สัประยุทธ์ทะลุฟ้า เกิดใหม่ทั้งที ปู่ข้าดันเป็นโต้วเซิ่งตอนที่13

บทที่ 13 ท่านปู่มาถึง

ระยะทางระหว่างจวี้โจวและทวีปตะวันตกเฉียงเหนือนั้นไม่ใกล้เลย แม้แต่เจียงเฉิงซึ่งเป็นโต้วเซิ่งหกดาวก็ยังต้องใช้เวลาพอสมควรในการเดินทางมาถึง

เราต้องถ่วงเวลาอีกหน่อย!

หลังจากที่เจียงซิงใช้ฝ่ามือเดียวขับไล่หลิงอิงออกไป เขาก็ปล่อยเซียวเหยียนออกจากแหวนเก็บของและคว้าคอของเขาไว้

"หยุด ไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่ามัน"

เมื่อเห็นเซียวเหยียนถูกเจียงซิงจับตัวไว้ ใบหน้าของกู่ซวินเอ๋อร์ก็เต็มไปด้วยความโกรธ

"พี่ชายเซียวเหยียนอยู่ในมือเจ้าจริงๆ ด้วย"

เจียงซิงบีบคอเซียวเหยียนแน่นขึ้นเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

"ข้าจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย สั่งให้คนของเจ้าหยุด!"

เดิมทีซวินเอ๋อร์วางแผนที่จะฉวยโอกาสที่เจียงซิงไม่รู้จุดประสงค์ของเธอ จับกุมเจียงซิงก่อน แล้วค่อยสอบสวนเกี่ยวกับที่อยู่ของเซียวเหยียน

แต่เมื่อเห็นเจียงซิงบีบคอเซียวเหยียน เธอก็รีบตะโกนบอกให้หยุนเหล่าหยุด

"หยุนเหล่า หยุดเร็วเข้า"

"อย่า... อย่าทำร้ายพี่ชายเซียวเหยียน ท่านต้องการอะไร? ข้าให้ท่านได้ทุกอย่าง แค่อย่าทำร้ายพี่ชายเซียวเหยียน"

เมื่อเห็นว่าวิธีนี้ได้ผล เจียงซิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

เมื่อเห็นท่าทางน่าสงสารของกู่ซวินเอ๋อร์ขณะที่เธออ้อนวอนขอให้ปล่อยตัวเซียวเหยียน เจียงซิงก็ไม่มีความตั้งใจที่จะแสดงความเมตตา

ในเมื่อเขาจับตัวเซียวเหยียนมาแล้ว ผู้หญิงคนนี้คงอยากจะฆ่าเขาให้ตาย

ในชาติก่อน ตอนที่เจียงซิงอ่านนิยาย เขารู้สึกว่ากู่ซวินเอ๋อร์เป็นตัวละครที่ไร้สมองที่สุด

ผู้หญิงคนนี้เป็นเพียงหญิงโง่ที่คลั่งรัก เจียงซิงรู้สึกว่านอกจากเซียวเหยียนแล้ว ดูเหมือนจะไม่มีอะไรที่เธอสนใจอีกเลย

ตอนที่กู่ซวินเอ๋อร์ยังเด็ก กู่หยวนส่งเธอไปที่ตระกูลเซียวเพื่อเอายกโบราณของตระกูลเซียว

หลังจากถูกเซียวเหยียนเห็นร่างเปลือยภายใต้ข้ออ้างของการอุ่นเส้นลมปราณ เธอก็ตกหลุมรักเซียวเหยียนอย่างหัวปักหัวปำ แม้กระทั่งลืมภารกิจที่ตระกูลกู่มอบให้เธอเพราะเขา

ที่น่าโมโหยิ่งกว่านั้นคือ กู่ซวินเอ๋อร์ยังได้มอบทักษะยุทธ์ลับของตระกูลกู่ "เคล็ดวิชาผนึกจักรพรรดิ" ให้กับเซียวเหยียนอีกด้วย!

นี่ไม่ใช่ตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบของคนเนรคุณหรอกหรือ?

และตอนนี้ เพื่อความปลอดภัยของเซียวเหยียน กู่ซวินเอ๋อร์ก็รีบเสนอให้เจียงซิงบอกเงื่อนไขของเขาเพื่อแลกกับตัวเซียวเหยียน

เจียงซิงจะไม่หลงกลเธอ ใครจะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะโจมตีเขาหรือไม่หลังจากช่วยเซียวเหยียนได้แล้ว?

ดังนั้น เขาจะไม่ปล่อยตัวเซียวเหยียนอย่างเด็ดขาดก่อนที่ท่านปู่ของเขาจะมาถึง

หากความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายไม่เท่ากัน การแลกเปลี่ยนก็เป็นเพียงเรื่องตลก

ไม่นานนัก เจียงเฉิงก็มาถึง และในที่สุดเจียงซิงก็รู้สึกมั่นใจ

อย่างไรก็ตาม กู่ซวินเอ๋อร์และหยุนเหล่ากลับรู้สึกไม่สบายใจ เพราะพวกเขารู้ว่าเจียงเฉิงกำลังใช้ความสามารถที่โต้วเซิ่งหกดาวเท่านั้นที่สามารถทำได้—การเคลื่อนย้ายผ่านมิติ

"ซิงเอ๋อร์ เจ้าเป็นอะไรไหม?"

ทันทีที่เจียงเฉิงมาถึง เขาก็รีบตรวจสอบสภาพร่างกายของเจียงซิง

"ข้าไม่เป็นไร ท่านปู่"

เมื่อเห็นว่าแม้เจียงซิงจะดูยุ่งเหยิงไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อน

จากนั้นเขาก็มองไปที่ซวินเอ๋อร์และคนอื่นๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

"ซิงเอ๋อร์ คนพวกนี้ใช่ไหมที่ทำร้ายเจ้า?"

"ท่านเซิ่งเจ่อ โปรดระงับโทสะ นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งหมด พวกเรามาจากตระกูลกู่..."

เจียงเฉิงไม่ต้องการฟังคำอธิบายของคนเหล่านี้และกำลังจะลงมือฆ่าพวกเขาทั้งสามคน

เมื่อเห็นว่าท่านปู่ของเขาดูเหมือนจะมีความคิดที่จะฆ่ากู่ซวินเอ๋อร์และคนอื่นๆ เจียงซิงก็ตกใจและรีบคว้าตัวท่านปู่ของเขาไว้

กู่ซวินเอ๋อร์เป็นองค์หญิงน้อยของตระกูลกู่และมีสายเลือดระดับเทวะ หากเขาฆ่าเธอ ตระกูลกู่จะไม่ปล่อยพวกเขาไปอย่างแน่นอน

การแก้แค้นของสุภาพบุรุษสิบปีก็ยังไม่สาย เจียงซิงตัดสินใจที่จะอดทนไว้ก่อน

เมื่อเห็นหลานชายของตัวเองห้ามไว้ ท่านปู่เจียงก็สับสนเล็กน้อย

เจียงเฉิงไม่ได้กลัวเพราะเขาคิดว่ากู่ซวินเอ๋อร์และคนอื่นๆ เป็นสมาชิกธรรมดาของตระกูลกู่

เขาเชื่อว่าตระกูลกู่จะไม่ล่วงเกินเขาซึ่งเป็นโต้วเซิ่งหกดาว เพียงเพื่อโต้วจุน โต้วหวง และโต้วหลิงคนหนึ่ง

"ท่านปู่ นางคือลูกสาวของกู่หยวน"

เมื่อได้ยินว่ากู่ซวินเอ๋อร์เป็นลูกสาวของกู่หยวน เจียงเฉิงก็ตกใจและสงบลงทันที

ไม่ใช่ว่าเจียงเฉิงกลัวตระกูลกู่ หากเขาอยู่ตัวคนเดียว เขาสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ แต่เขาไม่ได้เป็นเช่นนั้น

เขามีเรื่องให้ต้องกังวล เขายังมีลูกชายและหลานชาย...

"ท่านปู่ ท่านก็เห็นว่าข้าไม่ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

แค่ยืนอยู่ข้างๆ ข้าและสนับสนุนข้าก็พอ ข้าจะคุยกับพวกเขาเอง"

เจียงเฉิงอ้าปาก แต่ในที่สุดก็พยักหน้า

"คุณหนูซวินเอ๋อร์ ข้าไม่มีเจตนาที่จะเป็นศัตรูกับท่าน

ข้าจับตัวเซียวเหยียนมาเพราะเขาต้องการขโมยเพลิงแก่นแท้ของข้า

วันนี้ เห็นแก่ท่าน ข้าจะปล่อยตัวเซียวเหยียน"

"แต่ถ้าในอนาคตเขายั่วยุข้าอีก อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ"

แม้ว่าเขาจะบอกว่าเขาไม่ต้องการสร้างศัตรูกับตระกูลกู่ แต่เขาก็ยังต้องพูดให้ชัดเจน

หลังจากพูดจบ เจียงซิงก็โยนเซียวเหยียนไปทางกู่ซวินเอ๋อร์

ซวินเอ๋อร์รีบรับพี่ชายเซียวเหยียนของเธอไว้

"ขอบคุณ"

หลังจากที่หยุนเหล่าขอบคุณเขา เขาก็พาซวินเอ๋อร์และหลิงอิงจากไป

หลังจากเกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ หยุนเหล่าก็ไม่กล้าปล่อยให้กู่ซวินเอ๋อร์อยู่ข้างนอกอีกต่อไปและเตรียมที่จะพาซวินเอ๋อร์กลับ

หลังจากที่เซียวเหยียนฟื้นขึ้นมา ซวินเอ๋อร์ก็ได้ทิ้งเคล็ดวิชาผนึกจักรพรรดิและทรัพยากรบ่มเพาะบางอย่างไว้ให้เซียวเหยียน และหลังจากกำชับเซียวเหยียนไม่ให้ไปยั่วยุเจียงซิง กู่ซวินเอ๋อร์ก็ติดตามหยุนเหล่ากลับไปยังตระกูล

ภายในโลกตระกูลกู่ กู่หยวนค่อนข้างมีความสุขเมื่อได้ยินว่ากู่ซวินเอ๋อร์กลับมาแล้ว

ท้ายที่สุด เขาไม่ได้พบซวินเอ๋อร์มานานแล้ว และผู้เป็นพ่อก็ยังคงคิดถึงลูกสาวของเขามาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อหยุนเหล่าเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในครั้งนี้และทุกอย่างเกี่ยวกับเซียวเหยียนให้กู่หยวนฟัง กู่หยวนก็แทบจะอดใจไม่ไหวที่จะตบเซียวเหยียนให้ตาย

ในขณะเดียวกัน เขาก็ผิดหวังในตัวลูกสาวของเขา ในตระกูลกู่มีอัจฉริยะมากมาย แต่นางกลับไม่ชอบพวกเขา แต่กลับไปตกหลุมรักคนไร้ค่าจากตระกูลเซียวที่ล่มสลาย?

และความรู้สึกของนางก็ลึกซึ้งมาก

ถูกต้อง เมื่อเทียบกับการล่วงเกินโต้วเซิ่งหกดาวคนนั้น สิ่งที่กู่หยวนใส่ใจมากกว่าคือซวินเอ๋อร์ชอบเซียวเหยียนจริงๆ

ในตระกูลกู่มีผู้แข็งแกร่งมากมาย พวกเขาไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับโต้วเซิ่งหกดาวเพียงคนเดียว

เขารีบเรียกซวินเอ๋อร์มาทันทีและพูดอย่างผิดหวังว่า "พ่อบอกให้เจ้าไปเอายกโบราณ เจ้าไม่ได้มันมาหลังจากเวลาผ่านไปนานขนาดนี้ก็เรื่องหนึ่ง แต่นี่เจ้าเสียหัวใจของเจ้าไปด้วยได้อย่างไร?"

"เจ้ามีสายเลือดระดับเทวะของตระกูลกู่ ในขณะที่เขาเป็นเพียงคนจากตระกูลเซียวที่ล่มสลาย พวกเจ้าไม่เหมาะสมกัน!

ฟังพ่อนะ ในอนาคตอย่าไปยุ่งเกี่ยวกันอีก"

"ไม่... ไม่นะ ท่านพ่อ ลูกชอบพี่ชายเซียวเหยียน ลูกชอบแค่พี่ชายเซียวเหยียนเท่านั้น"

เมื่อเห็นซวินเอ๋อร์ร้องไห้อย่างน่าสงสาร กู่หยวนก็รู้สึกราวกับว่าลูกสาวของเขาจู่ๆ ก็พาเด็กเกเรกลับมา ในขณะที่ผิดหวัง เขาก็รู้สึกใจสลายเช่นกัน

เขาทำได้เพียงเกลี้ยกล่อมกู่ซวินเอ๋อร์อย่างจริงจังให้เลิกรากับความสัมพันธ์นี้ เพราะพวกเขาไม่เหมาะสมกัน

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าเขาจะเห็นด้วย เหล่าผู้อาวุโสในตระกูลก็จะไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน

ไม่ต้องพูดถึงว่าผู้อาวุโสเหล่านั้นก็ต้องการให้ลูกหลานของตนแต่งงานกับกู่ซวินเอ๋อร์ เพียงแค่ความจริงที่ว่าเซียวเหยียนมาจากตระกูลเซียวที่ล่มสลาย พวกเขาก็จะไม่เห็นด้วยอย่างเด็ดขาด

สิ่งที่พวกเขาคิดคือ: แม้ว่าลูกหลานของตนเองจะไม่สามารถแต่งงานกับกู่ซวินเอ๋อร์ได้ พวกเขาก็ไม่สามารถปล่อยให้คนนอกได้รับประโยชน์เช่นกัน

ในที่สุด เมื่อเห็นกู่ซวินเอ๋อร์เสียใจมาก ในฐานะพ่อ เขาก็ทนไม่ได้จริงๆ

"ถ้าพรสวรรค์ของเซียวเหยียนไม่ด้อยกว่าคนรุ่นเยาว์ของตระกูลอื่นอย่างที่เจ้าพูดจริงๆ ถ้าเซียวเหยียนสามารถทะลวงสู่ระดับโต้วเซิ่งได้ พ่อคนนี้ก็จะไม่คัดค้านการคบกันของพวกเจ้า"

ในท้ายที่สุด กู่หยวนก็ต้องยอมถอยหนึ่งก้าว ตราบใดที่เซียวเหยียนสามารถทะลวงสู่ระดับโต้วเซิ่งได้ เขาก็จะไม่คัดค้านการที่กู่ซวินเอ๋อร์และเซียวเหยียนจะอยู่ด้วยกัน

อย่างไรก็ตาม ในความคิดของกู่หยวน ตอนนี้ตระกูลเซียวไม่มีแม้แต่ร่องรอยของสายเลือดโต้วตี้เหลืออยู่เลย

การที่เซียวเหยียนจะทะลวงสู่ระดับโต้วจุนก็เป็นขีดจำกัดแล้ว และความเป็นไปได้ที่จะทะลวงสู่ระดับโต้วเซิ่งนั้นน้อยนิดจนแทบไม่มีเลย

กู่ซวินเอ๋อร์ก็รู้ว่านี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่เธอสามารถต่อสู้เพื่อให้ได้มา

สำหรับผู้อาวุโสคนอื่นๆ แม้ว่ากู่หยวนจะไม่ได้พูดอย่างชัดเจน แต่กู่ซวินเอ๋อร์ก็รู้ว่ากู่หยวนจะไม่ช่วยในเรื่องของฝั่งผู้อาวุโส เธอทำได้เพียงแก้ไขด้วยตัวเองเท่านั้น

สำหรับวิธีการทำให้ผู้อาวุโสเห็นด้วย ตราบใดที่ความแข็งแกร่งของกู่ซวินเอ๋อร์เหนือกว่าพวกเขา กลุ่มผู้อาวุโสเหล่านั้นก็ย่อมไม่สามารถพูดอะไรได้แน่นอน

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาที่อาศัยอยู่ในตระกูลเซียว เธอไม่เคยบ่มเพาะพลังอย่างจริงจังเลย

ต้องรู้ว่าคนจากหลายตระกูลในวัยเดียวกับเธอโดยพื้นฐานแล้วได้บ่มเพาะพลังไปถึงขอบเขตโต้วหวังแล้ว แต่เธอซึ่งมีสายเลือดระดับเทวะ กลับเพิ่งมาถึงระดับโต้วหลิงในตอนนี้

เมื่อตระหนักถึงความสำคัญของความแข็งแกร่ง กู่ซวินเอ๋อร์ก็ตั้งปณิธานที่จะบ่มเพาะพลังอย่างจริงจังและทุ่มเทให้กับการบ่มเพาะอย่างเต็มที่