เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ ตอนที่ 49 การบุกรุกของมอนเตอร์ [อ่านฟรี]

อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ ตอนที่ 49 การบุกรุกของมอนเตอร์ [อ่านฟรี]

อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ ตอนที่ 49 การบุกรุกของมอนเตอร์ [อ่านฟรี]


หลังจากเห็นการแจ้งเตือนบนท้องฟ้า และไม่ต้องการให้คนอื่นนำหน้าเขา หยวนเลยบอกว่า

“ไปกันเถอะ!”

หยวนและตระกูลหลัววิ่งออกไปนอกประตูเมือง ซึ่งมีผู้คนหลายร้อยคนมารวมตัวกันแล้ว

มีคนราวหนึ่งร้อยคนสวมชุดเกราะที่ดูคล้ายกันในขณะที่คนที่เหลือสวมอุปกรณ์ทั่วไปและไม่เข้าชุดกัน เห็นได้จากชุดเลยว่าใครเป็นผู้เล่น และใครเป็น NPC

‘มีผู้เล่นมากมายที่นี่...’

หยวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยแม้จะรู้สึกประหม่าเช่นกัน เขากลัวว่าเขาอาจจะเปิดเผยตัวตนเมื่อเริ่มต่อสู้

“เสี่ยวฮัว...”

ทันใดนั้นเขาก็เรียกหาเธอ แล้วถามว่า

“มีอุปกรณ์อะไรที่ปิดหน้าได้บ้างไหม อย่างพวกหน้ากากอะไรแบบนี้”

เสี่ยวฮัวพยักหน้าและคุ้ยกระเป๋าเก็บของของเธอ

“นี่พี่หยวน”

เสี่ยวฮัวส่งหน้ากากสีดำที่ดูสง่างามซึ่งสามารถปกปิดทั้งใบหน้าเขาได้

“ขอบคุณเสี่ยวฮัว พี่จะคืนเจ้าในภายหลังนะ”

เขากล่าวขณะที่รับหน้ากากมา

<หน้ากากหยกดำ>

<ระดับ: วิญญาณ>

<คุณภาพ: สูงสุด>

<ต้องการความแข็งแกร่งทางจิตใจ: 2,500 หน่วย>

<คำอธิบาย: หน้ากากอันลึกซึ้งที่เพิ่มพลังป้องกันจิตของคุณ 5,000 หน่วย>

“พี่หยวนพี่สามารถเก็บมันไว้ได้เลยนะ”

เสี่ยวฮัวบอกกับเขา

หยวนพยักหน้าให้ทันที และสวมหน้ากาก เขารู้สึกได้ว่าจิตใจของเขาผ่อนคลาย และรู้สึกสงบมากขึ้น

ครอบครัวหลัวสงสัยว่าทำไมหยวนต้องปิดหน้า แต่พวกเขาไม่มีเวลาถาม ในขณะที่มีคนตะโกนบอกด้วยความตื่นเต้นว่า

“มอนสเตอร์มาที่นี่แล้ว!”

เมื่อผู้คนได้ยินดังนั้น ก็หยิบอาวุธพร้อมต่อสู้

ในไม่ช้ามอนสเตอร์หลายร้อยตัวที่อยู่ระหว่างระดับที่สามและระดับที่เจ็ดของผู้ฝึกฝนวิญญานก็วิ่งเข้าหากำแพงเมือง

“ปกป้องเมือง!”

ทหารยามคำรามเสียงดังทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปทันที และสถานที่ที่นั้นก็กลายเป็นสนามรบอย่างรวดเร็ว โดยมีทั้ง NPC และผู้เล่นที่กำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์

หยวนและตระกูลหลัวเริ่มการโจมตีมอนสเตอร์ทันที

<+2 คะแนน>

<+3 คะแนน>

<+1 คะแนน>

หลังจากที่หยวนตัดหัวมอนสเตอร์ได้สามตัวอย่างรวดเร็วด้วยเทคนิคธรรมดาๆ เขาก็รีบไปยังแนวหน้าที่แทบไม่มีผู้คนเลย แต่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์ และเริ่มสังหารมากขึ้นอย่างง่ายดายด้วยการฟาดดาบแค่ครั้งเดียว

มอนสเตอร์ที่หยวนสังหารไม่มีโอกาสแม้แต่จะกรีดร้องก่อนที่จะกลายเป็นศพ และเมื่อครอบครัวหลัวเห็นว่าเขาสังหารมอนสเตอร์ได้อย่างง่ายดาย พวกเขาก็เบิกตากว้างด้วยความชื่นชม และหวาดกลัว

จริงอยู่ที่หยวนเป็นนักรบวิญญาณที่ต่อสู้กับมอนสเตอร์ที่ระดับต่ำกว่าเขา แต่วีธีที่เขาสังหารมอนสเตอร์อย่างง่ายดายนั้นมันเหมือนกับการที่เขาแค่เดินเล่นในสวนสาธารณะเท่านั้นเอง

อย่างไรก็ตามไม่ใช่แค่ตระกูลหลัวที่ประหลาดใจกับความกล้าหาญของหยวน ผู้เล่นคนอื่นๆก็ยังสังเกตเห็นการปรากฎตัวของเขาในสนามรบเช่นกัน

“ใครกันที่เป็นคนฉายเดี่ยว! เขาฆ่ามอนสเตอร์ราวกับมันเป็นเพียงแค่ลูกไก่!”

“เขาอาจจะเป็น NPC ที่คอยช่วยเหลือสถานการณ์นี้ก็ได้!”

“ลืมเขาไปก่อน! ดูเด็กผู้หญิงคนนั้น เขาฆ่ามอนสเตอร์ด้วยมือเปล่าเลยนะ!”

ผู้คนที่นั่นเฝ้าดูขณะที่เสี่ยวฮัวตบมอนสเตอร์ทุกตัวที่กล้าเข้ามาโจมตีเธอ ด้วยการตบหน้าเพียงครั้งเดียวก็สามารถสังหารมอนสเตอร์ได้ ทุกคนตกใจอย่างมาก

<+1 คะแนน>

<+2 คะแนน>

<+2 คะแนน>

<+1 คะแนน>

<+3 คะแนน>

คะแนนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องสำหรับหยวน แม้แต่ในขณะที่เสี่ยวฮัวฆ่ามอนสเตอร์ได้มากกว่าสองร้อยคะแนนในไม่กี่นาที

ในขณะเดียวกันผู้เล่นคนอื่นๆ ประสบปัญหาในการจัดการมอนเตอร์เพียงตัวเดียว และส่วนใหญ่มีแต้มน้อยกว่า 10 แม้จะผ่านไปหลายนาทีก็ตามม

‘มีมอนสเตอร์กี่ตัวกันเนี่ย?!’

หยวนคิดในใจ หลังจากที่สังหารไปกว่า 500 ตัวแล้ว แต่ก็ยังถูกล้อมรอบด้วยพวกมันอยู่

นอกจากนี้เขายังต้องการใช้ดาบแยกสวรรค์ เพื่อกวาดล้างให้ไวขึ้น แต่เขาไม่ต้องการทำลายเมืองแปงนี้ที่อยู่ข้างหลัง ดังนั้นจึงล้มเลิกที่จะใช้ และเอาชนะมอนสเตอร์ได้ด้วยการโจมตีธรรมดา

“หยวนมอนสเตอร์ที่นี่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ จ้าวแห่งภูเขาน่าจะอยู่ใกล้ๆแล้ว!”

หลัวหลิงบอกเขา

“จ้าวแห่งภูเขางั้นหรอ ถ้าเราฆ่าลูกน้องมัน มันไม่ยิ่งจะโจมตีเมืองนี้หรอกหรอ?”

“พ่อของข้ากำลังจะไปสู้กับจ้าวแห่งภูเขาตอนนี้!”

หยวนพยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นเรามาปกป้องเมืองต่อไป จนกว่าเขาจะเอาชนะจ้าวแห่งภูเขาได้!”

“ดาบตัดโลหิต!”

ดาบในมือของหยวนสั่นไหว และมอนสเตอร์อีกสองสามตัวก็ถูกสังหารในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

<ความเข้าใจของคุณเกี่ยวกับดาบตัดโลหิตมาถึงระดับใหม่แล้ว>

<ความเชี่ยวชาญดาบตัดโลหิต ระดับ (2) -> (3)>

<ดาบตัดโลหิต>

<อันดับ: โลก>

<ระดับความเชี่ยวชาญ: 3>

<คำอธิบาย: ใช้พลังงาน 900,000 ฉี ต้องใช้การฟันดาบเพื่อเปิดใช้งานเทคนิคนี้>

“ฮ่า!”

หลังจากฆ่ามอนสเตอร์อีกสองสามร้อยตัวความเข้าใจของหยวนก็ดีขึ้นอีกครั้ง

<ความเชี่ยวชาญในการใช้ดาบของคุณดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด>

<ความเชี่ยวชาญการใช้ดาบมือใหม่>

<คำอธิบาย: ปรับปรุงการควบคุมดาบของคุณเล็กน้อย 15% และเพิ่มความเสียหายทั้งหมดที่ทำด้วยดาบ 10% ศัตรูจะรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นจากการโจมตีด้วยดาบของคุณ เมื่อความเสียหายของคุณเพิ่มขึ้น ไม่จำเป็นต้องเปิดใช้งาน>

หลายนาทีต่อมาของการต่อสู้ ในขณะที่ผู้เล่นและ NPC เริ่มหมดแรง มีคนสวมชุดเกราะของเมืองแปงเดินเข้ามาหาตระกูลหลัว และตะโกนด้วยความตื่นตระหนก

“พวกท่าน! ตอนนี้จ้าวหลัวกำลังอยู่ในสภาวะวิกฤตหลังสู้กับจ้าวแห่งภูเขา!”

“อะไรนะ! เกิดอะไรขึ้นกับท่านพ่อ! แล้วจ้าวภูเขาล่ะ?!”

หลัวหมิงรีบตะโกนกลับ

หลังจากหายใจเข้าลึกๆ ทหารยามก็บอกต่อว่า

“จ้าวหลัวเขา เขาแพ้การต่อสู้กับจ้าวแห่งภูเขา! เขาแทบจะไปไหนไม่ได้ด้วยร่างกายของเขาตอนนี้ เขากำลังรักษาโดยแพทย์! และเขาไม่สามารถสู้ต่อไปได้อีก!”

“เป็นไปได้ยังไงกัน?”

หลัวลี่ปิดปากด้วยความตกใจหลังจากได้ยินข่าว

“นี่หมายความว่าจ้าวแห่งภูเขายังคงอาละวาดอยู่ใช่ไหม ถ้าเราไม่รีบไปปราบมัน มอนสเตอร์จะฆ่าผู้คน และยึดครองเมืองนี้ในท้ายที่สุด”

หลัวหมิงกล่าวพร้อมขมวดคิ้ว

“เราค่อยกังวลเกี่ยวกับท่านพ่อที่หลังเถอะ ตอนนี้เราต้องเอาชนะจ้าวแห่งภูเขาให้ได้!”

หลัวหลิงหันไปมองหยวนซึ่งสังหารมอนสเตอร์อยู่ไม่ไกลจากพวกเขา

จากนั้นเธอก็วิ่งไปหาหยวน และพูดว่า

“หยวน! พ่อของเราแพ้ให้กับจ้าวแห่งภูเขา!”

“อะไรนะ! พ่อเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?!”

หยวนถามด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

เธอพยักหน้าและกล่าวว่า

“ชีวิตของเขาไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายแล้ว แต่เขาไม่สามารถมาต่อสู้ได้อีก และเจ้าเป็นคนเดียวที่แข็งแกร่งพอที่จะสู้กับมัน ได้โปรดช่วยเราด้วย เอาชนะจ้าวแห่งภูเขาให้เราที! เราจะทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนเจ้า!”

หยวนไม่จำเป็นต้องคิดอะไร แล้วพยักหน้าตอบทัน

“ได้ เดี๋ยวข้าจะสู้กับจ้าวแห่งขุนเขาเอง”

จบบทที่ อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ ตอนที่ 49 การบุกรุกของมอนเตอร์ [อ่านฟรี]

คัดลอกลิงก์แล้ว