เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 85: สองธาตุโดยกำเนิด!

บทที่ 85: สองธาตุโดยกำเนิด!

บทที่ 85: สองธาตุโดยกำเนิด!


ติดตามการแจ้งเตือนตอนใหม่ที่แฟนเพจ

Facebook Fanpage กดเลย

••••••••••••••••••••

นิยายอื่นที่ทางค่ายแปล

สารบัญ ARK [จบแล้ว]

สารบัญ จอมมารสะท้านภพ (เรื่องใหม่)

สารบัญ ราชันเทพเก้าสุริยัน

สารบัญ โกลาหลแห่งอสนีบาต

••••••••••••••••••••

บทที่ 85: สองธาตุโดยกำเนิด!

เพื่อนร่วมชั้นเรียนของโม่ฝาน ทั้งซูมิน จ้าวคุณซาน มู่ไป๋ จางหู่และหวังซานฟ่า ทุกคนได้แต่ขยี้ตาอย่างไม่เชื่อภาพตรงหน้าที่เกิดขึ้น หรือนี่จะเป็นเพราะพวกเขานั้นเคร่งเครียดกับการฝึกฝนเวทมานานจนเกินไปจนทำให้เพ้อเจ้อได้ หากเป็นเช่นนี้ย่อมไม่ดีแน่ ทั้งหมดคิดเพียงว่าต้องกลับไปเขียนเรียงความสักเล่มเพื่อให้จิตใจสงบ อาการเช่นนี้จะส่งผลต่อการสอบครั้งสุดท้ายแน่นอน!

ภายในสนามประลอง… ทุกอย่างเงียบสงัด… ราวกับว่าทุกคนได้หยุดหายใจไปแล้ว!

ในนาทีที่สายฟ้าฟาดลงมาที่ร่างกายของหยู่อั๋น ความคิดเดิมที่เป็นกำแพงของทุกคนได้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ พวกเขาทั้งหมดอยู่ในสภาวะโง่งมและไม่สามารถง้างขากรรไกรของตนเองได้

“ใคร…คะ-ใครสามารถ… ใครสามารถบอกฉันได้บ้าง… ว่ามันเกิดอะไรขึ้น!” หัวหน้าตระกูลซูได้กระโดดออกจากเก้าอี้พร้อมตะโกนออกมาเมื่อเห็นสายฟ้าตรงหน้าเช่นนี้

‘หรือว่าจริงๆแล้วไม่มีผู้ใดสามารถอธิบายเรื่องนี้ได้เลย ฉันเพียงแค่ตาฝาดไปใช่ไหม?’

“นักเวทระดับมัชฌิม! เขาจะต้องเป็นนักเวทระดับมัชฌิมแน่นอน! เขามีสองธาตุ จะต้องเป็นเช่นนั้นแน่!” ชุยมู่เชิงกล่าวออกมา แม้ว่าจะไม่มั่นใจนักก็ตาม

“ไม่ใช่!” ในเวลานั้นเอง เสียงทุ้มนุ่มลึกได้ดังขึ้นมา มันคือเสียงของอาจารย์ใหญ่ซู…

ทุกคนหันไปที่อาจารย์ใหญ่ซูอย่างเฝ้ารอ ทุกคนล้วนแต่คิดว่าเหตุการณ์ที่ไม่น่าเชื่อเช่นนี้มีเพียงอาจารย์ใหญ่ซูที่เต็มไปด้วยความรู้เท่านั้นที่จะสามารถอธิบายได้

“เขายังคงเป็นนักเวทระดับปฐมภูมิ” อาจารย์ใหญ่ซูกล่าวอย่างมั่นใจ

“แล้วเขาจะมีธาตุสายฟ้าในตัวได้อย่างไรกันล่ะ…”

อาจารย์ใหญ่ซูสูดหายใจเอาลมเย็นเข้าปอด ในเวลานั้นใครก็รู้ว่าอาจารย์ใหญ่ซูซึ่งดำรงตำแหน่งสูงส่งในเมืองบ่อคนนี้กำลังตื่นเต้นอย่างมาก หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วง เขาจำเป็นจะต้องรวบรวมสติก่อนสักครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดอะไรออกมา

“สองธาตุโดยกำเนิด… เขา… อ่า โม่ฝานน่ะมีสองธาตุ… มีสองธาตุตั้งแต่ต้น!” ในที่สุด อาจารย์ใหญ่ซูก็สามารถกล่าวออกมาได้จนจบประโยค

‘ต้องเป็นเช่นนี้แน่นอน เขาสามารถปลุกธาตุขึ้นมาได้สองชนิด!’

การฝึกฝนของนักเรียนคนนี้ยังไม่ถึงระดับมัชฌิมอย่างแน่นอน สิ่งที่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมเขาจึงใช้สายฟ้าได้นั่นก็เพราะเขามีองค์ประกอบสองธาตุในตนเอง!

เขาปลุกธาตุไฟขึ้นมาและปลุกธาตุสายฟ้าด้วยเช่นกัน!

นักเรียนคนนี้อยู่ภายในโรงเรียนมัธยมปลายเทียนหลาน เขาเป็นบุคคลที่หาได้ยากยิ่งภายในโลกนี้… หนึ่งในล้านเท่านั้นที่จะมีสองธาตุในตนเอง!

“สองธาตุงั้นเหรอ! สวรรค์! โลกนี้มีบุคคลเช่นนี้ด้วยงั้นเหรอ?”

“ฉะ-ฉันไม่รู้จะพูดอะไร…”

“ชุ่ยมู่เชิง… มะ-โม่ฝานน่ะเป็น…นักเรียนของเธอไม่ใช่เหรอ? เธอไปอยู่ที่ไหนมาวันที่เขาปลุกพลังเวท?” อาจารย์เฉินกวนเหลียงกล่าวกับชุ่ยมู่เชิงที่อยู่ด้านข้างด้วยความตกใจ

“ฉันอยู่… ตะ... แต่ว่าฉันจำได้ชัดเจนว่าเขาปลุกธาตุไฟขึ้นมา” ชุ่ยมู่เชิงพยายามนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้น แต่น่าเสียดายที่เขานึกอะไรไม่ออกเลยสักอย่าง

ตอนนี้เรื่องราวสุดประหลาดใจได้เกิดขึ้นแล้ว ทุกคนลืมเลือนไปทันทีว่านี่คือการประลองเวทของนักเวทรุ่นเยาว์ ความสามารถของโม่ฝานทำให้ทุกคนลืมเลือนหยู่อั๋นซึ่งเป็นพระเอกในวันนี้ไปอย่างง่ายดาย! ในเวลานี้ไม่มีเรื่องอะไรน่าสนใจเท่ากับการที่โม่ฝานเป็นนักเวทธาตุคู่อีกแล้ว นี่มันหนึ่งในล้านชัดๆ!

“ดะ-เด็กคนนี้… เป็นคนของกองทัพ! พวกเราต้องการเขา ถ้าหากใครกล้าที่จะแย่งชิงตัวเขาไปล่ะก็… ฉันจะพังบ้านคนๆนั้นให้สิ้นซาก!!!” หัวหน้ากองทัพจ้านคงตะโกนออกมาพร้อมกับกระโดดออกมาจากเก้าอี้อย่างไม่ยอมใคร

แน่นอนว่าจ้านคงเป็นบุคคลเดียวในเมืองบ่อที่ไม่เคยเกรงกลัวผู้ใด ไม่ว่าใครก็ตามที่กล้าจะกระโดดออกมาต่อสู้กับเขาเพื่อแย่งชิงโม่ฝาน เขาจะไม่ยอมปล่อยมันผู้นั้นไว้!

‘บัดซบ! ฉันถูกคนมีอำนาจวางตัวให้มาอยู่ในเมืองนี้ ใครจะคาดคิดว่าเมืองเล็กๆนี้จะมีเพชรอยู่ด้วย เด็กนักเรียนที่มีธาตุคู่แหกกฏสวรรค์เช่นนี้น่ะเหรอ! บ้าจริง ในตอนต้นโม่ฝานมีเพียงธาตุไฟ ฉันก็ต้องการตัวของเขาเพื่อดึงเข้าร่วมในกองทัพแล้ว แต่ใครจะไปรู้ว่าเด็กคนนี้แอบซ่อนความสามารถไว้อีกมากมาย เขาเป็นคนที่เต็มไปด้วยพรสวรรค์อย่างแท้จริง! ฉันต้องการเขา! ฉัน…จ้านคงคนนี้ยอมที่จะหมดเนื้อหมดตัวเพื่อที่จะดึงเขาเข้าร่วมทีมให้ได้!’

ในตอนแรกบุรุษตระกูลซูต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทว่าสุดท้ายแล้วเขาถูกจ้านคงสะกัดไว้อย่างรวดเร็ว

‘บัดซบ จะเป็นอย่างนี้ไม่ได้ ตระกูลซูของเราต้องการตัวเขาเช่นกัน!’

ความจริงก็คือเขาช้าเกินไปมาก ในตอนแรกเขาไม่คิดจะยื้อแย่งเด็กคนนี้กับผู้ใด แต่ทว่าเมื่อโม่ฝานแสดงธาตุทั้งสองออกมาเช่นนี้ เขารู้สึกต้องการเด็กคนนี้เข้าร่วมด้วยเช่นกัน! เมืองบ่อจะต้องโกลาหลอย่างแน่นอนเมื่อเด็กที่อยู่ในตระกูลยากจนสามารถแข็งแกร่งได้มากขนาดนี้!

“หัวหน้าจ้านคง แม้ว่าจะมีหลายอย่างที่คุณสามารถควบคุมได้ในเมืองบ่อแห่งนี้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าถ้าหากคุณต้องการสิ่งใด คุณจะได้มันไปเสมอ ฉันจะรายงานเรื่องนี้ให้กับเบื้องบนได้รับทราบ แน่นอนว่าสมาคมเวทมนตร์ของเราจะไม่ยอมปล่อยอัจฉริยะคนนี้ให้หลุดลอยไป! อีกอย่างก็คือสมาคมเวทมนตร์ของเรานั้นพร้อมที่จะดูแลเขามากกว่าสมาคมนักฆ่าเป็นไหนๆใช่ไหมล่ะ?” หยางซัวเห่อกระโดดออกมาด้านหน้าด้วยเช่นกัน

เหล่าตระกูลขนาดกลางและเล็กย่อมต้องเกรงกลัวต่อกองทัพ แต่ทว่าสำหรับสมาคมเวทมนตร์นั้นไม่ต้องเกรงกลัวเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

ต่อสู้งั้นเหรอ?

ไม่เคยมีใครเคยต่อกรกับสมาคมเวทมนตร์มาก่อนบนโลกใบนี้!

“หืม? เด็กนักเรียนคนนี้เป็นของโรงเรียนเรา พวกเราทั้งหมดยินดีอย่างยิ่งที่จะเลี้ยงดูเขาอย่างดีที่สุดสำหรับอนาคตที่รุ่งโรจน์ของเขา เอาล่ะ พวกคุณทั้งสองไม่จำเป็นจะต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้หรอก อืม…” อาจารย์ใหญ่ซูกล่าวออกมาเรียบๆ

บ้าเอ้ย ทั้งจ้านคงและหยางซัวเห่อต้องการจะคว้าเด็กคนนี้ไปก่อนที่เขาจะจบการศึกษาอีกงั้นเหรอ! ‘ฉัน… ตาเฒ่าซูเต็มไปด้วยความสัมพันธ์อันดีกับผู้คนทั้งเมือง อย่างไรก็ตามมันไม่ได้หมายความว่าฉันจะยอมรับนักเรียนคนอื่นเช่นนี้ พวกคุณเป็นใครกันที่จะมาฉกฉวยนักเรียนของฉันไปน่ะ? อย่าลืมว่านักเวทที่เข้าร่วมทีมของพวกคุณนั้นล้วนแต่มาจากโรงเรียนของฉัน ถ้าหากคิดจะต่อสู้ล่ะก็คุณก็คงจะต้องแลกทุกสิ่งที่มีอยู่นั่นแหละนะจ้านคง!’

อีกฝั่งด้านของมู่โจวอวิ๋นที่ยืนขึ้นราวกับคนโง่งม เขามองไปที่ผู้ชมทุกคนที่กำลังตกใจในความสามารถของโม่ฝาน เขาเห็นพลังทุกอย่างของเด็กคนนี้อย่างชัดเจน มันประจักษ์ต่อสายตาของเขา! ตอนนี้เขากำลังมองไปที่เด็กนักเรียนผู้ซึ่งมีสองธาตุในร่างกาย… ผู้ที่สามารถควบคุมสายฟ้าและไฟได้!

ในตระกูลของเขานั้นมีมู่หนิงเซวียที่มีความเป็นอัจฉริยะหาตัวจับได้ยากอยู่แล้ว แต่อย่างไรก็ตามถ้าหากเปรียบเทียบกันแล้วการครอบครองธาตุคู่นั้นเหนือกว่ามาก แม้ว่ามู่หนิงเซวียจะก้าวหน้าได้เกินกว่าอายุของเธอมาก แต่อย่างไรก็ตามบรรพบุรุษที่ร่ำรวยจะสามารถปลุกปั้นนักเวทธาตุน้ำแข็งที่แข็งแกร่งขึ้นมาเมื่อใดก็ย่อมได้เสมอ แต่ทว่าพวกเขาไม่สามารถปลุกปั้นนักเวทที่มีธาตุคู่ได้ นี่มันหนึ่งในล้าน หรือ หนึ่งในสิบล้านจากทั่วโลกก็ย่อมได้!

หรืออาจจะกล่าวอีกอย่างว่า… แม้แต่มู่โจวอวิ๋นก็ยังต้องการเด็กคนนี้!

“เร็ว! ลุกขึ้นเร็ว พี่ใหญ่เซี่ยจิงลุกขึ้น! ฉันเพียงแค่อยากให้บทเรียนเล็กน้อยแก่บุตรชายของพี่เท่านั้น ฉันจะให้พี่ทำอย่างนั้นได้ยังไงกันล่ะ” มู่โจวอวิ๋นรีบประคองให้โม่เซี่ยจิงที่ยืนตรงหน้าลุกขึ้นทันที

ในตอนนี้ทัศนคติของมู่โจวอวิ๋นได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ราวกับหลังตี*เป็นหน้ามือ!

โม่เซี่ยจิงลุกขึ้นมาพร้อมกับมองไปรอบตัวอย่างไม่เชื่อสายตาของตนเอง

เขานั้นไม่อาจเข้าใจได้ว่าธาตคู่นั้นคือสิ่งใด แต่เขาเห็นปฏิกริยาของเหล่าผู้ชมที่แสดงออกมาถึงความตื่นเต้น… เขาพอจะคาดเดาได้ว่าบุตรชายของเขานั้นน่าเหลือเชื่อเพียงใด!

ความรู้สึกที่น่าเหลือเชื่อนี้… บุตรชายเขาเป็นคนสร้างมันขึ้นมา!

นี่มันยอดเยี่ยมเกินไปแลว! การขายทรัพย์สินทุกอย่างในชีวิตของเขาเพื่อส่งลูกเข้าเรียนในโรงเรียนเทียนหลานไม่ไร้ประโยชน์! ถ้าหากในวันนั้นเขาลังเลไปแม้แต่นิดเดียว นั่นเท่ากับว่าเขาได้สังหารนักเวทอัจฉริยะลงไปแล้ว! ‘ดูบุคคลสำคัญของเมืองบ่อในตอนนี้สิ ดูหน้าของพวกเขาสิ พวกเขากำลังต่อสู้งั้นเหรอ! สวรรค์ ฉัน… โม่เซี่ยจิง ผู้ที่ไร้ความสามารถ ไร้ฐานะทางสังคมแต่สามารถให้กำเนิดบุตรชายอัจฉริยะ!’

โม่เซี่ยจิงเช็ดน้ำตาของเขาในขณะที่กำลังยืนมองภาพที่ประทับใจตรงหน้า

ชีวิตที่วุ่นวายแลกกับเศษเงินเพียงเล็กน้อย พร้อมทั้งสภาพแวดล้อมที่เลวทราม สิ่งเหล่านี้กดดันให้หลังของเขาต้องคดเคี้ยวมาโดยตลอด โดยปกติชีวิตของเขาล้วนแต่ทำงานหนัก ขับรถให้เหล่าคนรวยพวกนี้และสามารถทำได้เพียงโค้งคำนับพร้อมพยักหน้าเท่านั้น มันไม่แตกต่างอะไรจากการคุกเข่า… ในตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมลูกชายของเขาสั่งให้เขายืนขึ้นเมื่อครู่ เพราะว่าต่อจากวันนี้ไป พวกเขาทั้งสองจะไม่มีวันต้องคุกเข่าให้ใครอีกต่อไป!

••••••••••••••••••••

Facebook Fanpage กดเลย

••••••••••••••••••••

จบบทที่ บทที่ 85: สองธาตุโดยกำเนิด!

คัดลอกลิงก์แล้ว