HK ตอนที่ : 46

ชิเล่ยไม่มีเบอร์โทรศัพท์มือถือของโอวหยางชาง ยังมีอีกอย่างที่แปลก แม้ว่าทั้งสองคนจะอาศัยอยู่ภายใต้หลังคาเดียวกัน แต่ทั้งคู่ก็ไม่เคยได้ถามเกี่ยวกับชีวิตของอีกฝ่ายเลย

เขากลับถึงบ้านตอนเวลา 5 โมงเย็น อย่างแรกที่ชิเล่ยทำคืออาบน้ำแล้วเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าสะอาด และก็พบกระดาษอยู่เล็กๆอยู่ในกระเป๋ากางเกงยีนส์ มีข้อความในภาษาอังกฤษที่สวยงามโน้ตไว้ว่า 'พี่ใหญ่ อัฟฟราได้​​ช่วยคุณไว้ คุณควรจะกล่าวขอบคุณกับฉันนะ' ในตอนท้ายของข้อความมีที่อยู่อีเมลทิ้งเอาไว้ให้

ชิเล่ยมองด้วยความประหลาดใจ "ภาษาอังกฤษ? อัฟฟรา? นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!"

เข้าไปในห้องของเขา ชิเล่ยเข้าโปรแกรมจับพฤติกรรมแบบไดนามิกบนเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วัน เพื่อสแกนทดสอบหาช่องโหว่ของเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วัน เขาเตรียมที่จะใช้เซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วันเร็วๆนี้ เพื่อที่จะเข้ายึดซูเปอร์คอมพิวเตอร์อันดับที่ 9 ของโลก เขาต้องมั่นใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด!

ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่เพียงสูญเสียโอกาสที่จะเข้าควบคุมซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ รวมทั้งเย่เฟิงที่ตอนนี้อยู่ข้างเดียวกับชิเล่ยเขาอาจกลับคำพูดของเขาก็ได้!

สถานการณ์ของเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วันตอนนี้อยู่ในสภาพที่เยี่ยมมาก รวมถึงแกนกลางระบบ Linux ที่ถูกเขียนโดยชิเล่ย ไม่เพียงมันจะค้นหาช่องโหว่และปิดพวกมันได้ทั้งหมด แม้แต่ช่องโหว่ที่ชิเล่ยยังหาไม่เจอก็ถูกทำให้สมบูรณ์!

ในปี 2006 ซูเปอร์คอมพิวเตอร์อันดับ 9 ของโลก มีชื่อว่า 'Swallow!(สวอลโล้ว)'

ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว ตั้งอยู่ในใจกลางกรุงโตเกียวประเทศวูซาง สถาบันเทคโนโลยีโตเกียว เป็นโครงการวิจัยข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (Global Scientific Information and Computing Research Project หรือ GSIC)

พลังในการประมวลของซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้ว สูงถึง 47.4 ล้านล้านครั้งต่อวินาทีและพลังการในประมวลผลของตัวมันเองจัดอยู่ในอันดับที่ 9 ของโลก!

ถ้าชิเล่ยใช้เวิร์คสเตชั่นที่อยู่ระดับนี้ในปัจจุบัน ความเร็วในการดำเนินงานของเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วันเปรียบได้กับการรวบรวมข้อมูลโดยเต่า แม้ว่าเซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยชวนกิ่งจะมีความเร็วมากกว่าสองเท่าจากเซิร์ฟเวอร์สาธารณะก็ตามและนั่นคือความเร็วในการทำงานของมนุษย์ แต่ความเร็วของซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วเหมือนกับจรวดและแม้กระทั่งเร็วกว่าจรวด!

ถ้าชิเล่ยสามารถควบคุมซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วได้สำเร็จ มันจะกลายเป็นตัวช่วยที่สำคัญมากสำหรับเขา อย่างน้อยถ้าชิเล่ยต้องการโจมตีใครสักคน เขาไม่จำเป็นต้องระมัดระวังและกลัวอะไรทั้งนั้น เหมือนตอนแรกที่หมาป่ากลัวเสือ ถ้าเขาใช้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สวอลโล้วละก็ เขาจะพุ่งเข้าใส่ใครก็ตามที่จะมาระรานเขา!

หลังจากที่ชิเล่ยตรวจสอบเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วันด้วยตนเองแล้วเขาก็ได้ยินเสียงปิดประตูมาจากด้านนอก เขารีบเดินออกมาจากห้องนอนและเห็นโอวหยางชางที่ดูเหนื่อยล้าเอามากๆ

โอวหยางชางมองไปที่ชิเล่ย และน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาในทันที

"ชิเล่ย!"

ชิเล่ยเปิดเผยรอยยิ้มที่สดใส "โอวหยาง ผมกลับมาแล้ว!"

แม้ว่าโอวหยางชางจะดีใจที่ชิเล่ยกลับมาอย่างปลอดภัย แต่ในฐานะที่เป็นตำรวจทำให้เธอสงสัยว่าชิเล่ยกลับมาอย่างปลอดภัยได้อย่างไร?

"ชิเล่ย นาย.....นายกลับมาได้ยังไง?" โอวหยางชางกัดริมฝีปากตัวเองพูดด้วยเสียงอิดโรย ในใจของเธอ กำลังตีกันไปมาด้วยความยากลำบากมาก รูปลักษณ์ของชิเล่ยภายในใจของโอวหยางชางได้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก โดยการกระทำอันกล้าหาญของชิเล่ยที่ไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของตัวเองเพื่อช่วยเธอ หากชิเล่ยและเย่เฟิงไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกัน แต่ถ้าชิเล่ยกับเย่เฟิงสมรู้ร่วมคิดกัน แล้วเรื่องทั้งหมดเป็นการหลอกลวง ชิเล่ยก็เป็นคนโกหกที่ประสบความสำเร็จมาก!

ชิเล่ยมองเข้าไปในดวงตาโอวหยางชาง และความจริงที่ว่าเขาถูกจับไปเป็นตัวประกันและกลับมาอย่างปลอดภัย เขารู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ชิเล่ยเลยอธิบายว่าเขาได้ผ่านความลำบากอย่างไรเหมือกันกับที่ถูกถามโดยต๋ายกวงฮัว ในที่สุดชิเล่ยก็หยิบกระดาษโน๊ตอันเล็กที่มีภาษาอังกฤษเขียนไว้ออกมาให้โอวหยางชางดู

"โอวหยางเธอดูนี่สิ นี่คือกระดาษโน๊ตที่คนใจดีช่วยผมเอาไว้และทิ้งข้อมูลการติดต่อเอาไว้ให้!"

โอวหยางได้แก้ปมในใจของเธอออกไป ตอนนี้ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม มองไปที่ชิเล่ย เมื่อเทียบกับอดีตที่ผ่านมา ช่วยไม่ได้ที่ตอนนี้มีเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความอ่อนโยน "ชิเล่ย นายกลับมาได้อย่างปลอดภัยขอบคุณพระเจ้า! เมื่อพวกเขาได้ช่วยนายไว้ นายควรส่งข้อมความไปขอบคุณและตอบแทนบุญคุณพวกเขาด้วย!"

ชิเล่ยพยักหน้าและยิ้ม "ดี ผมก็อยากจะขอบคุณเหมือนกัน!"

โอวหยางชางยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับชิเล่ย "ชิเล่ยขอบคุณนะ! ฉันตัดสินใจแล้วว่าคืนนี้จะทำอาหารมื้อใหญ่ให้นายเพื่อเป็นการตอบแทน!"

"สุดยอดไปเลยโอวหยาง!" ชิเล่ยพูดด้วยท่าทางตื่นเต้นขึ้นมาทันที ทักษะการทำอาหารของโอวหยางชางนั้นสมบูรณ์แบบจริงๆ และกุมท้องของชิเล่ยได้อยู่หมัด

"ชิเล่ย อย่างแรกนายต้องไปส่งอีเมลหาคนที่ช่วยชีวิตนายก่อน รอฉันทำอาหารให้เสร็จ แล้วฉันจะเรียกนายเอง" ภายใต้การมองชิเล่ยของโอวหยางชาง ด้วยความน่าพอใจ

ชิเล่ยกลับเข้ามาในห้องนอนและล็อคโปรแกรมจับพฤติกรรมแบบไดนามิกของเซิร์ฟเวอร์นัมเบอร์วัน จากนั้นเปิดเวิร์คสเตชั่นกราฟิกเข้าสู่อีเมลของคุณและเริ่มเขียนข้อความแสดงความขอบคุณ

เนื่องจากข้อความในโน้ตใช้ภาษาอังกฤษ ในจดหมายขอบคุณของก็ใช้ภาษาอังกฤษเช่นเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องสงสัยเลยว่าแฮกเกอร์ที่เก่งๆแต่ละคนจะต้องมีความชำนาญด้านภาษาอังกฤษ เนื่องจากการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์จำเป็นต้องเขียนเป็นภาษาอังกฤษ ไม่ว่าจะการเขียนโค๊ดโปรแกรมหรือแอพพลิเคชั่นที่หลากหลาย โปรแกรมทั้งหมดถูกเขียนด้วยภาษาอังกฤษ หากภาษาอังกฤษของแฮ็กเกอร์ไม่ดีแล้ว พวกเขาจะเรียนรู้เกี่ยวกับการเป็นแฮ็กเกอร์ได้อย่างไร?

ต้องใช้เวลาไปมากกว่าสิบนาที ชิเล่ยเขียนคำขอบคุณด้วยภาษาอังกฤษเต็มไปด้วยข้อมความที่ยืดยาว แล้วกดส่งไปตามอีเมลที่อยู่บนกระดาษที่ให้มา

เขตเบเจียง โรงแรมจินเซิง มีความสูงทั้งหมดที่ 88 ชั้น เป็นโรงแรมระดับ 5 ดาว สุดหรู ในเมืองชวนกิ่ง ชาวต่างชาติที่เดินทางมาท่องเที่ยวและเดินทางมาทำนักธุรกิจ ส่วนมากมักเลือกพักที่โรงแรมจินเซิง

ตัวแทนจากเบอร์เบอรี่ ได้เช่าไว้สองห้องมีห้องสวีทกับห้องเพรสซิเดนเชียล สวีท บนชั้นที่ 68 ของโรงแรมจินเซิง โดยห้องห้องเพรสซิเดนเชียล สวีท เป็นที่พักผู้บริหารของเบอร์เบอรี่ เดซี่ อัลเบอร์ตา และลูกสาวของเธอ อัฟฟรา อัลเบอร์ตา

อัฟฟรากำลังเล่นโน๊ตบุ๊ค Apple Air นั่งอยู่บนเตียง ดวงตาเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง เป็นระยะๆจะมีรอยยิ้มเล็กน้อย

"ดิ๊ง ~"

เสียงโน้ตบุ๊คแจ้งเตือนว่ามีอีเมลเข้ามาใหม่

อัฟฟราเปิดอีเมลขึ้นมาและพบว่าเป็นคนในใจที่เธอคิดและจดหมายที่ส่งมา ได้เรียกรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอให้เห็นอย่างชัดเจน

ข้อความขอบคุณคุณของชิเล่ย อาจพูดได้ว่าข้อความทั้งหมดไม่มีความหมายอะไรและพูดเกินจริงออกไปทางสอพลอ หลังจากที่อัฟฟราเห็นแล้วก็ยิ้มและหัวเราะฮึฮึ เธอเลือกตอบชิเล่ยแค่ประโยคเดียว

การสรรเสริญของคุณ ควรสรรเสริญให้กับพระเจ้า!

ที่จินหยาเกเด้น ชิเล่ยกำลังเพิ่มประสิทธิภาพโปรแกรมจับพฤติกรรมแบบไดนามิก เพื่อให้มีประสิทธิภาพและเป็นประโยชน์มากขึ้นและช่วยให้มีความถูกต้องแม่นยำยิ่งขึ้น

ชิเล่ยไม่ได้ทันสังเกตเห็นเบราว์เซอร์แจ้งเตือนขึ้นมาว่าเขาได้รับอีเมลใหม่ จนกระทั่งอีกสิบนาทีต่อมา ชิเล่ยที่กำลังจะปิดเบราเซอร์ เขาก็เห็นว่าเขาได้รับอีเมลมาใหม่ที่ยังไม่ได้อ่านอยู่ในอีเมลของเขา

หลังจากอ่านอีเมลฉบับใหม่ที่ส่งโดยอัฟฟราแล้ว ชิเล่ยเบ้ปากเพราะเขาไม่เชื่อในพระเจ้า(พระเยซู) ส่วนในประเทศเซี่ย ทุกคนสวนมากเชื่อในพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่!

[ประโยคนี้ใช้ God เหมือนกันแต่อันแรกหาภาษาจีนเจอพระเยซู ส่วนอีกอันก็พระเจ้าแต่ไม่รู้พระเจ้าอะไร]

ชิเล่ยเลือกที่จะตอบอีเมลกลับไปเพราะอีกฝ่ายได้ช่วยเขาไว้ ในอีเมลชิเล่ยเริ่มถามอัฟฟราเกี่ยวกับข้อมูลของเธอ

'อัฟฟรา คุณไม่ใช่คนประเทศเซี่ยใช่ไหม? คุณมาจากประเทศไหน? คุณมาเที่ยวที่เมืองชวนกิ่ง? คุณต้องการให้ผมเป็นไกด์นำเที่ยวให้หรือเปล่า? ฮิฮิ จากการที่คุณช่วยชีวิตผมไว้ ผมสามารถเป็นไกด์นำเที่ยวให้คุณฟรีโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายและสามารถเป็นล่ามให้ได้อีกด้วย!'

ชิเล่ยและอัฟฟรา แชทกันผ่านทางอีเมล ชิเล่ยได้รู้ด้วยว่าอัฟฟรา เป็นคนประเทศแกรนด์และเดินทางมาที่ประเทศเซี่ยเพื่อเที่ยวและพักผ่อน ส่วนเรื่องแม่ของอัฟฟราเธอไม่ได้พูดถึง

ทั้งสองคุยแลกเปลี่ยนกันและกันเกี่ยวกับประเพณีของประเทศเซี่ยและประเทศแกรนด์ จนกระทั่งโอวหยางชางเรียกชิเลยให้ออกไปทานข้าว

ในห้องนั่งเล่น บนโต๊ะทานข้าวเต็มไปด้วยความหลากหลายของอาหารและมีกลิ่นที่มากหอม เกือบทำให้ชิเล่ยน้ำลายไหลออกมา ชิเล่ยยังไม่คิดจะไปล้างมือเลยเขานั่งลงบนเก้าอี้และหยิบตะเกียบขึ้นมาเพื่อขโมยอาหารที่วางอยู่ตรงหน้า

โอวหยางชางเดินออกมาจากห้องครัว ถือซุปกระดูกซี่โครงออกมาอย่างสุดท้าย มองชิเล่ยที่แอบขโมยกินอาหารก่อน บนใบหน้าของเธอสัมผัสได้ถึงรอยยิ้มที่เข้าใจ

"ชิเล่ย กินช้าๆก็ได้ ไม่มีใครมาแย่งนายหรอก!"

ชิเล่ยที่ยังเคี้ยวอาหารภายในปากไม่หมดพูดว่า "นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว!"

การแสดงออกที่มีความสุขผ่านในดวงตาของโอวหยางชาง ยิ้มมากยิ่งขึ้นดูเหมือนว่าเธอจะพอใจมากกับการแสดงออกของชิเล่ย เธอเดินหันกลับเข้าไปในห้องครัว เดินกลับออกมาพร้อมกับขวดไวน์แดงในมือซ้าย มือขวาคีบแก้วไวน์สองแก้ว

"ชิเล่ย เพื่อฉลองให้กับการกลับมาของนายอย่างปลอดภัย เราต้องดื่มกันหน่อย!"

ชิเล่ยพยักหน้า "โอวหยาง ความสามารถในการดื่มของเธอดีหรือเปล่า? ดื่มกันสองคน ถ้าเธอเมาขึ้นมา อย่าหาว่าผมไม่สุภาพ!"

โอวหยางยิ้มโชว์ฟันขาวพูดด้วยเสียงยั่วยุว่า "ถ้านายมีความสามารถที่ทำให้ฉันเมาได้ล่ะนะ!"

ด้วยความสัตย์จริง ความสามารถในการดื่มของชิเล่ยไม่ดีเท่าที่ควร และยังสามารถนำมาใช้เพื่ออธิบายถึงความแตกต่าง และความสามารถในการดื่มของโอวหยางชางก็แย่เหมือนกัน เนื่องจากเรื่องของงานเพราะเธอเป็นตำรวจ เธอจึงดื่มไม่ได้หรือเพราะความเป็นผู้หญิง เพื่อป้องกันปัญหาโดยไม่คาดคิดเธอเลยไม่ดื่ม ความสามารถในการดื่มของเธอจึงเท่ากับ 0 โดยสมบูรณ์!

ความสามารถในการดื่มทั้งสองคนแย่มาก แต่ก็ยังเสนอที่จะดื่มด้วยกัน นี่มันเป็นเพียงเรื่องตลก!

หลังจากเปิดขวดไวน์แดง โอวหยางชางก็รินให้ชิเล่ยก่อนเต็ม แล้วรินให้ตัวเองเต็มแก้วด้วยเหมือนกัน มองไปที่แก้วไวน์ที่มีของเหลวสีแดงอยู่เต็มแก้ว ด้วยความรู้แตกต่างกันของทั้งสองคน

โอวหยางชาง เริ่มยกแก้วขึ้นและชนกับแก้วชิเล่ยด้วยสัมผัสเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงใจว่า "ชิเล่ย ในธนาคารวันนี้ ขอบคุณนะ!"

ชิเล่ยตอบว่า "โอวหยาง ผมจะบอกเธอให้นะ ว่าในเวลานั้นผู้ชายควรต้องทำอะไรสักอย่างหรือไม่ทำอะไรเลย ในสถานการณ์แบบนี้ผมจะให้เย่เฟิงนำตัวเธอไปได้อย่างไร?"

โอวหยางชางเผยให้เห็นรอยยิ้มสดใส "ชิเล่ยไม่ว่าอะไรก็ตาม ฉันก็อยากจะขอบคุณนาย! ชิเล่ยนายกล้าดื่มหมดแก้วนี้ไหม?"

เผชิญหน้ากับการยั่วยุของโอวหยางชสง มีหรือที่ชิเล่ยจะยอมรับความพ่ายแพ้? แม้ว่าเขาจะรู้ว่าความสามารถในการดื่มของตัวเองแย่ขนาดไหน แต่ชิเล่ยก็พูดด้วยเสียงที่เข็มแข็งว่า "แน่น่อน!"

ไวน์แดงก็เป็นเหมือนกับเครื่องดื่มอื่นๆที่เต็มไปด้วยความร้อนแรง หลังจากดื่มกันหมดแก้วแล้ว ทั้งสองคนก็เริ่มรู้สึกวิงเวียน ไม่สามารถบอกได้ว่าอันไหนทิศเหนืออันไหนทิศภาคใต้

แม้กระทั่ง วิธีเข้าห้องนอนทั้งสองคนก็จำไม่ได้!

เวลาผ่านไปของอีกวัน

เช้าวันรุ่งขึ้น โอวหยางชางที่กำลังนอนหนุนอยู่บนแขนซ้ายของชิเล่ย ส่วนมือขวาของชิเล่ย ไม่คาดคิดเลยว่าจะจับอยู่ที่หน้าอกของโอวหยางชาง!