก๊ก น่าจะเป็นไพ่”

“สามก๊กดีนะ! นิยายเล่มนี้ข้าอ่านมาหลายรอบแล้ว สนุกดี”

โจวเยว่ตาเป็นประกาย รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

《สามก๊ก》เปิดตัวเมื่อสองปีครึ่งก่อน ตอนนั้นเขาชอบมาก อ่านซ้ำไปซ้ำมาหลายครั้ง

เนื้อเรื่องหลายตอนก็ท่องจำได้

“สามก๊กกับไพ่ รู้สึกว่ามันยากที่จะผสมผสานกันนะ”

จงอี้ส่ายไหล่ ไม่ค่อยจะมองโลกในแง่ดี

ไม่นานนัก ลู่เจ๋อและผู้อาวุโสและศิษย์สืบทอด ก็ทยอยมาถึงที่นี่

รอให้ทุกคนมาครบแล้ว ลู่เจ๋อก็ได้นำศิลาผลึกมายาของ 《สามก๊กฆ่า》 ใส่ลงในหอมายาระดับสูง

“มายาเตรียมพร้อมแล้ว เชิญผู้อาวุโสและศิษย์พี่ เข้าสู่มายาเถอะ”

ลู่เจ๋อส่งสัญญาณให้ทุกคน

ทุกคนที่เต็มไปด้วยความสงสัย ก็รีบเข้าสู่มายา

เพิ่งจะเข้าสู่มายา ชื่อเรื่อง 《สามก๊กฆ่า》 ก็แวบผ่านไป

จากนั้นก็จะได้ยินเพลงประกอบหลักที่คลาสสิกและมีจังหวะ

“พรสวรรค์ด้านคำร้องและทำนองของศิษย์น้องลู่ ก็เป็นหนึ่งในใต้หล้าจริง ๆ!”

จงอี้พึมพำเบา ๆ จากนั้นร่างของเขาก็ถูกส่งไปยังโต๊ะไพ่

นี่คือเซิร์ฟเวอร์ทดสอบที่ลู่เจ๋อสร้างขึ้นมาโดยเฉพาะ หลังจากที่เข้าไปแล้วก็จะไม่มีตัวเลือกที่ยุ่งเหยิงอื่น ๆ จะถูกส่งไปยังการต่อสู้โดยตรง

ไม่นานนัก ผู้อาวุโสและศิษย์สืบทอดคนอื่น ๆ ก็ทยอยปรากฏตัวขึ้นบนที่นั่งของโต๊ะไพ่

โต๊ะไพ่อยู่บนสิ่งก่อสร้างโบราณที่หรูหราและกว้างขวาง หากดูอย่างละเอียด จะสามารถจำได้ว่าเป็นหอคอยนกยูงทองแดงที่โจโฉสร้างขึ้น

รอให้ 8 คนนั่งครบแล้ว ร่างของลู่เจ๋อ ก็ปรากฏขึ้นในมายาเช่นกัน

“ศิษย์น้องลู่ เล่นด้วยกันเหรอ?”

จงอี้ถามด้วยความสงสัย

“ไม่ ไม่ ข้ามาเพื่ออธิบายกฎของมายาให้ทุกท่านฟัง”

ลู่เจ๋อยิ้มแล้วโบกมือ

อาจารย์ของเขา หนานกงหยวนอยู่ข้างนอกส่งพลังวิญญาณสนับสนุนแหล่งถ่ายทอดสด ในตอนนี้ภาพก็กำลังถูกถ่ายทอดสด

ไม่ใช่แค่นิกายหลิงเซียว แม้แต่สำนักเทียนเสวียนข้าง ๆ ก็ยังเห็นได้

คิดว่ากฎของเกมมายา ล้วนเป็นตัวอักษรแทน

ครั้งนี้เขาลงมาสอนด้วยตัวเอง

หลังจากที่ทุกคนเตรียมตัวเสร็จแล้ว ลู่เจ๋อก็เริ่มเกม

“ก่อนอื่น คือการแจกไพ่สถานะ”

“สถานะของ 《สามก๊กฆ่า》 มีสี่ชนิด—”

“เจ้าเมือง ขุนนางภักดี ขุนศึกกบฏ และสายลับ”

“ขอให้ทุกคนดูสถานะของตัวเอง”

พูดจบ บนมือของทั้ง 8 คน ก็มีไพ่สถานะปรากฏขึ้นมาพร้อมกัน

จงอี้ได้ไพ่เจ้าเมือง ตัวอักษร “เจ้าเมือง” ก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเขา

【เจ้าเมือง:】

【เงื่อนไขชัยชนะ: ขุนศึกกบฏและสายลับทั้งหมดบนสนามตาย】

【เงื่อนไขความพ่ายแพ้: ตัวเองตาย】

【คำใบ้ 1: ขีดจำกัดเลือดของท่าน +1】

【คำใบ้ 2: ขุนศึกบางคนมีทักษะเจ้าเมือง】

【คำใบ้ 3: ขุนนางภักดีคือเพื่อนร่วมกลุ่มของท่าน】

คำแนะนำสถานะดูเหมือนจะชัดเจนมาก จงอี้ก็เข้าใจในทันที

“ก็คือข้ากับขุนนางภักดีปราบกบฏและขุนศึกกบฏ จับสายลับสินะ?”

จงอี้ก็กวาดตามองไปรอบ ๆ ดูใครก็เหมือนสายลับ

“ใครเป็นขุนนางภักดี?”

คนอื่น ๆ ก็ยกมือขึ้น

“ศิษย์พี่จง ข้าเป็นขุนนางภักดี!”

“ศิษย์ดี อาจารย์ก็เป็นขุนนางภักดีนะ”

“ไม่ถูกนะ? ข้าก็ได้ไพ่ขุนนางภักดี...”

“พี่จงเชื่อข้า ข้าคือขุนนางภักดีคนนั้น!”

...

เพราะข้อจำกัดของกฎเกม นอกจากเจ้าเมืองแล้ว ไพ่สถานะของคนอื่น ๆ ไม่สามารถเปิดหน้าได้เอง

ใครก็พิสูจน์สถานะของตัวเองไม่ได้

ที่จริงแล้วไม่ต้องให้ลู่เจ๋อแนะนำ แค่จากการอนุมานจากชื่อ จงอี้ก็เดาความหมายของแต่ละสถานะได้แล้ว

เจ้าเมืองกับขุนนางภักดีเป็นฝ่ายเดียวกัน ขุนศึกกบฏเป็นฝ่ายหนึ่ง สายลับเป็นฝ่ายอิสระ

“ในเมื่อทุกคนเห็นไพ่สถานะชัดเจนแล้ว งั้นเราก็มาเริ่มเลือกไพ่ขุนศึกกันเถอะ”

ลู่เจ๋อยิ้มแล้วตบมือ

ตรงหน้าของแต่ละคน ก็มีไพ่ขุนศึกสามใบที่เห็นได้เฉพาะตัวเองปรากฏขึ้นมา

ตรงหน้าของจงอี้กลับมีห้าใบ

“ตะขอที่อยู่เหนือขุนศึก แทนค่าเลือดของพวกเขา”

“คำอธิบายตัวอักษรที่อยู่ใต้ขุนศึก คือทักษะของพวกเขา...”

“ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเปิดเกมหนึ่งรอบท่านก็จะเข้าใจเอง”

ลู่เจ๋อเดินวนรอบโต๊ะไพ่หนึ่งรอบ ไม่ได้พูดอะไรมาก

เพราะเกม 《สามก๊กฆ่า》 นี้ พูดพันคำหมื่นคำ ก็ไม่สู้กับการลงมือเล่นเองหนึ่งรอบ

ไม่ต้องพูดถึงการเล่นหนึ่งรอบ

หลายคนแค่ดูคนอื่นเล่นสองสามรอบ ก็เรียนรู้ได้เลย

“ก็เลือกเจ้านี่แหละ!”

จงอี้ยิ้ม ไม่ลังเลที่จะเลือกโจโฉที่ถูกเรียกว่า【ผู้ยิ่งใหญ่】

นี่คือตัวละครที่เขาชอบที่สุดใน《สามก๊ก》

ในขณะที่เลือก

เงาของโจโฉ ก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของจงอี้ เสื้อคลุมก็ไหวไปมาอย่างช้า ๆ

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าก็บอกแล้วว่าจูกัดเหลียงมีกลิ่นอายของคนในหอเทียนจีของข้าอยู่บ้าง!”

หลินอันไจ้เลือกจูกัดเหลียงเป็นขุนศึกของตัวเองอย่างร่าเริง

เมื่อเห็นจูกัดเหลียงถูกเลือกไป เฉาเหวินเต้าก็ตาเบิกโพลง ดึงลู่เจ๋อมาถามอย่างลับ ๆ ว่าจะเปลี่ยนจูกัดเหลียงให้เขาได้หรือไม่

แน่นอนว่า จูกัดเหลียงในหมู่ผู้อาวุโสก็ได้รับความนิยมมาก

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ต่อไปจะมี...”

ลู่เจ๋อยิ้มแย้มตบไหล่เฉาเหวินเต้า ปลอบใจ

ต่อไปจูกัดเหลียงก็จะมีมาก

แยกเป็น《จูกัดเหลียงฆ่า》ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้

เขาเดินไปยังท้ายโต๊ะไพ่

มู่หย่าเหวินกับอาจารย์ของเขา ผู้อาวุโสเขาชุยจิน เยว่หลิงเฟิง กำลังปรึกษากันว่าจะเลือกขุนศึกอย่างไร

มู่หย่าเหวินไม่เคยอ่าน《สามก๊ก》 ก็เลยอ่านขุนศึกของตัวเองให้ทุกคนฟัง

“อะไรนะ? มีจูล่ง?”

เยว่หลิงเฟิงอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะอย่างพึงพอใจ

“ศิษย์ดีเจ้าฟังข้า เจ้าเลือกจูล่ง ข้าเลือกกวนอูผู้มีชื่อเสียงในจีน!”

“พวกเราศิษย์อาจารย์จะให้พวกเขารู้ถึงความแข็งแกร่งของเรา ผู้บ่มเพาะกายา!”

ลู่เจ๋อ: “...”