บทที่ 50: สองก่อเกิดสาม สามก่อเกิดสรรพสิ่ง

บทที่ 50: สองก่อเกิดสาม สามก่อเกิดสรรพสิ่ง

ท่ามกลางความมั่นใจที่มืดบอดไร้ขอบเขต มีเพียง NO.7 【จิตใจเป็นระเบียบ】 เท่านั้นที่ทำหน้าที่ของมัน

สกิลที่ดูไม่โดดเด่นเช่นนี้

กลับทำให้ฉู่อวิ๋นอี้หยุดมือจากการเปิดประตู

เขาชะงักไป

นี่มันไม่ถูกต้อง นี่ไม่ใช่ฉู่อวิ๋นอี้คนปกติ

"เดี๋ยวนะ... แม่งรู้สึกแปลกๆ ว่ะ"

"เหมือนฉันจะ... มีความมั่นใจประหลาดๆ ที่อธิบายไม่ได้?"

ฉู่อวิ๋นอี้ส่ายหัว ปล่อยมือจากลูกบิดประตูที่เขากำลังจะหมุนในทันที แล้วก็ทิ้งตัวลงบนพื้น หลับไป

...

ในมิติฝันโต๊ะกลม

สติของฉู่อวิ๋นอี้มาถึงที่นี่

เดิมที

เพราะ NO.7 【จิตใจเป็นระเบียบ】 ทำให้เขาสามารถรักษาความคิดที่มีเหตุผลได้ตลอดเวลา เขาจึงอยากจะใช้ประโยชน์จากมันให้เต็มที่ก่อนการต่อสู้ ดังนั้นเขาจึงตั้งใจจะใช้พลังควบคุมทั้งหมดของเขา

แต่เมื่อมาถึงที่นี่ เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

"1, 2, 7..."

"20?"

ฉู่อวิ๋นอี้นับไปรอบๆ ประหลาดใจที่พบว่ามีลูกพูลสกิลอยู่ที่นี่ 20 ลูก

หลังจากมองดูใกล้ๆ เขาก็ตระหนักว่ามีลูกพูลลูกหนึ่ง ซีดกว่าสีขาวเสียอีก เกือบจะโปร่งใส ปะปนอยู่กับพวกมัน

ฉู่อวิ๋นอี้หยิบมันขึ้นมาแล้วเหลือบมอง:

*【NO.2￥#0 【ไวรัสอัตตา】】

【คุณภาพ: ไร้สี+】

【คำแนะนำ: แกคืออัจฉริยะ ตัวตนที่หยิ่งผยอง แกจะมั่นใจในตัวเองอย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อแกเชื่ออย่างมหาศาล แกยังสามารถบิดเบือนข้อเท็จจริงได้】

【หมายเหตุ: ในขณะเดียวกัน แกก็ถูกควบคุมโดยผู้เผยแพร่ไวรัส 【จอมอสูรเจ็ดทิวา · โม่สวิน】】

เมื่อมองดูสตริงของโค้ดที่เป็นตัวแทนของลำดับ

มันไม่ใช่ NO.20 แต่แสดงเป็น NO.2￥#*0 ยุ่งเหยิงและวุ่นวาย

แต่ในเมื่อมันได้เข้ามาอยู่ในลำดับแล้ว ก็หมายความว่ามันได้ออกฤทธิ์แล้ว

【ไวรัสตะกละ】 ที่เซี่ยเทียนแพร่เชื้อก่อนหน้านี้ยังไม่ได้ออกฤทธิ์ แสดงเป็น NO.?? แต่สกิลนี้ได้ออกฤทธิ์ไปแล้วจริงๆ

"หา?"

"โม่สวินลงมือกับฉันแล้วเรอะ?"

ฉู่อวิ๋นอี้เพิ่งจะตระหนักว่าเขาเจอกับอะไร

ไม่น่าแปลกใจเลย

ไอ้ความรู้สึกที่มองลงไปบนโลก รู้สึกว่าตัวเองไร้เทียมทานนั่น ไม่ใช่ตัวเขาปกติแน่ๆ

"ตั้งแต่เมื่อไหร่กันวะ...?"

เมื่อคิดได้ ฉู่อวิ๋นอี้ก็นึกขึ้นมา ด้วย NO.5 【ความจำแบบภาพถ่าย】 การทบทวนของเขาแทบจะเป็นไปในทันที

"ตอนที่..."

"ฉันเอ่ยสองคำว่า 'โม่สวิน' ออกมา"

"แค่เอ่ยชื่อแม่งก็ติดไวรัสอัตตาแล้วเรอะ? สมกับที่เป็นเทพเจ้าในทุกความหมายของคำจริงๆ"

ฉู่อวิ๋นอี้คิด บดขยี้ *NO.2￥#0 【ไวรัสอัตตา】 ให้เป็นผุยผงในทันที

มันแตกออกเป็นทรงกลมขนาดเล็กโปร่งแสงหลายลูก, กองผง, และทรงกลมแห่งความขุ่นมัว

ฉู่อวิ๋นอี้บดขยี้ทรงกลมที่ขุ่นมัวอีกครั้ง เปลี่ยนมันให้เป็นกองผง

ตอนนี้ ฉู่อวิ๋นอี้ได้รับ:

【NO.?? 【อัตตา】】

【NO.?? 【ย้อมสีสัจธรรม】】

เหมือนกับตอนที่ 【ไวรัสตะกละ】 ถูกบดขยี้ มันก็ย่อยสลายเป็น 【คุณสมบัติตะกละ】 และ 【คุณสมบัติบำบัดด้วยอาหาร】 หนึ่งเสริมและหนึ่งหลัก

【อัตตา】 ทำให้ผู้ครอบครองมั่นใจในตัวเองอย่างไม่น่าเชื่อ

และ 【ย้อมสีสัจธรรม】 ทำให้ผู้ครอบครองสามารถบิดเบือนข้อเท็จจริงด้วยความเชื่อที่แข็งแกร่ง

【อัตตา】 ก็เหมือนกับ 【คุณสมบัติตะกละ】 ไม่จำเป็นต้องเก็บไว้

บางครั้งความมั่นใจก็เป็นสิ่งที่ดี

และบางครั้ง ความมั่นใจแม่งก็เรียกว่า ‘ความหน้ามืดตามัว’ ได้เหมือนกัน

ฉู่อวิ๋นอี้คิด บดขยี้มันเป็นผงโดยตรง

เขาเก็บ 【ย้อมสีสัจธรรม】 ไว้ วางแผนที่จะหลอมรวมสกิลอื่นๆ ที่เหมาะสมกับมันในภายหลัง

ปัจจุบันยังไม่มีสกิลที่เหมาะสม เขากำลังพิจารณาที่จะหลอมรวม 【ย้อมสีสัจธรรม】 กับ NO.6 【ลิ้นสรรพวิญญาณ】, NO.11 【การปรับตัวต่อสภาพแวดล้อม】, NO.12 【กายาเทพสงคราม】, NO.16 【โลหิตอสูรสังเวย】

บางทีมันอาจจะสร้างสกิลอย่าง 'วาจาสิทธิ์', 'เชื่อแล้วปรับตัว', 'กายอมตะ', หรือ 'มองใครแล้วคนนั้นกลายเป็นอาหาร' ก็ได้

แต่ถ้ามันสามารถรวมกับสกิลที่เกี่ยวกับความเชื่อได้ นั่นก็น่าจะดียิ่งขึ้นไปอีก

และต่อไป

ฉู่อวิ๋นอี้มองไปที่โต๊ะกลม เขารู้ว่าพลังควบคุมปัจจุบันของเขาอย่างมากก็ทำให้ลูกพูลสีม่วงสองลูกลงหลุมได้

มันอาจจะไม่พอ แต่ก็ต้องลอง

ไม่มีทางเลือกอื่น

เป้าหมายแรกของฉู่อวิ๋นอี้คือ 【ปรมาจารย์ธาตุ】 สกิลที่เขาพบว่าค่อนข้างจะใช้ได้จริง

หนึ่งช็อตถูกยิงออกไป ใช้พลังควบคุมไปเป็นจำนวนมาก

มันลงหลุมไปโดยตรง!

ฉู่อวิ๋นอี้หยิบมันขึ้นมาแล้วตรวจสอบข้อมูล:

【NO.20 【จ้าวแห่งธาตุ】】

【คุณภาพ: ม่วง】

【คำแนะนำ: คุณจะสามารถควบคุมและเสกธาตุพื้นฐานห้าอย่าง 【โลหะ/ไม้/น้ำ/ไฟ/ดิน】 ได้ด้วยจิตใจ และสกิลนี้สามารถเสริมความแข็งแกร่งได้ตามการใช้งาน】

【หมายเหตุ: ธาตุต่างๆ สามารถนำมารวมกันได้ เช่น: 【ไฟ + ดิน = หิน】 【ไฟ + น้ำ = ลม】 【หิน + ลม = กรวดทราย】】

ฉู่อวิ๋นอี้พอใจกับสกิลนี้มาก

มันให้ความรู้สึก 'หนึ่งก่อเกิดสอง สองก่อเกิดสาม สามก่อเกิดสรรพสิ่ง'

ตราบใดที่เขาเชี่ยวชาญพอ ฉู่อวิ๋นอี้สามารถวิวัฒนาการธาตุทั้งหมดได้ด้วยสกิลนี้เพียงสกิลเดียว!

จำนวนการผสมผสานที่เกิดขึ้นจะไม่มีที่สิ้นสุด

ด้วยพลังควบคุมที่เหลืออยู่ส่วนหนึ่ง ฉู่อวิ๋นอี้รู้ว่าเขาอาจจะไม่สามารถตบลูกพูลสกิลสีม่วงอีกลูกลงหลุมได้

แต่เขาก็ยังต้องลอง

เป้าหมายต่อไปคือ NO.?? 【คมมีดสัมบูรณ์】 ซึ่งฉู่อวิ๋นอี้ชอบมากจริงๆ

'แป้ก!'

การเหวี่ยงไม้คิวที่ขับเคลื่อนด้วยพลังควบคุม ทำให้ลูกพูลขยับไปสองสามก้าว แล้วมันก็แทบจะหยุดนิ่ง

ฉู่อวิ๋นอี้เหวี่ยงอีกครั้ง ค่อยๆ ดันมันไปอย่างช้าๆ

นี่ไม่ใช่การเล่นบิลเลียดมาตรฐาน ไม่มีกฎว่าต้องจบช็อตแล้วให้คนอื่นเล่น เขาสามารถค่อยๆ ดันลูกเดียวหลายๆ ครั้งให้ลงหลุมได้

ด้วยวิธีนี้ เขาสามารถทำให้ลูกพูลสีม่วงลูกนี้ลงหลุมได้ด้วยพลังควบคุมที่น้อยที่สุด

แต่ความคิดก็ดี ผลลัพธ์ก็ไม่เป็นไปตามที่ต้องการ

ลูกพูลลูกนี้ ที่เป็นตัวแทนของ NO.?? 【คมมีดสัมบูรณ์】 ไปถึงขอบหลุม แต่ก็หยุด ไม่ยอมลงไป

ราวกับว่าลมอีกเฮือกหนึ่งก็สามารถพัดมันลงหลุมได้

"ฉิบหายเอ๊ย!"

ฉู่อวิ๋นอี้สบถใต้ลมหายใจ ถ้ามันอยู่ไกลจากหลุมก็คงไม่เป็นไร แตไอ้ความรู้สึกที่กำลังจะลงหลุมแหล่ไม่ลงแหล่ ค้างอยู่ตรงปากหลุม...

แม่งโคตรจะคันหัวใจเลยโว้ย!

"ไม่มีทางเลือกแล้ว ฉัน... หมดแรงแล้ว..."

ฉู่อวิ๋นอี้มองดูพลังควบคุมที่หมดลงของเขาและไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเบือนสายตาไปที่อื่น

และในขณะนี้เอง

'วิ้ง...'

ราวกับว่ามีระลอกคลื่นปรากฏขึ้นในฟ้าดิน พลังควบคุมเล็กๆ จางๆ ก็ปรากฏขึ้น!

"นี่มัน...?!"

ฉู่อวิ๋นอี้ดีใจอยู่บ้าง เขายังสงสัยว่าโต๊ะกลมได้ยินสิ่งที่เขาพูดรึเปล่า

แต่เขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็ว

ในอดีต ตอนที่เขาฆ่าผู้ป่วยด้วยมีดหรือปืน โต๊ะกลมจะสะสมพลังควบคุม

แต่ตอนที่เขาฆ่าผู้ป่วยด้วยสกิล มันก็ยังคงเพิ่มขึ้น

พูดอีกอย่างก็คือ

การที่จื่อสู่ถูกเปลี่ยนแปลงโดย NO.19 【อัครสาวกแห่งจิต】 ก็นับเป็นการขยายผลของสกิลเช่นกัน ดังนั้น... จื่อสู่ฆ่าผู้ป่วยก็เพิ่มพลังควบคุมได้ด้วยเรอะ!?

เมื่อคิดดังนี้ ฉู่อวิ๋นอี้ก็อดไม่ได้ที่จะดีใจอย่างสุดขีด

"ดี! เยี่ยมยอดชิบหาย!" ฉู่อวิ๋นอี้หัวเราะ ใช้พลังควบคุมของเขาตบ NO.?? 【คมมีดสัมบูรณ์】 ลงหลุมโดยตรง!

วินาทีต่อมา ฉู่อวิ๋นอี้ก็ลากมันมาข้างๆ ตัวเขา และข้อมูลก็ปรากฏขึ้น: