ตอนที่ 27: พลังอันน่าสะพรึงกลัวของลู่ชิงเสวียน สังหารทั้งหมด กระตุ้นภารกิจใหม่!
ตอนที่ 27: พลังอันน่าสะพรึงกลัวของลู่ชิงเสวียน สังหารทั้งหมด กระตุ้นภารกิจใหม่!
ตอนที่ 27: พลังอันน่าสะพรึงกลัวของลู่ชิงเสวียน สังหารทั้งหมด กระตุ้นภารกิจใหม่!
ร่างของฉงหมิงลอยอยู่กลางอากาศ ทวนใหญ่ทองแดงในมือโบกสะบัด บดขยี้ห้วงมิติ พุ่งเข้าสังหารลู่ฉางเฟิง
ทุกคนต่างกลั้นหายใจด้วยความตกตะลึง
เจตนาฆ่าฟันอันแรงกล้าของฉงหมิงแผ่กระจายออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว
ทว่าในขณะนั้นเอง ร่างของลู่ชิงเสวียนก็ปรากฏขึ้นข้างกายผู้อาวุโสใหญ่
เมื่อเผชิญหน้ากับจิตสังหารอันเดือดดาลของฉงหมิง นัยน์ตาของเขากลับสงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณ
ลู่ชิงเสวียนกำหมัดแน่นแล้วชกออกไป พลังหมัดราวกับภูเขาเทพโบราณกระแทกเข้ากับทวนใหญ่ทองแดง
แคร๊ง!
เสียงปะทะดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน ราวกับภูเขาสองลูกชนกัน
ประกายพลังวิญญาณสาดกระเซ็น พลังหมัดแผ่กระจายไปทั่วทิศ
ลู่ชิงเสวียนยืนตระหง่านกลางอากาศ ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ราวกับต้นสนโบราณที่หยั่งรากลึก
ส่วนฉงหมิงกลับถูกกระแทกถอยหลังไปหลายสิบจั้ง เลือดลมในกายปั่นป่วน อุ้งมือชา ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ลู่ชิงเสวียนใช้เพียงมือเปล่าก็ผลักเขาถอยหลังได้ พลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้เขาตกตะลึงอย่างยิ่ง
นี่มันยังเป็นคนอยู่หรือไม่?
การใช้มือเปล่าต่อกรกับสมบัติวิเศษระดับสวรรค์ทำให้เขามึนงงไปชั่วขณะ
แต่เพียงพริบตาเดียว เขาก็ตั้งสติได้
“ฆ่า!”
เขาไม่เชื่อว่าการใช้สมบัติวิเศษระดับสวรรค์โจมตีสุดกำลังแล้วจะไม่สามารถสั่นคลอนอีกฝ่ายได้
เมื่อเผชิญหน้ากับฉงหมิงที่พุ่งเข้ามาอีกครั้ง นัยน์ตาของลู่ชิงเสวียนยังคงสงบนิ่งแฝงแววหยอกล้อ
ตูม!
ลู่ชิงเสวียนตบฝ่ามือเข้าใส่ทวนใหญ่อีกครั้ง คราวนี้ฉงหมิงทั้งคนทั้งทวนถูกซัดปลิวออกไปราวกับตบแมลงวัน
ร่างของฉงหมิงเพิ่งจะตั้งหลักได้ แขนข้างที่ถือทวนใหญ่ก็สั่นไม่หยุด ราวกับจะแหลกละเอียด
ในลำคอมีเลือดคำโตกำลังจะพุ่งออกมา แต่เขาก็กดมันไว้ได้ทัน
เขาตกตะลึงกับพลังอันน่าสะพรึงกลัวของลู่ชิงเสวียนอย่างแท้จริง
นี่มันจะสู้กันได้อย่างไร? พลังระดับนี้ไม่ใชสิ่งที่มนุษย์ควรจะมี
เมื่อเขาสบตากับลู่ชิงเสวียนอีกครั้ง ความขลาดกลัวก็ปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก เขานึกอยากจะถอยหนีขึ้นมา
ณ ที่ห่างออกไป ลู่ชิงเสวียนมองฉงหมิงที่สีหน้าเปลี่ยนไปมาแล้วหัวเราะหยัน “ทำไม? คิดจะไปแล้วรึ?”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะส่งเจ้าไปก่อนก็แล้วกัน!”
สิ้นคำพูด ประกายพลังวิญญาณรอบกายเขาก็พวยพุ่ง เลือดลมเดือดพล่าน
เขายื่นมือขวาออกไป ฝ่ามือที่ราวกับภูเขาเทพโบราณพุ่งผ่านท้องฟ้าเข้าปกคลุมฉงหมิง
สีหน้าของฉงหมิงตกตะลึงอย่างยิ่ง ตอนนี้เองที่เขาสัมผัสได้ถึงระดับพลังที่แท้จริงของลู่ชิงเสวียน คลื่นยักษ์โหมกระหน่ำในใจ
เขาไม่เคยคาดคิดว่าระดับพลังของอีกฝ่ายจะสูงถึงระดับวังวิญญาณขั้นเจ็ด
เมื่อเผชิญหน้ากับฝ่ามืออันน่าสะพรึงกลัวนี้ เขาสัมผัสได้ถึงอันตรายถึงชีวิต
“ไป!”
ฉงหมิงคำรามลั่น เขาขว้างทวนใหญ่ในมือออกไปสุดแรง ห่อหุ้มด้วยพลังทั้งหมดของเขา
ทวนใหญ่ราวกับมังกรสวรรค์ บดขยี้ห้วงมิติ พุ่งเข้าใส่ฝ่ามือของลู่ชิงเสวียน
แคร๊ง!
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังฝ่ามืออันน่าสะพรึงกลัวของลู่ชิงเสวียน ทวนใหญ่ก็เปราะบางราวกับท่อนไม้ ถูกกระแทกจนปลิวกระเด็น
จากนั้น ฝ่ามือก็กดทับลงบนร่างของฉงหมิงโดยตรง
ตูม!
ร่างของฉงหมิงถูกฝ่ามือนั้นทำลายล้างจนสิ้น
เมื่อหมอกควันจางลง ฉงหมิงก็นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นราวกับสุนัขตายตัวหนึ่ง
เลือดเนื้อของเขาเละเทะน่าสยดสยอง แต่บนร่างยังมีเกราะชั้นในที่ส่องประกายแสงจางๆ ช่วยป้องกันพลังฝ่ามือส่วนใหญ่ไว้ มิเช่นนั้นเขาจะต้านทานพลังฝ่ามือนี้ได้อย่างไร
เมื่อคนในตระกูลลู่เห็นฉากนี้ก็ตื่นเต้นจนเบิกตากว้าง
นี่คือประมุขจวนอ๋องลู่ของพวกเขา... ผู้ไร้เทียมทาน!
“เป็นไปได้อย่างไร...”
ณ ที่ห่างออกไป ผู้อาวุโสสี่แห่งสำนักสวรรค์หลางหยา ถังชิว นัยน์ตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
แผ่นหลังของเขาเย็นเฉียบ เสื้อผ้าเปียกโชก
เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว ผู้อาวุโสสองระดับวังวิญญาณขั้นเจ็ดก็ถูกสยบลงแล้ว
พวกเขาสามคนมาที่นี่ไม่ถึงครู่เดียว ก็ตายหนึ่ง บาดเจ็บสาหัสหนึ่ง
ตอนนี้เองที่เขาได้ตระหนักถึงความน่าสะพรึงกลัวของจวนอ๋องลู่ โดยเฉพาะท่านอ๋องหนุ่มคนใหม่ผู้นี้ ที่ราวกับภูเขาเทพอันไม่อาจสั่นคลอน
ผลลัพธ์เช่นนี้ เขาไม่เคยคิดฝันมาก่อน
ส่วนผู้บำเพ็ญเพียรแปลกหน้าที่เฝ้าดูอยู่รอบๆ เมื่อได้เห็นลู่ชิงเสวียนลงมือเป็นครั้งแรกก็ฮือฮาขึ้นมาทันที
“ฝ่ามือเดียว... ก็สยบผู้อาวุโสของสำนักสวรรค์หลางหยาได้แล้ว!?”
“นี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว...”
ผู้บำเพ็ญเพียรมากมายรู้สึกขนหัวลุก สูดลมหายใจเย็นเยียบ
ส่วนลู่เทียนหมิง นัยน์ตาเบิกกว้าง ตะลึงจนยืนนิ่งงัน
เขาไม่คิดว่าท่านอ๋องคนใหม่จะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ นี่ใช่นายน้อยสองแห่งตระกูลลู่ที่เขารู้จักจริงๆ หรือ?
“เจ้าหนู ท่านอ๋องของเจ้ามีฝีมืออยู่บ้าง บุคคลเช่นนี้อยู่ในที่เล็กๆ เช่นนี้ ช่างเสียของจริงๆ!”
ในทะเลจิต เฒ่าหมิงถอนหายใจออกมา
ในฐานะที่เคยเหยียบย่างสู่ระดับมหาขอบเขตสู่สวรรค์ เขาย่อมมองออกถึงความไม่ธรรมดาของลู่ชิงเสวียนในพริบตา
ลู่เทียนหมิงได้ยินดังนั้นก็พูดไม่ออก
ขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง...
วู้ม!
ลู่ชิงเสวียนยื่นมือออกไป คว้าตัวฉงหมิงขึ้นมาราวกับจับลูกไก่
“ท่าน...ท่านอ๋องลู่...ขอเพียงท่านปล่อยข้าไป...ข้ารับประกัน...”
ฉงหมิงที่เหลือเพียงครึ่งชีวิตเปล่งเสียงขาดๆ หายๆ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
มาถึงตอนนี้ เขากลัวจนสิ้นสติแล้ว อ้อนวอนขอชีวิตจากลู่ชิงเสวียน
ทว่าสีหน้าของลู่ชิงเสวียนกลับไม่เปลี่ยนแปลง เขาขัดจังหวะขึ้น “ปล่อยเจ้างั้นรึ?”
ลู่ชิงเสวียนหัวเราะหยัน “วันนี้พวกเจ้าต้องตาย! นี่เป็นเพียงดอกเบี้ยที่ข้าจะเรียกเก็บจากสำนักสวรรค์หลางหยาก่อนเท่านั้น!”
ในเมื่อรู้แล้วว่าพี่ชายและคนในตระกูลมากมายถูกคนของสำนักสวรรค์หลางหยาฆ่าทิ้ง มีหรือที่เขาจะปล่อยพวกมันไป!
สิ้นคำพูด ลู่ชิงเสวียนก็บีบคอฉงหมิงจนแหลกละเอียด โลหิตสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่ว
ฟิ้ว!
ในขณะเดียวกัน ผู้อาวุโสสำนักสวรรค์หลางหยาที่เหลืออยู่ก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ร่างกายหายวับไปหมายจะหลบหนี
“หนีได้งั้นรึ?”
เสียงเพิ่งจะดังขึ้น ลู่ชิงเสวียนก็ยกมือขวาขึ้น นิ้วทั้งห้ารวมกันเป็นกระบี่ ฟันไปยังห้วงมิติ
ตูม!
ดรรชนีกระบี่วิสุทธิ์ดั้งเดิมที่เกิดจากการรวมตัวของพลังเลือดลมบริสุทธิ์ปรากฏขึ้น
ลู่ชิงเสวียนใช้ดรรชนีกระบี่วิสุทธิ์ดั้งเดิมจากคัมภีร์อธิราชศักดิ์สิทธิ์ม่วงกระจ่างออกมาโดยตรง
ดรรชนีกระบี่นี้ราวกับลำแสงที่พาดผ่านฟ้าดิน ฟันลงบนร่างของผู้อาวุโสผู้นั้นโดยไม่มีสิ่งใดขวางกั้น
แผล๊ะ!
ร่างของคนผู้นั้นถูกผ่าออกเป็นสองส่วน เลือดสาดกระเซ็น ชิ้นส่วนร่างกายร่วงหล่นลงบนพื้น
เฮือก!
ผู้บำเพ็ญเพียรที่เฝ้าดูอยู่ต่างสูดลมหายใจเย็นเยียบ
“นี่...ตายอีกคนแล้ว!”
“แข็งแกร่ง...”
ทุกคนกลืนน้ำลาย ในใจเกิดคลื่นลมโหมกระหน่ำ
ในตอนนี้ พวกเขารู้สึกว่าลู่ชิงเสวียนดุร้ายราวกับเทพสงคราม
ทุกคนต่างตกตะลึงกับวิธีการอันน่าสะพรึงกลัวของเขา ไม่มีใครที่ไม่สั่นสะท้านในใจ
ส่วนอีกด้านหนึ่ง คนในตระกูลลู่กลับตื่นเต้นยินดี ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
ผู้อาวุโสที่เย่อหยิ่งจากสำนักสวรรค์หลางหยาสามคน ถูกผู้อาวุโสใหญ่และท่านอ๋องของพวกเขาสังหารในชั่วพริบตา
โดยเฉพาะเมื่อพวกเขามองไปยังลู่ชิงเสวียน สายตาก็เต็มไปด้วยความเคารพอย่างสุดซึ้ง
ในตอนนี้ ผู้อาวุโสใหญ่ลู่ฉางเฟิงก็เหาะมาเบื้องหน้าลู่ชิงเสวียน ทำความเคารพอย่างนอบน้อม
“เมื่อครู่ขอบคุณท่านอ๋องที่ลงมือ!”
ลู่ชิงเสวียนพยักหน้าเล็กน้อย ในใจกำลังครุ่นคิด
ในเมื่อรู้แล้วว่าพี่ชายและคนอื่นๆ ถูกคนของสำนักสวรรค์หลางหยาฆ่าทิ้ง บัดนี้พวกมันยังคิดจะฆ่าลู่เทียนหมิงและหาเรื่องจวนอ๋องลู่อีก
ความแค้นเก่าและความแค้นใหม่ของทั้งสองฝ่าย... ก็ควรจะถึงเวลาชำระสะสางกันแล้ว
เขามั่นใจว่าด้วยระดับพลังของเขาในตอนนี้ การทำลายล้างสำนักสวรรค์หลางหยานั้นเพียงพอแล้ว
เมื่อคิดถึงตรงนี้ จิตสังหารก็ปรากฏขึ้นในส่วนลึกของนัยน์ตาเขา
ทว่าในขณะนั้นเอง เสียงของระบบกลับดังขึ้นอีกครั้ง
【ติ๊ง! กระตุ้นภารกิจตระกูล: นำลู่เทียนหมิงไปยังสำนักสวรรค์หลางหยา ทำลายล้างสำนักสวรรค์หลางหยา!】
【เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น จะมีรางวัลมากมาย! จำกัดเวลาเจ็ดวัน!】
(จบตอน)