ตอนที่ 33 : เซิร์ฟเวอร์มหาลัยชวนกิ่งตกอยู่ในกำมือของศัตรู!

เซิร์ฟเวอร์มหาลัยชวนกิ่ง ซึ่งอยู่ในการควบคุมของชิเล่ย!

อย่างไรก็ตาม เซิร์ฟเวอร์ในอำนาจที่ชิเล่ยกุมอยู่ของเขาหละหลวมอย่างมาก

เพราะเซิร์ฟเวอร์มหาลัยชวนกิ่งเป็นแบบสาธารณะจึงทำให้มันเป็นอิสระ

ชิเล่ยไม่ได้ไล่ใครออกจากเซิร์ฟเวอร์ ตัวอย่างเช่นแอคเค้าท์ผู้ดูแลระบบเซิร์ฟเวอร์

ผู้ดูแลระบบสามารถดำเนินการบำรุงรักษาเซิร์ฟเวอร์ได้ทุกอย่างเหมือนเดิม สามารถจัดการฟอรั่มได้เช่นกัน

ชิเล่ยควบคุมแค่แกนกลางเซิร์ฟเวอร์เท่านั้น!

เฉพาะในกรณีที่ผู้บุกรุกต้องการสิทธิ์ของผู้มีอำนาจสูงสุดในแกนกลางของเซิร์ฟเวอร์ มิฉะนั้นกลไกการแจ้งเตือนของฮันนี่พอตที่ชิเล่ยติดตั้งเอาไว้ จะไม่ถูกเรียกใช้ออกมา

'Black Wolf' หนึ่งในสี่ผู้นำกลุ่มพันธมิตรแฮกเกอร์ เทคนิคของเขาเหนือกว่าจางซ่งมาก

แม้ว่าจางซ่งมีอำนาจจัดการมหาลัยชวนกิ่ง แต่เขาก็ยังบล็อคการโจมตีของ 'Black Wolf' ไม่ได้

หลังจากเข้ามาในมหาลัยชวนกิ่งได้ 'Black Wolf' ยังไม่เริ่มทำลายระบบ แต่ตรวจดูทุกแง่มุมในระบบเซิร์ฟเวอร์

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม รวมทั้งการลงชื่อเข้าใช้

'Black Wolf' พยายามจะหาร่องรอยของชิเล่ยจากบันทึกระบบ

ถ้ากรณีที่ชิเล่ยประมาท เป็นไปได้มากที่ IP ยังคงบันทึกอยู่ในระบบ

หากมีสถานการณ์เช่นนี้ 'Black Wolf' สามารถติดตามจากบันทึกที่ IP เข้าเชื่อมต่อเซิร์ฟเวอร์เพื่อติดตามต่อไปได้

จนกระทั่งพบห้องนอนของชิเล่ย!

โชคดีที่ชิเล่ยได้คาดการณ์ไว้แล้วว่าสถานการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้น ในเซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยชวนกิ่งบันทึกเข้าสู่ระบบทั้งหมดถูกชิเล่ยทำเคลียร์เรียบร้อยหมดแล้ว

ความพยายามที่ทำมาของ 'Black Wolf' ทั้งหมดกลายเป็นไร้ประโยชน์!

'Black Wolf' ไม่บรรลุเป้าหมายเป็นผลสำเร็จทำให้เขาโกรธมาก!

"แม่ง! ฝ่ายตรงข้ามเป็นผู้เชี่ยวชาญจริงๆและเขาระมัดระวังตัวมาก"

"ในเซิร์ฟเวอร์มหาลัยชวนกิ่ง เขาไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้แม้แต่ครึ่งนาที!"

ในห้องสนทนาด้วยเสียง 'Black Wolf' กำลังพูดกับเฉินเฟิง

เฉินเฟิงรีบปลอบให้ 'Black Wolf' ใจเย็นลง

"มาสเตอร์ ไม่จำเป็นต้องโมโหไปเลยครับ แม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้ให้เรา"

"นอกจากนี้เรายังสามารถใช้แผนสองได้ เราจะทำลายมหาลัยชวนกิ่ง แล้วก็บังคับให้ฝ่ายตรงข้ามออกมา!"

'Black Wolf' พูดด้วยรอยยิ้มว่า "พูดได้ดี 'Black Coal'!"

"เปิดตามองดูให้ดี มาสเตอร์คนนี้จะช่วยนายแก้แค้นเอง!"

เฉินเฟิงกรีดร้องอย่างเร่งรีบออกมา "มาสเตอร์น่าเกรงขามที่สุด! มาสเตอร์คือผู้เป็นอมตะ!"

มหาวิทยาลัยชวนกิ่ง ในออฟฟิศของอาจารย์คณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ตอนนี้อาจารย์มากกว่าสิบคนกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์และกำลังเคาะคีย์บอร์ดอย่างขมักเขม้น

"ศาสตราจารย์เซี่ย เราไม่สามารถบล็อคการโจมตีพวกนี้ได้!" จางซ่งที่พูดออกมาอย่างเหนื่อยๆ

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเวลาเพียงแค่ไม่กี่นานาทีเท่านั้น แต่จิตวิญญาณของซ่งเหนื่อยล้าจริงๆสำหรับปัญหาพวกนี้

ศาสตราจารย์เซี่ยเป็นรองคณบดีของคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์

อย่างไรก็ตาม ความรู้ของศาสตราจารย์เซี่ย เกือบทั้งหมดเป็นเพียงแค่ทฤษฎี สำหรับการดำเนินงานจริงมันไม่สามารถเอามาใช้ได้เลย

"จางซ่ง เราเสียเซิร์ฟเวอร์ไปแล้ว?" หน้าของศาสตราจารย์เซี่ยกลายเป็นน่าเกลียด

"เราไม่ได้เสียไปอย่างสิ้นเชิง!" จางซ่งพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ "หลังจากอีกฝ่ายเข้ามาในแบ็คดอร์ของเราแล้ว เขายังไม่ได้เริ่มจัดการกับกลุ่มผู้มีอำนาจทันที แต่กลับไปที่บันทึกระบบ!"

"มันดูเหมือนว่าอีกฝ่ายอาจจะกำลังมองหาบางสิ่งบางอย่าง"

ศาสตราจารย์เซี่ยรู้สึกโล่งใจตราบเท่าที่อีกฝ่ายไม่ทำลายมัน

คณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของมหาลัยเคจิถูกโจมตีโดยแฮกเกอร์ ทำให้พวกเขาสูญเสียเงินไปกว่า 5 หยวน ทำให้เรื่องนี้ได้กลายเป็นเรื่องตลกในแวดวงมหาลัยเขตชวงฮู

ศาสตราจารย์เซี่ย ไม่ต้องการให้มีข้อผิดพลาดซ้ำรอยเดิมเหมือนกับคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของมหาลัยเคจิ!

อย่างไรก็ตาม ตามกฎของเมอร์ฟี ถ้ามีความเป็นไปได้ว่าจะได้รับความเสียหายร้ายแรง ไม่ว่าความเป็นไปได้นี้จะต่ำมากเท่าไร มันก็จะเกิดขึ้น

[TL : กฎของเมอร์ฟี (อังกฤษ: Murphy's Law) เป็นภาษิตที่มีการกล่าวถึงการอย่างกว้างขวางว่า "ทุกสิ่งที่สามารถผิดพลาด จะผิดพลาด" (Anything that can go wrong, will go wrong)

ภาษิตดังกล่าวยังใช้ในความหมายประชดประชันว่า เหตุการณ์ทั้งหลายมักไม่เป็นไปดังหวังหรือเกิดผิดพลาด หรือหากเจาะจงกว่านั้น อาจเป็นการสะท้อนแนวคิดคณิตศาสตร์ที่ว่า ภายใต้เวลานานระดับหนึ่ง เหตุการณ์ซึ่งมีโอกาสเกิดขึ้นได้ยากยิ่งจะมีโอกาสเกิดขึ้นอย่างแน่นอน (เนื่องจากความน่าจะเป็นมีค่ามากกว่า 0) แม้ว่า ส่วนใหญ่มักใช้กับเหตุการณ์แง่ร้ายมากกว่าแง่ดี]

"จางซ่ง ดู IP อีกฝ่ายได้ไหม?" ศาสตราจารย์เซี่ยถาม

หน้าของจางซ่งกลายเป็นเขียวคล้ำ

'ไอ้หัวหน้าเวรนี่' จางซ่งได้สาปแช่งเขาในใจ

เทคนิคที่ฝ่ายตรงข้ามใช้ เห็นได้ชัดว่าสูงกว่าเขามากกว่าหนึ่งระดับ เขากำลังปกป้องเซิร์ฟเวอร์อย่างเต็มที่อยู่ จะเอาเวลาไหนไปตามรอย ip ที่อยู่ของอีกฝ่ายกัน?

แม้ว่าจะมีเวลา ด้วยเทคนิคของฝ่ายตรงข้ามจะปล่อยให้เขาติดตามได้งั้นหรอ?

"ศาสตราจารย์เซี่ย ตอนนี้เราตามรอยของอีกฝ่ายไม่ได้!" จางซ่งตอบอย่างขอไปที

"อา!" ชายหนุ่มที่ดูอายุยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปด รีบเตือนทุกคน

"ทุกคน ดูเหมือนว่าฝ่ายตรงข้ามมีการเคลื่อนไหวใหม่แล้ว เขากำลังจะไปยังฐานของกลุ่มอำนาจเซิร์ฟเวอร์!"

ศาสตราจารย์เซี่ยหน้าซีดเผือด "จางซ่ง นำทุกคนไปขวางมันไว้!"

จางซ่งพยักหน้าตอบและบอกทุกคนว่า "ทุกคนมาพยายามไปด้วยกัน!"

ตอนนี้จางซ่งรู้สึกถึงลางร้ายกำลังมาเยือน!

ด้วยเทคนิคที่ฝ่ายตรงข้ามใช้ ถึงแม้พวกเขาจะร่วมมือกันป้องกันฝ่ายตรงข้ามไว้มันก็ยังเป็นเรื่องที่ยากมาก!

ทั้งสองมือของ 'Black Wolf' อยู่บนแป้นพิมพ์ เปรียบเสมือนเครื่องจักรที่มีความซับซ้อนทั้งรวดเร็วและแม่นยำ

"ไอ้ขยะมหาลัยชวนกิ่ง พวกแกเตรียมตัวร้องไห้ได้แล้ว!"

"ฉันจะมองดูความสิ้นหวังของพวกแก!"

ในห้องสนทนาด้วยเสียง 'Black Wolf' ได้พูดออกมาตามที่เขากำลังคิดอยู่

เวลานี้เฉินเฟิงไม่ได้ประจบหรือสรรเสริญออกมา

เพราะ 'Black Wolf' มักที่จะชอบพูดกับตัวเองและไม่ชอบให้คนอื่นมารบกวนในเวลาแบบนี้

ในออฟฟิศของคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์มหาลัยชวนกิ่ง บนหน้าผากของจากซ่งก็ปรากฏเหงื่อเย็นเฉียบออกมา

'แม่ง การโจมตีของอีกฝ่ายน่ากลัวเกินไปแล้ว!'

'ไม่ใช่พวกเด็กจากชมรมของคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของมหาลัยเคจิแน่นอน!'

ในฟอรั่มของมหาวิทยาลัยเคจิ นักศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์บางคน ได้โพสต์เปิดเผยว่ามหาลัยชวนกิ่ง ตอนนี้กำลังรับมือจากการโจมตีของแฮกเกอร์อยู่

ทันใดนั้นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคจิ ก็โห่ร้องกันออกมา

มหาวิทยาลัยเคจิและมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง ที่มี่บุญคุณความแค้นกันมาอย่างยาวนาน เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะไม่เห็นใจฝ่ายตรงข้าม

มหาวิทยาลัยชวนกิ่งที่กำลังโดนแฮกเกอร์โจมตีอยู่ นักศึกษาของมหาวิทยาลัยเคจิ เป็นที่แน่นอนอยู่แล้วว่าพวกเขาจะต้องปรบมือยินดีต้อนรับ!

นักศึกษามหาวิทยาลัยเคจิจำนวนมาก ที่กำลังรอชมความชิบหายของมหาวิทยาลัยชวนกิ่งกันอยู่อย่างมีชีวิตชีวาและพวกได้ไปที่ฟอรั่มมหาวิทยาลัยอื่นๆแล้วเริ่มเผยแพร่เรื่องนี้ออกไปอีกด้วย

"ผู้มีอำนาจจัดการการฟอรั่มได้กำลังจะเสร็จฉันแล้ว!" 'Black Wolf'หัวเราะเยาะชอบใจ "เริ่มจากฟอรั่มนี้ก่อน!"

ในอีกด้านหนึ่งจางซ่งก็หยุดมือและทรุดตัวลง "เราเสียอำนาจจัดการฟอรั่มไปแล้ว!"

ผิวของศาสตราจารย์เซี่ยกลายเป็นขาวซีด

"ปกป้องไฟล์ข้อมูลของนักศึกษาและโปรแกรมการจัดการบรอดแบนด์ของมหาวิทยาลัยอย่างเต็มที่ รวมถึงโปรแกรมบัตรอาหารของนักศึกษา!"

"ทั้งสามอย่างนี้ต้องไม่หายไป!"

"มิฉะนั้นมหาลัยชวนกิ่งของเราจะเสียหายหนักมากกว่ามหาลัยเคจิ!"

"รับทราบ!" อาจารย์ทุกคนตอบกลับกันอย่างพร้อมเพรียง

หลังจากที่ 'Black Wolf' ได้จัดการการคนที่บริหารจัดการฟอรั่มภายในมหาลัยแล้ว เขาได้แก้ไขฟอรั่มในมหาลัยชวนกิ่งในทันที

ฟอรั่มในโพสต์ทั้งหมดถูกเคลียร์ให้ว่างเปล่า!

ถูกทิ้งไว้เหลือเพียงแค่รูปภาพ!

หมาป่าสีดำตัวใหญ่ กำลังแหงนหัวขึ้น คำรามออกมาด้วยความโกรธ!

ใครก็ตามที่ เข้ามาในฟอรั่มของมหาลัยชวนกิ่ง ตราบใดที่คนๆนั้นมีลำโพงหรือหูฟัง พวกเขาก็จะได้ยินเสียงหมาป่ายักษ์หอน!

นักศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ที่มีประสบการณ์ ได้เห็น 'Black Wolf' ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว เขาก็รู้ตัวแฮกเกอร์ที่โจมตีมหาวิทยาลัยชวนกิ่งได้ทันที!

จางซ่งที่ได้เห็นภาพบนฟอรั่มของมหาลัย

ใบหน้าของเขาซีดมาก!

"พันธมิตรแฮกเกอร์ 'Black Wolf''

"เราไปยั่วยุเขาตอนไหน?"

"แม่ง ถึงว่าเราไม่สามารถป้องกันมันได้!"

ใบหน้าของจางซ่งตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเครียดมาก ภายในดวงตาเขาเอาแต่จ้องที่หน้าจอคอมพิวเตอร์

สักครู่ต่อมา ฟอรั่มมหาลัยชวนกิ่งก็มีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

มีตัวอักษรหนาสีแดงสด เต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง!

'ไอ้ขยะมหาลัยชวนกิ่ง มีคนมารังแกหนึ่งในลูกน้องของฉัน 'Black Wolf' แกต้องการสงคราม? ไอ้ขยะ บิดาคนนี้จะให้เวลาแกสามนาที!'

[แปลเป็นลูกน้องละ อ่านโอเคกว่า]

'ในสามนาทีนี้มันไม่โผล่หัวออกมา บิดาคนนี้จะทำลายเซิร์ฟเวอร์มหาลัยชวนกิ่งให้แหลกละเอียดเป็นผุยผง!'

นาฬิกานับถอยหลังสามนาทีก็ปรากฏออกมาในฟอรั่มของมหาลัยชวนกิ่ง เหมือนกับที่ชิเล่ยทำกับมหาลัยเคจิในตอนแรก

จางซ่งมองไปที่การประกาศของ 'Black Wolf' ใบหน้าของเขาเปลี่ยนแปลงอย่างมาก

สำหรับ 'Black Wolf' นี่คือตาต่อตาฟันต่อฟัน

"ศาสตราจารย์เซี่ย รีบพยายามหาทางออกเร็วเข้า แจ้งหัวหน้าจีด้วย!"

จีหมิงยี่คณบดีของคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ มีเทคนิคที่เป็นของจริงและมีความสามารถอย่างแท้จริง แม้แต่ 'Black Wolf' ก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะทำตัวหยาบคายกับเขา!

ศาสตราจารย์เซี่ยหยิบโทรศัพท์ขึ้นและโทรหาจีหมิงยี่อย่างรวดเร็ว

แต่ ในโทรศัพท์กลับเป็นเสียงผู้หญิงดังออกมา ด้วยภาษาจีนกลางและภาษาอังกฤษ พูดซ้ำๆว่า "หมายเลขที่ท่านเรียก อยู่นอกเขตการบริการชั่วคราว"

ในออฟฟิศของคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์กลาบเป็นเงียบกริบ

เกี่ยวกับหนึ่งในสี่ผู้นำของพันธมิตรแฮกเกอร์ ทุกมีความเข้าใจกับเขาไม่มากก็น้อย

สำหรับเทคนิคของพวกเขาไม่สามารถต้านการโจมตีของ 'Black Wolf' ได้อย่างแน่นอน

ศาสตราจารย์เซี่ยพูดออกมาว่า "มหาลัยชวนกิ่งของเราต้องมาจบแบบนี้จริงๆ?

"แม่งเอ้ยไอ้แฮกเกอร์ จางซ่งรีบแจ้งตำรวจให้ทราบ!"

จางซ่งกรอกตาของเขา "ศาสตราจารย์เซี่ย คุณเชื่อว่าตำรวจจะจับพวกเขาได้?"

ถ้าต้องการจับคนจากพันธมิตรแฮกเกอร์ ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานเท่ากว่าจะจับพวกเขาได้สักคน

ในฟอรั่มของมหาลัยชวนกิ่งเวลาสามนาทีได้สิ้นสุดแล้ว

'Black Wolf' ได้ประการศไปทั่วฟอรั่มในเซิร์ฟเวอร์ในมหาลัยชวนกิ่งว่า เริ่มต้นที่ข้อมูลหลัก!

ถ้าต้องการแก้ไขข้อมูลส่วนกลางของมหาลัยชวนกิ่ง ต้องเป็นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดของเซิร์ฟเวอร์

กล่าวได้ว่า 'Black Wolf' ต้องโจมตีแกนกลางของเซิร์ฟเวอร์ก่อน และรับแอคเค้าท์ที่เป็นผู้มีอำนาจสูงสุดมา จึงจะสามารถใช้งานได้

เพียงแต่ว่าเซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยชวนกิ่ง เป็นอณาจักรของ ชิเล่ย!

ไม่ว่าจะ 'Black Wolf' หรือคนอื่นๆ ชิเล่ยอนุญาตให้พวกเขาใช้เซิร์ฟเวอร์ทำงานได

แม้กระทั่งสามารถแก้ไขข้อมูลฟอรั่มภายใน!

แต่ต้องการที่จะควบคุมแกนกลางของเซิร์ฟเวอร์ ชิเล่ยจะอณุญาติได้อย่างไร?

จินหยากาเด้น ชิเล่ยทำหมูผัดซีอิ๊วกับหมูชุบข้าวโอ๊ตทอดกินกับผักโขมและซุปเต้าหู้

และมีข้าวอีกสองถ้วยพร้อมกับช้อนจัดเตรียมไว้อย่างเหมาะสมพร้อมรับประทาน

"โอวหยางออกมากินข้าวได้แล้ว!" ชิเล่ยที่อยู่ข้างนอกตะโกนเสียงดังเรียกโอวหยางชาง

ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าโอวหยางชางจะใส่ชุดนอนเดินออกมา!

การออกกำลังกายระยาว เผยให้เห็นต้นขาที่เรียวยาวในอากาศ

ผิวสุขภาพดีแม้ว่าจะไม่ขาว ถึงแม้จะยุติธรรม แต่ก็ยังมีสิ่งอื่นที่ล่อตาล่อใจอยู่!

ชิเล่ยจ้องมองโอวหยางชางแล้วแอบกลืนน้ำลายลงไป

โอวหยางชางครั่ครวญออกมา "เด็กน้อยชิเล่ย นายกำลังมองอะไร? ไม่เคยเห็นคนสวย?"

ชิเล่ยพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายว่า "สาวสวยผมเคยเห็น! แต่ผู้หญิงที่ใส่ชุดนอนสวยขนาดนี้ ผมเพิ่งเคยเห็นครั้งแรก!"

โอวหยางชางประหลาดใจสักครู่ และก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง ไมคิดเลยว่าเธอจะใส่ชุุดนอนออกมา!

"อ๊าย ~ ~ ~ ~"

เสียงกรีดร้องก็ดังออกมาจากปากโอวหยางชาง

วันนี้โอวหยางชางทำงานหนักมาก กว่าจะกลับก็มืดแล้ว พอกลับมาอาบน้ำเสร็จแล้ว เธอก็ล้มตัวนอนลงบนเตียงอย่างสบาย

จนกระทั่งชิเล่ยเรียกเธอออกไปกินข้าว เธอไม่ได้คิดอะไรนอกจากหยิบชุดนอนมาใส่แล้วเดินออกมา

หลังจากที่เธอได้เปลี่ยนจากชุดนอนไปใส่ชุดออกนอกบ้านแล้ว เธอก็มานั่งกินข้าวด้วยกันกับชิเล่ย

แต่เพิ่งเริ่มกินโทรศัพท์มือถือของชิเล่ยก็ดังขึ้น แล้วชิเล่ยก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู

โอวหยางชางก็ถามขึ้น "มีงานเข้า?"

ชิเล่ยได้เผยรอยยิ้มอันเจิดจ้าออกมา

"ไม่มีอะไร แค่เพื่อนที่น่ารังเกียจมารบกวนเท่านั้น!"

[ตอนนี้เปิดกลุ่มลับแล้วนะครับ]