บทที่ 99 สืบจนถึงตัวจ้าวจิ้งเวยแล้ว

แต่ทุกครั้งที่เขากลับไปเมืองหลวงปักกิ่ง เสียงรอบข้างในโทรศัพท์ก็มักจะอึกทึกเสมอ

เธอเพิ่งถาม ก็ได้ยินเสียงอำๆ อึ้งๆ ของชายหนุ่ม "อืม มีธุระนิดหน่อย"

"นายแน่ใจนะว่าไม่ต้องให้ฉันช่วยจัดการ?"

เขารู้ว่าเฉียวเนี่ยนเก่งกาจแค่ไหน เฉิงเฟิงกรุ๊ปของเยวี๋ยนโหย่งเฉินมีหุ้นของเฉียวเนี่ยนเท่าไรเขาไม่ทราบชัด แต่หุ้นของเฉียวเนี่ยนในเฉิงเฟิงกรุ๊ปต้องไม่น้อยแน่!

แต่ตอนนี้เธอเพิ่งได้รับการยอมรับจากครอบครัว หลายเรื่องไม่ค่อยสะดวกที่จะออกหน้าเอง

ใบหน้าด้านข้างขาวราวกระเบื้องของเฉียวเนี่ยนทั้งสวยทั้งเฉียบ พูดเบาๆ "แค่เรื่องเล็กๆ เท่านั้นเอง ไม่จำเป็นอย่างมากสามวันก็สืบได้แล้ว"

พร้อมกับเปลี่ยนเรื่องคุย

"กลับมาเมื่อไหร่?"

"ทำไม คิดถึงพ่อแล้วเหรอ?" เว่ยโหลวไม่เคยพลาดโอกาสที่จะเอาเปรียบใครเลย

เฉียวเนี่ยนคุ้นเคยกับนิสัยปากจัดของเขาแล้ว เธออยากจะล้วงมือเข้ากระเป๋า แต่พบว่าแขนยังติดเฝือกอยู่ จึงเดินกลับไปที่โต๊ะเรียน หยิบกระเป๋าขึ้นมาหาขวดหมากฝรั่ง คาบลูกอมเม็ดเล็กๆ แล้วพูดว่า "รอนายกลับมาฉันจะเลี้ยงหม้อไฟ"

"แค่ประโยคนี้ พ่อจะขึ้นเครื่องบินกลับมาพรุ่งนี้เลย!"

*

เฉียวเนี่ยนคิดว่าการสืบสวนของโรงเรียนคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองสามวัน

ไม่คิดว่าผลจะออกมาเร็วกว่าที่คิด

วันที่สองก็สืบจนถึงตัวจ้าวจิ้งเวยแล้ว

จ้าวจิ้งเวยช่างโง่จริงๆ ตอนที่เธอขึ้นไปก่อเรื่องบนดาดฟ้า ไม่ได้คิดเลยว่าโรงเรียนมีกล้องวงจรปิดอยู่ทั่ว เธอคิดว่าตัวเองเลือกเวลาดีแล้วที่ทุกคนไปทำกายบริหาร ทางเดินไม่มีคน จึงแอบขึ้นไปบนดาดฟ้า รออยู่ข้างบนให้ 'เหยื่อ' ไปที่ด้านหลังอาคารเรียนตามที่นัดไว้

แล้วเธอจะตัดเชือกที่มัดท่อเหล็กไว้ ทำให้เกิดอุบัติเหตุท่อเหล็กกลิ้งลงมาทับคน

ไม่คิดว่าทุกการเคลื่อนไหวของเธอจะถูกกล้องวงจรปิดจับภาพไว้หมด

วันนั้นผู้อำนวยการเรียกเธอไปที่ห้องทำงาน ตอนแรกเธอยังปฏิเสธสุดกำลัง บอกว่าไม่ได้ทำ ทั้งร้องไห้ทั้งอาละวาดเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ ยังย้อนกลับมากล่าวหาว่าโรงเรียนใส่ร้ายนักเรียนที่ไม่มีความผิดเพื่อรักษาหน้าคนที่มีเส้นสาย

พอเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเอาหลักฐานมาแสดงต่อหน้า เธอก็ยอมรับการกระทำของตัวเองทันที

โรงเรียนมัธยมหนึ่งเปิดมาร้อยปี ยังไม่เคยมีเหตุการณ์ร้ายแรงขนาดนี้มาก่อน โรงเรียนเรียกผู้ปกครองของเธอมาทันที

เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่แค่การทะเลาะกันเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างนักเรียน การกระทำของจ้าวจิ้งเวยยังเกี่ยวข้องกับการเจตนาทำร้ายร่างกาย หรือแม้กระทั่งฆาตกรรม

หลังจากผู้ปกครองของเธอมาถึง ทางโรงเรียนก็โทรแจ้งความกับตำรวจ

ตำรวจขับรถมาที่โรงเรียนและพาตัวเธอไป

เนื่องจากจ้าวจิ้งเวยถูกจับในเวลาเรียนพอดี มีหลายคนเห็นตำรวจเข้ามาในโรงเรียนและพาคนออกไป

อีกทั้งวันก่อนหน้านี้ก็มีคนจำนวนมากไปที่ห้องพยาบาลเพื่อดู จึงรู้เรื่องที่นักเรียนหญิงสองคนจากห้อง A เกือบถูกท่อเหล็กจากดาดฟ้าอาคารเรียนตกลงมาทับจนตาย

ในชั่วพริบตา เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่

ผู้ปกครองหลายคนที่ได้ยินเรื่องนี้ต่างเรียกร้องให้โรงเรียนสืบสวนให้ชัดเจน ต้องไล่คนที่เป็นตัวอันตรายแบบนี้ออกจากโรงเรียน เพื่อรับประกันความปลอดภัยของลูกๆ ของพวกเขา

จ้าวจิ้งเวยกลายเป็นเป้าที่ทุกคนในโรงเรียนมัธยมหนึ่งรุมประณาม

แม้แต่เพื่อนๆ ที่เคยสนิทกับเธอก็ถูกคนอื่นมองด้วยสายตาไม่ดี

โดยเฉพาะเฉียวเชิน ช่วงก่อนหน้านี้เธอเป็นที่สนใจเพราะเรื่องอาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้า เกือบจะกลายเป็นไอดอลของทุกคนในโรงเรียนมัธยมหนึ่งแล้ว

เพราะเธอสนิทกับจ้าวจิ้งเวย และหลายคนเห็นเธอพูดแทน 'ฆาตกร' ในห้องพยาบาล

ในโรงเรียนเริ่มมีเสียงพูดกันว่าเธอมีส่วนร่วมในเรื่องนี้ด้วย

ทำให้เฉียวเชินลำบากใจมาก เพื่อหลีกเลี่ยงกระแส เธอจึงขอลาครูประจำชั้นคนใหม่หลายวันด้วยข้ออ้างว่าต้องเตรียมตัวสอบวัดระดับเปียโน