บทที่ 40: ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้
บทที่ 40: ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้
ติดตามการแจ้งเตือนตอนใหม่ที่แฟนเพจ
••••••••••••••••••••
นิยายอื่นที่ทางค่ายแปล
สารบัญ จอมมารสะท้านภพ (เรื่องใหม่)
••••••••••••••••••••
บทที่ 40: ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้
“สวัสดีทุกคนอย่างเป็นทางการนะ! ฉันเป็นหัวหน้ากองทัพแห่งนี้และจะเป็นหัวหน้าครูฝึกสอนของพวกเธอทั้งหมด ฉันชื่อจ้านคง เอาล่ะทุกคนควรจะรู้สึกดีใจนะเพราะว่าพวกเธอทั้งหมดเป็นกลุ่มแรกที่มาที่นี่หลังจากที่ฉันได้ตำแหน่ง” จ้านคงกล่าวออกมาอย่างเคร่งครึม
นักเรียนทั้งหมดยืนฟังอย่างเงียบเชียบโดยที่ไม่มีใครกล้าพูดอะไรสักคำ
แน่นอนว่านักเรียนทั้งหมดนั้นมีสัมพันธ์กับอาจารย์ของตนเท่านั้น ความรู้ที่พวกเขาได้รับมานั้นล้วนแต่เป็นทฤษฎีมากมายซึ่งมันเป็นเพียงข้อมูลเท่านั้น แม้ว่าหัวหน้าจ้านคงจะดูสุภาพและอ่อนโยนอย่างมาก แต่ทว่าเขาอยู่ในกลุ่มนักเวทผู้พิทักษ์แน่นอนว่าทุกคนย่อมเคยผ่านประสบการณ์สังหารอสูรเวทมาแล้ว!
“เอาล่ะ ไม่ต้องกังวลไปหรอก พวกเธอเป็นนักเรียนกลุ่มแรกที่ฉันต้องรับผิดชอบ เพื่อให้ทุกคนได้ผ่านการทดสอบอย่างราบรื่นแน่นอนว่ามันคงจะมีผลต่อการเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยของพวกเธอสินะ ฉันจะดูแลพวกเธอทุกคนเป็นพิเศษแน่นอน!” จ้านคงกล่าวออกมาเสียงดังเพื่อให้ความมั่นใจกับเด็กๆ
ถ้าหากว่าไม่สามารถผ่านการทดสอบหรือผลคะแนนต่ำเกินไป แน่นอนว่ามันจะส่งผลต่ออนาคตของพวกเขาอย่างมาก ชะตากรรมของนักเรียนทุกคนสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างง่ายดายในการฝึกปฏิบัติครั้งนี้
“ฉันเข้าใจดีว่าทุกคนคือนักเรียนเวทมนตร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในเมืองบ่อแล้วและฉันยังเชื่อว่าทุกคนจะสามารถจัดการกับประสบการณ์ครั้งนี้ได้อย่างยอดเยี่ยมอีกด้วย ดังนั้นมันจะต้องเป็นเรื่องราวที่ดีมากๆในชีวิตของพวกเธอ เช่นนี้ฉันจึงคิดว่าการเข้าค่ายในครั้งนี้พวกเธอจะผ่านมันไปได้อย่างง่ายดาย!” จ้านคงพูดออกมาอย่างยิ้มแย้มและดูไร้พิษสง
ทั้งลั่วหยุนปั๋วและพันหลี่จวินต่างพากันขมวดคิ้วเมื่อได้ฟังเขาพูด ทุกครั้งที่หัวหน้าของพวกเขาแสดงใบหน้าเช่นนี้ แน่นอนว่ามันจะต้องไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่!
“ฉันเพิ่งได้รางวัลสนับสนุนมา ซึ่งมันก็อยู่ในระดับที่ไม่เลวร้ายเลย เอาล่ะ… พวกเธอมีทั้งหมดร้อยคน ถ้าหากกลุ่มไหนสามารถหรือบุคคลใดสามารถจัดการกับภารกิจนี้ได้ ฉันจะให้เกรดเอ!” จ้านคงกล่าวเรียบๆ
ทันทีที่เขากล่าวจบ เกิดความโกลาหลขึ้นทันทีในหมู่นักเรียน!
แน่นอนว่านักเรียนทั้งร้อยคนย่อมสร้างความวุ่นวายได้ไม่ยากเย็นนัก
ทั้งหมดล้วนแต่เคยได้ยินรุ่นพี่พวกเขาตนกล่าวถึงการสอบปฏิบัติ สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็คือห้ามยั่วยุเหล่าผู้พิทักษ์เหล่านี้เด็ดขาดและการสอบจะผ่านไปได้อย่างง่ายดาย ซึ่งไม่ยากเย็นนักที่จะได้รับเกรดเอหรือบี ถ้าหากว่าไม่ได้สร้างปัญหา…
อย่างไรก็ตามพวกเขาทั้งหมดย่อมไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับการทำภารกิจใดๆมาก่อนเลย มันคืออะไรกัน?
รางวัลเหล่านี้นั้นเป็นสิ่งตอบแทนของเหล่านักเวทระดับสูง พวกเขาย่อมต้องการสิ่งเหล่านั้นเพื่อใช้ดำรงชีวิตต่อไป!
แม้แต่ผู้พิทักษ์ต่างๆที่อยู่รอบๆยังอดไม่ได้ที่จะสนอกสนใจกับภารกิจนี้!
สถานการณ์ตอนนี้มันคืออะไรกัน?
จะให้นักเรียนเหล่านี้ทำภารกิจเพื่อรับรางวัลงั้นเหรอ?
บ้าไปแล้ว! แม้แต่นักเวทของกองทัพยังไม่อาจทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้ แล้วนักเรียนไร้ประสบการณ์เหล่านี้จะทำได้อย่างไร พวกเขายังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ!
“แล้วจะเป็นอย่างไรถ้าหากพวกเราไม่มีใครทำสำเร็จ?” ฉื่อจ้าวติงที่อยู่ด้านหน้ากล่าวออกมา
“อ่า ก็จะไม่มีใครผ่านการทดสอบ!” จ้านคงตอบกลับมาเรียบๆด้วยใบหน้าที่ไม่แยแส
ด้วยคำพูดเหล่านั้น ทำให้นักเรียนและอาจารย์ที่ได้ยินต่างกระวนกระวายและไม่สามารถระงับอารมณ์ของตนเองได้
“ท่านหัวหน้ากองทัพ คุณอาจจะทำให้พวกเราทุกคนไม่ผ่านการสอบนี้!” ในเวลานั้นซูมินยืนขึ้นทักท้วงอย่างอดไม่ไหว
“ใช่ มันไม่ต่างอะไรจากตัดสินให้พวกเราสอบไม่ผ่านตั้งแต่ตอนนี้!!!”
ในตอนนี้ใบหน้าของเหล่าอาจารย์ประจำชั้นอย่างซางจิงเก่า ชุ่ยมู่เชิง ถังหยู่ เฉินกวนเหลียง ต่างแสดงออกอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกัน
สถานการณ์เช่นนี้คืออะไรกัน? หรือนี่เป็นการจัดการที่ผิดพลาดของโรงเรียน? ทำไมหัวหน้ากองทัพคนนี้จึงดื้อรั้นและไม่ทำตามอย่างที่ผ่านมา?
รางวัลอะไรกัน? มันเป็นสิ่งที่นักเรียนสามารถทำได้งั้นเหรอ?
“มันมีอะไรไม่เหมาะสมงั้นเหรอ? ทำไมพวกคุณถึงไม่ลองไปหาหัวหน้าหน่วยอย่างเติ้งข่ายดูล่ะ? ไม่ว่าจะวิธีไหน มันก็ไม่ง่ายที่จะได้รับเกรดจากฉันหรอก ไม่ว่าจะทางไหนก็ตาม! อีกทั้งโรงเรียนมัธยมเทียนหลานนั้นเป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดในเมืองบ่อ ดังนั้นพวกคุณจึงไม่ควรจะนำพาขยะมาฝึกฝนที่นี่! หรือถ้าหากว่าคุณคิดว่าการมาที่นี่ทำให้เสียเวลา ก็จงย้ายก้นทั้งหมดกลับไปโรงเรียนและค้นคว้าแต่ในตำราเช่นเดิมจะดีกว่า! แน่นอนว่าการติดสินบนนั้นใช้กับฉันไม่ได้ สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่สนามเด็กเล่นที่พวกคุณจะพาเด็กมาเดินเที่ยวเล่นไปวันๆ!” จ้านคงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราด แม้ว่าท่าทีของเขาจะดูสุภาพและอ่อนโยน แต่ในเวลานี้เขาเปรียบกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะจู่โจม
กลุ่มขยะงั้นเหรอ?
ถ้อยคำเหล่านี้ทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจของนักเรียนทุกคนอย่างชัดเจน!
“หัวหน้าจ้านคง การทดสอบของคุณนั้นโหดร้ายกับเด็กเหล่านี้เกินไป ถ้าเท่าที่ฉันได้รู้มา จะต้องเป็นผู้ที่ได้รับการฝึกฝนมาไม่ต่ำกว่าสามถึงห้าปีจึงจะสามารถบรรลุภารกิจเช่นนี้ได้…” ซางจิงเก่ากล่าวออกมาอย่างติดขัดและขาดความมั่นใจในการเผชิญหน้า
“พวกคุณมีกันหนึ่งร้อยคน ถ้าหากไม่สามารถทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้ คุณควรจะได้ชื่อว่าเป็นอาจารย์ที่ล้มเหลวที่สุดในการสั่งสอนขยะกลุ่มใหญ่ขนาดนี้ นี่น่ะเหรอนักเรียนห้องคิงส์? ฉันก็อยู่ในระดับท็อปของโรงเรียนเช่นกัน!” จ้านคงกล่าวออกมาอย่างเย็นชา
เมื่อซางจิงเก่าได้ยินคำพูดเหล่านั้น ใบหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นซีดขาวไร้เลือดฝาดในทันที
แม้ว่าจ้านคงจะมีปัญหาส่วนตัวกับเขา แต่ในตอนนี้เขากำลังมีปัญหากับโรงเรียนเทียนหลานอย่างเต็มที่ เขาใช้อำนาจและความเก่งกาจของตนเองทุบตีใบหน้าของครูและนักเรียนทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้อย่างเหี้ยมโหด
“อ่าและแน่นอน! ทีมไหนหรือผู้ใดที่สามารถจัดการกับภารกิจนี้ได้สำเร็จ ฉันจะมีรางวัลมอบให้เป็นการส่วนตัวอีกด้วย มันเป็นอุปกรณ์เวทป้องกันน่ะ” จ้านคงกล่าวต่ออย่างเรียบง่ายราวกับเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทันทีที่ผู้พิทักษ์ด้านนอกที่ได้ยินคำว่าอุปกรณ์เวทป้องกัน ทุกคนต่างพากันตื่นเต้น!
“โอ้สวรรค์ เป็นอุปกรณ์เวทป้องกันเลยงั้นเหรอ?”
“โธ่ นายน้อยทำไมไม่มอบโอกาสนี้ให้กับพวกเราล่ะ พวกเราสัญญาว่าจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จให้ได้”
“ใช่แล้ว พวกเราต้องการอุปกรณ์เวทป้องกัน ซึ่งมันจะช่วยชีวิตพวกเราไปได้อีกนาน!”
“ให้พวกเราแข่งขันกับนักเรียนกลุ่มนี้ด้วยสิ พวกเราต้องการมัน!”
ในเวลานั้นเหล่าผู้พิทักษ์เวทด้านนอกเริ่มตะโกนเข้ามาอย่างต่อเนื่อง สร้างความโกลาหลอีกครั้งในทันที
อุปกรณ์เวทป้องกัน!!!
มันเป็นอุปกรณ์วิญญาณที่เชื่อมต่อกับพลังวิญญาณของเจ้าของ ซึ่งสามารถช่วยเหลือในการป้องกันและเป็นแรงกระตุ้นจิตใจให้มั่นคงสามารถยืนหยัดในการต่อสู้ได้ยาวนานยิ่งขึ้นด้วย
มันคล้ายกับอุปกรณ์ที่ชายหัวโล้นนั้นขายอยู่ข้างทางเมื่อครู่นี้ ถ้าหากใช้มันได้อย่างเต็มที่ มันจะกลายเป็นอุปกรณ์ที่ช่วยชีวิตได้ในยามคับขัน
นอกจากนั้นแม้ว่าจะเพิ่มความเร็วของนักเวทแล้ว มันยังสามารถเพิ่มพลังให้กับนักเวทผู้นั้นได้อีกด้วย
อุปกรณ์เวทป้องกันนั้นสามารถเปลี่ยนเป็นเกราะหรือโล่ก็ย่อมได้เสมอ ในช่วงเวลาที่สำคัญมันยังสามารถใช้โจมตีเหล่าอสูรเวทได้อีกด้วย ดังนั้นมันจึงเป็นอุปกรณ์ที่สำคัญมากสำหรับการเอาชีวิตรอดในโลกใบนี้
แม้ว่ามูลค่าของมันจะไม่สูงเทียบเท่ากับละอองดารา แต่สำหรับนักล่าอสูรที่ต้องเสี่ยงชีวิตอยู่ในป่าใหญ่แห่งนี้ อะไรจะสำคัญไปกว่าชีวิตของตนเอง?
“โอ้แม่เจ้า! เท่าที่ฉันรู้มานั้นอุปกรณ์เวทป้องกันนั้นมีมูลค่ากว่าแสน!”
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนักล่าด้านนอกถึงบ้าคลั่งเช่นนั้น นี่มันของราคาแพงที่เหล่านักเรียนอย่างเราไม่ควรจะได้รับด้วยซ้ำ”
“ถ้างั้นนักเรียนอย่างพวกเราสามารถครอบครองมันได้หรือไม่?”
“มันเป็นเรื่องที่ยากสำหรับการให้รางวัลที่ใหญ่เช่นนี้นะ นักล่าเก่าๆอาจจะคุกคามพวกเราไปตลอดชีวิตเลยก็ได้”
โม่ฝานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยในตอนแรก แต่เมื่อเปลี่ยนแปลงอุปกรณ์เวทให้เป็นสกุลเงิน เขาก็เข้าใจได้ในทันที!
อุปกรณ์เวทที่แพงที่สุดในชีวิตของเขานั้นเพียงพันหยวนเท่านั้น โอ้สวรรค์! เขาไม่เคยพบเห็นเงินที่มากมายหลายแสนเช่นนี้มาก่อนเลยในชีวิต!!!
••••••••••••••••••••
Facebook Fanpage กดเลย มาพูดคุยกันได้น้า เหงามากเลย
••••••••••••••••••••