บทที่ 6 - เผชิญหน้า

บทที่ 6 - เผชิญหน้า

◉◉◉◉◉

กงอวี่เถียนต้องการจะประลองกับเสิ่นล่างอย่างเปิดเผย เพื่อใช้ชื่อเสียงของตนสร้างชื่อให้เสิ่นล่าง แน่นอนว่าเป็นเพราะพลังฝีมือของเสิ่นล่าง

"ทลายมิติ สัมผัสเทวะอมตะ หลายร้อยปีมานี้ นี่เป็นเพียงขอบเขตในตำนาน ไม่เคยมีปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ของชาติคนใดบรรลุถึงขอบเขตนี้มาก่อน

คาดไม่ถึงจริงๆ ไม่นึกเลยว่าในชีวิตนี้จะได้มีโอกาสเห็นขอบเขตเช่นนี้" กงอวี่เถียนกล่าวด้วยความรู้สึกทึ่ง

ไม่แปลกที่กงอวี่เถียนจะประหลาดใจขนาดนี้ ตั้งแต่โบราณกาลมา ขอบเขต "ทลายมิติ สัมผัสเทวะอมตะ" เป็นเพียงตำนานเท่านั้น

ในอดีตหยางลู่ฉานผู้ไร้เทียมทานเป็นอย่างไร ซุนลู่ถังผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้าเป็นอย่างไร หลี่ซูเหวินเจ้าของฉายาทวนเทวะเป็นอย่างไร

ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ของชาติผู้สร้างชื่อเสียงอันโด่งดังในอดีตเหล่านี้ ไม่มีใครเคยบรรลุถึงระดับ "ทลายมิติ สัมผัสเทวะอมตะ" เลย

ในฐานะปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ของชาติ กงอวี่เถียนรู้ดีว่าขอบเขตของเสิ่นล่างในปัจจุบันนั้นมีพลังฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด

อาจกล่าวได้ว่ายอดฝีมือจากยุทธภพเหนือใต้ทั้งหมดรวมกันก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเสิ่นล่าง

เมื่อมียอดฝีมือเช่นนี้เป็นเสาหลักอยู่แล้ว แล้วจะกลัวอะไรว่ายุทธภพเหนือใต้จะไม่สามารถละทิ้งอคติและรวมเป็นหนึ่งเดียวกันได้

การรวมยุทธภพเหนือใต้เป็นหนึ่งเดียวคือความฝันตลอดชีวิตของกงอวี่เถียน ถึงแม้จะต้องสละชื่อเสียงของตนเอง กงอวี่เถียนก็ไม่เสียดาย

"ข้าว่าผู้อาวุโสกงก็ใกล้จะถึงระดับพลังแก่นแท้แล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะมีโอกาสทะลวงผ่าน" เสิ่นล่างกล่าว

"แก่แล้ว แก่แล้ว โลกในอนาคตเป็นของพวกเจ้าคนหนุ่มสาวแล้ว สามวันหลังจากนี้ข้ารอให้เจ้าสั่นสะเทือนยุทธภพทั่วหล้า"

กงอวี่เถียนยิ้มอย่างยินดี เมื่อได้เห็นคนรุ่นหลังเช่นเสิ่นล่าง ได้เห็นขอบเขต "ทลายมิติ สัมผัสเทวะอมตะ" เขาก็ไม่เสียเที่ยวที่มาครั้งนี้แล้ว

หลังจากอำลากงอวี่เถียน เสิ่นล่างก็ออกจากหอทองคำตามลำพัง ในตอนนี้พระจันทร์ลอยเด่นอยู่บนฟ้าแล้ว คนที่เสิ่นล่างรอก็มาถึงแล้ว

ถนนยาวเงียบสงัด ที่ปลายถนน ร่างสี่ร่างค่อยๆใกล้เข้ามา หลี่มู่อาศัยผนึกใจประสาน ในที่สุดก็ตามมาถึงหน้าประตู

"เสิ่นล่าง ในที่สุดก็ได้เจอกันอีกครั้ง ครั้งนี้เจ้าหนีไม่รอดแล้ว"

หลี่มู่ยืนอยู่ตรงข้ามเสิ่นล่าง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ท่าทางมั่นใจในชัยชนะ

"ข้าก็รอเจ้ามานานแล้ว เจ้ามาช้าเกินไป" เสิ่นล่างกล่าวอย่างเย็นชา

"ฮ่าๆๆ เจ้าอยากตายเร็วขนาดนั้นเลยรึ" หลี่มู่มองเสิ่นล่างอย่างสนใจแล้วกล่าว

หลี่มู่ไม่คิดว่าจะมีอะไรผิดพลาดอีก ครั้งนี้เพื่อความไม่ประมาท เขาไม่ได้มาคนเดียว

เสิ่นล่างเพิ่งจะเดินทางกลับมาเกิดในโลกนี้ได้ไม่นาน ในเวลาสั้นๆเช่นนี้ ต่อให้มีโชควาสนาพลิกฟ้า จะมีพลังฝีมือได้สักเท่าไหร่กัน

ในสายตาของหลี่มู่ เสิ่นล่างไม่มีความหวังอีกต่อไปแล้ว แต่ก่อนหน้านั้น เขาจะทำให้เสิ่นล่างได้ลิ้มรสความสิ้นหวังอย่างสุดซึ้ง

"ครั้งนี้จะเป็นการตัดสินแพ้ชนะ จะไม่มีผลลัพธ์อื่น" เสิ่นล่างกล่าวอย่างแน่วแน่

หากเป็นเมื่อก่อน หลี่มู่อาจจะเป็นปัญหา แต่สำหรับเสิ่นล่างในตอนนี้ หลี่มู่ไม่มีความสำคัญอีกต่อไปแล้ว

มังกรย่อมไม่สนใจมดปลวก แต่ถ้ามดปลวกตัวนี้กระโดดโลดเต้น ก็แค่เหยียบให้ตายก็สิ้นเรื่อง

"เหอะ เจ้ายังไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา แต่เจ้าวางใจได้ ข้าจะไม่ให้เจ้าตายง่ายๆ

ครั้งนี้ข้าเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ไว้ให้เจ้า ตะปูสะกดวิญญาณ เจ้าคงเคยได้ยินชื่อมันใช่ไหม"

หลี่มู่พูดพลางหยิบตะปูเหล็กออกมาแท่งหนึ่ง ตะปูแท่งนี้ยาวประมาณเจ็ดนิ้ว ส่องประกายแสงลึกลับน่าขนลุก

ชื่อเสียงของตะปูสะกดวิญญาณเสิ่นล่างย่อมรู้ดี นี่เป็นของวิเศษที่แลกมาจากหอสังสารวัฏ

ตามบันทึกในมหาพิภพเทียนเสวียน การเดินทางข้ามโลกผ่านหอสังสารวัฏนั้น จริงๆแล้วเป็นการเดินทางในรูปแบบของวิญญาณ

ในระหว่างการเดินทาง ร่างจริงของผู้เดินทางจะถูกเก็บไว้ในหอสังสารวัฏ

เมื่อผู้เดินทางเสียชีวิตในโลกที่เดินทางไป วิญญาณก็จะกลับสู่ร่างจริงและกลับไปยังมหาพิภพเทียนเสวียนอีกครั้ง

ดังนั้น โดยทั่วไปแล้วการเดินทางในโลกนับหมื่นอาจจะไม่ได้รับผลประโยชน์อะไร แต่ก็ไม่มีอันตรายมากนัก

อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างย่อมมีข้อยกเว้น ยอดฝีมือที่เสียชีวิตอย่างสมบูรณ์ในระหว่างการเดินทางก็ไม่ใช่ว่าไม่มี

การใช้แต้มในหอสังสารวัฏก็สามารถแลกของที่สามารถทำให้ผู้เดินทางเสียชีวิตอย่างสมบูรณ์ได้ไม่น้อย

เพียงแต่การแลกของวิเศษเหล่านั้นต้องใช้แต้มจำนวนมหาศาล คนทั่วไปโดยสิ้นเชิงแล้วไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้

ตะปูสะกดวิญญาณถึงแม้จะไม่สามารถทำให้ผู้เดินทางเสียชีวิตอย่างสมบูรณ์ได้ แต่มันก็เป็นอาวุธวิเศษที่ชั่วร้ายอย่างยิ่ง

มีข่าวลือว่า เพียงแค่หาร่างกลับชาติมาเกิดของผู้เดินทางเจอ แล้วตอกตะปูสะกดวิญญาณเข้าไปในวิญญาณของผู้เดินทาง ก็จะสามารถทำให้ผู้เดินทางตกอยู่ในสังสารวัฏตลอดไปได้

เมื่อถึงตอนนั้น วิญญาณของผู้เดินทางจะถูกตรึงไว้ในโลกที่เดินทางไป ไม่สามารถกลับไปยังหอสังสารวัฏได้ตลอดกาล

เมื่อไม่มีวิญญาณแล้ว ร่างกายที่เหลืออยู่ในหอสังสารวัฏก็ย่อมไม่มีความรู้สึกใดๆ ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรกับการตายอย่างสมบูรณ์

การแลกตะปูสะกดวิญญาณในหอสังสารวัฏต้องใช้แต้มไม่น้อย หลี่มู่เพื่อที่จะจัดการกับเสิ่นล่าง ก็ช่างคิดแผนการอย่างรอบคอบจริงๆ

"ตะปูสะกดวิญญาณ ดีมาก เจ้าเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ขนาดนี้ให้ข้า ถ้าไม่ให้วิญญาณของเจ้าจมอยู่ในโลกนี้ ก็คงจะเสียใจแย่"

หลี่มู่คิดแผนจัดการกับตนเองอย่างรอบคอบขนาดนี้ หากไม่ให้หลี่มู่ได้ลิ้มรสชาติของตะปูสะกดวิญญาณ แล้วจะคุ้มค่ากับการลงทุนของเขาได้อย่างไร

"ฮ่าๆๆ ถึงตอนนี้เจ้ายังจะทำเป็นเก่งอยู่รึ หากมีแค่ข้าคนเดียว เจ้าอาจจะมีโอกาส

แต่สามคนนี้เป็นยอดฝีมือที่บรรลุระดับพลังหนึ่งดาวแล้วทั้งนั้น เจ้าจะเอาอะไรไปสู้" หลี่มู่กล่าวอย่างมั่นใจ

"อย่างนั้นรึ เพิ่งจะบรรลุระดับพลังหนึ่งดาว นี่คือสิ่งที่เจ้าพึ่งพางั้นรึ ต่อให้มีสามคนแล้วจะอย่างไร" เสิ่นล่างกล่าว

ในการประเมินระดับพลังของหอสังสารวัฏ ระดับต่ำสุดคือหนึ่งดาว ขอเพียงได้มาตรฐาน ก็จะได้รับการประเมินระดับพลังหนึ่งดาว

แต่ถึงแม้จะเป็นการประเมินระดับพลังหนึ่งดาวเหมือนกัน พลังฝีมือจริงๆอาจจะมีความแตกต่างกันอย่างมหาศาล

เหนือระดับพลังหนึ่งดาว ต่ำกว่าระดับพลังสองดาว ตรงกลางนี้จริงๆแล้วมีช่องว่างขนาดใหญ่

ในบางโลก บรรลุถึงระดับเซียนเทียนก็คือการประเมินระดับพลังหนึ่งดาว แต่หากต้องการบรรลุระดับพลังสองดาว ต้องบรรลุถึงขอบเขตจินตัน

ในโลกเหล่านั้น ระหว่างจินตันกับเซียนเทียน จริงๆแล้วมีขอบเขตอยู่หลายขั้น เช่น ปรมาจารย์ มหาปรมาจารย์ เป็นต้น

ถึงแม้จะอยู่ในมหาพิภพเทียนเสวียน ขอบเขตสลัดมรรตัยจะจัดอยู่ในระดับพลังหนึ่งดาว แต่หากต้องการบรรลุระดับพลังสองดาว ต้องเลื่อนระดับอีกสามขอบเขต

ในมหาพิภพเทียนเสวียนดั้งเดิม หลังจากขอบเขตสลัดมรรตัยก็คือขอบเขตซ่อนวิญญาณ ขอบเขตเปิดจุด และขอบเขตสุริยันเร้นลับ

ขอบเขตสลัดมรรตัย ขอบเขตซ่อนวิญญาณ ขอบเขตเปิดจุด จริงๆแล้วจัดอยู่ในระดับพลังหนึ่งดาว เมื่อบรรลุถึงขอบเขตสุริยันเร้นลับจึงจะจัดอยู่ในระดับพลังสองดาว

สามคนข้างกายหลี่มู่ ถึงแม้พลังฝีมือจะบรรลุถึงระดับหนึ่งดาวแล้ว แต่ก็อย่างมากแค่ขอบเขตสลัดมรรตัยเท่านั้น

การเดินทางของหอสังสารวัฏมีกฎเกณฑ์ของตัวเอง โดยทั่วไปแล้วจะสอดคล้องกับระดับพลังของตนเอง

ขอบเขตสลัดมรรตัยน่าจะเป็นขีดจำกัดพลังของโลก 'ยอดปรมาจารย์' พลังฝีมือเกินขอบเขตสลัดมรรตัยแล้ว ก็ยากที่จะเดินทางมาเกิดในโลกนี้ได้

"เหอะ เจ้ากำลังหาที่ตายแท้ๆ วางใจได้ ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า ข้าจะให้เจ้าเวียนว่ายตายเกิดในโลกนี้ชั่วกัปชั่วกัลป์"

หลี่มู่ยิ้มอย่างโหดเหี้ยม เขาโบกมือครั้งใหญ่ สามคนข้างกายก็ล้อมเสิ่นล่างไว้แล้ว

[จบแล้ว]