ตอนที่ 83 งั้น ก็ถึงเวลาจบแล้ว!(ฟรี)

ตอนที่ 83 งั้น ก็ถึงเวลาจบแล้ว!

ในสนามรบของนิกายเทียนเสวียน

ค่ายกลของ【ปรมาจารย์ค่ายกลเทียนเสวียน】 มีพลังมหาศาล

แต่กองทัพชั้นยอดของลู่เจ๋อ กลับสามารถหลบเลี่ยงได้อย่างหวุดหวิดทุกครั้ง!

“เป็นไปได้อย่างไร!?”

กัวหยุนเหวินคำรามด้วยความไม่เชื่อ

เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า การโจมตีด้วยค่ายกลจะสามารถหลบได้!

แต่การควบคุมยูนิตมากมายขนาดนั้นพร้อมกัน และยังมีสมาธิที่จะหลบการโจมตีอีก?

นี่ต้องใช้พลังควบคุมและสมาธิที่น่ากลัวขนาดไหน?

ในใจเขาไม่ยอมแพ้

แต่ก็ได้แต่มองดูกองกำลังของลู่เจ๋อ ค่อย ๆ บุกเข้ามาในแนวหลังของเขา

...

ในสนามรบของวังเซียนเมฆา

ต่อให้ทหารมารจะมี【ม่านเงา】ช่วยเสริม ก็ยังไม่สามารถเทียบความเร็วในการเคลื่อนที่ของ【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】ได้

【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】เป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งในการต่อสู้กับผู้บ่มเพาะมนุษย์

หลีอวี่ลั่วรับสมัครมาทั้งหมดสามตัว พุ่งเข้าใส่แนวหลังของลู่เจ๋อ

การโจมตีปกติของ【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】มีผลสาดกระจาย ฟันทีเดียวแนวหลังก็จะเกิดช่องโหว่!

แต่ในขณะนั้นเอง

นักสาปโลหิตของฝ่ายมาร ราวกับมีจิตสำนึก กระจายตัวออกไปทุกทิศทุกทาง!

ไม่ยอมให้【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】สร้างความเสียหายเป็นกลุ่ม!

หลีอวี่ลั่วอึ้งไปครู่หนึ่ง

นางยังคิดจะควบคุม【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】ไล่ตามอีกครั้ง

ทันใดนั้น หุ่นเชิดโลหิตที่อยู่แนวหน้าก็กลับมาป้องกัน

สี่ตัวต่อหนึ่งกลุ่ม ล้อม【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】ไว้

หลีอวี่ลั่วตกใจอย่างยิ่ง: “เขาทำได้อย่างไร!?”

ความคล่องตัวที่โดดเด่นที่สุดของ【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】 ภายใต้การล้อมของหุ่นเชิดโลหิต ก็ไม่สามารถแสดงออกมาได้อย่างเต็มที่

การโจมตีจากนักสาปโลหิตนับไม่ถ้วน ก็พุ่งเข้าใส่【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】ไม่หยุด...

...

ในสนามรบของนิกายหลิงเซียว

อสูรวิญญาณตระกูลแรด ไม่ว่าจะอยู่ในฝ่ายธรรมะหรือฝ่ายมาร ก็เป็นอสูรวิญญาณที่มีความคุ้มค่าสูง

มีความคล่องตัวสูง โจมตีระยะไกล ความเสียหายก็ไม่เลว

“เจ้าจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้อย่างไร?”

เมื่อมองดูแรดเงาของฝ่ายมาร จางซื่อเฟยก็หัวเราะเยาะ

แรดเพลิงของเขามี【ช่างตีเหล็ก】ให้โบนัสคุณสมบัติ จะไม่มีทางแพ้แรดเงาของลู่เจ๋อ!

เขาเริ่มโจมตีก่อน

แรดเงาของลู่เจ๋อก็สู้ไปถอยไป

“ฆ่ามันให้ได้ เร็วเข้า...บ้าเอ๊ย! ทำไมถึงหนีไปข้างหลังได้!!”

จางซื่อเฟยโกรธจัด

เห็นได้ชัดว่าเขาได้เปรียบ

แต่ทุกครั้งที่เขาจะฆ่าแรดเงาตัวหนึ่งของอีกฝ่าย อีกฝ่ายก็จะใช้การเปลี่ยนตำแหน่งอย่างชาญฉลาด ทำให้แรดเงาที่เหลือเลือดน้อยหนีรอดไปได้อย่างปลอดภัย

กลับกันคือฝ่ายของเขา

แรดเพลิงก็ล้มลงทีละตัว...

...

...

จงอี้ยิ่งบรรยาย ก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่เข้าใจ 《ศึกชิงความเป็นใหญ่ในโลกเซียน》 เลยแม้แต่น้อย

การควบคุมของลู่เจ๋อ มันเกินกว่าความเข้าใจของเขามาก!

เขาไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น แค่รู้ว่ากองกำลังของลู่เจ๋อ เสียเลือดช้ามาก

ส่วนกองกำลังของคนอื่น ๆ โดยพื้นฐานแล้วก็ตายทันทีที่สัมผัส

ตามที่เขารู้ โบนัสคุณสมบัติที่【ม่านเงา】ของฝ่ายมารให้ ไม่ได้มากขนาดนั้น

ดังนั้นคำตอบจึงมีเพียงหนึ่งเดียว—

ลู่เจ๋อกำลังใช้การควบคุมของตัวเอง บดขยี้ศิษย์สืบทอดคนอื่น ๆ!

เขารีบใช้จิตสัมผัสควบคุมกล้อง

ภาพของลู่เจ๋อในห้องบัญชาการรบ ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

นิ้วของเขา ก็ฟาดฟันในอากาศอย่างรวดเร็ว

ทุกครั้งที่แตะ ปลายก็มีอักขระคำสั่งสีทองส่องประกาย

เขาสองมือใช้พร้อมกัน ภาพในเกมก็กระโดดไปมาอย่างรวดเร็ว

ในหนึ่งวินาที ถึงกับสามารถกวาดผ่านสนามรบสามแห่งได้ติดต่อกัน และยังไม่ลืมที่จะเสริมกองกำลังจาก【ถ้ำมาร】อีกด้วย

จงอี้ดูแล้วก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ

หากไม่ใช่เพราะเขาอยู่ข้างนอก ระดับการบ่มเพาะไม่ได้ถูกกดขี่ เกรงว่าเขาคงจะไม่สามารถเห็นการควบคุมของลู่เจ๋อได้ชัดเจน!

ในชาติก่อนของลู่เจ๋อ ตอนที่เล่นเกมจะมีการบันทึก APM (จำนวนการควบคุมต่อนาที)

หากตอนนี้มีฟังก์ชันนี้ คนอื่น ๆ ก็จะเห็นค่าตัวเลขสี่หลักที่น่าทึ่งมาก!

นี่หมายความว่าในบางช่วงเวลา ความเร็วของมือของลู่เจ๋อสูงถึงพันครั้งต่อนาที!

นี่คือความเร็วของมือที่น่าทึ่งขนาดไหน?

เหมือนกับว่าระดับการบ่มเพาะไม่ได้ถูกกดขี่เลย!

ผู้อาวุโสหลินก็ได้ตรวจสอบแล้ว มายาที่ลู่เจ๋อใช้ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

นี่ก็หมายความว่า

ลู่เจ๋อไม่ได้อาศัยระดับการบ่มเพาะ รากวิญญาณ แค่อาศัยร่างกายที่ธรรมดา ก็สามารถทำได้ถึงระดับนี้!

ทุกคนต่างก็รู้

มายาที่ลู่เจ๋อสร้างขึ้นมา การกดขี่ระดับการบ่มเพาะก็เข้มงวดมาก

การยกระดับที่ระดับการบ่มเพาะและรากวิญญาณนำมาให้ผู้บ่มเพาะ ก็ถูกลบไปทั้งหมด

ผู้บ่มเพาะทุกคนในมายา ล้วนใช้สภาพดั้งเดิมที่สุดในการต่อสู้

นี่ก็เป็นสาเหตุที่ว่า ทำไมศิษย์สายนอกอาจจะสามารถเอาชนะศิษย์สายใน หรือแม้แต่ศิษย์สืบทอดได้

แต่มีเพียงสองคนที่เป็นข้อยกเว้น

คนหนึ่งคือหลิงม่อหร่าน

อีกคนหนึ่งก็คือลู่เจ๋อ

‘เช่นนี้แล้ว พรสวรรค์ของศิษย์น้องลู่ ไม่ธรรมดาเลยนะ...’

จงอี้คิดในใจ

เขารวบรวมพลังวิญญาณไว้ที่ดวงตาทั้งสองข้าง พยายามมองดู

ภาพก็ช้าลงในสายตาของเขาหลายเท่า ในที่สุดเขาก็เห็นเบาะแสบางอย่าง

“การโจมตีของ【ปรมาจารย์ค่ายกลเทียนเสวียน】 ถูกลู่เจ๋อหลบด้วยการเคลื่อนที่! เฮือก! นี่มันการควบคุมอะไรกัน!”

“ข้าเข้าใจแล้ว...ศิษย์น้องลู่ดึงแรดที่เหลือเลือดน้อยกลับมากลางกลุ่มอย่างรวดเร็ว รักษาความได้เปรียบในด้านจำนวนตลอดเวลา! ดูเหมือนจะถอยหลัง ที่จริงแล้วคือการบังคับให้ศิษย์สืบทอดจางไล่ตามเพื่อให้เกิดช่องโหว่!”

“การกระจายกองกำลังแบบนี้...น่าทึ่งมาก! 【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】ถูกเล่นจนโง่ไปเลย!!”

...

...

ในตอนนี้

หากลู่เจ๋อได้ยินคำพูดเหล่านี้ของจงอี้ข้างนอก เกรงว่าก็ต้องชื่นชมสายตาที่เฉียบแหลมของเขา

กองกำลังของลู่เจ๋อในสนามรบ ที่จริงแล้วด้อยกว่าหลายบ้านที่บุกเข้ามาโจมตีเขา

อาศัยการควบคุมเล็ก ๆ น้อย ๆ

กองกำลังระดับสูงของนิกายเทียนเสวียนอย่าง【ปรมาจารย์ค่ายกลเทียนเสวียน】 ค่ายกลโจมตีสูง ระยะกว้าง

แต่การโจมตีและทักษะที่ออกมา ที่จริงแล้วเป็นทักษะที่ไม่ระบุเป้าหมาย สามารถหลบได้ด้วยการเคลื่อนที่อย่างสุดขั้ว

แรดเพลิงของจางซื่อเฟย ดูเหมือนจะมีจำนวนพอ ๆ กับแรดเงาของลู่เจ๋อ

ที่จริงแล้วทุกระลอกลู่เจ๋อก็ทำได้ถึงการรวมพลังโจมตีอย่างแม่นยำ

และใช้การถอยหลังเพื่อดึงพลังโจมตีของฝ่ายตรงข้าม ในขณะเดียวกันก็ปรับแรดที่เหลือเลือดน้อยไปอยู่แนวหลังของทีม เพื่อรักษาพลังโจมตีโดยรวม

ระยะไกลที่เหลือเลือดหนึ่งหยด กับระยะไกลที่เลือดเต็ม ในด้านพลังโจมตีก็ไม่มีความแตกต่างกัน

ส่วนกองกำลังระดับสูงของวังเซียนเมฆาอย่าง【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】 ความเร็วในการเคลื่อนที่เร็ว พลังโจมตีสูง ไม่ต้องพูดถึงยังมีการสาดกระจาย

ลู่เจ๋อใช้การกระจายกองกำลังอย่างรวดเร็ว การว่าวระยะไกล

แล้วก็ร่วมมือกับหุ่นเชิดโลหิต 4 ตัวสร้าง “การฆ่าแบบกากบาท” จำกัดการเคลื่อนที่ของ【นักบุญหญิงวังเซียนเมฆา】 ก็สามารถทำการแลกเปลี่ยนระหว่างกองกำลังระดับต่ำกับกองกำลังระดับสูงได้...

...

...

การควบคุมครั้งนี้ ผ่านการบรรยายของจงอี้ ทำให้ศิษย์ทุกคนดูแล้วเลือดร้อนขึ้น

“ยังควบคุมแบบนี้ได้อีก!?”

“เกินไปแล้ว น่าทึ่งเกินไปแล้ว!!”

“บ้าเอ๊ย กองกำลังระดับ 3 ของฝ่ายตรงข้ามจัดการได้ง่ายขนาดนี้??”

“ข้าดูไม่เข้าใจ...แต่รู้สึกว่าเก่งมาก!”

“มีความรู้สึกเหมือนกับผู้ยิ่งใหญ่ระดับหลอมสุญญตากำลังทุบตีศิษย์ระดับหลอมลมปราณ...”

“แค่การควบคุมเดียวก็ช่างเถอะ...ปัญหาคือศิษย์น้องลู่ควบคุมกองกำลัง 3 สนามรบพร้อมกันนะ!”

“น่ากลัวเกินไปแล้ว!!”

“คราวนี้ไม่ยอมรับไม่ได้แล้ว!”

...

...

ในขณะเดียวกัน

ข้างหูลู่เจ๋อ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นมาติดต่อกัน

【โฮสต์ใช้ความสามารถทำให้ผู้บ่มเพาะฝ่ายธรรมะกัวหยุนเหวินยอมรับ ทำให้ฝ่ายตรงข้ามเกิดความชื่นชม จะสุ่มได้รับความสามารถหนึ่งอย่างของฝ่ายตรงข้าม】

【ได้รับรางวัล: เคล็ดวิชาทะลวงสวรรค์】

【โฮสต์ใช้ความสามารถทำให้ผู้บ่มเพาะฝ่ายธรรมะหลีอวี่ลั่ว ยอมรับ ทำให้ฝ่ายตรงข้ามเกิดความชื่นชม จะสุ่มได้รับความสามารถหนึ่งอย่างของฝ่ายตรงข้าม】

【ได้รับรางวัล: วิชาก้าวเมฆาเซียน】

【โฮสต์ใช้ความสามารถทำให้ผู้บ่มเพาะฝ่ายธรรมะหวังโสวจื้อยอมรับ ทำให้ฝ่ายตรงข้ามเกิดความชื่นชม จะสุ่มได้รับความสามารถหนึ่งอย่างของฝ่ายตรงข้าม】

【ได้รับรางวัล: ประสบการณ์บ่มเพาะเต๋าหนึ่งปี】

【โฮสต์ใช้ความสามารถทำให้ผู้บ่มเพาะฝ่ายธรรมะหลัวเทียนยอมรับ ทำให้ฝ่ายตรงข้ามเกิดความชื่นชม จะสุ่มได้รับความสามารถหนึ่งอย่างของฝ่ายตรงข้าม】

【ได้รับรางวัล: หมัดวิญญาณ】

...

รางวัลที่น่าทึ่งยิ่งกว่าครั้งก่อน ก็พรั่งพรูเข้ามาหาเขาอย่างต่อเนื่อง

“ในที่สุดก็เข้าบัญชีแล้ว”

มุมปากของลู่เจ๋อ ก็มีรอยยิ้มปรากฏขึ้น:

“งั้น ก็ถึงเวลาจบแล้ว”