บทที่ 40 - พบวิธีเพิ่มค่าประสบการณ์อย่างรวดเร็ว

บทที่ 40 - พบวิธีเพิ่มค่าประสบการณ์อย่างรวดเร็ว

"ก็แค่การประลองยุทธ์เองพี่ ข้าไม่ได้ลงสนามซะหน่อย"

"ข้ารู้" ถังถังหยิบมีดสับกระดูกขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์ สับลงบนกระดูกลาอย่างแรง

เธอฝึกเคล็ดวิชาแปดอรหันต์ทุกวัน ไม่นานมานี้ถังเหวินก็สอนการเข้าสมาธิด้วยการยืนหลักให้เธอ

บวกกับอาหารที่เพียงพอ สารอาหารที่ครบถ้วน

ตอนนี้พละกำลังของถังถังไม่ด้อยไปกว่าชายฉกรรจ์ทั่วไปมากนัก แม้แต่ส่วนสูงก็เพิ่มขึ้นมาครึ่งหัว

...

โจวปิงไปแจ้งลูกน้องตามบ้านทีละคน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เธอกับลูกทีมอีกหกคนนอกจากถังเหวิน ก็เข้ามาพร้อมกัน

"หอมจัง"

"หัวหน้าจะเลี้ยงอะไรพวกเราเหรอครับ"

เลี้ยงเหรอ

ดวงตาโตของถังถังหรี่ลงทันที มองกลุ่มคนที่มาอย่างระแวดระวัง

เลี้ยง ก็หมายความว่าจะกินฟรีดื่มฟรี

โจวปิงส่ายหน้า "นี่เป็นเนื้อที่ใช้ทำเนื้อสับใส่หมั่นโถว"

ได้ยินประโยคนี้ ถังถังก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่พี่ปิงไม่ใช่คนผลาญสมบัติเหมือนน้องชาย

ไม่อย่างนั้น ต่อไปจะใช้ชีวิตอย่างไร

ภายใต้การโฆษณาของเหล่านักรบฝึกหัดหนุ่มในโรงฝึกยุทธ์ คนในเมืองต่างก็รู้กันว่าช่วงนี้มีของว่างรสชาติดีอย่างหนึ่งเรียกว่าเนื้อสับใส่หมั่นโถว

ในหน่วยล่าสัตว์ หลิวซู่ที่อายุมากที่สุดพูดว่า "หัวหน้าครับ นี่เป็นการเลี้ยงฉลองก่อนปฏิบัติภารกิจ เป็นการสร้างทีม ค่ายสามารถออกเงินให้ได้"

"ใช่ ใช่ ใช่ เลี้ยงฉลอง นี่คือการเลี้ยงฉลอง" อู๋เถียนร่างสูงใหญ่รีบเห็นด้วย

โจวปิงไม่พูดอะไร

หลิวซู่รีบถาม "ซื้อเนื้อสับใส่หมั่นโถวร้อยชิ้นราคาเท่าไหร่"

"334 เหรียญ ข้าแถมกระดูกใหญ่ให้พวกท่านอีก 10 ชั่ง ถือว่าเป็นน้องชายข้าเลี้ยง"

หลิวซู่ยิ้มส่ายหน้า "อย่างนั้นได้อย่างไร เนื้อสับใส่หมั่นโถว 100 ชิ้น กระดูกอีก 20 ชั่ง เหล้ามันเทศอีก 3 ไห ทั้งหมดคิดราคาเต็มที่เลย เราเบิกได้"

ราคาเต็มที่

เบิกได้

ช่างเป็นคำที่ดีจริงๆ

ถังถังยิ้มเต็มหน้า เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

ถ้าของพวกนี้เบิกได้ทั้งหมด

เธอมองไปที่ไก่ป่ากับนกปากแดงที่เก็บไว้ในบ้านมานาน

ของพวกนี้เป็นของที่ถังเหวินล่ากลับมาในช่วงฤดูหนาวที่หนาวจัด ตอนนี้อากาศอุ่นขึ้นแล้ว ถ้าไม่กินก็จะเสียเปล่า

อ้อ ยังมีหัวไชเท้าขาว มันเทศ มันฝรั่งอีกบางส่วน

ควรจะจัดการได้แล้ว เดิมทีตั้งใจจะเอาไปให้แพะเหลืองสองตัวที่เหลืออยู่กิน

ตอนนี้ พวกเขากลุ่มนักรบฝึกหัด นักรบ น่าจะกินหมดนะ

ในห้อง โต๊ะสี่เหลี่ยมกว้างตัวหนึ่ง แปดคนนั่งล้อมวง

โจวปิงแนะนำสถานการณ์ "เช้าวันนี้ ทางค่ายภูเขาดำขอเริ่มการประลองล่วงหน้า"

"ท่านแม่ทัพของเราจะยอมเหรอ" ทุกคนในใจก็มีความสงสัยนี้

เตรียมตัวไม่พร้อม ก็รับคำท้า เป็นการกระทำที่ไม่ฉลาด

"ค่ายภูเขาดำบอกว่า ครั้งนี้ถ้าเราชนะ เหมืองถ่านหินกลางแจ้ง ให้เราขุดสองปีครึ่ง ถ้าพวกเขาชนะ ก็ยังคงขุดสองปี แต่ขอให้เวลาประลองต้องเลื่อนมาเป็นสามวันข้างหน้า"

"ยอมให้ขนาดนี้เลยเหรอ"

"ทำไม"

"จะไม่มีแผนการอะไรแอบแฝงใช่ไหม"

โจวปิงพูดอย่างสงบ "วิธีการประลองก็เหมือนเดิม ทั้งสองฝ่ายส่งคนของตัวเอง สลับกันขึ้นเวที 11 รอบ ชนะ 6"

"ไอ้ผีภูเขาดำคงไม่ได้มีเจตนาดีแน่"

"รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้องจริงๆ หัวหน้าท่านต้องระวังตัวด้วย"

โจวปิงยื่นมือออกไปกดลงเบาๆ ทุกคนก็เงียบเสียง

"เทียบกับเมื่อก่อน มีจุดหนึ่งที่ไม่เหมือนกัน นั่นก็คือคนหนึ่งหลังจากชนะแล้ว สามารถเลือกที่จะลงจากเวที หรือจะสู้ต่อไปก็ได้ จนกว่าจะทนไม่ไหว หรือตายบนเวที"

ทุกคนเงียบไปชั่วขณะ ในแววตามีความกังวลซ่อนอยู่

ถังเหวินแทะกระดูกใหญ่ที่พี่สาวต้มไว้ ในหัวก็คิดแต่ว่าจะใช้เวลาสามวันที่เหลืออยู่นี้อย่างไรเพื่อเพิ่มพลังของตัวเอง

ลูกทีมดื่มเหล้ากินเนื้อ เปลี่ยนเรื่องคุย

โจวปิงแอบดึงถังเหวินมาที่สวน "ช่วงทหารใหม่ของเจ้ายังไม่หมด ข้าตัดสินใจได้ บอกว่าเจ้าป่วย อนุญาตให้เจ้าไม่ต้องเข้าร่วมปฏิบัติการครั้งนี้"

ถังเหวินมองดูดวงตาสดใสของเธอ ในใจก็หวั่นไหวอย่างมาก แต่เขาก็รู้ดีกว่า การหลีกหนีมีแต่จะทำให้ตัวเองขี้ขลาด

ตัวเองฝึกยุทธ์อย่างเอาเป็นเอาตาย ก็เพื่อที่จะมีชีวิตรอดต่อไปก็จริง แต่สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่การหลบๆ ซ่อนๆ มีชีวิตอยู่เหมือนหนู

แกล้งป่วยเหรอ

ถังเหวินยิ้ม ตอนที่เขาเรียนหนังสือ ก็เคยแกล้งป่วยเพื่อหนีการเข้าแถวตอนเช้าบ้าง

คิดถึงตรงนี้ เขาก็ส่ายหน้า "เราเป็นทีมเดียวกัน ข้าจะเข้าร่วมภารกิจครั้งนี้ แต่ว่า ข้าอยากจะรีบหยั่งรู้ 'แผนภาพจินตภาพหมัดปืนใหญ่ทะลวงภูเขา' สักครั้งหนึ่ง แล้วก็ พี่ปิง ท่านรู้ไหมว่าที่ไหนมีบ่อน้ำที่สะอาดปลอดภัยบ้าง"

ในดวงตาของโจวปิงมีประกายแสงแปลกๆ วาบขึ้นมา เธอครุ่นคิด "การหยั่งรู้แผนภาพจินตภาพไม่น่าจะมีปัญหา ส่วนบ่อน้ำ ถ้าเจ้าอยากจะอาบน้ำ ที่บ้านก็มีอ่างอาบน้ำใหญ่อยู่นะ"

พูดจบ เธอก็ทำท่าบอกขนาด

เป็นอ่างอาบน้ำรูปวงรีแบบนั้น ที่สามารถให้คนสูง 185 สองคนนอนเข้าไปพร้อมกันได้

"อ่างอาบน้ำไม่ได้ ต้องเป็นบ่อน้ำที่ท่วมตัวข้าได้ทั้งตัว ข้าอาจจะต้องอยู่สองวัน"

"ในสวนแห่งหนึ่งมีบ่อน้ำ น้ำก็น่าจะสะอาดอยู่" โจวปิงคิดอยู่ครู่หนึ่งถึงจะพูด

"คืนนี้ไปดูเลยดีไหม" เวลาเหลือแค่สามวัน ถังเหวินร้อนใจ

"ได้ ตอนนี้เลยเหรอ"

"ได้" ถังเหวินกลับเข้าห้องไปแบกตะกร้าไม้ไผ่ ถือดาบเหล็กกล้าหัวเสือ บอกลาพี่สาว แล้วก็เดินออกจากประตูกับโจวปิงไป

เดินไปเดินมา เขาก็พบว่าถนนหนทางดูคุ้นเคย

นี่ดูเหมือนจะเป็นบริเวณสวนที่เคยใช้ขังหมาป่าเงินมาก่อน

"ใครน่ะ"

ในความมืดมีทหารยามคนหนึ่งเดินออกมา

"หน่วยล่าสัตว์ที่หนึ่ง โจวปิง"

โจวปิงเดินเข้าไปพูดสองสามประโยค ทหารยามมองดูเข็มกลัดที่หน้าอกของถังเหวิน

หลังจากยืนยันตัวตนแล้ว ก็ปล่อยให้ทั้งสองคนเข้าไปในสวน

ในสวน มีสระน้ำขนาดเท่าห้องหนึ่งห้อง น้ำยังใสอยู่พอสมควร

"เดิมทีใช้ปลูกบัว"

โจวปิงสั่งให้ทหารยามย้ายเตาเหล็กกับฟืนแห้งมา

ไม่มีท่าทีเขินอาย ถังเหวินก็ขยับตัว ถอดเสื้อนอกต่อหน้าเธอ เหลือเพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว

ร่างกายที่แข็งแกร่ง ไม่ทำให้เขารู้สึกหนาวมากนัก

แต่เมื่อเขาก้มลงไปตักน้ำในสระ ค่อยๆ ราดลงบนตัว กระแสน้ำที่เย็นยะเยือกก็ดึงความร้อนออกไปอย่างรวดเร็ว บวกกับลมเหนือที่พัดมา ความรู้สึกนั้น

โจวปิงมองดูแล้วก็อยากจะตัวสั่น เธอไม่ได้เดินจากไป ดวงตางามจ้องมองถังเหวิน อืม... รูปร่างนี้ก็ดูดีเหมือนกันนะ

หลังจากได้รับการเสริมความแข็งแกร่งหลายครั้ง สัดส่วนร่างกายของถังเหวินก็เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ

แม้จะเป็นเวลากลางคืน แม้จะมองจากด้านข้าง ก็ยังเต็มไปด้วยเสน่ห์

โจวปิงละสายตาไม่ได้ อืม... อาจจะเป็นเพราะเมื่อกี้ดื่มมากไปหน่อย รู้สึกร้อนๆ นะ

จนกระทั่งถังเหวินถือดาบ เดินตัวสั่นลงไปในน้ำ มองไม่เห็นกล้ามท้องแปดแพ็คนั้นอีกต่อไป

เธอถึงจะค่อยๆ หันหลังเดินจากไป

อากาศหนาวๆ แช่น้ำแข็ง ก็เพื่อฝึกฝนวิชา

แรงบันดาลใจนี้ ก็มาจากท่านผู้เฒ่าจิน

ช่วงนี้ เขาถือดาบเหล็กหนักร้อยกว่าชั่ง ฝึกฝนเพลงดาบ

แถบความคืบหน้าของเพลงดาบตัดวายุเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

กระแสน้ำเชี่ยวกราก ถังเหวินฟันดาบกวนน้ำ เกิดเป็นคลื่นน้ำซัดสาด

รำจบหนึ่งรอบ

[เพลงดาบตัดวายุ ระดับเชี่ยวชาญ (2815→2826/3000)]

11 แต้ม

เพลงดาบตัดวายุมีเพียงแปดท่า รำหนึ่งรอบ ใช้เวลาสั้นมาก

เขาคำนวณเวลาคร่าวๆ

รู้สึกว่ามีความหวังที่จะทะลวงผ่าน

แต่ต่อให้ทะลวงผ่านได้ ก็แค่เพลงดาบเก่งขึ้นอีกหน่อยเท่านั้น

แคร้ง

เขาทิ้งดาบลงบนฝั่ง ในน้ำก็เริ่มรำเคล็ดวิชาแปดอรหันต์

[เคล็ดวิชาแปดอรหันต์ (5631→5652/6000)]

อืม... ค่าความชำนาญ 9 แต้ม

ถังเหวินเข้าใกล้ริมสระ หยิบเสื้อทรายถ่วงน้ำหนักออกมาจากตะกร้า

เสื้อทรายหนักหลายสิบชั่ง ฟองอากาศผุดขึ้นดูดซับน้ำ ไม่นานก็เปียกโชก เสื้อทรายที่ชุ่มน้ำหนักร้อยกว่าชั่ง

ถังเหวินทั้งคนจึงมั่นคงขึ้นมาก

เคล็ดวิชาแปดอรหันต์อีกหนึ่งรอบ

ครั้งนี้ความยากสูงขึ้น แต่เขากลับรู้สึกได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

แรงต้านของน้ำ ทำให้เขาสามารถรู้สึกถึงการออกแรงของกล้ามเนื้อทุกส่วนได้อย่างชัดเจน สัมผัสถึงความลื่นไหลของทุกท่วงท่า

[เคล็ดวิชาแปดอรหันต์ ระดับเชี่ยวชาญ (5652→5683/6000)]

ค่าประสบการณ์พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

ถังเหวินไม่รู้สึกตัวเลย

ฝึกฝนต่อไป ครั้งแล้วครั้งเล่า

[จบแล้ว]