ตอนที่ 19 : 1 Vs 32

ในฟอรั่มของมหาลัยเคจิ ชิเล่ยใช้ซุปเปอร์แอคเค้าท์ของเขาเพื่อลบข้อมูลส่วนใหญ่ออกจากเซิร์ฟเวอร์

 

เหลือเพียงโพสต์ของตัวเอง เปลี่ยนสีข้อความเป็นสีแดงและอักษรตัวหนา!

 

เหลือเพียงโพสต์เดียวที่สะดุดตามาก!

 

พื้นหลังที่เป็นโลโก้มหาวิทยาลัยเดิมของเคจิ ถูกเปลี่ยนโดยชิเล่ยเป็นภาพของ เทวดาตกสวรรค์ลูซิเฟอร์

 

มีปีกสีดำขนาดใหญ่สามคู่ ครอบคลุมฟอรั่มทั้งหมด เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความมืด!

 

ชิเล่ยรออยู่ในฟอรั่ม

 

ถึงแม้จะเป็นวันชาติ แต่เขาเชื่อว่ายังมีนักศึกษาอีกหลายคนในมหาลัยเคจิ

 

มีนักนักศึกษาจำนวนมากที่บ้านไม่ได้อยู่ไกล้ๆมหาลัย ดังนั้นพวกเขาจึงจะไม่กลับบ้านเพียงแค่วันหยุดไม่กี่วัน!

 

นักศึกษาเหล่านี้ส่วนใหญ่มักตั้งแคมป์อยู่ในหอพักของตัวเองเล่นอินเทอร์เน็ตและเล่นเกม

 

หลังจากที่ชิเล่ย แก้ไขฟอรั่มของมหาวิทยาลัยเคจิ ในเวลาไม่ถึงนาที มีนักเรียนคนหนึ่งที่สังเกตเห็นสถานการณ์ที่ผิดปกติของฟอรั่ม

 

ID ฟอรั่มของนักเรียนคนนี้ชื่อว่า 'Devil'

 

เขาโพสต์ข้อความตอบกลับโพสต์ของชิเล่ยว่า "พระเจ้าช่วยแฮ็กเกอร์ โพสต์ที่น่าตื่นเต้นแบบนี้กำลังจะได้รับความนิยม ทำไมไม่ทิ้งชื่อนายไว้ละ?"

 

ชิเล่ยมองเห็นแล้วแต่ก็ไม่ได้สนใจผู้ชายคนนี้

 

ไอ้โง่นี่เป็นใคร!

 

เหตุผลที่ทำไมชิเล่ยทำทั้งหมดนี้ คือการหาคนที่เข้ามาโจมตีในเซิร์ฟเวอร์ของเขา

 

ผู้ชายคนนั้นที่เข้ามาโจมตีสู่เซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยชวนกิ่ง ผ่านทางเว็บไซต์ Hacker Alliance เขาควรรู้ว่า ID ของชิเล่ยคือ Lucifer

 

สาเหตุที่ชิเล่ยทิ้งชื่อ 'Lucifer' ไว้ ก็คือล่อคนที่คุณก็รู้ว่าใครเพื่อที่เขาจะสามารถระบุที่อยู่ IP ของศัตรูได้

 

10 นาทีต่อมา ข่าวที่ฟอรั่มของมหาวิทยาลัยเคจิถูกแฮ็กเริ่มแพร่กระจายอย่างรวดเร็วลามไปทั่วทั้งมหาวิทยาลัยเหมือนไฟป่า

 

มีนักศึกษาเข้าสู่ฟอรั่มมากขึ้นเรื่อยๆ

 

นักศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยเคจิ เริ่มโจมตีเซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยเพื่อที่จะได้รับอำนาจจากชิเล่ยคืนมา

 

อย่างไรก็ตาม ในฐานะที่เป็นหนึ่งในแฮกเกอร์ที่ดีที่สุดในโลก ชิเล่ยได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ความสามารถในการป้องกันของเขาก็ค่อนข้างแข็งแกร่ง

 

จะเป็นไปได้อย่างไรที่นักศึกษาพวกนี้จะเอาชนะชิเล่ยในสงครามครั้งนี้?

 

ก่อนที่พวกเขาจะทำอะไร ชิเล่ยได้ติดตั้งไฟร์วอลล์โดยรอบแล้ว บางพื้นที่ยังใช้เทคโนโลยีที่ล้าสมัยไปแล้วอยู่

 

ที่ทางมหาวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยเคจิ ชายธรรมดาคนหนึ่งกำลังเดินช้าๆไปที่หอพักของเขา

 

ด้านหน้าของเขา มีผู้ชายสองคนกำลังคุยกันอยู่

 

ชายหมายเลขหนึ่งด่าออกมาว่า "พวกนักศึกษาจากคณะวิยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ นี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ"

 

"ฟอรั่มมหาลัยของเราถูกแฮ็กอีกแล้ว!"

 

ชายหมายเลขสองเปิดปากและถามว่า "ถูกแฮ็กอีกแล้ว?"

 

"แฮ็กเกอร์คนนั้นคือใคร? ใช่พวกลูกหลานจากมหาลัยชวนกิ่งไหม?"

 

ผู้ชายด้านหลังที่เดิยตามชายสองคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน ผู้ชายคนนี้คือคนที่พยายามจะแฮ็กเซิร์ฟเวอร์ของชิเล่ย จากห้องสมุด

 

ชื่อของเขาคือเฉินเฟิง อยู่ปีสามและปัจจุบันเป็นรองประธานสมาคมคอมพิวเตอร์

 

เมื่อเขาเปิดดูเว็บไซต์ Hacker Alliance เขาติดนิสัยในการสแกนระเบียนที่อยู่ IP ของหน้า Landing Page เขารู้สึกตื่นเต้นมากจริงๆที่ได้พบกับใครสักคนที่มาจากมหาลัยชวนกิ่ง

 

เนื่องจากความเกลียดชังระหว่างทั้งสองมหาวิทยาลัย โดยไม่ต้องพูดอะไรมากมาย เฉินเฟิงรีบโจมตีโดยลืมเซตการป้องกันไว้

 

เขาไม่ได้คิดเลยว่าศัตรูของเขาจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้!

 

ไม่เพียงศัตรูของเขาจะต้านการโจมตีเขาได้เท่านั้น แต่เขายังย้อนรอยมายังคอมพิวเตอร์ของเขาอีกด้วย!

 

นี่ทำให้เฉินเฟิงกลัวจนเหงื่อเย็นเฉียบและรีบออกจากห้องสมุด

 

เมื่อได้ยินการสนทนาจากชายสองคน เฉินเฟิงเร่งฝีเท้าและวิ่งกลับไปที่หอพักของเขา

 

เขารู้ว่าเรื่องการถูกแฮ็กฟอรั่มเป็นปัญหาที่เขานำมาสู่มหาลัย

 

ตอนนี้ เขาได้ยินอย่างชัดเจนว่าศัตรูทิ้งชื่อ 'Lucifer' ไว้ในฟอรั่ม ชายคนนี้ที่พยายามบุกเข้ามาจาก Hacker Alliance เป็นที่รู้จักกันว่า Lucifer

 

มันควรจะเป็นศัตรูที่พยายามจะแก้แค้นเขา

 

เฉินเฟิง ไตร่ตรองอยู่ในขณะที่เขาวิ่ง

 

"ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่มหาลัยชวนกิ่ง มีแฮ็กเกอร์เก่งๆ แบบนี้?"

 

"พี่หมิง เพิ่งปรับแต่งค่าเซิร์ฟเวอร์ของเราไปเอง แต่อีกฝ่ายก็ยังบุกเข้ามาในเซิร์ฟเวอร์ได้สำเร็จ!"

 

"มันใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ!"

 

เฉินเฟิงรีบวิ่งกลับไปที่ห้องของเขา เปิดคอมพิวเตอร์ของเขา เขาไม่ได้เปิดพร็อกซีอะไรเลยและเข้าใช้ฟอรั่มของมหาวิทยาลัยด้วยที่อยู่ IP ของหอพัก

 

ครั้งนี้เฉินเฟินรู้ว่าเขาไม่สามารถใช้ IP อื่นเป็นพร็อกซี่ได้

 

ถ้าเขาทำอย่างนั้นผู้เชี่ยวชาญคนนี้ต้องติดตามและจับเขาได้

 

เฉินเฟินไม่มีความมั่นใจว่าจะหลบหนีออกจากเงื้อมมือของผู้ชายคนนั้นได้

 

ในฟอรั่มของมหาวิทยาลัย เฉินเฟินกำลังดูที่ชิเล่ยโพสและใบหน้าของเขากลายเป็นสีแดง

 

"ไอ้เวรนี่!"

 

เพื่อนร่วมห้องของเฉินเฟินมาจากเมืองชวนกิ่ง ดังนั้นในช่วงเฉพาะวันชาติเท่านั้น ที่เฉินเฟินจะถูกทิ้งไว้ในห้องเพียงคนเดียว

 

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์!

 

โทรศัพท์ของเฉินเฟินก็ดังขึ้น

 

"รองประธาน คุณรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ตอนนี้หรือยัง?" จากโทรศัพท์ ได้ยินเสียงที่วิตกกังวลดังออกมา

 

เฉินเฟินตอบว่า "ผมทราบแล้ว!"

 

"เสี่ยวใบ คนของเราเตรียมตัวกันพร้อมหรือยัง?"

 

"เตรียมตัวเริ่มการโจมตีและกำจัดศัตรูออกจากเซิร์ฟเวอร์ของเรา!"

 

เสี่ยวไบกรีดร้องออกมาจากในโทรศัพท์ "รองประธานครับ สมาชิกของชมรมคอมพิวเตอร์ทุกคนที่ยังอยู่ในมหาลัย ได้เปิดฉากโจมตีเซิร์ฟเวอร์ของมหาลัยกันแล้วครับ!"

 

"ปัญหาก็คือการป้องกันของฝ่ายตรงข้ามแข็งแกร่งเกินไป!"

 

"เราไม่สามารถทำลายไฟร์วอลล์ได้และตอนนี้ เราถูกไล่ต้อนจนถูกเตะออกมาจากเซิร์ฟเวอร์แล้วครับ!"

 

"รองประธานได้ รีบคิดวิธีแก้ปัญหาเร็วเข้าครับ!"

 

"ถ้าคุณทำไม่ได้ ในฐานะชมรมคอมพิวเตอร์เราจะเสียหน้ากันทั้งหมด!"

 

เสี่ยวใบ ในน้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการกระตุ้น

 

เฉินเฟินเข้าใจถึงผลที่ตามมา นอกจากนี้ภัยพิบัติครั้งนี้เกิดขึ้นมาจากตัวเขาเอง

 

อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถตะโกนบอกออกมาดังๆได้!

 

มนุษย์เป็นสัตว์ที่เห็นแก่ตัว ถ้าเฉินเฟิงตะโกนออกมา ตัวตนในฐานะแฮ็กเกอร์ของเขาก็จะถูกเปิดเผย

 

เมื่อตัวตนของแฮ็กเกอร์ถูกเปิดเผย ก็เหมือนกับการถูกกักบริเวณ!

 

ชิเล่ยมองดูเวลา ครึ่งชั่วโมงพอดี นอกเหนือจากการโจมตีเซิร์ฟเวอร์ไม่หยุดแล้ว พวกเขายังโพสต์สาปแช่งชิเล่ยในฟอรั่ม

 

อย่างไรก็ตาม ชิเล่ยหัวเราะออกมาและแสร้งทำเป็นว่าไม่เห็นคำด่าเหล่านั้น

 

ชิเล่ยไม่ได้ลดตัวไปต่อล้อต่อเถียงกับพวกที่ด่าเขาและโจมพวกนั้นเป็นรายบุคคล เขาลบแอคเค้าท์โดยตรงและบล็อค IP พวกนั้นทั้งหมด

 

สังเกตเห็นว่าพวกที่โจมตีเซิร์ฟเวอร์ของเขายังไม่มีการเคลื่อนไหวเพิ่ม คราวนี้ชิเล่ยตัดสินใจราดน้ำมันลงไปในกองไฟเพิ่ม

 

ชิเล่ยไม่ได้โพสต์ใหม่

 

เขาเพิ่มตัวอักษรตัวหนาอีกบรรทัดและอักษรสีแดงบนหน้าแรกของฟอรัม

 

"เด็กน้อยทั้งหลายที่พยายามโจมตีผม ผมจะตั้งเวลาให้เหลืออีกสิบนาทีเท่านั้น!"

 

"ไม่อย่างนั้น พวกคุณจะต้องรับผิดชอบต่อผลที่ตามมา!"

 

ชิเล่ย ทิ้งชื่อ 'Lucifer' ไว้อีกครั้ง พร้อมกับตัวจับเวลานับถอยหลังสิบนาที

 

สมาชิกของชมรมคอมพิวเตอร์ทั้งหมดรวมตัวกันในห้องแชทด้วยเสียง

 

เฉินเฟิงสวมหูฟังพูดผ่านไมค์ของเขา

 

"พี่น้องทุกคน สถานการณ์เซิร์ฟเวอร์ตอนนี้เป็นอย่างไร?"

 

เสี่ยวใบพูดเป็นคนแรก

 

"รองประธาน การป้องกันเซิร์ฟเวอร์มันแข็งแกร่งมาก!"

 

"พวกเราไม่สามารถเจาะผ่านเข้าไปได้!"

 

สมาชิกคนอื่น ๆ ก็เริ่มพูดออกมา

 

"รองประธาน ศัตรูของเราเป็นใคร? เขาเก่งมากแค่ไหน?"

 

"รองประธาน ตอนนี้เราควรจะทำอย่างไรดีครับ?"

 

"รองประธาน เราต้องแจ้งให้ประธานรู้ไหมครับ?"

 

"รองประธาน มันคือลูกหลานที่จากมหาลัยชวนกิ่งใช่ไหมครับ?"

 

........

........

 

ทุกคนพูดออกมาในช่องแชทพร้อมๆกัน อย่างกับอยู่ในตลาดสด!

 

เฉินเฟิงขมวดคิ้วและคำรามออกมา!

 

"เงียบ!"

 

""หยุดทำตัวน่ารำคาญได้แล้ว!"

 

"เอาละตอนนี้ ทุกคนฟังคำสั่งผม เราจะโจมตีเซิร์ฟเวอร์พร้อมกัน!"

 

"ไม่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งขนาดไหน แต่ก็มีแค่มันคนเดียว ผมไม่เชื่อหรอกนะว่าเขาจะต้านการโจมตีจากคนหลายสิบคนได้"

 

เสี่ยวใบพยายามจะชักจูงให้ทุกคนมีความมั่นใจ "คุณพูดต้องที่สุด!"

 

"รองประธาน ได้นำพวกเรากลับมาอย่างรวดเร็วและพวกเราต้องขับไล่ศัตรูออกไปให้ได้!"

 

เฉินเฟิงพูดออกมาอีกครั้ง

 

"ทุกคนเงียบก่อน ในห้องแชทนี้พวกคุณจะถูกเรียกผ่านโค๊ดเนม เข้าใจไหม?"

 

ในห้องแชทด้วยเสียง ลิสรายชื่อตาม ID จากบนลงล่าง

 

ด้านบนเป็นเฉินเฟิง ได้รับมอบหมายให้เป็นอันดับ 1 เสี่ยวใบเป็นอันดับที่ 2 ตามมาด้วยคนอื่นๆ ตั้งแต่อันดับที่ 3 ถึง 32

 

"เอาละตอนนี้ ทุกคนสแกนหาช่องโหว่ของเซิร์ฟเวอร์!"

 

เสี่ยวใบ ได้เปิดปากของเขาขึ้นทันทีว่า "รองประธาน ทางศัตรูยังไม่เจอแบ็คดอร์ที่ประธานทิ้งเอาไว้"

[แบ็คดอร์ ในศัพท์ทางคอมพิวเตอร์ หมายถึง รูรั่วของระบบรักษาความมั่นคงที่ผู้ออกแบบหรือผู้ดูแลจงใจทิ้งไว้ โดยเป็นกลไกลลับทางซอฟ‌ท์แวร์หรือฮาร์ดแวร์ที่ใช้ข้ามผ่านการควบคุมความมั่นคง เพื่อเปิดทางให้ผู้ไม่ประสงค์ดีสามารถเข้ามาในระบบและก่อความเสียหายได้]

 

"เมื่อเราพยายามที่จะเข้าเซิร์ฟเวอร์ผ่านทางแบ็คดอร์ แต่เราก็ยังไม่สามารถหลีกเลี่ยงไฟร์วอลล์ได้"

 

เมื่อตอนที่ชิเล่ยเข้ายึดเซิร์ฟเวอร์ เขาไม่ได้แก้ไขหรือซ่อมแซมช่องโหว่หรือแม้แต่บล็อกแบ็คดอร์

 

ในฐานะที่เป็นคนมีโอกาสครั้งที่สองในชีวิตของเขา ชิเล่ยรู้ดีว่ายังมีช่องโหว่จำนวนมากที่ยังไม่ได้มีการระบุ

 

ผ่านช่องโหว่เหล่านี้ ชิเล่ยสามารถเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์ที่หลากหลายได้

 

เฉินเฟิง รีบเข้าเซิร์ฟเวอร์ภายในผ่านทางแบ็คดอร์ที่ประธานทิ้งเอาไว้อย่างรวดเร็ว

 

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เขาเข้าแบ็คดอร์ เขาก็ต้องเจอเข้ากับไฟร์วอลล์

 

แม้ว่า ชิเล่ยไม่ได้แก้ไขช่องโหว่หรือบล็อกแบ็คดอร์ แต่เขาก็ได้ติดตั้งไฟร์วอลล์จำนวนมากเอาไว้

 

ในขณะที่จัดการกับไฟร์วอลล์ เฉินเฟิงสั่ง "ทุกๆคนโจมตีไฟร์วอลล์พน้อมกัน พวกเรามีหลายคนจะต้องทำลายไฟร์วอลล์นี้ลงได้แน่นอน!"

 

คนสามสิบสองคน ร่วมกันโจมตีไฟร์วอลล์พร้อมกัน

 

เหมือนอย่างที่เฉินเฟิงพูดไว้ ไฟร์วอลล์ของมหาวิทยาลัยเคจิเป็นแบบธรรมดาๆเท่านั้น มันไม่สามารถทนต่อการโจมตีจากคนสามสิบสองคนพร้อมกันได้

 

ชิเล่ยหัวเราะอย่างน่ารังเกียจในขณะที่เขาปล่อยให้พวกมันเข้ามาในเซิร์ฟเวอร์ เขาตรวจที่อยู่ IP ทั้งหมดของพวกเขา เพื่อติดตามไป

 

เมื่อใดก็ตามที่พบที่อยู่ IP ชิเล่ยจะตรวจสอบข้อมูลเหล่านี้โดยตรงผ่านเซิร์ฟเวอร์ของมหาวิทยาลัยเพื่อหาหอพักที่สอดคล้องกัน

 

แม้ว่าหอพักแบบนี้ จะมีนักศึกษาพักอยู่ด้วยกันสี่คน

 

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาสามารถจำกัดขอบเขตหอพักที่เฉพาะเจาะจงได้ มันก็คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาที่จะตรวจสอบได้?

 

เฉินเฟิงพร้อมกับสมาชิกทุกคนเข้ามาในเซิร์ฟเวอร์มหาวิทยาลัยและเริ่มค้นหาที่อยู่ของชิเล่ย

 

แต่สำหรับตอนนี้ พวกเขาเจาะเข้ามาอย่างผิดกฎหมาย!

 

เพราะว่า ชิเล่ยถือแอคเค้าท์ที่มีอำนาจสูงสุดในฐานะผู้ดูแลระบบอยู่!

 

เมื่อพวกเขาเข้ามาอยู่ในเซิร์ฟเวอร์แล้ว แม้แต่สักคนเดียวที่ไม่สามารถขยับไปไหนต่อได้

 

ในห้องแชทด้วยเสียง เฉินเฟิงเริ่มสั่งการคนอื่นๆ

 

"อันดับ 2 ถึง 15 กู้กลุ่มผู้ใช้เซิร์ฟเวอร์กลับมา!"

 

"อันดับ 16 ถึง 32 crack เซิร์ฟเวอร์เพื่ออนุญาตให้เรียกคืนข้อมูลฟอรั่มของมหาวิทยาลัย!"

 

แม้ว่าเฉินเฟิงจะไม่ได้ฉลาดมากนะและไม่มีความสามารถในการสั่งการ ...

 

แต่ภายใต้การแต่งตั้งตำแหน่งจากประธาน สมาชิกของชมรมคอมพิวเตอร์สามารถปฏิบัติตามคำสั่งได้ดี ดังนั้นคำสั่งของเฉินเฟิงจึงถูกนำมาใช้อย่างดี

 

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาเริ่มกู้กลุ่มผู้ใช้และเรียกคืนฟอรั่มของมหาลัยกลับมา...

 

ชิเล่ยได้ตรวจสอบที่อยู่ IP ทั้งหมดสามสิบสองคนและตรวจสอบห้องที่ตรงกัน

 

บนคอมพิวเตอร์ของคนสามสิบคนเหล่านี้ จู่ๆกล่องโต้ตอบก็โผล่ขึ้นมา

 

ในกล่อง ระบุที่อยู่ IP และที่อยู่หอพักของพวกเขาไว้อย่างชัดเจน!

 

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที พวกเขาทั้งสามสิบคนนี้ก็หยุดทำสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่!