ตอนที่ 16 : การประกวดออกแบบซอฟต์แวร์มหาลัย

[ต่อจากนี้ สกุลเงินจะเป็นหยวน ทั้งหมดนะจ๊ะ]

ไก่หมักอาหารจานนี้ ทำให้ชิเล่ยได้เข้าใกล้สาวสวยทั้งสองคน สำหรับพลัมน้อยได้ถูกลืมไปอีกครั้งอยู่เงียบๆในมุมของเขา

 

เขาทำได้เพียงอยู่รอบนอกและสาปแช่งชายหญิงสามคนนี้ได้เท่านั้น!

 

เวลาผ่านไปในพริบตา ในที่สุดการฝึกทหารก็สิ้นสุดลงแล้ว

 

คลื่นความร้อนยังคงต่อเนื่องไม่หยุดต่อไปในเมืองชวนกิ่งถึงแม้จะอยู่ในช่วงปลายเดือนกันยายน

 

ในตอนเย็น ชิเล่ยและหลี่เซี่ยหยู กำลังเดินไปพร้อมๆกันไปตามทางเดินของมหาวิทยาลัย

 

"ชิเล่ย ร่างกายของนายตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?"

 

ชิเล่ยยิ้มขณะที่มองหลี่เซี่ยหยู

 

"เซี่ยหยู เธออยากฟังความจริงหรือโกหก?"

 

หลี่เซี่ยหยูดันแว่นตากันแดดขนาดใหญ่ของเธอขึ้น สามารถมองเห็นผมยาวสรวยที่กำลังปริวตามสายลม

 

"ใบรับรองทางการแพทย์ที่เป็นของปลอม!"

 

ชิเล่ย ส่ายหัว "ใบรับรองทางการแพทย์เป็นของจริง!"

 

"แต่ โรคเป็นของปลอม!"

 

หลี่เซี่ยหยู หัวโงนเงนไปมา "นาย!"

 

"ไม่กลัวทางมหาลัยจะรู้รึไง นายจะโดนไล่ออกจากมหาลัย!"

 

โทนเสียงของเธอยิ่งกว่าอารมณ์เสีย

 

ชิเล่ยล้อเลียน "อาจารย์หลี่ครับ ตอนนี้คุณก็รู้เรื่องนี้แล้ว ทำไมไม่ไปเตรียมเรื่องรายงานส่งไปที่หัวหน้าคณะล่ะครับ?"

 

“ดี!”

 

หลี่เซี่ยหยูคร่ำครวญออกมา

 

"ชิเล่ย ถ้านายกล้าหนีเรียนละก็ ฉันจะรายงานไปยังหัวหน้าคณะ!"

 

ชิเล่ยรีบคว้าหูด้วยมือทั้งสองข้างของเขาแล้วแกล้งทำเป็นไร้เดียงสา

 

"ฉันไม่กล้าหรอก ฉันจะตั้งใจเรียนให้หนัก!"

 

มองไปที่การกระทำที่ตลกของชิเล่ย หลี่เซี่ยหยูก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาและจบลงด้วยการถอนหายใจ

 

แม้ว่าชิเล่ยจะได้ยินเสียงถอนหายใจ แต่เขาก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน

 

ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้ถูกกำหนดไว้อย่างชัดเจนและยากที่จะจัดการด้วย เป็นการดีที่จะรักษาความสัมพันธ์ที่คลุมเครือไว้เช่นนี้

 

"ชิเล่ยหลังจากวันหยุดแห่งชาติ คณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของเราจะร่วมมือกับบริษัทซอฟต์แวร์สองแห่ง เพื่อจัดการประกวดออกแบบซอฟต์แวร์!"

 

หลี่เซี่ยหยู ม้วนผมที่ยุ่งของเธอแนบไปที่หู

 

"ชิเล่ย ถ้าทักษะการเขียนโปรแกรมของนายไม่เลวละก็ ควรจะคว้าโอกาสนี้ไว้นะ"

 

"คนที่ชนะการแข่งขันอันดับหนึ่งจะได้รับเงินรางวัล10,000 หยวนและจะได้เป็นนักศึกษาดีเด่นของมหาลัยชวนกิ่ง!"

 

"สำหรับอันดับที่สองและที่สาม จะได้เงินรางวัล 5,000 และ 3,000 หยวน ตามลำดับ"

 

ชิเล่ยแน่นอนว่ารู้เกี่ยวกับการประกวดออกแบบซอฟต์แวร์นี้อยู่แล้ว!

 

ในชีวิตที่ผ่านมาของเขา อันดับที่หนึ่งได้แก่เฉินหมิง ตัวแทนคลาสของเขานั่นเอง!

 

อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้เกี่ยวกับฝีมือที่ยอดเยี่ยมของเฉินหมิง แต่นั่นเป็นเพราะคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของมหาลัยชวนกิ่ง ร่วมมือกับบริษัท ซอฟต์แวร์ที่เป็นเพื่อนของเฉินหมิง!

 

โดยการใช้ความสัมพันธ์ดังกล่าว ทำให้เฉินหมิงชนะไปโดนปริยาย!

 

ชิเล่ยไม่ได้มีความรู้สึกที่ดีสำหรับการประกวดครั้งนี้ แต่เห็นว่าหลี่เซี่ยหยูให้ความสำคัญกับการประกวดครั้งนี้มากแค่ไหน เขาก็สามารถพูดได้แค่ว่า "เซี่ยหยู ฉันจะพยายามให้ดีที่สุด!"

 

หลี่เซี่ยหยูหัวเราะ เสียงหัวเราะของเธอเหมือนกับดอกโบตั๋นที่มีเสน่ห์มากๆ!

 

"ไว้เจอกัน ชิเล่ย!"

 

หลังจากที่ส่งหลี่เซี่ยหยูไปยังบริเวณที่พักอาจารย์แล้ว ชิเล่ยก็สลัดอารมณ์เศร้าหมองออกไป

 

กลับมาที่ห้อง 501 หอพักปริญญาเอก ชิเล่ยเห็นลิไคกำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับชิ้นส่วนเครื่องจักรกลในห้องนั่งเล่น

 

"พลัมน้อย นายทำอะไรอยู่?"

 

ลิไค ยกหัวขึ้นมามอง "อะ? พี่ชิโตะกลับมาแล้ว!"

 

"ฉันกำลังประกอบเฮลิคอปเตอร์บังคับอยู่!"

 

ชิเล่ยแสดงท่าทางดูแคลน "จริงๆแล้ว นายอายุเท่าไหร่กันแน่? ยังจะเล่นเฮลิคอปเตอร์บังคับอยู่อีก"

 

ลิไค ตอบกลับด้วยเสียงเล็กๆของเขาว่า "พี่ชิโตะ นี่เป็นเฮลิคอปเตอร์บังคับที่ใช้เชื้อเพลิง ไม่เหมือนประเภทที่น่าสมเพชแบบที่ร้านอิเล็กทรอนิกส์ขายตามตลาด!"

 

"มันแตกต่างกันยังไง?"

 

แม้ว่าทักษะการแฮ็คของชิเล่ยจะอยู่ในระดับสุดยอด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาต้องเข้าใจทุกอย่างได้

 

"มันแตกต่างกันมาก!"

 

"เฮลิคอปเตอร์บังคับไฟฟ้าสามารถถือได้ว่าเป็นของเล่นสำหรับเด็กเท่านั้น!"

 

"สำหรับเฮลิคอปเตอร์ที่ขับเคลื่อนด้วยเชื้อเพลิง โดยไม่คำนึงถึงระดับการบิน กำลังการผลิตไฟฟ้า ความสามารถในการป้องกันการติดขัด ทั้งหมดนี้เกินเฮลิคอปเตอร์บังคับไฟฟ้าไปไกลมาก!"

 

ชิเล่ยอยากรู้อยากเห็น "พลัมน้อย วัสดุพวกนี้มันไม่ง่ายที่จะหามา ไม่ใช่หรอ?"

 

เฮลิคอปเตอร์ที่ขับเคลื่อนด้วยเชื้อเพลิง อาจมีค่าใช้จ่ายหลายพันใช่ไหม?

 

ลิไค หัวเราะออกมา "ฉันขโมยพวกมันออกมาจากที่ทำงานของพ่อของฉันหน่ะ!"

 

ชิเล่ยตกใจกับคำตอบที่ได้รับ

 

ลิไคเอามาจาก สถานที่ทำงานของตาแก่ลิไอกั๋ว ไม่ใช่ที่ไหนนอกจากอุตสาหกรรมเครื่องบินชางอาน สถาบันวิจัยดีไอวายไอ!

 

เด็กเหลือขอนี่ตั้งใจขโมยของพวกนี้ออกมา?

 

"พลัมน้อย นายจะใช้เฮลิคอปเตอร์ลำนี้ไปทำอะไร?"

 

ลิไค เกาหัวของเขาขณะที่เขาอธิบายอย่างไม่เกรงใจว่า "ฉันกำลังเตรียมตัวเข้าร่วมชมรมเครื่องจักรกลของมหาลัย!"

 

"ฉันจะให้พวกกลุ่มคนบ้านนอกนี้ดูเครื่องจักรกลบังคับที่แท้ทรูไงหล่ะ!"

 

ชิเล่ย เปล่งเสียงออกมาว่า "หลังจากเสร็จแล้ว ให้พี่ชิโตะลองเล่นหน่อยสิ!"

 

ด้วยใบหน้าที่น่าสงสารของลิไค ตอบไปว่า "พี่ชิโตะ พี่รู้วิธีเล่นใช่ไหม?"

 

"ตอนเล่นพี่อย่าทำมันพังละกัน"

 

ชิเล่ยตำหนิออกมา "ฉันรู้แล้ว ทำไมต้องให้นายมาสอนฉันด้วย?"

 

"แน่นอนว่าฉันไม่กล้า!" ลิไคส่ายหัวอย่างหมดหนทาง

 

ชิเล่ยหัวเราะออกมาดังๆ ว่า "ดี พลัมน้อย นายประกอบต่อไปเถอะ พี่ชิโตะตอนนี้กำลังยุ่งอยู่"

 

ชิเล่ยเดินเข้าห้องของเขาแล้วเปิดคอมพิวเตอร์

 

คอมพิวเตอร์เริ่มทำงานตามปกติและเข้าสู่อินเตอร์เฟซต้อนรับของ Windows XP

 

ชิเล่ย ขยับเมาส์และคลิกไอคอนเพนกวินบนเดสก์ท็อป

 

อย่างไรก็ตาม ชิเล่ยไม่ได้ป้อนชื่อผู้ใช้สำหรับ QQ เขาป้อนประโยคภาษาอังกฤษในบรรทัดแทน โดยไม่ต้องคีย์รหัสผ่าน เขากดปุ่ม enter

 

อินเทอร์เฟซเดิมของ XP เปลี่ยนเป็นระบบ Linux ทันที

 

คอมพิวเตอร์ของชิเล่ย มี 2 ระบบ แต่ถ้าคุณไม่ทราบรหัสผ่าน คุณก็จะไม่สามารถเข้าสู่ระบบ Linux ได้

 

ในระบบ Linux เครื่องสแกนเนอร์กำลังทำงานอยู่

 

สแกนเนอร์นี้กำลังสแกนเครือข่าย(network)ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง

 

เซิร์ฟเวอร์ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง โดยรวมได้ถูกควบคุมของชิเล่ย มันเป็นเพียงที่ว่าเขายังไม่ได้ทำแพทและติดตั้งฮันนีพอตเพื่อซ่อนการดำรงอยู่ของเขา

 

หากชิเล่ยต้องการควบคุมเซิร์ฟเวอร์ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่งอย่างเงียบๆละก็ มันคงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาที่จะทำเช่นนั้น

 

หลังจากที่ทำการควบคุมเต็มรูปแบบแล้ว จำเป็นต้องทำให้เซิร์ฟเวอร์ทำลายไม่ได้ ไม่เพียงแค่นั้น เขาต้องมั่นใจว่าผู้ดูแลระบบและผู้ที่เพิ่งสมัครเข้ามาคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์จะไม่สังเกตเห็นว่าเซิร์ฟเวอร์ถูกแฮ็ก นั่นเป็นส่วนที่ยากมาก!

 

คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลของชิเล่ย ประสิทธิภาพการทำงานแย่อยู่น้อย หลังจากนั้นเซิร์ฟเวอร์ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่งยังไม่พัฒนาเท่าไหร่

 

แต่ก็สามารถกล่าวได้ว่าในมาตรฐานของเซิร์ฟเวอร์พลเรือน ยังคงอยู่ในระดับแนวหน้า

 

ชิเล่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ กำลังเชื่อมโยงไปยังเซิร์ฟเวอร์ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง เริ่มเข้าเยี่ยมชมดินแดนของตัวเอง

 

ในบันทึกระบบ ในระยะเวลาเพียงวันเดียว เซิร์ฟเวอร์ถูกโจมตีมากกว่าหนึ่งพันครั้ง ไฟร์วอลล์สามารถป้องกันการโจมตี 99% ได้ เช่นเดียวกับการโจมตีส่วนที่เหลือสามารถทำลายไฟร์วอลล์ได้

 

แต่พวกเขาก็ไม่ได้รับอำนาจการจัดการเท่านั้น

 

ชิเล่ยเสร็จสิ้นการวิเคราะห์เซิร์ฟเวอร์

 

มีสองแอคเค้าท์ที่เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงสุด หนึ่งเป็นอาจารย์ใหญ่ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง อันหมิงหยี

 

สำหรับอีกแอคเค้าท์หนึ่ง นั้นเป็นของหัวหน้าคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ จีหมิงยี่

 

ตาแก่อันเป็นคนที่โง่เรื่องคอมพิวเตอร์อย่างสมบูรณ์ เขาแถบจะไม่แตะต้องแอคเค้าท์ของเขาที่ซึ่งมีอำนาจสูงสุดเลย

 

อย่างไรก็ตามจีหมิงยี่นั้นต่างกัน ทักษะคอมพิวเตอร์ของเขาไม่แย่เท่าไหร่นัก

 

แต่จีหมิงยี่ไม่ได้ใส่ใจกับเซิร์ฟเวอร์ของมหาวิทยาลัย เขาจะดูแลแค่เซิร์ฟเวอร์ห้องปฏิบัติการของโรงเรียนเท่านั้น

 

ดังนั้นชิเล่ยจึงสามารถสร้างแอคเค้าท์ที่ซ่อนอยู่ในเซิร์ฟเวอร์ระดับสูงได้

 

เว้นแต่เซิร์ฟเวอร์จะถูกปิดและตรวจสอบทีละขั้นตอนแล้วเท่านั้นแอคเค้าท์ที่ซ่อนอยู่ก็จะถูกตรวจเจอ อย่างไรก็ตามนั่นเป็นเพียงความเป็นไปได้เพียงอย่างหนึ่ง

 

หลังจากเสร็จสิ้นการสร้างแอคเค้าท์เจ้าหน้าที่มีอำนาจแล้ว ชิเล่ยก็สามารถเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์ได้โดยไม่ต้องทำการบุกรุกใดๆ

 

หลังจากเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์แล้ว ชิเล่ยได้ใช้ซุปเปอร์แอคเค้าท์ใหม่ของเขาเพื่อเริ่มการตั้งค่าความปลอดภัยของเซิร์ฟเวอร์

 

การโจมตีโดยจากพวกนักศึกษาธรรมดา มันเป็นเพียงแค่เรื่องที่ทำให้เสียเวลาและน่ารำคาญเกี่ยวกับเรื่องนี้เนื่องจากมีจำนวนไฟร์วอลล์มากกว่าทำให้พอที่จะหยุดพวกเขาได้

 

สิ่งที่ชิเล่ยต้องการคือป้องกันไม่ให้พวกคนร้ายพวกนี้พยายามเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์หลักและเข้าสู่แอคเค้าท์ที่มีอำนาจสูงได้

 

หลังจากใช้เวลาสองชั่วโมงในการตั้งค่านี้ ชิเล่ยได้เสร็จสิ้นการตั้งค่าเซิร์ฟเวอร์และวางกับดักมากมาย

 

ถ้าเกิดมีคนร้ายพยายามขโมยอำนาจจากมือของชิเล่ย กับดักก็จะถูกเรียกใช้ทันที

 

จากนั้นเซิร์ฟเวอร์จะส่งคำเตือนไปยังคอมพิวเตอร์ของชิเล่ยโดยอัตโนมัติซึ่งจะโอนข้อความไปยังโทรศัพท์มือถือของเขา

 

ชิเล่ยลบร่องรอยของเขาอย่างระมัดระวัง แล้วยืดเอวอย่างขี้เกียจ

 

"โอเบเดี้ยนน้อย ยินดีต้อนรับกลับคืนสู่อ้อมกอดของพิสดารชิโตะ!"

 

ชิเล่ยพูดกับตัวเอง

 

โอเบเดี้ยนน้อยเป็นชื่อเล่นของเซิร์ฟเวอร์มหาวิทยาลัย ในชีวิตที่แล้ว เซิร์ฟเวอร์นี้ถูกควบคุมเต็มรูปแบบอยู่ในกำมือของชิเล่ยเป็นเวลาสี่ปี

 

หลังจากเสร็จเรื่องนี้ ชิเล่ยก็เข้าไปดูฟอรัมของโรงเรียน

 

ในฟอรัมของโรงเรียนมีการนินทาเรื่องตลกและโพสต์ที่น่าสนใจ

 

ชิเล่ยสุ่มเรียกดูหลายๆกระทู้และก็เจอแต่เรื่องไร้สาระ สุดท้ายเขาก็หมดความสนใจ

 

กดรีเฟรชหน้า แล้วเขาก็พบโพสต์ที่น่าดึงดูดความสนใจของเขา

 

"การประกวดออกแบบซอฟต์แวร์มหาวิทยาลัย"

 

ในโพสต์ เขียนในรายละเอียด การประกวดครั้งนี้จัดขึ้นโดยฝ่ายวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของมหาลัยชวนกิ่ง บริษัทซอฟต์แวร์จินยูและรวมทั้ง บริษัทรักษาความปลอดภัยเครือข่ายซิสเฮง

 

ตราบเท่าที่คุณเป็นนักนักศึกษาของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง คุณสามารถสมัครเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันนี้ได้

 

วันที่เปิดรับสมัครเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 10 ตุลาคม

 

การประกวดจะเริ่มขึ้นวันที่ 25 ตุลาคม!

 

รางวัลที่ 1 10,000 หยวนและได้เป็นนักศึกษาดีเด่นของมหาลัยชวนกิ่ง

รางวัลที่ 2 5,000 หยวน

รางวัลที่ 3 3,000 หยวน

 

นอกจากนี้ ซอฟต์แวร์อันไหนที่ทำผลงานออกมาดี ก็จะมีแนวโน้มที่ได้รับเลือกโดยบริษัทและรับซื้อในราคาสูง

 

นอกจากการเชิญทั้งสองบริษัทเป็นผู้ตัดสินแล้ว ในโพสต์ยังบอกอีกด้วยว่าบรรณาธิการนิตยสารคอมพิวเตอร์ได้รับคำเชิญเช่นเดียวกับนักวิจารณ์ที่มีชื่อเสียงในสาขานี้ก็มาด้วย

 

ชิเล่ย ค่อยๆมองไปที่โพสต์อยากเยือกเย็นแล้วสังเกตเห็น ID ที่โพสต์ไว้ชื่อว่า 'เฟมัซ สวอด(Famous Sword)' ไอ้เวรนี่เอง!

 

ID เฟมัซ สวอด มันไม่ใช่ใครนอกจาก ID ในฟอรั่ม ของเฉินหมิง!

 

ชิเล่ย รีบใช้ซุปเปอร์แอคเค้าท์ของเขาทันทีและขุดดูบันทึก IP ของแอคเค้าท์ของ ID นี้โดยทันที

 

"เด็กน้อย คอยดูละกันว่าฉันจะเล่นงานนายยังไง!"

 

ในชีวิตที่ผ่านมา เฉินหมิงทำชิเล่ยขายหน้ามาโดยตลอด มันเป็นเพียงว่าชิเล่ยไม่มีการสนับสนุนที่แข็งแกร่งทำให้เขาไม่สามารถตอบโต้กลับไปได้!

 

ชิเล่ยป้อน IP ที่อยู่ของเฉินหมิงและเปิดพอร์ตสแกน

 

หลังจากที่เครื่องสแกนเนอร์ก็แสดงผลลัพธ์ออกมา ชิเล่ยยิ้มเย้ยหยัน

 

"ที่จริงแล้วครอบครัวของมันทำบริษัทซอฟต์แวร์นี่เอง!"

 

"พอร์ตที่ไม่จำเป็น ปิดพวกมันให้หมด!"

 

"การรักษาความปลอดภัยไม่เลว!"

 

แม้ว่าเสียงจะฟังเหมือนเสียงสรรเสริญออกมา แต่ชิเล่ยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแดกดัน

 

ชิเล่ยเลือกพอร์ตที่ 80 ทันที

 

นี่คือหนึ่งในหลายพอร์ตที่เปิดได้ ตามปกติพอร์ต 80 จะใช้ HTTP โปรโตคอล ชิเล่ยเจอเส้นทางแรกบนเว็บไดเรคทอรี่และเขียน cmd.asp ตั้งค่าไฟร์วอลล์

 

จากนั้นปิดกั้นไฟร์วอลล์ของเฉินหมิงชั่วคราว แล้วเขาก็แอบเข้าไปในคอมพิวเตอร์ของเฉินหมิง

 

จากการแอบดูจากระยะไกล ชิเล่ยพบว่าเฉินหมิงคนนี้กำลังคุยกับคนอื่นอยู่

 

กำลังแปลกใจที่ทั้งสองคนนี้กำลังคุยเกี่ยวกับเรื่องการประกวดซอฟต์แวร์

 

เนื้อหาการแชทของเฉินหมิง เขาต้องการอันดับหนึ่งเพื่อที่จะชนะในการประกวด!

 

ชิเล่ยกลอกตา

 

แม่งมารดามันเถอะ หน้าหนาชิบหาย!

 

"เมื่อแกอยากเป็นคนไร้ยางอาย ดังนั้นก็อย่าโทษว่าพี่ชิโตะคนนี้ใจร้ายแล้วกัน!"