บทที่ 19 แต้มคุณูปการ

บทที่ 19 แต้มคุณูปการ

ความฝันของผู้บ่มเพาะคืออะไร?

เคล็ดวิชาที่ดีที่เหมาะกับตนเองหนึ่งเล่ม, อุปกรณ์วิญญาณคุณภาพเยี่ยมหนึ่งชิ้น, และทรัพยากรบ่มเพาะที่เพียงพอ

ความขัดแย้งส่วนใหญ่ การต่อสู้ ล้วนเกิดขึ้นเพราะสิ่งเหล่านี้

แม้กระทั่งหลายคนยอมจ่ายด้วยชีวิต

ดังนั้นจากมุมมองหนึ่งแล้ว ผู้บ่มเพาะส่วนใหญ่ ล้วน "จน"

ตระกูลเย่ในอดีต ก็จนมาก

ขาดแคลนทรัพยากรบ่มเพาะ, เคล็ดวิชาซ้ำซาก, ระดับต่ำ, อุปกรณ์วิญญาณระดับปราณขึ้นไป ยิ่งเป็นสิ่งที่ไม่อาจเอื้อมถึง

ความจนนี้ ได้จำกัดพรสวรรค์ของผู้คนอย่างมาก

และยังจำกัดขีดจำกัดความแข็งแกร่งของผู้คนอีกด้วย

ความคิดของเย่สุยเฟิงง่ายมาก

คือการลบข้อจำกัดนี้ ให้ทุกคนในตระกูลเย่ สามารถแสดงพรสวรรค์ของตนเองออกมาได้อย่างเต็มที่ ในสภาพแวดล้อมที่ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์

"สุยอวิ๋น พวกเจ้าออกแบบระบบแต้มคุณูปการขึ้นมา เปิดหอเคล็ดวิชา, หออุปกรณ์วิญญาณ, หอสมบัติ"

"ของทั้งหมดข้างใน ผูกกับแต้มคุณูปการ สมาชิกทุกคนในตระกูล สามารถใช้แต้มคุณูปการมาแลกของที่ตนเองต้องการได้"

เย่สุยเฟิงเรียกสุยอวิ๋นมาที่ห้องหนังสือ

สุยอวิ๋นจดจำอย่างตั้งใจ กล่าว "ข้าเข้าใจแล้วขอรับ นี่ก็คล้ายๆ กับวิธีการของนิกายใหญ่ๆ สามารถสร้างแรงจูงใจให้คนในตระกูลได้"

เย่สุยเฟิงพยักหน้า "ถูกต้อง แต่เราเป็นตระกูล วิธีการที่เป็นรูปธรรมต้องแตกต่างจากนิกาย"

"นิกายทำเช่นนี้ หนึ่งคือเพื่อความสามัคคีและความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของตนเอง สองคือใช้ศิษย์จำนวนมาก มาแสวงหาผลประโยชน์ให้นิกายมากขึ้น"

"แต่เราไม่ต้องการ"

"จุดประสงค์ที่ข้าทำเช่นนี้ คือเพื่อให้คนในตระกูลไม่ต้องกังวลเรื่องทรัพยากรอีกต่อไป มุ่งเน้นไปที่การบ่มเพาะของตนเองมากขึ้น"

"ดังนั้นในด้านการได้รับแต้มคุณูปการ ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ"

"การทะลวงระดับพลังบำเพ็ญ ก็ถือเป็นคุณูปการ การบรรลุความสำเร็จในด้านใดด้านหนึ่ง ก็ถือเป็นคุณูปการ การช่วยเหลือคนในตระกูลเดียวกัน ก็ถือเป็นคุณูปการ แม้กระทั่งการแต่งงานมีลูก ก็ต้องนับเป็นแต้มคุณูปการให้เขาด้วย"

สุยอวิ๋นเบิกตากว้าง "มีลูกก็นับด้วยรึขอรับ?"

"ทำไมจะไม่นับล่ะ?" เย่สุยเฟิงหึเสียง "ประชากรเจริญรุ่งเรือง ถึงจะเป็นสัญลักษณ์ของการพัฒนาที่เฟื่องฟูของตระกูล ไม่เพียงแต่ต้องนับ แต่ยังต้องนับให้เยอะๆ ด้วย"

"สรุปคือ ทุกเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อตระกูล ต้องนับเข้าไปในระบบคุณูปการทั้งหมด"

"เจ้าลงไปแล้ว ไปหารือกับสุยอวี่และคนอื่นๆ เกี่ยวกับมาตรฐานการประเมินที่เป็นรูปธรรมให้ดี"

เย่สุยเฟิงโยนเรื่องที่เป็นรูปธรรมให้ผู้บริหารของตระกูล เขาแค่รับผิดชอบเสนอโยบาย แล้วก็ให้การสนับสนุนด้านเงินทุนก็พอ

หลังจากสุยอวิ๋นและคนอื่นๆ กลับไป ก็หารือกันทั้งคืน ไม่นานก็กำหนดหลักเกณฑ์แต้มคุณูปการเบื้องต้นขึ้นมาได้

จากนั้น หอเคล็ดวิชา, หออุปกรณ์วิญญาณ, หอสมบัติ ก็ประกาศเปิดให้ใช้ภายในอย่างถาวร

ลูกหลานตระกูลเย่ก็รู้ถึงวิธีการได้รับแต้มคุณูปการอย่างรวดเร็ว

"ข้ามีแต้มคุณูปการเริ่มต้นหนึ่งพันแต้ม ไม่รู้ว่ามากหรือน้อย?"

"ข้าก็หนึ่งพันแต้ม เหมือนว่าแต้มคุณูปการเริ่มต้นของคนส่วนใหญ่จะเป็นหนึ่งพัน"

คนหนุ่มสาวรวมตัวกัน ศึกษานโยบายที่บังคับใช้ในครั้งนี้

"ดูสิว่าควรจะได้รับแต้มคุณูปการอย่างไร"

"เอ๊ะ การทะลวงระดับในระดับบ่มเพาะปราณทุกหนึ่งระดับ จะได้รับแต้มคุณูปการร้อยแต้ม!"

"ใช่แล้ว การทะลวงถึงระดับหลอมรวมปราณ จะได้รับแต้มคุณูปการสามพันแต้มโดยตรง"

"ข้าไปล่ะ การเป็นนักปรุงยาระดับหนึ่งก็ได้รับแต้มคุณูปการสามพันแต้ม!"

"เอ่อ...พยุงคนแก่ข้ามถนน สิบแต้มคุณูปการ?"

"รับอัจฉริยะเข้าตระกูลหนึ่งคน ห้าร้อยแต้มคุณูปการ!"

"มีลูกหนึ่งคน ห้าพันแต้มคุณูปการ นี่มัน..."

ผู้คนมองไปมองมา พบว่าทิศทางเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว

บางคนเคยศึกษามาตรฐานแต้มคุณูปการของนิกาย โดยทั่วไปแล้วจะมาพร้อมกับระบบภารกิจ ต้องทำภารกิจบางอย่างให้สำเร็จ ถึงจะได้รับคะแนนหรือแต้มคุณูปการที่สอดคล้องกัน

แต่กฎของตระกูลเย่ ช่างครอบคลุมทุกอย่าง!

ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่า การมีลูกก็นับเป็นคุณูปการได้

พวกเขามองเห็นได้ว่า ในอนาคตอันใกล้นี้ ประชากรของตระกูลเย่ จะต้องเพิ่มขึ้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

"อย่าเพิ่งดีใจไปก่อนเลย เรายังไม่รู้เลยว่า ทรัพยากรล้ำค่าเหล่านั้นต้องใช้แต้มคุณูปการเท่าไหร่ถึงจะแลกได้" มีคนสาดน้ำเย็นใส่

ทุกคนเงียบลงทันที

ใช่แล้ว หากแพงเกินไป ก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก

"ไปดูกันเถอะ"

"เฮ้อ หวังว่าแต้มคุณูปการหนึ่งพันแต้มของข้า จะสามารถแลกทักษะการต่อสู้ระดับหวงขั้นกลางได้สักเล่ม"

ทุกคนเริ่มหลั่งไหลไปยังสามหอใหญ่ที่เพิ่งเปิด

เมื่อเห็นราคาที่ระบุไว้ข้างใน ทุกคนก็ตะลึงไปเลย

"ข้าไปตายดีกว่า! เคล็ดวิชาระดับหวงขั้นต่ำแค่สิบแต้มคุณูปการ!"

"สวรรค์ของข้า ข้างในยังมีเคล็ดวิชาระดับปราณด้วย หนึ่งพันแต้มคุณูปการก็แลกได้หนึ่งเล่ม น่าเสียดายที่แต่ละคนแลกได้แค่สองเล่ม"

"พอใจเถอะ เมื่อก่อนไม่มีโอกาสแบบนี้เลยนะ แถมโลภมากก็เคี้ยวไม่ละเอียด"

"กระบี่วิญญาณระดับหวงขั้นต่ำ ก็แค่ห้าสิบแต้มคุณูปการ ฮือๆ ในที่สุดข้าก็เป็นคนที่มีกระบี่วิญญาณแล้ว!"

ทุกคนต่างตกตะลึง

ราคาของทรัพยากรล้ำค่าเหล่านั้น ช่างเป็นมิตรกับประชาชนเหลือเกิน!

เหมือนกับแจกฟรีเลย

ทุกคน ต่างก็ร้องเพลงสรรเสริญให้ตระกูล และผู้นำตระกูลที่รักยิ่ง เย่สุยเฟิง

"พี่สาว ท่านลุงใหญ่ของเรา ช่างหล่อเท่เหลือเกิน!"

นอกหออุปกรณ์วิญญาณ เด็กสาวที่ถักเปียยาวสองข้าง กล่าวอย่างตื่นเต้น

ในมือนางถือกกระบี่ยาวที่ส่องแสงอยู่เล่มหนึ่ง ลูบไล้มันอย่างอ่อนโยน ราวกับว่านั่นคือสิ่งที่งดงามที่สุดในโลก

"เสี่ยวเสี่ยว นี่คืออุปกรณ์วิญญาณระดับปราณ ระวังอย่าให้บาดเจ็บ" เด็กสาวที่อายุมากกว่าอีกคน กล่าวอย่างจนปัญญา

"นางฟ้าเหยาที่รัก ข้าไม่...อ๊ะ!"

ยังไม่ทันพูดจบ เย่เสี่ยวเสี่ยวก็ร้องออกมาเสียงหนึ่ง บนนิ้วมีหยดเลือดสีแดงสดผุดขึ้นมา

นางรีบเอานิ้วเข้าปาก

เย่ฉินเหยาส่ายหน้าอย่างพูดไม่ออก

"เรามีแต้มคุณูปการแค่หนึ่งพันแต้ม เจ้าใช้หมดในคราวเดียวแบบนี้ ช่างสิ้นเปลืองจริงๆ"

เย่เสี่ยวเสี่ยวอมนิ้วอยู่ พูดเสียงอู้อี้ "ไม่สิ้นเปลือง มันมีวาสนาต่อข้า ต่อไปจะต้องแสดงแสงสว่างและความร้อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดออกมาในมือข้าได้อย่างแน่นอน"

"น่าเสียดายที่ข้าทะลวงเร็วไปหน่อย หากทะลวงถึงระดับหลอมรวมปราณช้าไปอีกสองสามวัน ก็จะได้แต้มคุณูปการอีกสามพันแต้มแล้ว"

"หึ แต่ก็ไม่เป็นไร ข้าคือเย่เสี่ยวเสี่ยว ในระดับหลอมรวมปราณก็สามารถก้าวหน้าอย่างรวดเร็วได้ แต้มคุณูปการมีเยอะแยะ..."

เย่เสี่ยวเสี่ยวพูดมาก พึมพำอยู่ข้างๆ ไม่หยุด

ส่วนเย่ฉินเหยาค่อนข้างเงียบ แค่ฟังนางบ่นอยู่ที่นั่น

"จริงสิ พี่สาว"

นิ้วของเย่เสี่ยวเสี่ยวในที่สุดก็หยุดไหลเลือดแล้ว กล่าว "ข้าได้ยินมาว่าชื่อเสียงของเย่หลงที่ชายแดนก็ดังมากเหมือนกันนะ แล้วก็มีคนในตระกูลมากมายไปรวมตัวอยู่ที่นั่น กองกำลังใหญ่โต"

"เรามีกันแค่สองคน หรือว่าจะหาผู้ช่วยมาบ้างดี ไม่อย่างนั้นคงจะถูกเขาเอาชนะไปแน่ๆ!"

เย่ฉินเหยามองนางแวบหนึ่ง ส่ายหน้า "เราล้วนต่อสู้เพื่อตระกูล จะต้องมาเปรียบเทียบให้ได้สูงต่ำไปทำไม ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอแล้ว"

เมื่อได้ยินนางพูดเช่นนั้น เย่เสี่ยวเสี่ยวก็เบ้ปากทันที กล่าว "เจ้าเนี่ยนะ ก็แค่ไม่สนใจชื่อเสียงเกินไป"

"เมื่อเทียบกับตระกูลเย่แล้ว สำนักชีอาจจะเหมาะกับเจ้ามากกว่า"

"ช่างเถอะ เจ้าไม่หาข้าหาเอง"

"อืม ข้าว่าน่าจะไปดึงตัวพี่หวงมาก่อน ถึงแม้นางจะอ่อนแอ แต่ก็เป็นถึงลูกสาวของผู้นำตระกูล"

"ด้วยความใจกว้างของท่านลุงใหญ่ตอนนี้ บางทีอาจจะได้กระบี่วิญญาณระดับปราณจากนางอีกสักเล่มก็ได้"

"น้องสาวจื่อหานจากบ้านท่านอาสี่ก็ไม่เลว อายุสิบสามก็บ่มเพาะปราณขั้นสิบแล้ว เกือบจะมีบารมีครึ่งหนึ่งของข้าแล้ว"

"อิอิ เราสามารถตั้งเกิร์ลกรุ๊ปหญิงตระกูลเย่ขึ้นมา กดดันพวกเย่หลงได้!"

"แต่เย่เชี่ยนช่างมันเถอะ นั่นมันพวกคลั่งพี่ชาย แยกจากเย่หลงไม่ได้หรอก..."

--- สิ้นสุดเนื้อหา ---