ตอนที่ 44: ลูกคนแรกถือกำเนิด, กายาเต๋าจิตวิญญาณแรกเริ่มโดยกำเนิด, ยอดอัจฉริยะแห่งยุค!

ตอนที่ 44: ลูกคนแรกถือกำเนิด, กายาเต๋าจิตวิญญาณแรกเริ่มโดยกำเนิด, ยอดอัจฉริยะแห่งยุค!

ห้าวันต่อมา

นอกตำหนักของหลิงซีเยว่ ลู่ชิงเสวียนกำลังเดินไปมาด้วยสีหน้ากระวนกระวายระคนยินดี เพราะวันนี้คือวันครบกำหนดคลอดของภรรยาเขา นอกจากนี้ยังมีผู้อาวุโสหลักหลายคนมารอคอยอยู่ด้วยความคาดหวังเช่นกัน

ทันใดนั้น บนท้องฟ้าเหนือตำหนักก็พลันปรากฏเมฆมงคลเก้าสี พลังวิญญาณแห่งฟ้าดินปั่นป่วนอย่างรุนแรง ประกายเทพแห่งมรรควิถีสายแล้วสายเล่าตกลงมาจากฟากฟ้า ก่อเกิดเป็นวังวนพลังวิญญาณขนาดใหญ่

พลังวิญญาณนับไม่ถ้วนถูกดึงดูดเข้ามาแล้วเทลงไปในตำหนักของหลิงซีเยว่

หากไม่ใช่เพราะค่ายกลใหญ่ของตระกูลช่วยบดบังไว้ ปรากฏการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนี้คงถูกขุมกำลังต่างๆ สัมผัสได้เป็นแน่

ทุกคนที่เห็นปรากฏการณ์นี้ต่างประหลาดใจอย่างยิ่ง

“ปรากฏการณ์นี้ช่างยิ่งใหญ่นัก! ดูท่าว่าทายาทของท่านอ๋องจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!”

“ใช่แล้ว หรือว่าตระกูลลู่ของเราจะให้กำเนิดกายาเทวะแล้ว!?”

เหล่าผู้อาวุโสต่างส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ด้วยใบหน้าที่เปี่ยมด้วยความคาดหวัง

ลู่ชิงเสวียนเองก็ประหลาดใจ เด็กคนนี้ยังไม่ทันเกิดก็ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ถึงเพียงนี้ พรสวรรค์ของเขาจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

เขามองดูพลังวิญญาณมหาศาลที่ไหลเข้าสู่ห้องของหลิงซีเยว่ ก่อนจะสะบัดชายเสื้อ ปรากฏหินวิญญาณขั้นสูงและขั้นสุดยอดจำนวนมากสลายเป็นพลังวิญญาณที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่า ไหลเสริมเข้าไปในห้อง

ปรากฏการณ์นี้ดำเนินต่อไปเป็นเวลาครึ่งชั่วยามเต็ม

เมื่อปรากฏการณ์เพิ่งจะสลายไป เสียงร้องไห้ของทารกก็ดังออกมาจากห้อง พร้อมกับเสียงที่เปี่ยมด้วยความยินดีของเจียงเสวียนหย่า

“คลอดแล้ว! เป็นองค์หญิงน้อย ในที่สุดข้าก็ได้เป็นท่านย่าแล้ว!”

เมื่อได้ยินดังนั้น ลู่ชิงเสวียนก็รีบมุ่งหน้าเข้าไปในห้องทันที ในวินาทีนี้ เขารู้ว่าตนเองได้เป็นพ่อคนแล้ว

ทันทีที่เข้ามาในห้อง เขาเห็นมารดาของตนกำลังอุ้มทารกน้อยที่ร้องไห้อยู่พลางปลอบโยนอย่างสุดความสามารถ แต่ลู่ชิงเสวียนไม่ได้เข้าไปดูลูกก่อน เขากลับเดินตรงไปที่เตียงเพื่อตรวจดูอาการของหลิงซีเยว่

เมื่อเห็นว่านางเพียงแค่ใบหน้าซีดเผือดเล็กน้อย ส่วนอื่นๆ ล้วนเป็นปกติ เขาก็พลันโล่งอก

ลู่ชิงเสวียนจับมือของหลิงซีเยว่พลางพูดเบาๆ “ซีเยว่ ลำบากเจ้าแล้ว”

หลิงซีเยว่ส่ายหน้าแล้วยิ้มเล็กน้อย “ไม่ลำบากเลยเจ้าค่ะ ยินดีกับท่านพี่ที่ได้เป็นพ่อคนแล้ว”

ลู่ชิงเสวียนพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองลูกสาวที่ถูกเหล่าผู้อาวุโสหลักรุมล้อมอยู่

“หืม เด็กคนนี้เกิดมาก็มีพลังวิญญาณติดตัวมาเล็กน้อย ทั้งยังมีประกายรัศมีแห่งมรรคลอยวนอยู่รอบกายด้วย”

“ใช่ ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ!”

“พอเด็กคนนี้ร้องไห้ กลับทำให้พลังวิญญาณรอบข้างปั่นป่วน!?”

“เด็กคนนี้มีพรสวรรค์อะไรกันแน่!?”

เหล่าผู้อาวุโสต่างมองดูทารกในผ้าอ้อมด้วยความตกตะลึง

“นี่...หรือว่าจะเป็นกายาหยวนหลิงในตำนาน?” ผู้อาวุโสใหญ่ลู่ฉางเฟิงขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้

“ตามบันทึกในตำราก็คล้ายอยู่ แต่ดูเหมือนจะไม่เหมือนเสียทีเดียว” ผู้อาวุโสอีกคนกล่าว

หลิงซีเยว่มองดูฉากนั้นแล้วถามลู่ชิงเสวียนอย่างสงสัย “ท่านพี่ ท่านดูสิ ลูกของเราก่อให้เกิดปรากฏการณ์ถึงเพียงนี้ ท่านรู้หรือไม่ว่าลูกมีกายาอะไรกันแน่เจ้าคะ?”

ลู่ชิงเสวียนหันไปมองลูกสาวที่ยังคงร้องไห้อยู่ในผ้าอ้อม พลันเสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับทายาทคนแรกของโฮสต์ที่ถือกำเนิด เริ่มทำการประเมิน...】

【พรสวรรค์: จักรพรรดิ, ความเข้าใจ: อธิปัตย์, กายา: กายาเต๋าจิตวิญญาณแรกเริ่มโดยกำเนิด, โชคชะตา: สีทอง, การประเมินโดยรวม: ยอดอัจฉริยะผู้มีโชคชะตาพลิกฟ้า!】

ลู่ชิงเสวียนรู้จากคำอธิบายของระบบว่าระดับการประเมินทายาทมีทั้งหมดเจ็ดระดับ ได้แก่: ปุถุชน, ยอดอัจฉริยะธรรมดา, ยอดอัจฉริยะชั้นหนึ่ง, ยอดอัจฉริยะชั้นยอด, ยอดอัจฉริยะแห่งยุค, ยอดอัจฉริยะผู้มีโชคชะตาพลิกฟ้า, และยอดอัจฉริยะต้องห้ามไร้เทียมทาน

【การประเมินเสร็จสิ้น ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับบุตรผู้เป็นยอดอัจฉริยะผู้มีโชคชะตาพลิกฟ้าหนึ่งคน ได้รับของขวัญตอบแทนหนึ่งชุด ต้องการรับหรือไม่?】

ลู่ชิงเสวียนยังไม่ได้รับรางวัลในทันที เขาพิจารณาลูกสาวอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยปาก “กายาของเด็กคนนี้ สามารถเรียกได้ว่าเป็นกายาเต๋าจิตวิญญาณแรกเริ่มโดยกำเนิด จัดเป็นกายาศักดิ์สิทธิ์ที่หายากยิ่ง”

“กายานี้ไม่เพียงแต่จะมีความสามารถในการเข้าใกล้มรรคเต๋าโดยธรรมชาติ อารมณ์ของนางยังสามารถส่งผลต่อการโคจรของพลังวิญญาณรอบข้างได้อีกด้วย”

แม้กายาชนิดนี้จะหายาก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีบันทึกไว้เสียทีเดียว สมัยที่เขาบำเพ็ญเพียรอยู่ที่นิกายมรรคเมฆาครามก็เคยอ่านเจอในตำราโบราณอยู่บ้าง

เมื่อได้ยินคำอธิบายของลู่ชิงเสวียน ทุกคนก็ประหลาดใจระคนตื่นเต้น

“ฮ่าๆ... กายาศักดิ์สิทธิ์! ดีจริงๆ ในที่สุดจวนอ๋องลู่ของเราก็ได้ให้กำเนิดกายาศักดิ์สิทธิ์แล้ว!”

“กายาเทวะเช่นนี้ แม้แต่ทั่วทั้งแคว้นเป่ยหานก็คงหาไม่ได้สักกี่คน!”

“อนาคตของนางจะต้องยิ่งใหญ่เกินจินตนาการ และจะนำพาตระกูลลู่ของเราไปสู่ยุคที่รุ่งเรืองยิ่งขึ้นได้อย่างแน่นอน!”

เหล่าผู้อาวุโสต่างมองดูทารกน้อยด้วยความตื่นเต้นจนเสียอาการ แม้แต่จิตใจที่มั่นคงก็ยังอดไม่ได้ที่จะโบกไม้โบกมือเพื่อหยอกล้อกับนาง

ลู่ชิงเสวียนรับทารกที่ยังร้องไห้อยู่มาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ทันทีที่ได้สัมผัสตัวเด็ก เขาก็รู้สึกถึงความผูกพันครั้งใหม่กับโลกใบนี้ ในใจพลันเปี่ยมล้นด้วยความภาคภูมิใจและความรู้สึกรับผิดชอบ

แต่สิ่งที่ทำให้เหล่าผู้อาวุโสต้องเบิกตากว้างก็คือ ทันทีที่ทารกน้อยเข้าสู่อ้อมแขนของลู่ชิงเสวียน นางก็หยุดร้องไห้ทันที ทั้งยังทำท่าน่ารักน่าเอ็นดู ดวงตากลมโตจ้องมองเขาไม่วางตา ราวกับว่านางรู้จักพ่อของตนเอง

ฉากนี้ทำให้ทุกคนตะลึงงันไปชั่วขณะ ก่อนจะเข้าใจได้ว่านี่คือสายสัมพันธ์พ่อลูก แล้วจึงพากันเข้ามาหยอกล้อเด็กน้อยอีกครั้ง

“ท่านพี่ ตั้งชื่อให้นางเถิดเจ้าค่ะ” หลิงซีเยว่ที่นอนอยู่บนเตียงเอ่ยขึ้น

ลู่ชิงเสวียนพยักหน้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “เรียกว่าลู่เซียนเอ๋อร์เป็นอย่างไร”

“เด็กคนนี้มีกายาเต๋าจิตวิญญาณแรกเริ่มโดยกำเนิด ความสำเร็จในอนาคตย่อมไร้ขีดจำกัด ถึงขั้นจะเป็นเซียนที่แท้จริงในตำนานก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”

หลิงซีเยว่พยักหน้าเห็นด้วยกับชื่อนี้

ลู่ชิงเสวียนอุ้มลูกสาวได้ไม่นาน ลู่เซียนเอ๋อร์ก็หลับไปในอ้อมแขนของเขา เขาวางนางลงบนเตียงสำหรับทารกอย่างแผ่วเบา แล้วจึงกลับไปอยู่ข้างกายหลิงซีเยว่ เขานำของเหลววิญญาณและโอสถวิเศษมากมายออกมาเพื่อให้นางใช้ฟื้นฟูร่างกาย

เขาดูแลนางจนกระทั่งหลับไปในตอนกลางคืน ลู่ชิงเสวียนจึงกลับมายังห้องของตน

ในที่สุดเขาก็มีเวลาตรวจสอบของขวัญชุดใหญ่ที่ได้รับจากระบบ

เมื่อเขาคิดในใจ เสียงของระบบก็ดังขึ้นในสมอง

【ติ๊ง! กำลังเปิดของขวัญ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ......】

(จบตอน)