บทที่ 2 - โลกแห่งทวยเทพอันเปราะบาง

บทที่ 2 - โลกแห่งทวยเทพอันเปราะบาง

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เสียงและภาพเลือนรางต่างๆ นานา สะท้อนออกมาจากเม็ดหมาก เข้าสู่ห้วงความคิดของจักรพรรดิทินกร

จักรพรรดิทินกรเพ่งสมาธิมอง ราวกับได้เห็นตัวละครจากเทพนิยายต่างๆ

ราชินีสวรรค์ผู้สูงศักดิ์ งดงามและสง่างาม ยืนอยู่บนยอดเขา สาปแช่งสวามีผู้เป็นราชาแห่งทวยเทพ เทพเจ้าหัวสุนัขกายมนุษย์ ปรากฏกายในยามค่ำคืน มอบความเป็นอมตะให้แก่วิญญาณ ราชาแห่งทวยเทพหนุ่มคุกเข่าอยู่หน้าต้นไม้โลกที่สูงเสียดฟ้า ควักดวงตาของตนออกมามอบให้ หญิงสาววิกลจริตที่ดูคล้ายวัว หลังจากบำเพ็ญเพียรมานานนับไม่ถ้วน ก็ได้อธิษฐานต่อเจ้าแห่งสรรพสิ่ง...

“โลกแห่งเทพนิยายสวรรค์งั้นรึ”

“น่าสนใจดีนี่”

จักรพรรดิทินกรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเปล่งประกาย เทพนิยายเหล่านี้เขาล้สนเคยได้ยินมาทั้งสิ้น

นั่นก็หมายความว่า...

ทั้งหมดนี้คือเรื่องจริง

“ถ้าเช่นนั้น จุดแสงบนแผนที่ดารากลียุคเหล่านี้ ก็คือพิกัดของโลกเทพนิยายนอกโลกบรรพกาลสินะ”

จักรพรรดิทินกรพิจารณาแผนที่ดารากลียุค พลางสัมผัสจุดแสงที่มุมหนึ่งโดยไม่รู้ตัว

วินาทีต่อมา—

จุดแสงบนแผนที่ดารากลียุคก็สว่างขึ้น

มีเสียงผู้หญิงแหลมสูงดังออกมาจากข้างใน...

“อิซานางิ”

“ท่านหันกลับมามองข้าสิ ทำไมท่านถึงไม่กล้าหันกลับมา”

อิ…

อิซานางิงั้นรึ

จักรพรรดิทินกรมีสีหน้าแปลกๆ หรือว่านี่คือโลกเทพนิยายของฟูซาง

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็นึกถึงความทรงจำเกี่ยวกับโลกเทพนิยายฟูซางขึ้นมาได้

“ช่วงเวลานี้ น่าจะเป็นตอนที่อิซานางิกับอิซานามิเจอกันที่ยมโลกสินะ”

จักรพรรดิทินกรดวงตาเปล่งประกาย จ้องมองไปยังจุดแสงบนแผนที่ดารากลียุค

เขายื่นมือเข้าไป ราวกับอยากจะมองให้เห็นชัดๆ ว่าโลกเทพนิยายที่อยู่ในจุดแสงเหล่านี้เป็นอย่างไร

แต่วินาทีต่อมา—

ครืน

ทันใดนั้น จุดแสงนับไม่ถ้วนก็สั่นสะเทือน

ราวกับเปลวเทียนต้องลม เหมือนจะดับมอดลงไปเสียให้ได้

เสียงร้องโหยหวนและเสียงกรีดร้องดังสนั่นหวั่นไหวราวกับคลื่นถาโถม ผ่านจุดแสงเหล่านี้เข้ามาในห้วงความคิดของจักรพรรดิทินกร

นั่นคือความตื่นตระหนกของสรรพชีวิตนับไม่ถ้วนในโลกเทพนิยายต่างๆ ที่จู่ๆ ก็ประสบกับภัยพิบัติจากสวรรค์...

“แย่แล้ว”

จักรพรรดิทินกรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พลันนึกขึ้นได้

โลกเทพนิยายเหล่านี้มีทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอ ส่วนใหญ่แล้วยากที่จะเทียบเท่าระดับพลังของเขาได้

เมื่อครู่ที่เขาทำอะไรลงไปโดยไม่ทันคิด ทำให้โลกเทพนิยายสั่นสะเทือนไปไม่รู้กี่แห่ง

โดยเฉพาะโลกเทพนิยายฟูซาง ความสว่างของจุดแสงนั้นก็หรี่ลงไปมาก

“ดูท่าคงทำได้แค่แบ่งจิตสำนึกส่วนหนึ่ง สร้างร่างจำแลงเข้าไปดูแล้วล่ะ”

จักรพรรดิทินกรคิดในใจ พลางชี้นิ้วปล่อยพลังจิตสายหนึ่งออกไป

ทันใดนั้น ก็เปลี่ยนร่างเป็นตัวเขา เข้าไปในโลกเทพนิยายฟูซาง

จักรพรรดิทินกรเห็นดังนั้น ก็พยักหน้าเล็กน้อย ในดวงตามีแววสงสัย

แม้จะเป็นเพียงพลังจิตส่วนหนึ่งของเขา แต่ก็มีพลังระดับเซียนสวรรค์ชั้นสูง

ไม่รู้ว่าโลกเทพนิยายฟูซางแห่งนี้... จะเป็นอย่างไรบ้าง

...

ฟูซาง

เมฆดำทะมึนปกคลุมท้องฟ้า มีทีท่าว่าจะค่อยๆ สลายไป ดึงดูดสายตานับไม่ถ้วนให้จับจ้อง

สายตาเหล่านี้ส่วนใหญ่มาจากเหล่าทวยเทพ

เช่น เทพคุนิโนะโทโคทาจิ เทพโทโยคุโมโนะ และอื่นๆ อีกมากมาย พวกเขามีสีหน้าเคร่งขรึมและงุนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“เมื่อครู่เกิดการสั่นสะเทือนอะไรขึ้น” เทพอุฮิจินิถามด้วยความสงสัย

เขาเป็นเทพแห่งดินในหมู่เทพเจ้าฟูซาง รับรู้ถึงการสั่นสะเทือนของแผ่นดินได้อย่างเฉียบแหลม

ก่อนหน้านี้ เขาก็รู้สึกได้ถึงการสั่นสะเทือนนั้นจากทาคามางาฮาระ ซึ่งส่งผลกระทบไปทั่วทั้งโลก ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย

“ดูเหมือนจะมาจากนอกกำแพงโลก... แปลกมาก เทพอาเมะโนะมินาคานุชิมีคำสั่งอะไรหรือไม่” เทพสึนุงุอิขมวดคิ้วมองไปยังเทพเจ้าที่อยู่ข้างหน้าสุด

เขาควบคุมดูแลการเจริญเติบโตของพืชพรรณ ตอนที่เกิดการสั่นสะเทือน เขาก็สัมผัสได้ถึงความตื่นตระหนกของพืชพรรณทั้งหมดในโลกฟูซาง

นั่นคือการแสดงออกทางอารมณ์ที่เสแสร้งไม่ได้

เทพเจ้าฟูซางองค์อื่นๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์ได้ยินดังนั้น ก็พากันหันไปมอง

นั่นคือเทพคุนิโนะโทโคทาจิ เทพแห่งปฐพี ผู้ดูแลสี่ทิศของแผ่นดิน เป็นเทพที่ยิ่งใหญ่รองจากเทพพิเศษห้าองค์ และเป็นประมุขแห่งเจ็ดเทพยุคบรรพกาล

แต่ในขณะนี้ แม้แต่ประมุขแห่งเจ็ดเทพยุคบรรพกาลผู้นี้ ก็ยังเต็มไปด้วยคำถาม หาคำตอบไม่ได้

“เทพอาเมะโนะมินาคานุชิไม่มีคำสั่งอะไร แต่ข้าเดาว่าน่าจะมีพลังอำนาจมหาศาลจากนอกกำแพงโลกส่งผ่านมา ทำให้โลกทั้งใบสั่นสะเทือน” เทพคุนิโนะโทโคทาจิกล่าวอย่างช้าๆ

ระดับพลังของเขากับเหล่าทวยเทพนั้นแตกต่างกันอยู่บ้าง เขาสูงกว่าพวกเขาอยู่หนึ่งระดับ ซึ่งเทียบเท่าได้กับระดับเซียนทองในโลกบรรพกาล

เพียงแต่ว่า ในโลกเทพนิยายฟูซาง เทพเจ้าไม่ได้มีกฎแห่งความเป็นอมตะ แม้แต่จะถูกฆ่าด้วยเหตุผลแปลกๆ ต่างๆ นานาก็ยังได้

ดังนั้น แม้เทพคุนิโนะโทโคทาจิจะมีพลังระดับเซียนทอง แต่ก็เหมือนเป็นการยกระดับด้วยวิธีนอกรีต ขาดซึ่งบารมีที่ควรจะมีในระดับเซียนทอง

“นอกโลก... ยังมีโลกอื่นอีกหรือ” เทพเจ้าองค์หนึ่งที่มีใบหน้างดงามอย่างยิ่งถามด้วยความสงสัย

เขาคือเทพโอโมดารุ เทพแห่งความงามอันเป็นเลิศในหมู่เทพเจ้าฟูซาง

“ไม่รู้สิ อาจจะมี หรืออาจจะไม่มี” เทพคุนิโนะโทโคทาจิส่ายหน้า ในใจก็ไม่แน่ใจเช่นกัน

แต่เขาก็รู้ว่า ชั่วครู่ชั่วยามนี้ คงจะยังไม่มีคำตอบสำหรับคำถามนี้

ยกเว้นแต่เทพพิเศษห้าองค์จะปรากฏกายมาไขข้อข้องใจให้พวกเขา

แต่เหล่าทวยเทพก็รู้ดีว่า ในขณะนี้ ความสนใจของเทพพิเศษห้าองค์ไม่ได้อยู่ที่นี่

“ท่านโอโตะ เรื่องตลกนั่นยังไม่จบอีกหรือ” เทพคุนิโนะโทโคทาจิหันไปมองเทพเจ้าองค์หนึ่งที่ยืนอยู่ริมหน้าผา

ทาคามางาฮาระคือเกาะขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า เป็นสัญลักษณ์ของ ‘แดนสวรรค์’ ในโลกเทพนิยายฟูซาง

ซึ่งแยกออกจากยมโลกและโลกมนุษย์อย่างสิ้นเชิง เหมือนกับเป็นสามภพฉบับย่อส่วน

“ยังเลย แต่อิซานามิโกรธแล้ว เทพอัสนีทั้งแปดนำทหารยมโลกหนึ่งพันห้าร้อยนายกำลังไล่ล่าเขาอยู่” เทพเจ้าที่ถูกเรียกว่าท่านโอโตะ คือเทพโอโตโนจิ เทพแห่งเพศของชายหญิง

ในขณะนี้ ดวงตาทั้งสองข้างของเขาสะท้อนภาพของยมโลก แบ่งปันให้เหล่าทวยเทพได้ชม

ในยมโลกที่มืดมิดไร้แสงตะวัน ยักษ์สูงร้อยจ้างแปดตน ร่างกายห้อมล้อมด้วยพลังสายฟ้า กำลังไล่ล่าเทพเจ้าองค์หนึ่งที่มีรูปโฉมงดงามอย่างยิ่ง

นั่นก็คืออิซานางิ ผู้ที่เหล่าทวยเทพในโลกเทพนิยายฟูซางยกย่องให้เป็น ‘บิดาเทพ’

เพียงแต่ว่า ตอนนี้อิซานางิดูจะทุลักทุเลอยู่บ้าง...

ครืน

สายฟ้าสายหนึ่งฟาดลงมาจากก้อนเมฆบนท้องฟ้า ตรงไปยังอิซานางิ

แต่ในขณะนั้น อิซานางิก็ชักดาบยาวที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงออกมาจากเอว ฟันสายฟ้าจนขาดสะบั้น

จากนั้น อิซานางิก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย กวัดแกว่งดาบเทพที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงเล่มนี้ ฟันสังหารทหารยมโลกไปหลายสิบนาย แล้ววิ่งหนีไปยังที่ไกลๆ

ครืนๆๆ

เทพอัสนีทั้งแปดไล่ตามอยู่ห่างๆ ในมือถือสายฟ้าฟาด พลังอำนาจดุจขุมนรก ไล่ตามไม่ลดละ

“ดาบสิบกำปั้น... ดูท่าด่านนี้ อิซานางิคงจะผ่านไปได้แล้วล่ะ”

เหนือดินแดนยมโลก มีเทพเจ้าที่เกิดจากเจตจำนงสูงสุดห้าองค์ เฝ้ามองดูฉากนี้อย่างเงียบๆ

นั่นคือเทพพิเศษห้าองค์ ผู้ปกครองทาคามางาฮาระ

“อืม แม้เทพอัสนีทั้งแปดจะมีศักยภาพดี แต่ก็เพิ่งถือกำเนิดได้ไม่นาน ในสถานการณ์ที่อิซานางิถือดาบสิบกำปั้นอยู่ หากเขาไม่อยากจะสู้ แค่เทพอัสนีทั้งแปดก็คงจะหยุดเขาไว้ไม่ได้” เสียงทุ้มต่ำดังออกมาจากความมืดมิดไร้ขอบเขต

นั่นคือเทพเจ้าองค์หนึ่งที่ร่างกายดำสนิท เขาคือเทพทาคามิมุสึฮิ หนึ่งในเทพพิเศษห้าองค์

เขากับเทพคามิมุสึฮิ และเทพอาเมะโนะมินาคานุชิ ถูกเรียกรวมกันว่าเป็นสามเทพแห่งการสร้างสรรค์ในโลกเทพนิยายฟูซาง

[จบแล้ว]