ตอนที่ 37: ยอดสตรีอัจฉริยะน้อยแห่งตระกูลผู้ปลุกกายาทิพย์สำเนียงสวรรค์, ความกังวลของลู่ซืออิน, การลงทุนระดับสีม่วง!

ตอนที่ 37: ยอดสตรีอัจฉริยะน้อยแห่งตระกูลผู้ปลุกกายาทิพย์สำเนียงสวรรค์, ความกังวลของลู่ซืออิน, การลงทุนระดับสีม่วง!

การที่ตระกูลสามารถให้กำเนิดกายาวิญญาณได้รวดเร็วเช่นนี้ ย่อมเกี่ยวข้องกับโชคชะตาของตระกูลและพรที่ระบบมอบให้เป็นแน่

หลังจากลู่ชิงเสวียนกลับถึงตำหนัก เขาก็เปิดหน้าต่างข้อมูลขึ้นมาทันที

【ชื่อ: ลู่ชิงเสวียน】

【ระดับพลัง: วังวิญญาณ ขั้นเจ็ด】

【พรสวรรค์: จักรพรรดิ】

【ความเข้าใจ: จักรพรรดิ】

【กายา: กายาอธิราชสวรรค์】

【ค่าโชคชะตาตระกูล: 65,328】

【คัมภีร์วิชา: คัมภีร์อธิราชศักดิ์สิทธิ์ม่วงกระจ่าง, คัมภีร์จินตภาพโม่หินเทวะเก้าหมุนวน】

【วิชาต่อสู้/เคล็ดวิชาลับ: เคล็ดวิชาผนึกราชันย์มนุษย์, เคล็ดวิชาพลังสะกดนรก, เคล็ดวิชามังกรจริงพันธนาการสวรรค์, เก้าแปรผันมังกรภัยพิบัติ, เคล็ดวิชาลับสามแปรผันสวรรค์วิวัฒน์!】

【ฟังก์ชัน: เนตรสัจจทิพย์, ผลตอบแทนการลงทุน, ยิ่งมากบุตรยิ่งมากวาสนา, พัฒนาตระกูล】

เขาเข้ารับตำแหน่งท่านอ๋องมาเพียงครึ่งปีกว่า แต้มโชคชะตาของตระกูลกลับสะสมได้ถึงหกหมื่นกว่าแต้มแล้ว

หากสะสมแต้มโชคชะตาต่อไปเรื่อยๆ การพัฒนาของตระกูลก็จะดียิ่งขึ้นไปอีกอย่างแน่นอน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ลู่ชิงเสวียนก็ยิ่งคาดหวังกับอนาคตของจวนอ๋องลู่มากขึ้น

ทว่าขณะที่เขาเดินผ่านสระน้ำแห่งหนึ่ง เสียงของระบบก็พลันดังขึ้น

【ติ๊ง! ตรวจพบคนในตระกูลที่สามารถลงทุนได้ระดับสีม่วง โฮสต์สามารถทำการลงทุนได้!】

ดวงตาของลู่ชิงเสวียนสว่างวาบขึ้นเล็กน้อย มีคนในตระกูลที่สามารถลงทุนได้ระดับสีม่วงปรากฏตัวขึ้นอีกแล้วหรือ?

เขาตามการนำทางของระบบ ร่อนลงไปยังทิศทางของบุคคลผู้นั้นทันที

...

ข้างสระน้ำแห่งหนึ่งในจวนอ๋อง ภายในศาลาริมน้ำ

สตรีในอาภรณ์สีฟ้าน้ำทะเลผู้มีรูปโฉมงดงามเย็นชากำลังนั่งอยู่อย่างสงบ

พิณหยกตัวหนึ่งวางอยู่เบื้องหน้า นิ้วเรียวค่อยๆ ลูบไล้สายพิณ เมื่อมองจากระยะไกล ช่างราวกับภาพวาดอันงดงามม้วนหนึ่ง

สตรีผู้นี้คือลู่ซืออิน ศิษย์สายรองของตระกูลลู่ ผู้มีสมญานามว่ายอดสตรีอัจฉริยะน้อยแห่งจวนอ๋องลู่

นางชื่นชอบในสี่ศิลปะ ทั้งพิณ หมากรุก การเขียนอักษร และการวาดภาพมาตั้งแต่เด็ก แม้คนส่วนใหญ่จะมองว่าเป็นเรื่องเสียเวลา แต่นางกลับหลงใหลเป็นพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมรรคแห่งพิณ

บัดนี้ มือเรียวบางราวกับหยกของนางกำลังดีดสายพิณอย่างแผ่วเบา เสียงพิณแต่ละท่วงทำนองไหลรินราวกับสายน้ำ ดึงดูดเหล่าวิหควิญญาณและผีเสื้อให้มาบินวนเวียนอยู่รอบศาลา

เพียงแต่ในเสียงพิณนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความว้าวุ่นใจที่แทบจะสัมผัสไม่ได้ ราวกับผู้ดีดกำลังมีเรื่องกลุ้มใจ

ที่ลู่ซืออินมาบรรเลงเพลงที่นี่ในวันนี้ ก็เพราะมีเรื่องหนึ่งทำให้นางกลัดกลุ้มใจอย่างยิ่ง

เมื่อไม่กี่วันก่อน นางได้เข้าร่วมการประชันมรรคแห่งพิณที่จัดขึ้นทั่วทั้งเขตเป่ยหยวน

ในการประชันนั้น ขณะที่นางกำลังบรรเลงเพลงพิณอยู่ นางกลับเข้าสู่สภาวะตื่นรู้แห่งการรวมเป็นหนึ่งกับธรรมชาติโดยไม่คาดคิด และได้ปลุกกายาทิพย์สำเนียงสวรรค์ขึ้นมา

ทันใดนั้น ทั่วทั้งงานประชันก็เกิดปรากฏการณ์อันยิ่งใหญ่ ทั้งนางเซียนร่ายรำ บุษบาสวรรค์โปรยปราย และบัวทองผุดจากปฐพี สร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้ที่ชื่นชอบมรรคแห่งพิณเป็นอย่างมาก

เมื่อนางตื่นจากสภาวะนั้น ก็ได้รับคำเชิญจากชายหนุ่มผู้หนึ่งทันที เขากล่าวว่าสามารถแนะนำให้นางเข้าสู่สำนักภูสวรรค์ไท่ไป๋ในฐานะศิษย์สืบทอดที่แท้จริงได้

ฉากนี้ทำให้ทุกคนอิจฉาริษยาอย่างยิ่ง

ต้องรู้ว่าสำนักภูสวรรค์ไท่ไป๋คือขุมกำลังระดับสามที่แม้แต่ราชวงศ์หลิงหยุนก็ยังต้องให้เกียรติ พลังอำนาจไม่ด้อยไปกว่ากันเลยแม้แต่น้อย การได้เป็นศิษย์สืบทอดที่แท้จริงของสำนักเช่นนี้ คือเป้าหมายในฝันของผู้บำเพ็ญเพียรมากมาย

ขณะที่ทุกคนคิดว่าลู่ซืออินจะตอบตกลงอย่างแน่นอน นางกลับปฏิเสธคำแนะนำนั้นอย่างสุภาพ

เพราะตั้งแต่เล็กจนโต นางไม่เคยชอบการผูกมัด ชอบที่จะทำตามใจตนเองมากกว่า การเข้าร่วมสำนักจึงเป็นสิ่งที่นางไม่เต็มใจนัก มิเช่นนั้นด้วยพรสวรรค์และความเข้าใจของนาง คงจะเข้าสำนักไปนานแล้ว

ทุกคนต่างรู้สึกเสียดายแทนนาง แต่ลู่ซืออินกลับไม่ใส่ใจ

ทว่าหลังจากการประชันสิ้นสุดลง ขณะที่นางกำลังเตรียมตัวกลับ ชายหนุ่มผู้นั้นก็มาหานางอีกครั้ง พยายามใช้ผลประโยชน์ต่างๆ นานาเพื่อชักชวนให้นางเข้าสู่สำนักภูสวรรค์ไท่ไป๋

หลังจากสอบถามอยู่พักหนึ่ง ลู่ซืออินจึงได้รู้ว่าชายหนุ่มผู้นี้ชื่อลั่วไป๋อวี่ เป็นศิษย์สายในของสำนักภูสวรรค์ไท่ไป๋ ไม่น่าแปลกใจที่เขาจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อแนะนำนาง

แต่ถึงกระนั้น ลู่ซืออินก็ยังคงปฏิเสธคำแนะนำของเขาอีกครั้ง

ลั่วไป๋อวี่ที่ถูกปฏิเสธซ้ำสองก็ไม่ได้โกรธเคือง เขาเพียงทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่งแล้วจึงจากไป

ประโยคนั้นยังคงก้องอยู่ในหัวของนาง

“แม่นางลู่ ท่านไม่จำเป็นต้องรีบปฏิเสธถึงเพียงนี้ รอให้ข้ากลับไปที่สำนักภูสวรรค์ไท่ไป๋ก่อน ข้าจะให้ผู้อาวุโสของสำนักนำความจริงใจมาเยี่ยมเยียนจวนอ๋องลู่ ถึงตอนนั้นท่านค่อยตัดสินใจก็ยังไม่สาย”

ลู่ซืออินคิดไม่ออกจริงๆ ว่าเหตุใดอีกฝ่ายถึงได้ดื้อรั้นที่จะให้นางเข้าสำนักถึงเพียงนี้

นางปฏิเสธไปแล้วถึงสองครั้ง แต่เขากลับยังจะเชิญผู้อาวุโสของสำนักมาอีก คนของสำนักนี้ช่างดึงดันเสียจริง

หลายวันที่กลับมาถึงบ้าน นางก็ยังคงครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ตลอดเวลา

แม้ลั่วไป๋อวี่จะบอกว่าจะมาเยี่ยมเยียน แต่นางกลับสัมผัสได้ถึงความหมายของการบังคับที่แฝงอยู่

ในใจของนางกังวลอยู่เล็กน้อย... ตนเองคงไม่ได้นำศัตรูมาให้จวนอ๋องลู่ใช่หรือไม่

ทว่าในตอนนี้ เสียงที่สงบนิ่งสายหนึ่งก็ดังเข้ามาในหูของนาง

“ในเสียงพิณของเจ้า ทุกท่วงทำนองสุดท้ายล้วนมีเสียงแปลกปลอม เจ้ากำลังมีเรื่องที่แก้ไขได้ยากอยู่รึ?”

เมื่อได้ยินเสียง ลู่ซืออินก็หันไปมองตามต้นเสียง

นางเห็นลู่ชิงเสวียนในอาภรณ์สีม่วง รูปร่างสูงโปร่ง ปรากฏขึ้นในสายตา

มือหยกที่กำลังดีดพิณของนางพลันหยุดชะงัก เสียงพิณเงียบลงทันที

ลู่ซืออินลุกขึ้น ก้าวไปข้างหน้าแล้วโค้งคำนับ “ซืออินคารวะท่านอ๋อง!”

ลู่ชิงเสวียนมองไปยังลู่ซืออิน ข้อมูลของอีกฝ่ายก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขาทันที

【ชื่อ: ลู่ซืออิน】

【ระดับพลัง: ปราณม่วงขั้นห้า】

【พรสวรรค์: ยอดอัจฉริยะ (เดิม: อัจฉริยะ)】

【ความเข้าใจ: อธิปัตย์ (เดิม: อัจฉริยะ)】

【กายา: กายาทิพย์สำเนียงสวรรค์】

【วาสนา: ภายใต้อิทธิพลของโชคชะตาตระกูล ในการประชันมรรคแห่งพิณเมื่อไม่นานมานี้ ได้ปลุกกายาทิพย์สำเนียงสวรรค์ขึ้น ทำให้ระดับพลัง พรสวรรค์ และความเข้าใจล้วนได้รับการยกระดับ!】

เมื่อเห็นข้อมูลโดยละเอียดของลู่ซืออิน ในใจเขาก็ไหววูบ

กายาทิพย์สำเนียงสวรรค์... นี่คือกายาราชันที่หายากอย่างยิ่ง

เขาไม่คิดว่ายอดสตรีอัจฉริยะน้อยของตระกูลผู้นี้จะปลุกกายาเช่นนี้ขึ้นมาได้ ถือว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว!

【ติ๊ง! เป้าหมายการลงทุนปัจจุบัน สามารถกระตุ้นการตอบแทนระดับสีม่วงได้!】

【ลงทุนคัมภีร์วิชาระดับสวรรค์ขั้นสุดยอด "เคล็ดวิชาเสียงพิณเก้าปราสาท" จะได้รับคัมภีร์วิชาระดับราชันและวิชาต่อสู้ระดับราชันอย่างละหนึ่งม้วน, การ์ดเลื่อนขั้นคัมภีร์วิชาและวิชาต่อสู้ระดับสวรรค์อย่างละหนึ่งใบ!】

【ลงทุนสมบัติวิเศษระดับสวรรค์ขั้นสุดยอด "พิณหงส์สวรรค์ทะยานเมฆา" จะได้รับสมบัติวิเศษระดับราชันแบบสุ่มสองชิ้น, การ์ดทะลวงขอบเขตพลังหนึ่งใบ!】

【ลงทุนโอสถชำระไขกระดูกนิพพานน้อยหนึ่งเม็ด, โอสถม่วงขีดสุดหนึ่งขวด, จะได้รับสมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีห้าพันต้น, สมุนไพรวิญญาณระดับสวรรค์สามร้อยต้น, ของเหลวเร่งการเติบโตของสมุนไพรวิญญาณร้อยชั่ง!】

【ลงทุนหินวิญญาณขั้นสุดยอดสองพันก้อน, จะได้รับแผนที่สายแร่หินวิญญาณขั้นสุดยอดหนึ่งแผ่น, ค่ายกลรวบรวมวิญญาณระดับสวรรค์ขั้นสุดยอดหนึ่งชุด!】

เมื่อเห็นผลตอบแทนการลงทุนที่ไม่ธรรมดาเช่นนี้ อารมณ์ของลู่ชิงเสวียนก็ดีขึ้นมาก

เขารวบรวมสมาธิแล้วเอ่ยขึ้น “ไม่ต้องมากพิธี เจ้ามีเรื่องที่แก้ไขได้ยากอยู่รึ?”

เมื่อได้ยินท่านอ๋องถามอีกครั้ง ลู่ซืออินก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเล่าเรื่องที่นางกังวลใจออกมา

หลังจากลู่ชิงเสวียนได้ฟัง คิ้วของเขาก็ขมวดเล็กน้อย

เขาไม่คิดว่ายอดอัจฉริยะของตระกูลจะถูกสำนักภูสวรรค์ไท่ไป๋หมายตาเอาไว้ และจากที่นางเล่ามา สำนักนั้นก็มีความหมายของการบังคับอย่างชัดเจน

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่ชิงเสวียนจึงกล่าว “ศิษย์ตระกูลลู่ของข้าจะเข้าสังกัดสำนักอื่นหรือไม่ ขึ้นอยู่กับความสมัครใจของแต่ละคน ข้าไม่ขัดขวาง”

พูดจบ เขาก็ถามต่อ “แล้วเจ้าเต็มใจที่จะเข้าสังกัดสำนักภูสวรรค์ไท่ไป๋หรือไม่?”

ลู่ซืออินส่ายหน้า “ซืออินไม่ต้องการเข้าสังกัดสำนักใดทั้งสิ้นเจ้าค่ะ”

【ติ๊ง! ตรวจพบคนในตระกูลแห่งสวรรค์ลิขิตประสบปัญหา หากโฮสต์ช่วยแก้ไข จะได้รับรางวัลหนึ่งส่วน!】

ลู่ชิงเสวียนไม่คิดว่าระบบจะประกาศภารกิจเช่นนี้ แต่ในฐานะประมุขของจวนอ๋องลู่ การแก้ไขปัญหาให้คนในตระกูลก็เป็นหน้าที่ของเขาอยู่แล้ว

เมื่อได้ยินคำตอบของลู่ซืออิน เขาก็พยักหน้าเล็กน้อย “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็จงอยู่ที่ตระกูลบำเพ็ญเพียรให้ดี เรื่องที่สำนักภูสวรรค์ไท่ไป๋จะมาเยี่ยมเยียน เจ้าไม่ต้องกังวล ทุกอย่างมีข้าอยู่!”

พูดจบ เขาก็นำแหวนมิติวงหนึ่งออกมายื่นให้นาง “ข้าเห็นว่าระดับพลังของเจ้าทะลุถึงระดับปราณม่วงแล้ว ทรัพยากรเหล่านี้เจ้านำไปใช้บำเพ็ญเพียรเถิด!”

ลู่ซืออินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรับแหวนมิติมาอย่างจริงจัง แล้วโค้งคำนับขอบคุณ “ขอบคุณท่านอ๋องที่ประทานให้เจ้าค่ะ!”

ลู่ชิงเสวียนพยักหน้าให้กำลังใจ “จงตั้งใจบำเพ็ญเพียร หวังว่าเจ้าจะสามารถเปล่งประกายในมรรคแห่งพิณต่อไปได้ สร้างชื่อเสียงให้แก่จวนอ๋องลู่ของเรา!”

พูดจบ เขาก็จากไป

ลู่ซืออินมองตามเงาหลังของลู่ชิงเสวียนที่หายไป ก่อนจะก้มลงมองแหวนมิติในมือ

นางส่งสำนึกเทวะเข้าไปสำรวจ

ทว่าเพียงครู่เดียว นัยน์ตาของนางก็เบิกกว้าง จิตใจสั่นสะเทือน

“นี่คือสมบัติวิเศษระดับสวรรค์ขั้นสุดยอด และนี่...นี่คือคัมภีร์วิชาระดับสวรรค์ขั้นสุดยอด!”

เมื่อเห็นพิณหงส์สวรรค์ทะยานเมฆาและคัมภีร์วิชา "เคล็ดวิชาเสียงพิณเก้าปราสาท" ในใจของนางก็แทบไม่อยากจะเชื่อ

ของสองสิ่งนี้ ไม่ใช่สิ่งที่นางสนใจที่สุดหรอกหรือ?

อีกทั้งระดับของมันก็ไม่ต่ำเลย นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นสมบัติวิเศษและคัมภีร์วิชาที่สูงส่งเช่นนี้

ท่านอ๋องกลับมอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้แก่นางอย่างง่ายดาย

เรื่องนี้จะทำให้นางไม่สั่นสะเทือนใจได้อย่างไร!

ผ่านไปหลายสิบลมหายใจ นางจึงสงบลงได้

“ในเมื่อท่านอ๋องให้ความสำคัญกับข้าถึงเพียงนี้ ต่อไปข้าจะต้องพยายามให้มากขึ้น ไม่ทำให้ท่านอ๋องต้องผิดหวัง!”

หลังจากตั้งใจแน่วแน่แล้ว ลู่ซืออินก็จากไป มุ่งหน้ากลับไปยังที่พักของตน…

(จบตอน)