บทที่ 7 - ขอพลังจากวิหคเพลิงสามขา

บทที่ 7 - ขอพลังจากวิหคเพลิงสามขา

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

“อิซานามิ”

“ข้าสามารถช่วยเจ้าทลายหินพันแรงได้”

“ถึงกับสามารถมอบพลังพิเศษให้เจ้า จับกุมอิซานางิได้”

“แต่หากอยากสมปรารถนา เจ้าต้องชดใช้”

“ยินยอมหรือไม่”

เสียงนั้นดังก้องกังวานราวกับระฆังใหญ่ วนเวียนอยู่ในใจไม่หยุดหย่อน ทำให้อิซานามิพลันตื่นรู้ขึ้นมาทันที

ในฐานะผู้ปกครองยมโลก โดยสัญชาตญาณแล้วเธอรู้สึกต่อต้านเสียงนี้อยู่บ้าง... และในขณะเดียวกันก็มีความหวาดกลัวอยู่เล็กน้อย

เสียงนี้มาจากที่ใด

เหตุใดจึงสามารถผ่านเทพพิเศษห้าองค์ผู้สูงส่งไปได้

แต่ในชั่วพริบตา

การทอดทิ้งอย่างไร้เยื่อใยของอิซานางิ สายตาที่แสดงความรังเกียจ การหนีไปอย่างเด็ดเดี่ยว... พลุ่งพล่านขึ้นมาในใจ

และความลำเอียงของเหล่าเทพแห่งทาคามางาฮาระ

ความเกลียดชังที่ถาโถมราวกับภูเขาถล่มทะเลทลาย กลืนกินจิตใจของอิซานามิจนหมดสิ้น

“ข้าตกลง”

“ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร”

“ขอเพียงทำให้ิซานางิเจ็บปวดยิ่งกว่าตาย ให้เหล่าเทพแห่งทาคามางาฮาระต้องเสียใจ”

“ไม่ว่าต้องชดใช้อะไร...”

“ข้ายินยอมทั้งสิ้น”

อิซานามิคำรามอยู่ในใจ เสียงคำรามดังก้องไปถึงสวรรค์ชั้นฟ้า

แม้จะอยู่ห่างไกล จักรพรรดิทินกรที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเมฆ ก็อดที่จะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รู้สึกทอดถอนใจอยู่บ้าง

ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าอย่าได้ไปล่วงเกินผู้หญิง... โดยเฉพาะอย่างยิ่งเทพธิดาที่บิดเบี้ยวและตกต่ำ

จักรพรรดิทินกรกล่าวขึ้นอย่างช้าๆ แฝงไว้ด้วยรอยยิ้มและความร้ายกาจ ส่งผ่านเข้าไปในใจของอิซานามิ

“ดี”

“ตามที่เจ้าปรารถนา”

จักรพรรดิทินกรชี้นิ้วออกไป เปลวเพลิงเทพสีทองอันร้อนแรงสายหนึ่งก็ลอยออกมา กลายเป็นวิหคเพลิงสามขาตัวเล็กๆ สยายปีกขยับหนึ่งครั้ง ทะลุผ่านความว่างเปล่าอันเลือนราง หายเข้าไปในยมโลก

...

ในขณะเดียวกัน—

ณ ยมโลก บนสะพานโยโมสึฮิราซากะ

เหล่าเทพแห่งยมโลกที่น่าเกลียดน่ากลัวและบิดเบี้ยว ใช้เรี่ยวแรงจนหมดสิ้น ก็ยังไม่สามารถขยับหินพันแรงได้แม้แต่น้อย

อิซานางิที่อยู่อีกฟากหนึ่งเห็นดังนั้น หลังจากที่สาปแช่งเหล่าเทพแห่งยมโลกอยู่นาน ก็ได้ระบายความโกรธแค้นและความอัดอั้นตันใจออกมา ในที่สุดก็นึกขึ้นได้ว่า เขายังไม่ได้ออกจากยมโลก

แต่อิซานางิก็ไม่ได้ตื่นตระหนก มีหินพันแรงขวางอยู่ ปีศาจแห่งยมโลกเหล่านี้ไม่มีทางไล่ตามมาได้... ใช่แล้ว ปีศาจแห่งยมโลก อิซานางิถึงกับไม่ยอมรับว่าพวกมันเป็นเทพเจ้าด้วยซ้ำ

จะมีเทพที่น่าเกลียดน่ากลัวและบิดเบี้ยวเช่นนี้ได้อย่างไร

อิซานางิส่ายหน้า สุดท้ายก็มองไปยังหินพันแรงอีกครั้ง พบว่าอิซานามิไม่เคลื่อนไหวใดๆ ราวกับยอมแพ้แล้ว

อิซานางิลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อยๆ หันหลังกลับ เตรียมจะเดินผ่านช่วงสุดท้ายของสะพานโยโมสึฮิราซากะ ออกจากยมโลก กลับไปยังดินแดนบนโลก

ในขณะนั้นเอง—

ครืน

เปลวเพลิงสีทองอันร้อนแรงสายหนึ่งปรากฏขึ้นในใจของอิซานามิอย่างกะทันหัน

ในพริบตา เปลวเพลิงสีทองก็แผ่ไปทั่วร่าง เผาผลาญความโสโครกและสิ่งสกปรกทั้งหมดจนหมดสิ้น

“นี่มัน...อะไรกัน”

อิซานางิตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน เขามองไปด้วยความสงสัยและไม่แน่ใจ ในใจรู้สึกไม่สบายใจอยู่ลางๆ

ทันใดนั้น เท้าหยกคู่หนึ่งที่ขาวบริสุทธิ์ราวกับหยกขาวก็เหยียบลงบนสะพานโยโมสึฮิราซากะ

ในชั่วพริบตา ความโสโครกแห่งยมโลกที่เกลื่อนกลาดอยู่ทั่วพื้นก็ถูกเผาผลาญจนหมดสิ้น

ร่างกายอันน่าสะพรึงกลัวที่ใหญ่โตราวกับภูเขาเนื้อ แสงสีทองที่ไหลเวียนราวกับเมฆหมอก แผ่กระจายไปทั่วทั้งยมโลก

แทนที่ด้วยเทพธิดาผู้เลอโฉม

ผมยาวสีทองดุจน้ำตกสยายอยู่ด้านหลัง รูปร่างโค้งเว้าใกล้เคียงกับความสมบูรณ์แบบ แผ่ออกมา

“อิซานางิ”

คำพูดเย็นชาค่อยๆ เปล่งออกมาจากริมฝีปากเชอร์รี่นั้น ราวกับคำพิพากษาจากสวรรค์ สว่างไสวดุจดวงตะวัน

เธอยกมือหยกขึ้น ตบไปยังหินพันแรง—

ครืน

หินแห่งสวรรค์ในตำนานเทพนิยายฟูซาง ที่ต้องใช้คนนับพันคนจึงจะยกขึ้นได้ ในชั่วพริบตาก็แตกเป็นผุยผง

ภาพนี้ทำให้เหล่าเทพตกตะลึง

เทพธิดาผู้เลอโฉมนั้น ก็คืออิซานามิที่เคยน่าเกลียดน่ากลัวและดุร้ายนั่นเอง

“อิซานางิ”

“ตายซะ”

อิซานามิที่เกิดใหม่ราวกับเทพธิดาที่ยืนหยัดอยู่เหนือโลก เหยียบย่างด้วยเท้าบัวเบาๆ ในดวงตาสะท้อนเปลวเพลิงสีทองอันร้อนแรง

ในใจของเธอ วิหคเพลิงสามขาตัวเล็กๆ นั้น ได้กลายเป็นร่างที่บดบังฟ้าดินไปแล้ว ศักดิ์สิทธิ์และสง่างาม ไม่อาจล่วงเกินได้

ครืน

ในชั่วพริบตา พลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจจินตนาการได้ก็ปรากฏขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นทาคามางาฮาระ ดินแดนบนโลก หรือยมโลก... สรรพชีวิตนับไม่ถ้วน ต่างก็สัมผัสได้ถึงพลังอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ที่ร้อนแรงนี้

ในวินาทีนี้ เหล่าเทพต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น”

“นั่น... อิซานามิหรือ”

ในทาคามางาฮาระ เหล่าเทพอย่างเจ็ดเทพยุคบรรพกาลต่างก็แสดงสีหน้าตกตะลึง ไม่แน่ใจ

เทพโอโมดารุจ้องมองร่างสีทองนั้นอย่างเหม่อลอย พึมพำราวกับหลงใหล “งดงาม... นี่สิถึงจะเป็นเทพธิดาที่แท้จริง งดงามเหลือเกิน”

เทพเจ้าในเทพนิยายฟูซางผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งความงาม ในขณะนี้กลับถูกอิซานามิที่เกิดใหม่ทำให้หลงใหลจนหมดสิ้น

ราวกับเทพธิดาที่ยืนหยัดอยู่เหนือโลก สง่างามและบริสุทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์และสง่างาม

แม้จะอยู่ในยมโลก ความโสโครกที่เกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้นก็ถูกชำระล้างจนหมดสิ้น

นี่คือผู้ปกครองยมโลกหรือ

แม้จะบอกว่าเป็นเทพธิดาแห่งทาคามางาฮาระ ก็คงจะมีคนเชื่อ

ในใจของเทพอาเมะโนะมินาคานุชิพลันเกิดความรู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรง เขารู้สึกได้ลางๆ ว่า เรื่องราวกำลังเกินกว่าจะควบคุมได้ กำลังมุ่งหน้าไปในทิศทางที่คาดไม่ถึง

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...” เทพอาเมะโนะมินาคานุชิพึมพำ

...

ในขณะนี้

บนทะเลเมฆ จักรพรรดิทินกรกำลังมองดูภาพนี้ด้วยความสนใจ บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่แฝงด้วยความขี้เล่น

ทั้งหมดนี้แน่นอนว่าเป็นฝีมือของเขา

แต่ว่า เขาก็แค่ให้เปลวเพลิงสุริยันที่แท้จริงไปเพียงสายเดียวแก่อิซานามิ

ใครจะไปคิดว่า เปลวเพลิงสุริยันที่แท้จริงจะช่วยให้อิซานามิเผาผลาญความโสโครกทั่วร่างจนหมดสิ้น ทำให้เธอได้เกิดใหม่

“ชิชะ ไม่รู้ว่าอิซานางิตอนนี้จะเสียใจหรือไม่นะ” จักรพรรดิทินกรพึมพำ

...

อิซานางิเสียใจมาก

อิซานางิเสียใจจนไส้แทบจะเขียว

เขามีสีหน้าซับซ้อน มองดูอิซานามิที่เลอโฉม ความรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในใจ

มันเกิดอะไรขึ้น

“เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน อิซานามิ”

“ภรรยาของข้า”

อิซานางิฉลาดหลักแหลมขึ้นมากะทันหัน ตะโกนลั่น “เจ้าจะลงมือฆ่าข้าจริงๆ หรือ”

“ข้าเป็นสามีของเจ้านะ อิซานามิ เจ้า...ใจร้ายได้ลงคอหรือ”

สิ้นเสียง

การกระทำของอิซานามิหยุดชะงักไปเล็กน้อย พลังอำนาจมหาศาลที่ก่อตัวขึ้นระหว่างมือหยกของเธอ ถึงกับปรากฏร่องรอยของการชะงักงัน

ดวงตาสีทองที่ราวกับอัญมณีล้ำคู่นั้น สะท้อนความรู้สึกซับซ้อนออกมา ราวกับนึกถึงความทรงจำดีๆ มากมายในอดีตกับอิซานางิ... นั่นเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของเธอจริงๆ

บิดาแห่งทวยเทพกับมารดาแห่งทวยเทพ

พวกเขาร่วมกันสร้างดินแดนบนโลก ให้กำเนิดเหล่าเทพบนโลก สร้างเกาะใหญ่ทั้งแปด สร้างอาชิฮาระโนะนากัตสึคุนิ... ความทรงจำดีๆ ทั้งหมด ในขณะนี้ถูกปลุกขึ้นมาด้วยคำพูดเพียงประโยคเดียวของอิซานางิ

บนเมฆ จักรพรรดิทินกรกำลังมองดูภาพนี้ บนใบหน้าไม่มีอารมณ์ใดๆ

ผู้ที่วิงวอนขอจากเขาคืออิซานามิ ตอนนี้ผู้ที่ลังเลก็คืออิซานามิ

หากสุดท้ายแล้วอิซานามิเปลี่ยนใจจริงๆ... พรจากจอมเทพนั้น ไม่ใช่ว่าจะได้รับมาง่ายๆ

เปลวเพลิงสุริยันที่แท้จริง คือหนึ่งในเปลวเพลิงเทพมากมายในโลกบรรพกาลที่ร้อนแรงและศักดิ์สิทธิ์ที่สุด

แม้ว่าจักรพรรดิทินกรที่มายังฟูซางจะเป็นเพียงเศษเสี้ยวพลังจิต แต่พลังที่แฝงอยู่ก็เกินกว่าขีดจำกัดที่โลกเทพนิยายฟูซางจะรับได้

“อย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ... อิซานามิ” จักรพรรดิทินกรพึมพำ

[จบแล้ว]