บทที่ 28 - ดาบแห่งพันธสัญญาชัยชนะ ตำนานเคลติกโบราณ

บทที่ 28 - ดาบแห่งพันธสัญญาชัยชนะ ตำนานเคลติกโบราณ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"พวกท่านรู้หรือไม่ว่า ณ ภายนอกโลกบรรพกาลแห่งนี้ ยังมีโลกแห่งตำนานนับหมื่นดำรงอยู่?" จักรพรรดิทินกรกวาดสายตามอง เหล่ามหาอำนาจในที่นั้น แผนการใหญ่อันยาวนานที่อยู่ในใจของเขา หลังจากที่เขากลับมาจากโลกตำนานเคลติก เค้าโครงเส้นสายต่างๆ ก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นมาแล้ว

ดังนั้น เขาจึงจะประกาศการดำรงอยู่ ของโลกแห่งตำนานนับหมื่นอย่างเป็นทางการ ณ ตำหนักหลิงเซียวแห่งนี้ และในขณะเดียวกันก็จะมอบช่องทางนี้ เพื่อให้เหล่ามหาอำนาจในโลกบรรพกาล มุ่งหน้าไปยังโลกแห่งตำนานเหล่านั้น

โจมตี รุกราน ผนวกรวม แย่งชิง... ในสถานการณ์ที่ยึดเอาโลกบรรพกาลเป็นหลัก กระทำการตามอำเภอใจอย่างเต็มที่ จนกระทั่งนำพาโลกแห่งตำนานทั้งใบ ผนวกรวมเข้าสู่ระบบของโลกบรรพกาล

และสถานีแรกก็มิต้องสงสัยเลยว่า ย่อมต้องเป็นโลกตำนานเคลติก!

"โลกแห่งตำนานนับหมื่น...?"

เหล่ามหาอำนาจแห่งโลกบรรพกาลต่างมองหน้ากันไปมา รู้สึกแปลกใหม่กับแนวคิดนี้อย่างยิ่ง

"จักรพรรดิแห่งสวรรค์ ความหมายของท่านคือ ภายนอกโลกบรรพกาล ยังมีโลกอื่นดำรงอยู่อีกหรือ?" ฝูซีมีสีหน้าครุ่นคิด กล่าวขึ้นช้าๆ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มหาอำนาจบางคน ราวกับนึกขึ้นได้ นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่น่าตื่นตระหนกอะไรมิใช่หรือ? เหล่ามหาอำนาจในที่นี้ มีผู้ใดบ้างที่ไม่สามารถใช้พลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ของตน สร้างโลกขึ้นมาใบหนึ่ง ฟูมฟักสิ่งมีชีวิตขึ้นมาได้

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ภายนอกโลกบรรพกาล การที่จะมีโลกอื่นดำรงอยู่ ดูเหมือนก็จะไม่มีอะไรน่าแปลกใจ

ทว่า จักรพรรดิทินกรกลับส่ายหน้า กล่าวเสียงเรียบ "มิใช่เช่นนั้น ที่ข้ากล่าวถึงคือโลกแห่งตำนาน!"

"มิใช่โลกใบเล็กๆ ที่มีเพียงแมวสามสี่ตัวเหล่านั้น"

"โลกแห่งตำนาน ย่อมหมายถึง โลกที่มีเหล่าทวยเทพ เทพเจ้าดำรงอยู่!"

ทวยเทพ?! ในใจของเหล่ามหาอำนาจแห่งโลกบรรพกาล สั่นสะท้านอย่างรุนแรง คำเรียกขานนี้ มิอาจใช้กันอย่างส่งเดชได้

ต้องรู้ไว้ว่า ในโลกบรรพกาล แม้ว่าพวกเขาจะเป็นสิ่งมีชีวิตแต่กำเนิด แต่ก็มีเพียงมหาอำนาจบางท่าน ที่ยืนอยู่บนจุดที่สูงส่งกว่า จึงจะถูกสวมมงกุฎด้วยนาม 'ศักดิ์สิทธิ์'!

"หรือว่าคือตัวตน ที่เหมือนกันกับเทพศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิด?" มีมหาอำนาจท่านหนึ่งเอ่ยถามเสียงตื่นตระหนก

"ใช่!"

จักรพรรดิทินกรไม่ลังเลแม้แต่น้อย พยักหน้ากล่าว "บางทีในหมู่ทวยเทพเหล่านี้ อาจจะมีบางองค์ที่ค่อนข้างอ่อนแอ บางองค์ค่อนข้างแข็งแกร่ง... แต่มิต้องสงสัยเลยว่า พวกเขาคือทวยเทพของจริงอย่างแน่นอน!"

"เป็นตัวตนที่เหมือนกันทุกประการ กับเหล่าเทพศักดิ์สิทธิ์ในโลกบรรพกาลของพวกเรา!"

ครืน! เสียงของจักรพรรดิทินกรเพิ่งจะเงียบลง ก็พลันราวกับอุกกาบาตลูกหนึ่ง ตกลงมาในตำหนักหลิงเซียว

เหล่ามหาอำนาจแห่งโลกบรรพกาลมากมาย ต่างพากันนั่งไม่ติด ลุกฮือขึ้นมา ยากที่จะจินตนาการได้ว่า ภายนอกโลกบรรพกาล กลับยังมีเทพศักดิ์สิทธิ์อื่นดำรงอยู่อีก... ไม่สิ ควรจะกล่าวว่าเป็นทวยเทพ!

"ถือกำเนิดขึ้นแต่กำเนิด จุติลงมาพร้อมการสร้างโลก!"

สามบรรพชนแม่มดนั่งอยู่เคียงข้างกัน จ้องมองภาพความวุ่นวาย ภายในตำหนักหลิงเซียว อดที่จะขมวดคิ้วอย่างรุนแรงมิได้

เฉียงเหลียงสูดลมหายใจเข้าลึก พึมพำ "ผู้ที่สามารถถูกเรียกขานว่า เป็นเทพศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิดได้ ล้วนเป็นตัวตนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุด เฉกเช่นพวกเราเหล่าบรรพชนแม่มด หรืออย่างตงหวงไท่อี้และจักรพรรดิทินกร!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น โฮ่วถูและเสวียนหมิง ก็พยักหน้าอย่างเงียบงัน เมื่อหันกลับไปมองจักรพรรดิทินกรอีกครั้ง ในดวงตาก็เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง

จากคำพูดของจักรพรรดิทินกร ไม่ยากเลยที่จะคาดเดาได้ว่า ที่เรียกกันว่าโลกแห่งตำนานนับหมื่น... ควรจะล้วนเป็นโลกที่มีทวยเทพ ซึ่งคล้ายคลึงกับเทพศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิด ในโลกบรรพกาลดำรงอยู่

โลกเช่นนี้... มีอยู่มากมายเท่าใดกันแน่? และจักรพรรดิทินกรคิดที่จะทำสิ่งใด? เมื่อคิดได้ดังนี้ สามบรรพชนแม่มดก็มองหน้ากัน รู้สึกได้อย่างแผ่วเบาว่า ในใจของจักรพรรดิทินกรเกรงว่า คงจะมีแผนการใหญ่บางอย่าง ก็คือการอาศัยการเรียกเหล่ามหาอำนาจ มากมายมาในครั้งนี้ เพื่อเปิดเผยมันออกมาทีละอย่าง!

ครานี้โชคดีที่ตี้เจียงให้พวกเขามา มิฉะนั้นหากพลาดเหตุการณ์สำคัญเช่นนี้ไป สถานะของเผ่าแม่มดในโลกบรรพกาล เกรงว่าคงจะถูกสั่นคลอนเป็นแน่!

"จักรพรรดิแห่งสวรรค์ ต่อให้ภายนอกโลกบรรพกาล จะมีโลกแห่งตำนานมากมายถึงเพียงนั้น มีทวยเทพ เทพเจ้า ที่เทียบเคียงได้กับเทพศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิดดำรงอยู่!"

มหาอำนาจท่านหนึ่งไม่เข้าใจ ขมวดคิ้วเอ่ยปากขึ้น แฝงไว้ด้วยน้ำเสียงที่เคลือบแคลงอยู่หลายส่วน "แต่ว่า นี่มันเกี่ยวข้องอันใดกับพวกเราด้วย?"

ในตอนนี้ ตามที่จักรพรรดิทินกร ค่อยๆ เปิดเผยแผนการใหญ่ ในใจออกมาทีละขั้น บวกกับการดำรงอยู่ของโลกแห่งตำนานนับหมื่น เหล่ามหาอำนาจมากมาย ก็ได้รับรู้แล้วว่าวิกฤตของโลกบรรพกาลคือสิ่งใด

นั่นก็คือมหันตภัยพิบัติแห่งฟ้าดิน ที่จะเกิดขึ้นในทุกๆ ช่วงระยะเวลา

เพียงแต่ว่า นี่มันเกี่ยวข้องอันใด กับพวกเขามหาอำนาจเหล่านี้ด้วย?

"ย่อมต้องเกี่ยวข้องอยู่แล้ว!"

จักรพรรดิทินกรส่ายหน้า ยกมือขึ้นเรียกดาบเล่มใหญ่อาบแสงสีทอง อร่ามเรืองออกมา ประกายแสงที่เจิดจ้าราวกับทองคำ สายแล้วสายเล่า ลอยสูงขึ้น ถักทอเข้าด้วยกันในความว่างเปล่า กลายเป็นกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต!

"มรรคาฟ้า!?"

เหล่ามหาอำนาจภายในตำหนักหลิงเซียว เพียงแค่สัมผัสได้เล็กน้อย สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปในทันที ต่างพากันลุกพรึ่บขึ้นมา จ้องมองอย่างตื่นตระหนกและสงสัย

ในการรับรู้ของพวกเขา... กลิ่นอายที่เล็ดลอดออกมาจากดาบเล่มใหญ่นั้น เหมือนกันกับเจตจำนงแห่งมรรคาฟ้า ของโลกบรรพกาลอย่างชัดเจน!

ไม่ ไม่ถูกต้อง มันอ่อนแอเกินไป!

ในชั่วพริบตา เหล่ามหาอำนาจแห่งโลกบรรพกาล มากมายก็พลันได้สติกลับคืนมา กลิ่นอายนี้คล้ายคลึงกับมรรคาฟ้าอย่างยิ่ง

แทบจะเหมือนกันทุกประการ แต่แรงกดดันที่พวกเขารู้สึกได้... มิอาจกล่าวได้ว่าน้อย แต่คือแทบจะไม่มีเลยต่างหาก

"นี่คือดาบในโลกตำนานเคลติก ในตำนานที่เป็นสัญลักษณ์ของ 'ผู้ที่ถือกำเนิดมาเพื่อเป็นราชันย์' ดาบแห่งราชันย์... ดาบตัดศาสตรา หรือที่เรียกกันว่า 'ดาบแห่งพันธสัญญาชัยชนะ'!"

จักรพรรดิทินกรยกมือขึ้นกุมดาบตัดศาสตรา ฟาดฟันออกไปในความว่างเปล่าตามอำเภอใจ

แคร่ก!

ในชั่วพริบตา ความว่างเปล่าปริแตก กระแสคลื่นอันปั่นป่วนไร้ขอบเขตโหมกระหน่ำ

แต่กระแสคลื่นอันปั่นป่วนทั้งหมด ในชั่วพริบตาที่สัมผัสกับดาบตัดศาสตรา ก็ล้วนสลายไปจนสิ้น กลายเป็นความว่างเปล่า! นี่คือคุณสมบัติ 'ฟันได้ทุกสิ่ง' ของดาบตัดศาสตรา

"ช่างเป็นดาบที่คมกริบยิ่งนัก!"

เหล่ามหาอำนาจแห่งโลกบรรพกาลเมื่อเห็นเช่นนี้ ในใจต่างก็สั่นสะท้านไปตามกัน

ทันใดนั้น พวกเขาก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้ เมื่อครู่นี้จักรพรรดิทินกรกล่าวว่ากระไรนะ? "โลกตำนานเคลติก... ดาบแห่งพันธสัญญาชัยชนะ?" ณ ที่อยู่ไม่ไกลนัก เจิ้นหยวนจื่อขมวดคิ้วแน่นมาตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งจ้องเขม็งไปยังจักรพรรดิทินกร ในใจบังเกิดการคาดเดาอย่างหนึ่งขึ้นมาแผ่วเบา

ในความเป็นจริงแล้ว เหล่ามหาอำนาจแห่งโลกบรรพกาลท่านอื่นๆ ก็เป็นเช่นเดียวกัน

พวกเขาสงสัยว่า... จักรพรรดิทินกรได้เดินทางไปยัง สิ่งที่เรียกว่าโลกแห่งตำนานนั่นมาแล้ว!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไอ้โลกตำนานเคลติกอะไรนั่น จักรพรรดิทินกรจะต้องเคยไปสำรวจมาแล้วอย่างแน่นอน มิฉะนั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะกล่าวถึง ที่มาของดาบตัดศาสตราได้อย่างชัดเจนถึงเพียงนี้

"ความรู้สึกที่ติดอยู่บนดาบเล่มนี้ มันช่างไม่ชอบมาพากลอยู่บ้าง คล้ายกับมรรคาฟ้า แต่ก็ยังไปไม่ถึงบารมีอันยิ่งใหญ่ไพศาลเช่นนั้น ราวกับเป็นมดปลวกตัวหนึ่ง ที่ไต่เข้าไปในร่างของอสูรยักษ์ แล้วก็ยึดครองร่างของอสูรยักษ์ตนนี้ไปเสีย!"

ณ ที่อยู่ไม่ไกลนัก ในดวงตาของฝูซี ปรากฏภาพลักษณ์แปดทิศแต่กำเนิดและห้าธาตุขึ้นมา แอบโคจรพลังมรรคาแห่งหกลักษณ์อย่างเงียบงัน ล่วงรู้ถึงความจริงบางอย่างได้อย่างแผ่วเบา

แต่ที่มาและเบื้องลึกเบื้องหลังของดาบตัดศาสตราเล่มนี้ ต่อให้เป็นพลังบำเพ็ญตบะในขอบเขตของฝูซี บวกกับการโคจรพลังมรรคาแห่งหกลักษณ์ ก็ยังคงมิอาจมองทะลุผ่านไปได้

"บางที... อาจจะเป็นจริงดังที่จักรพรรดิทินกรกล่าว ของสิ่งนี้มาจากโลกแห่งตำนานอีกใบหนึ่ง!" ฝูซีถอนหายใจยาว ลอบกล่าวในใจ

หากเป็นจริงดังที่จักรพรรดิทินกรกล่าว... นั่นก็น่าตื่นตะลึงเกินไปแล้วจริงๆ! นอกเหนือไปจากนี้ ฝูซีก็ยังมองเห็นความคิด ในใจของจักรพรรดิทินกรได้อย่างแผ่วเบา

หากมีโลกแห่งตำนานมากมายถึงเพียงนั้น ดำรงอยู่จริงๆ สิ่งที่ตามมาอย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้ก็คือ โลกแห่งตำนานเหล่านี้ จะต้องมีทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ อย่างยากที่จะจินตนาการได้อยู่อย่างแน่นอน

ตัวอย่างเช่น สมบัติวิเศษแต่กำเนิด รากวิญญาณแต่กำเนิด และอื่นๆ! เมื่อคิดได้ดังนี้ แม้แต่จิตใจของฝูซีก็ยังสั่นไหว

หากเป็นดังที่เขาคิด จักรพรรดิทินกร จักรพรรดิแห่งสวรรค์ผู้นี้ ก็นับว่าวางหมากกระดานใหญ่นี้ไว้ได้ดียิ่งนัก!

[จบแล้ว]