บทที่ 27 ค่ายา

บทที่ 27: ค่ายา

"น่าสนใจ..."

เย่เฉิงผู้มีสีหน้าสงบนิ่ง ยกนิ้วดาบขึ้นรับการโจมตีอันทรงพลังของถังเฮ่าได้อย่างง่ายดายด้วยค้อนเฮ่าเทียน เขารับรู้ถึงแรงปะทะของพลังและกล่าวว่า

"ถ้าถังเฉินปู่ของเจ้าใช้ท่านี้ มันคงน่าประทับใจไม่น้อย... แต่เจ้า—"

เขายังพูดไม่ทันจบ ความหมายก็ชัดเจนแล้วว่า—

เจ้ายังห่างไกลจากการฝึกขั้นสูงนัก กลับไปฝึกฝนต่ออีกสักสองสามร้อยปีเถิด

คำพูดนี้แม้ไม่สร้างบาดแผล แต่กลับเป็นการดูหมิ่นอย่างรุนแรง ใบหน้าของถังเฮ่าแดงก่ำด้วยโทสะ ในที่สุดเขาก็ถอยหลังสิบสองก้าว กระชากค้อนกลับมาก่อนจะปลดปล่อยพลังอันร้ายกาจที่สุดของค้อนเฮ่าเทียน—ระเบิดแหวน!

บูม!!

เพลิงแดงเข้มปะทุขึ้นทันที แหวนวิญญาณทั้งเก้าวงของถังเฮ่าสว่างโร่ เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ดูดซับพลังทั้งหมดในร่าง

ในชั่วพริบตา แหวนวิญญาณทั้งเก้าวงแตกสลายอย่างรุนแรง พลังที่แตกสลายกลับหลอมรวมเข้ากับร่างของเขา

"กร๊ากกก!"

ดวงตาของถังเฮ่าแดงก่ำ ใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นดุร้ายดังสัตว์ป่าคลั่ง เขาพุ่งเข้าหาพร้อมค้อนยักษ์ในมือ

[นี่มัน... ทำลายแหวนวิญญาณของตนจริงๆ!]

[เขากำลังทำร้ายตัวเองอยู่หรือ?]

[ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีใครสามารถทำลายแหวนวิญญาณแล้วเพิ่มพลังได้ชั่วคราว]

[วิธีนี้ต้องมีผลข้างเคียงร้ายแรงแน่...]

ความคิดเห็นมากมายผุดขึ้น

ค้อนเฮ่าเทียนของนิกายเฮ่าเทียน โดยเฉพาะวิชาลับในการระเบิดแหวน ไม่ใช่สิ่งที่มหาวิญญาณจารย์ทั่วไปจะใช้ได้ ด้วยเหตุนี้ หลายคนจึงคิดว่าถังเฮ่ากำลังทำลายตนเองอย่างสิ้นหวัง

ทว่าผู้รู้ภายในเท่านั้นที่เข้าใจ—ถังเฮ่าในวิดีโอหาได้ทำร้ายตนเองไม่ หากแต่กำลังใช้วิชาลับสูงสุดที่ทำให้นิกายเฮ่าเทียนมีชื่อเสียงก้องอาณาเขต!

"ฮึ่ม! เจ้าบังคับให้ข้าระเบิดเก้าวงแหวนทั้งที่ข้ายังมิได้ใช้พลังวิญญาณยุทธ์เลย!"

ถังเฮ่ามองภาพตนเองระเบิดเก้าวงแหวนด้วยความโกรธปนมั่นใจว่าครานี้เย่เฉิงต้องพ่ายแพ้อย่างราบคาบ!

สุดท้ายแล้ว การระเบิดวงแหวนคือความลับสูงสุดของนิกายเฮ่าเทียน ด้วยวิชาลับนี้ผสานค้อนเฮ่าเทียน เขาเคยทำร้ายอดีตสมเด็จโต้วหลัว เฉียนซุนจี ได้อย่างสาหัส

เขาเชื่อมั่นว่า แม้แต่เฉียนเต้าหลิว ลิมิตโต้วหลัว เลเวล 99 ก็ต้องถอยหนีด้วยความหวาดกลัว

แต่กล่าวได้เพียงว่าถังเฮ่าประเมินตนเองสูงเกินไป และดูแคลนพลังแท้จริงของต้าหลัวลิมิตเกินควร

"โอ้... การทำลายแหวนวิญญาณแล้วผสานพลังเข้าสู่ร่าง ทำให้ได้พลังเพิ่มชั่วคราว... วิชาลับนี้ช่างน่าสนใจนัก" เย่เฉิงเอ่ยพลางมองถังเฮ่าที่รัศมีพุ่งสูงขึ้นหลายเท่า ทว่าตนยังคงสงบนิ่ง

เขารอจนถังเฮ่าเข้ามาใกล้ ก่อนโจมตีอย่างใจเย็น

เพียะ!!

ก่อนที่ถังเฮ่าจะตั้งตัว มือไร้รูปร่างขนาดมหึมาก็ตบเข้าที่ใบหน้า พลังมหาศาลมิเพียงทำลายพลังจากการระเบิดแหวน แต่ยังซัดร่างเขากระเด็นไปไกล

"นี่มัน... อะไรกัน..."

เย่เฉิงลดมือลงอย่างไม่รีบร้อน กล่าวอย่างเยือกเย็นว่า

"แม้พลังของมดจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า... มันก็ยังเป็นเพียงมดอยู่ดี"

ถังเฮ่าหน้าซีดเผือด แหวนเก้าวงระเบิดไปแล้ว แต่ยังไร้เรี่ยวแรงต้าน เขาคำรามลั่นด้วยความไม่เชื่อสายตา

"เป็นไปไม่ได้!"

ในวิดีโอ เย่เฉิงก้าวเข้าหาและเอ่ยเสียงเรียบ

"เจ้าคิดว่าความแข็งแกร่งทำให้เจ้ามีสิทธิ์เหยียบย่ำผู้อ่อนแอหรือ? ถ้าเช่นนั้น—ตอนนี้ข้าคือผู้แข็งแกร่ง ส่วนเจ้าคือผู้อ่อนแอ... ข้าควรรังแกเจ้าบ้างดีหรือไม่?"

ถังเฮ่านอนราบราวสุนัขตาย เย่เฉิงส่ายหัว

"ข้าอยากฆ่าเจ้า... แต่เปลี่ยนใจแล้ว เจ้าไม่คู่ควรตายด้วยดาบของข้า"

ทันใดนั้น นิ้วเขาประสานกัน พลังดาบไร้ตัวตนฟันผ่านร่าง ตัดแขนขวาและขาซ้ายขาดสะบั้น!

"อ่า... กระดูกวิญญาณเหล่านี้สืบทอดจากนิกายเฮ่าเทียน อายุเจ็ดถึงแปดหมื่นปี ถือเป็นกระดูกวิญญาณชั้นยอด"

เย่เฉิงหยิบมันขึ้นและเอ่ยปิดท้าย

"โทษประหารชีวิตอาจเว้นได้ แต่บาปที่ยังมีชีวิตไม่อาจให้อภัย... จงถือว่ากระดูกวิญญาณสองชิ้นนี้เป็นค่าชดเชยค่ายาของศิษย์ข้า"

กล่าวจบ เขาก็จากไปพร้อมกระดูกวิญญาณนั้น ทิ้งถังเฮ่าให้นอนสิ้นหวัง มองสมบัติของนิกายค่อยๆ หายไปจากตน