บทที่ 47: NO.19 [อัครสาวกแห่งจิต]

บทที่ 47: NO.19 [อัครสาวกแห่งจิต]

เมื่อเห็นสีหน้าที่มั่นใจของเด็กหนุ่มตาทอง ฉู่อวิ๋นอี้ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่ 'นางมารน้อย' อะไรนั่นก็เถอะ

แต่...

ไอ้เด็กนี่อายุน้อยกว่าเขาตั้งเยอะ แต่ทำตัวอวดดีชิบหาย มันน่าหงุดหงิดจริงๆ

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดว่าอีกฝ่ายคงจะไม่แข็งแกร่งเท่าไหร่ ฉู่อวิ๋นอี้ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง

จากนั้นเขาก็ได้ยิน

ฉู่อวิ๋นอี้พูดอย่างเฉยเมย "เงินทอง, เสบียง, ผู้คน, และแม้กระทั่งอำนาจ ก็ไม่มีอะไรมายั่วยวนฉันได้ทั้งนั้น"

"และการที่แกมีชีวิตอยู่ ก็ไม่ได้สำคัญอะไร"

น้ำเสียงของฉู่อวิ๋นอี้เปลี่ยนไป แฝงไปด้วยเจตนาฆ่า:

"แต่ความตายของแก..."

"สำคัญกับฉันมาก!"

ว่าแล้ว

ฉู่อวิ๋นอี้ก็ไม่ยั้งมืออีกต่อไป ดาบสะท้านทองดำที่ไม่เคยห่างมือ ชี้ตรงไปยังเด็กหนุ่มตาทองบนเตียงชั้นบน

เมื่อเห็นเช่นนี้

สีหน้าของเด็กหนุ่มตาทองยังคงไม่เปลี่ยนแปลงขณะที่เขากระโดดลงมา!

'ตุ้บ...'

เสียงทึบๆ ดังขึ้น และเด็กหนุ่มตาทองก็ได้ลงมายืนบนพื้นแล้ว

วินาทีต่อมา

ดวงตาของเด็กหนุ่มตาทองแน่วแน่ สบตากับฉู่อวิ๋นอี้

'ฟุ่บ!'

ทันทีที่ฉู่อวิ๋นอี้กำลังจะชักดาบออกฟัน เด็กหนุ่มตาทองก็ลงมือก่อนทันที!

'นี่... มันจะโจมตีท่อนล่างฉันเรอะ? ไร้ประโยชน์! รับไปซะ!' ฉู่อวิ๋นอี้มองทะลุปรุโปร่ง ตั้งใจจะมอบการโจมตีสังหาร ตัดหัวมันซะ

แต่มันก็ไม่เป็นอย่างที่เขาจินตนาการไว้

'ปั้ก!'

เด็กหนุ่มตาทองคุกเข่าลงทั้งสองข้าง โขกศีรษะคำนับฉู่อวิ๋นอี้สามครั้งเสียงดังลั่น ตะโกนเสียงดังว่า:

"ท่านปู่ โปรดไว้ชีวิตข้าน้อยด้วย!"

"ถึงแม้ข้าน้อยจะเป็นผู้นำแห่งโลภะ แต่ข้าน้อยไม่เคยทำร้ายใครเลย!"

"สกิลของผู้ป่วยโลภะจะวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องตามความโลภของพวกเขา!"

"และสกิลของข้าน้อย..."

"คือการยึดติดกับชีวิตและกลัวความตายขอรับ ท่านปู่!"

เมื่อเห็นฉากที่พลิกผันอย่างมากนี้ ฉู่อวิ๋นอี้ก็แข็งทื่อไปชั่วขณะ

ถ้าอีกฝ่ายต้องการจะฆ่าเขา หรือแม้แต่มีเจตนาเพียงเล็กน้อยที่จะทำร้ายเขา เขาก็คงจะลงมือไปแล้ว

แต่เด็กหนุ่มตาทองคนนี้ ที่เป็นผู้นำแห่งโลภะ กลับยอมแพ้โดยไม่สู้เลยเรอะ?!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะ?

ยอมให้ฆ่าแต่โดยดีแล้วกลายเป็นเครื่องมือให้เชิดที่ดีกว่าเดิมไม่ดีกว่าเรอะ?

ชั่วขณะหนึ่ง

ฉู่อวิ๋นอี้คิดไม่ตกถึงแผนการของหมอนี่และตัดสินใจที่จะฟังคำอธิบายของไอ้หมอนี่ก่อน

"ถ้าท่านไว้ชีวิตข้าน้อย"

"ข้าน้อยผู้นี้จะขอถวายความภักดีในทันที ท่านอาจจะไม่สนใจเงินทอง, เสบียง, ผู้คน, หรืออำนาจ แต่ท่านก็ขาดของพวกนี้ไปไม่ได้ใช่ไหมขอรับ?"

"ตราบใดที่ท่านไว้ชีวิตข้าน้อยผู้นี้ ท่านก็จะเป็นราชาของโลก!"

"ข้าน้อยจะควบคุมโลกให้ท่าน ท่านไม่ต้องไปยุ่งกับอะไรเลย แค่คำสั่งเดียวของท่านก็สามารถเปลี่ยนโฉมหน้าของโลกได้!"

เด็กหนุ่มตาทองพูดราวกับว่าเขาเพิ่งจะมีลิ้นงอกออกมา พรั่งพรูทุกอย่างออกมาในลมหายใจเดียว

เมื่อฟัง

ฉู่อวิ๋นอี้ก็ลังเลขึ้นมาจริงๆ พูดตามตรง เขาไม่ได้ต้องการของพวกนี้ แต่ไม่ต้องการกับไม่มีมันเป็นคนละเรื่องกัน

ถ้าเขามีมัน มันก็ยังคงมีประโยชน์ในด้านต่างๆ

บังเอิญว่า

ฉู่อวิ๋นอี้นึกถึงแผนการก่อนหน้านี้ของเขาได้ แต่แผนนั้นเพิ่งจะอยู่ในระยะเริ่มต้น ยังไม่มีทิศทางที่ชัดเจน

หลังจากนั้น

ฉู่อวิ๋นอี้ก็คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามต่อไปว่า:

"ยังไงซะ แกก็ยังเป็นลูกน้องของไอ้โม่สวินนั่น"

"แกจะมาแปรพักตร์เข้ากับฉันง่ายๆ ได้ยังไง?"

เมื่อได้ยินคำถามนี้

ราวกับว่าเขาได้เตรียมตัวมาแล้ว เด็กหนุ่มตาทองก็ตอบทันที:

"เพราะสกิลของข้าน้อยวิวัฒนาการมาจากการยึดติดกับชีวิตและกลัวความตาย"

"ข้าน้อยสามารถคัดกรองปัจจัยที่ไม่เอื้ออำนวยต่อตัวเองได้"

"หนึ่งในคุณลักษณะของไวรัส ซึ่งก็คือการต้องเชื่อฟังโม่สวิน ได้ถูกข้าน้อยปรับปรุงให้เหมาะสมไปแล้ว"

"และ..."

"สกิลของข้าน้อยบอกว่า การติดตามท่านนั้นมีประโยชน์มากกว่าการติดตามโม่สวินเยอะ!"

เมื่อได้ฟังการวิเคราะห์ที่มีเหตุผลของเด็กหนุ่มตาทอง ฉู่อวิ๋นอี้ก็บอกไม่ได้ชั่วขณะว่าเขาโกหกอยู่รึเปล่า

ฆ่ามัน?

เก็บมันไว้?

การตัดสินใจนี้หนักอึ้งอยู่ในใจของฉู่อวิ๋นอี้

"ชิ, รออยู่นี่แหละ!" ฉู่อวิ๋นอี้รู้สึกปวดหัวขึ้นมา เขาหันไปบิดลูกบิดประตูหอพัก แล้วเข้าไปในประตูสุญญตา

...

ภายในประตูสุญญตา

ฉู่อวิ๋นอี้ปิดประตู แล้วก็นอนตะแคง เข้าสู่ความฝัน

...

มิติฝันโต๊ะกลม

โต๊ะกลมตอนนี้ดูค่อนข้างจะว่างเปล่า

มีเพียงลูกบิลเลียดสีม่วงห้าลูก, ลูกบิลเลียดสีแดงสามลูก, และลูกบิลเลียดสีดำหนึ่งลูก และดูเหมือนว่าทั้งโต๊ะกำลังจะถูกเคลียร์แล้ว

และการควบคุมของฉู่อวิ๋นอี้ในครั้งนี้

สามารถกระทำได้เพียงกับลูกบิลเลียดสีม่วงเท่านั้น ซึ่งก็เป็นไปตามที่ฉู่อวิ๋นอี้คาดไว้

ท้ายที่สุดแล้ว การก้าวหน้าไปตามลำดับความหายากก็สมเหตุสมผลดี

ถ้าเขาสามารถขยับได้แค่ลูกบอลสีขาวในชั่วขณะหนึ่งและลูกบอลสีดำในชั่วขณะถัดไป นั่นคงจะผิดปกติ

อย่างไรก็ตาม

ครั้งนี้ ฉู่อวิ๋นอี้ไม่ได้ทำเหมือนที่เขาทำกับลูกบิลเลียดสีเหลือง ที่ตบพวกมันทั้งหมดลงหลุมโดยไม่สนใจสกิลของพวกมัน

มันเป็นการเปิดกล่องสุ่มโดยสมบูรณ์

ฉู่อวิ๋นอี้ปลดปล่อยการควบคุมของเขา ต้องการจะหาสกิลที่เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบันในบรรดาลูกบิลเลียดสีม่วงห้าลูกนี้

"ชิ"

เขาเดาะลิ้น เมื่อเห็นว่าการควบคุมที่ใช้ไปเพื่อตรวจสอบลูกบิลเลียดสีม่วงเหล่านี้มันเยอะจริงๆ

แค่ดูข้อมูลก็ใช้พลังควบคุมมากพอที่จะตบลูกบิลเลียดสีเหลืองได้หลายลูกแล้ว

แต่เมื่อดูแล้ว

ฉู่อวิ๋นอี้ก็พบสกิลที่เหมาะสมจริงๆ

เขามองดูสามสกิล ซึ่งก็คือ:

【NO. ?? 【ปรมาจารย์ธาตุ】】

【NO. ?? 【คมมีดสัมบูรณ์】】

【NO. ?? 【ผู้เก็บกู้วิญญาณ】】

และอันสุดท้ายนี่แหละที่เหมาะกับสถานการณ์ปัจจุบันพอดี

ฉู่อวิ๋นอี้จ้องไปที่ลูกบิลเลียดสีม่วงลูกนี้ แล้วใช้การควบคุมของเขา ใช้พลังไปมากเพื่อตบมันลงหลุม

'แป้ก'

ลูกบิลเลียดลงหลุม และข้อมูลสกิลก็ปรากฏขึ้น:

【NO.19 【ผู้เก็บกู้วิญญาณ】】

【คุณภาพ: ม่วง】

【คำอธิบาย: คุณสามารถวางเศษเสี้ยววิญญาณไว้ในสิ่งมีชีวิตอื่นเพื่อได้รับความภักดีเล็กน้อยและผลในการสอดแนม】

【เศษเสี้ยววิญญาณ: ด้วยสกิลนี้ คุณจะแยกเศษเสี้ยววิญญาณออกมาหนึ่งชิ้นทุกๆ ชั่วโมง กระบวนการนี้จะไม่สร้างความเสียหายใดๆ ต่อต้นกำเนิดวิญญาณของคุณ】

【หมายเหตุ: สกิลนี้เหมาะสำหรับการหลอมรวมกับสกิลอื่น ซึ่งสามารถทำให้เกิดการกลายพันธุ์ที่เป็นประโยชน์ได้】

เมื่อเห็นหมายเหตุสุดท้าย ฉู่อวิ๋นอี้ก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง หยิบ 【คุณสมบัติการส่งต่อ】 ที่เขาทิ้งไว้ในมุมก่อนหน้านี้ออกมา แล้วหลอมรวมมันเข้ากับสกิลนี้

เป็นไปตามนั้นจริงๆ

เหมือนกับที่หมายเหตุบอกไว้ การกลายพันธุ์บางอย่างเกิดขึ้น แต่มันก็เป็นประโยชน์ต่อฉู่อวิ๋นอี้!

หลังจาก 【ผู้เก็บกู้วิญญาณ】 หลอมรวมกับ 【คุณสมบัติการส่งต่อ】 มันก็ใหญ่ขึ้นหนึ่งขนาดทันที

ข้อมูลเปลี่ยนไป:

【NO.19 【อัครสาวกแห่งจิต】】

【คุณภาพ: ม่วง+】

【คำอธิบาย: คุณสามารถเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตที่ประกาศความภักดีต่อคุณให้กลายเป็น 【อัครสาวก】】

【อัครสาวก: 【อัครสาวก】 จะภักดีต่อคุณอย่างสมบูรณ์ สามารถได้รับสกิลของคุณเอง และไม่สามารถโจมตีคุณได้หากไม่ได้รับอนุญาต】

【หมายเหตุ: หลังจากมอบสกิลให้แล้ว สกิลดั้งเดิมของคุณจะไม่หายไป และสกิลที่มอบให้สามารถเรียกคืนได้ทุกเมื่อ】

เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้ ฉู่อวิ๋นอี้ก็ไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ

วิสัยทัศน์ของเขา

ดูเหมือนจะก้าวกระโดดไปข้างหน้าอย่างมหาศาล กลายเป็นภาพที่เกือบจะสมบูรณ์ในทันที

ด้วย NO.19 【อัครสาวกแห่งจิต】 ฉู่อวิ๋นอี้ไม่เพียงแต่จะมีลูกน้องที่ภักดีอย่างสมบูรณ์ แต่ยังสามารถมอบสกิลให้พวกเขาได้อีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น

สกิลที่มอบให้จะไม่ทำให้เขาสูญเสียสกิลของตัวเองไป!

เมื่อมีของดีแบบนี้แล้ว จะต้องคิดอะไรอีก?

ออกจาก 'มิติฝันโต๊ะกลม'

กลับไปยังประตูสุญญตา

...

ประเทศมังกร, โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองอันต๋า

หอพักชาย

ฉู่อวิ๋นอี้กลับมาแล้ว