บทที่ 38 หน้ากากของเฉียวเนี่ยน

เมื่อราคาประมูลสิบล้านจากห้อง B01 ข้างล่างถูกประกาศออกมา ทั้งงานก็เดือดขึ้นมาทันที

"คุณชายวั่ง ตรวจสอบเสร็จแล้ว"

กู่ซานกลับมาที่ห้อง B02 อย่างรวดเร็ว

"เป็นใคร?" ฟู่ซือเหนียนประมูลของไม่ได้ รู้สึกเสียหน้า สีหน้าบนใบหน้าหล่อเหลาจึงไม่ค่อยดีนัก

กู่ซานไม่มองเขา รายงานกับเย่วั่งชวนโดยตรง "ผู้ซื้อในห้องข้างๆ คือ หยวนโหย่งฉิน ประธานบริษัทเฉิงเฟิงกรุ๊ป"

"เฉิงเฟิงกรุ๊ป?" เย่วั่งชวนจมอยู่ในห้วงความคิด ลูบลูกประคำบนข้อมือ ปลายนิ้วลูบผ่านลูกประคำกลมมน ตาหรี่ลง "เธอซื้อหลินจือเนื้อไปทำไม?"

"เรื่องนี้...ผมไม่ทราบ"

เฉิงเฟิงกรุ๊ปมีชื่อเสียงในเมืองปักกิ่ง แรกเริ่มดูเหมือนจะร่ำรวยจากเพชร หลังจากเข้าไปตั้งรกรากในเมืองปักกิ่ง บริษัทได้เปลี่ยนเป็นธุรกิจด้านอุตสาหกรรม ลงทุนในโครงการมากมาย

ในนั้น โรงภาพยนตร์ทำได้โดดเด่นที่สุด

โรงภาพยนตร์ 30% ทั่วประเทศอยู่ในมือของเฉิงเฟิงกรุ๊ป

ตระกูลหยวนมีชื่อเสียงเล็กน้อยในเมืองปักกิ่ง น่าเสียดายที่ช่วงหลังพวกพี่น้องแย่งมรดกกันรุนแรงเกินไป ทำให้ไม่กี่ปีนี้ค่อยๆ ตกต่ำลง

เมื่อก่อนหยวนโหย่งฉินถูกพี่ชายหลายคนรวมกันขับไล่ออกจากตระกูลหยวน ใครๆ ก็คิดว่าหญิงแกร่งคนนี้จะต้องตกอับ ใครจะรู้ว่าเธอพลิกสถานการณ์ นำบริษัทเฉิงเฟิงกรุ๊ปกลับมาแก้แค้น กลับกลายเป็นตระกูลหยวนที่เคยแข็งแกร่งกลับตกอับเสียเอง!

ฟู่ซือเหนียนเห็นได้ชัดว่าเคยได้ยินชื่อเฉิงเฟิงกรุ๊ป เขาอึ้งไปครู่หนึ่ง เข้ามาใกล้แล้วพูดกับเย่วั่งชวน "เฉิงเฟิงกรุ๊ป? ผมจำได้ว่าแฟนของน้องชายผมมีครอบครัวที่มีความสัมพันธ์ดีกับบริษัทพวกเขา ไม่กี่ปีนี้โรงภาพยนตร์หลายแห่งของพวกเขาล้วนมอบให้ตระกูลเฉียวเป็นผู้ก่อสร้าง"

ข้างล่างใกล้จะเคาะค้อนแล้ว

ฟู่ซือเหนียนหันกลับมา พูดว่า "ประมูลกันไปแบบนี้ก็ไม่มีความหมาย พรุ่งนี้ผมจะให้พ่อของแฟนน้องชายไปหาประธานเฉิงเฟิงกรุ๊ป ดูว่าอีกฝ่ายจะยอมเสียสละให้หลินจือเนื้อกับเราไหม"

"สิบล้านครั้งที่สอง!"

ผู้ประมูลข้างล่างตะโกน "มีโอกาสครั้งสุดท้ายแล้ว ใครจะประมูลรีบหน่อย พอค้อนเคาะแล้วมีผล"

"สิบล้านครั้งที่สาม!"

ค้อนเคาะลงหนักๆ ประกาศถึงเจ้าของคนสุดท้ายของหลินจือเนื้อชิ้นนี้

กู่ซานเพิ่งเคยเห็นคุณชายวั่งพลาดครั้งแรก อยากจะใช้โทรศัพท์ถ่ายไว้ แต่ไม่มีความกล้าพอ

ของที่คุณชายวั่งต้องการ ยังมีที่ไม่ได้ด้วยหรือนี่!

หยวนโหย่งฉินของเฉิงเฟิงกรุ๊ปเก่งมาก!

เย่วั่งชวนลุกขึ้น มองดูเวทีประมูลข้างล่าง ปัดรอยยับบนเสื้อผ้า ใบหน้าหล่อเหลาไม่แสดงความยินดีหรือโกรธเคือง "ช่างเถอะ

ไม่ใช่แค่ที่นี่ที่มีหลินจือเนื้อ คราวหน้าเจอก็ซื้อก็ได้"

"ผมมีธุระ ขอตัวก่อน"

เด็กสาวคงเลิกเรียนแล้ว

เขาหยิบท่อบุหรี่เลิกสูบบนโต๊ะขึ้นมา เดินออกไป

......

อีกด้านหนึ่ง หยวนโหย่งฉินประมูลของได้สมใจ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อย ยิ้มกริ่มบอกเฉียวเนี่ยน "ฉันจะไปจ่ายเงิน"

"อืม"

เฉียวเนี่ยนก้มลงดูเวลาบนโทรศัพท์ เก็บของ ลุกขึ้นบอกเธอว่า "ใกล้ถึงเวลาเลิกเรียนแล้ว เรื่องที่เหลือป้าหยวนจัดการเองนะ ฉันขอกลับก่อน"

หยวนโหย่งฉินชินกับการที่เธอไปมาเองตามลำพัง โบกมือ "ได้ เธอไปเถอะ เดี๋ยวฉันได้ของแล้วจะส่งไปให้ที่คลินิก"

"ดีค่ะ"

เฉียวเนี่ยนพยักหน้า สะพายกระเป๋าสะพายข้างอย่างไม่ใส่ใจ กดปีกหมวกลงต่ำ ปกปิดใบหน้าอันงดงาม เหลือเพียงคางให้เห็น

สถานที่ประมูลของเว่ยโหลว เธอไม่ได้มาเป็นครั้งแรก การประมูลเสร็จสิ้น มีคนออกไปมากมาย เฉียวเนี่ยนจึงปะปนไปกับฝูงชนออกไปได้

ข้างนอกดวงอาทิตย์กำลังจะตกดิน แสงสุดท้ายของพระอาทิตย์ตกกระทบถนน เธอเม้มริมฝีปาก เดินอย่างไม่ใส่ใจ มองดูโทรศัพท์ ไม่มีสายที่ไม่ได้รับ

กำลังจะไปที่ขอบถนนเพื่อเรียกรถกลับโรงเรียน ก็ได้ยินเสียงที่ชวนหลงใหลเสียงหนึ่ง

"เฉียวเนี่ยน?"