บทที่ 90 - ตำนานจักรพรรดิสวรรค์
บทที่ 90 - ตำนานจักรพรรดิสวรรค์
บทที่ 90 - ตำนานจักรพรรดิสวรรค์
✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿
ณ แดนสวรรค์เหิงทัน เนื่องจากการก่อกบฏของเหล่าทวยเทพเมื่อครู่ ภายในโถงตำหนักจึงเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง มีแม้กระทั่งซากศพของเทพที่ร่วงหล่น เลือดไหลนองเป็นแม่น้ำ สะท้อนให้เห็นฟากฟ้า ที่กลายเป็นสีแดงฉาน เป็นภาพขุมนรกอย่างแท้จริง
แต่ทั้งหมดนี้ ก็ไม่ได้ทำให้หัวใจของเหล่าทวยเทพ สั่นไหวเลยแม้แต่น้อย พวกเขาจ้องเขม็งไปยังร่างอันสง่างาม ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์สูงสุดนั้น เนิ่นนานก็ยังมิอาจได้สติกลับคืน
เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น จักรพรรดิสวรรค์เหิงอิน... ถูกลบล้างไปโดยตรงเลยรึ แม้แต่ชือโยวที่เตรียมจะสังหารเหิงอินด้วยตนเอง ในขณะนี้ก็นิ่งอึ้งไปเช่นกัน จ้องมองร่างอันสง่างามที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย
แรงกดดันอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขตนั้น ราวกับคลื่นยักษ์อันเกรี้ยวกราด ถาโถมเข้ามาหาพวกเขาอย่างต่อเนื่อง!
ในชั่วพริบตา แม้แต่การดำรงอยู่เช่นชือโยว ก็ยังบังเกิดความรู้สึกอยากจะคุกเข่าลง! แต่เขาก็ยังคงฝืนทนต่อแรงสั่นสะท้านนั้นไว้ จ้องมองร่างอันสง่างาม ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์สูงสุดเบื้องหน้า กัดฟันถาม “เจ้าเป็นใครกันแน่ เหตุใดจึงมาแย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์!”
“นี่คือการดูหมิ่นต่อพวกเรา... เหล่าทวยเทพ!”
ในตอนที่พูดประโยคนี้ ความหวาดกลัวในใจของชือโยว ก็ยังคงไม่จางหาย ทั่วร่างสั่นสะท้านอย่างมิอาจควบคุม... ราวกับว่าคำพูดของเขาเมื่อครู่ คือการล่วงละเมิดอย่างร้ายแรง!
“แย่งชิง”
ตี้จวิ้นเลิกคิ้ว ปล่อยแรงกดดันสายหนึ่งออกไป โดยไม่รู้ตัว
ในชั่วพริบตา ฟ้าดินทั้งใบก็พลันเปลี่ยนไป!
ครืน!
โลกตำนานเหิงทันทั้งใบกำลังสั่นสะท้าน ดวงตะวันและดวงจันทร์บนฟากฟ้า สั่นคลอนง่อนแง่น ราวกับว่าฟากฟ้าจะถล่มลงมา!
ขุนเขาแม่น้ำสั่นสะเทือน ดวงตะวันและดวงจันทร์เลือนราง! สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนตื่นตระหนก เหล่าทวยเทพในแดนสวรรค์ ล้วนรู้สึกหวาดกลัว มิอาจทนรับแรงกดดันนี้ได้ ตัวสั่นงันงก ทรุดกายลงไปกองกับพื้นโดยตรง สั่นสะท้านอย่างรุนแรง
นี่มิอาจควบคุมได้โดยสิ้นเชิง!
แรงกดดันนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไป มันเป็นความแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ที่มาจากระดับชั้น บดขยี้พวกเขาจนกลายเป็นผุยผงโดยตรง มิอาจเงยหน้าขึ้นได้ ทำได้เพียงหมอบราบอยู่บนพื้น
“หือ”
ในขณะนี้ ตี้จวิ้นก็มีปฏิกิริยาเช่นกัน รีบเก็บแรงกดดันกลับคืนในทันที พลังบำเพ็ญและคลื่นพลังทั้งหมด ถูกเก็บงำไว้ภายใน โลกตำนานเหิงทันจึงกลับคืนสู่สภาวะปกติ
“ดูเหมือนว่าจะอยู่ต่อนานไม่ได้แล้ว... มิฉะนั้น โลกตำนานใบนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะต้องพังทลายลง เพราะข้าจริงๆ!”
ตี้จวิ้นเผยสีหน้าแปลกประหลาด จนใจอยู่บ้าง
โลกตำนานเหิงทันอ่อนแอเกินไป เขาจำเป็นต้องระมัดระวังอย่างที่สุด เพียงแค่คลื่นพลังที่ผันผวนมากเกินไป ก็จะทำให้โลกตำนานใบนี้พังทลายลงได้
หากทำอะไรไม่ระวัง... เกรงว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ทันตั้งตัว โลกตำนานเหิงทันทั้งใบ ก็จะพังทลายลง!
นี่คงจะน่ากระอักกระอ่วนไม่น้อย
“ข้าคือจักรพรรดิสวรรค์ นับแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน ก็คือจักรพรรดิสวรรค์ผู้สูงส่งที่สุด!”
“ผู้ที่แย่งชิงน่ะ คือพวกเจ้าเหล่าหัวขโมยต่างหาก!”
ตี้จวิ้นส่ายหน้า แววตาเย็นชา พลันเข้าใจขึ้นมาเลือนรางว่า เหตุใดในตอนที่อยู่ในทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ เทพสุริยันลูห์ถึงได้ดึงดัน ที่จะไล่ล่าสังหารเขาถึงเพียงนั้น
ความรู้สึกที่ถูกแย่งชิงสิทธิ์อำนาจ นาม และตำแหน่งไปเช่นนี้ มันช่างไม่ดีเอาเสียเลย มีความรู้สึกโกรธโดยไร้สาเหตุ กำลังปะทุขึ้น
“จักรพรรดิสวรรค์นับแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน”
ชือโยวและเหล่าทวยเทพต่างนิ่งอึ้งไป มองหน้ากันไปมา ในใจพลันรู้สึกขึ้นมาเลือนราง
พวกเขาในฐานะเทพแห่งแดนสวรรค์ ย่อมสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ของโลกตำนานเหิงทันทั้งใบ... ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยบรรยากาศ ที่แปลกประหลาด ราวกับว่าพวกเขากำลังใช้ชีวิต อยู่ในกระจกเงาบานหนึ่ง
และนอกกระจกเงาต่างหาก คือโลกที่แท้จริง
ส่วนพวกเขาน่ะ... มิต้องสงสัยเลยว่า คือกลุ่มของปลอมที่ถูกย้อมแมวขาย! ก็ด้วยเหตุนี้ ชือโยวและเหล่าทวยเทพ จึงได้ตัดสินใจโค่นล้มการปกครองของเหิงอิน เพื่อค้นหาความจริงของโลก
แต่นึกไม่ถึงว่า ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้สังหารเหิงอิน การดำรงอยู่ตนนี้ที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น และอ้างตนว่าเป็นจักรพรรดิสวรรค์ ก็จะลบล้างเหิงอินไปเสียก่อน แถมยังประกาศว่าเขา คือจักรพรรดิสวรรค์ที่แท้จริง
ชั่วขณะหนึ่ง เหล่าทวยเทพต่างก็ลังเล
“เจ้าจะพิสูจน์ตนเองได้อย่างไร ว่าคือจักรพรรดิสวรรค์” ชือโยวขมวดคิ้ว ในคำพูดแฝงไว้ด้วยความเฉียบแหลม
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหล่าทวยเทพองค์อื่นๆ ก็พากันหันไปมอง
“พิสูจน์”
ตี้จวิ้นราวกับได้ยินเรื่องตลกขบขัน ที่เหลือเชื่อที่สุดในโลก ในแววตาเต็มไปด้วยความเย็นชาและเย้ยหยัน มองเหล่าทวยเทพที่ถูกตบตาเหล่านี้ กล่าวเรียบๆ “ข้ามิต้องพิสูจน์!”
“ที่ปรากฏกายออกมา... ก็เพียงเพราะทนดูละครเวทีห่วยๆ ฉากนี้ต่อไปไม่ไหวแล้วเท่านั้น!”
ตี้จวิ้นส่ายหน้า ยกมือขึ้นเล็กน้อย พลันบังเกิดแรงกดดันอันเกรี้ยวกราด โหมกระหน่ำ! ครืน! แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวไร้ขอบเขต ถาโถมเข้ามาในพริบตา ปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน! ในชั่วพริบตา เหล่าทวยเทพล้วนสัมผัสได้ ถึงความต่ำต้อยของตนเอง... ราวกับมนุษย์ที่ต้องเผชิญหน้า กับภัยพิบัติทางธรรมชาติ อย่างคลื่นยักษ์สึนามิหรือพายุ รู้สึกสิ้นหวังในทันที!
ในขณะเดียวกัน เสียงของตี้จวิ้นก็ดังขึ้นตามมา กึกก้องกังวานและยิ่งใหญ่ บีบคั้นอย่างที่สุด!
“ผู้ใดที่ได้เผชิญหน้าจักรพรรดิสวรรค์แล้วไม่คุกเข่า...”
“ล้วนสูญสลาย!”
ในขณะนี้ ตี้จวิ้นนั่งอยู่บนบัลลังก์สูงสุด ราวกับเป็นผู้ปกครองแห่งหมื่นพันภพ ยืนอยู่ ณ ปลายสุดของแม่น้ำแห่งกาลเวลา ส่งเสียงซักถาม ทอดตามองลงมายังโลกตำนานเหิงทันทั้งใบ!
น้ำเสียงนั้นกึกก้องไร้ขอบเขต ทำให้สรรพชีวิตสั่นสะท้าน ทั้งร่างและจิตวิญญาณ กำลังจะสลายกลายเป็นผุยผง ในวินาทีนี้!
“เดี๋ย...”
ชือโยวและเหล่าทวยเทพตื่นตระหนกอย่างยิ่ง เพิ่งจะอ้าปากคิดจะขอความเมตตา อยากจะคุกเข่าลงคารวะ
ทว่า มันสายเกินไปแล้ว!
ตี้จวิ้นนั่งอยู่บนบัลลังก์สูงสุด สูงส่งอยู่เบื้องบน สง่างามและศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่ใบหน้าที่แท้จริงก็ยังไม่เผยออกมา
เพียงแค่กลิ่นอายแห่งการพิสูจน์เต๋า บรรลุหุนหยวนต้าหลัวจินเซียน ที่แผ่ออกมา ก็ทำลายล้างแดนสวรรค์เหิงทันทั้งใบ ในชั่วพริบตา!
ส่วนโลกมนุษย์ผืนดินแห่งภูเขาขาวแม่น้ำดำ... กลับถูกรักษาไว้! “เท่านี้ก็น่าจะพอแล้ว!”
ตี้จวิ้นพยายามเก็บงำกลิ่นอายหุนหยวน ของตนเองอย่างเต็มที่ สัมผัสได้ถึงโลกตำนานเหิงทัน ที่ใกล้จะแตกสลาย แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
เขาไม่คิดที่จะให้มรรคาฟ้า กลืนกินโลกตำนานเหิงทัน แต่ตั้งใจจะเก็บมันไว้ เพื่อเป็นตัวอย่างของเขา ให้เขาได้ศึกษาต่อไป
เพราะถึงอย่างไร ในอนาคตจะสามารถพบเจอ โลกตำนานที่อ่อนแอ เช่นนี้ได้อีกหรือไม่... ก็เป็นเรื่องที่พูดยาก
“น่าเสียดาย ที่มาเยือนในครั้งนี้ กลับไม่ได้ผลเก็บเกี่ยวอะไรเลย!”
ตี้จวิ้นส่ายหน้า ยกมือขึ้น กลิ่นอายทั่วร่างก็พลันเพิ่มสูงขึ้น... ไม่สิ ควรจะกล่าวว่า เป็นการฟื้นคืนกลับสู่ขอบเขตเดิม!
ครืน!
ในชั่วพริบตา กลิ่นอายอันกว้างใหญ่ไพศาล ที่มองลงมาจากอดีตกาล ก็อบอวลอยู่รอบกายตี้จวิ้น กลายเป็นพลังหุนหยวนอันเจิดจ้าไร้ขอบเขต! “เก็บ!”
เขาแบห้านิ้วออก ยกมือขึ้น ราวกับคว้าก้อนสำลีขึ้นมาจากอากาศธาตุ ในชั่วพริบตา ก็เก็บโลกตำนานเหิงทันทั้งใบ ไว้ในฝ่ามือ
ในขณะเดียวกัน—
ตี้จวิ้นก็ได้เผยร่างจริง ออกมาท่ามกลางความว่างเปล่าโดยสมบูรณ์ เหลือบมองไปรอบๆ ที่มืดมิดไร้ขอบเขต จิตใจพลันเคลื่อนไหว
วินาทีต่อมา ใต้เท้าของเขาก็ปรากฏ เส้นทางมหาเต๋าสีทองขึ้น ทอดยาวไปเบื้องหน้า จนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
“ไปกันเถอะ!”
ตี้จวิ้นส่ายหน้า ก้าวเท้าออกไป หายลับไปในชั่วพริบตา
...
ในขณะนี้ โลกบรรพกาล ตำหนักจักรพรรดิแห่งฝูซาง
ตี้จวิ้นที่นั่งขัดสมาธิอยู่ใต้ต้นฝูซาง ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง ลืมตาขึ้น มองไปยังประตูตำนาน ที่พังทลายและสลายไปเบื้องหน้า
จิตใจของเขา เชื่อมโยงกับร่างจำแลง ที่แบ่งจิตวิญญาณสายนั้นไป ย่อมล่วงรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในทันที อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า “การเดินทางครั้งนี้ช่างน่าเสียดาย... แต่ว่า ก็มิใช่ว่าจะไม่ได้อะไรกลับมาเลย!”
ขณะที่ตี้จวิ้นกำลังพึมพำกับตนเอง ร่างหนึ่งก็ก้าวออกมา จากประตูตำนานที่แตกสลาย หายลับเข้าไปในหว่างคิ้วของเขา ในชั่วพริบตา
ทันใดนั้น ตี้จวิ้นก็พลิกฝ่ามือ ลูกแก้วขนาดเท่ากำปั้น ก็พลันปรากฏขึ้น ภายในมีภาพของโลกใบหนึ่ง
ทว่า มันใกล้จะแตกสลายและดับสูญเต็มที
นั่นคือโลกตำนานเหิงทันนั่นเอง!
[จบแล้ว]