ตอนที่ 81: ภาพลวงตาที่แตกสลาย (ตอนฟรี)

"ฉินอวี่! เจ้าทำให้ข้าผิดหวังมาก! ตั้งแต่ครั้งที่แล้วที่เจ้าแทงตาพี่ฉินหมั่ง ข้าก็ให้โอกาสเจ้ามาตลอด แต่เจ้ากลับไม่เคยทะนุถนอมมันเลย!"

"ซือหลีหลีเป็นแค่หญิงคณิกาจากซ่องโสเภณี และเจ้ายังจะกล้าไถ่ตัวนาง! พี่ฉินหมั่งสู้กับเจ้าเพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าทำผิดพลาด และเจ้ากลับอกตัญญูและยังตีนางอีก!"

"เจ้าจะน่ารังเกียจถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!"

ซ่างกวนหว่านเอ๋อร์กล่าวเช่นนี้ด้วยสีหน้าคับข้องใจ ราวกับว่าฉินอวี่เป็นคนที่น่ารังเกียจและน่าขยะแขยงที่สุดในโลก!

"ฮ่าๆ! เจ้าสบายดีรึเปล่า?"

"เจ้าเรียกพี่ฉินหมั่งอยู่ตลอดเวลา แต่พี่ฉินหมั่งของเจ้าจะไม่ใช้เงินแม้แต่ตำลึงเดียวกับเจ้า แต่เขากลับใช้เงินถึงแปดหมื่นตำลึงกับซือหลีหลี!"

"เจ้าไม่เคยได้นั่งในรถม้าทองคำของเขาเลย แต่เขากลับลากมันมาเป็นพิเศษและรออยู่หน้าหออู๋ถงเป็นเวลาสามวัน เพียงเพื่อให้ซือหลีหลีสามารถกลับไปกับเขาได้!"

"วันนี้ข้าพาเจ้ามาที่หออู๋ถงเพื่อทำให้เจ้าเข้าใจว่าในสายตาของฉินหมั่ง เจ้าเลวกว่าหญิงโสเภณีเสียอีก!"

ฉินอวี่กล่าวพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน

จากนั้น เขาก็มองไปยังซือหลีหลีแล้วกล่าว

"คุณหนูหลีหลี เอาทองคำและเงินของท่านไป แล้วตามองค์ชายผู้นี้มา!"

"องค์ชาย หลีหลีเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วและสามารถจากไปพร้อมกับองค์ชายได้ทุกเมื่อเพคะ!"

ซือหลีหลีกล่าวอย่างนุ่มนวล

"ถ้าเช่นนั้นก็ดี! ไปกันเถอะ!"

ฉินอวี่กล่าว

จากนั้น ฉินอวี่ก็พาซือหลีหลีออกจากหออู๋ถงไป

ซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ใช้มือกุมใบหน้าของนาง มองไปยังฉินหมั่งด้วยน้ำตาคลอเบ้าแล้วถาม

"พี่ฉินหมั่ง สิ่งที่ฉินอวี่พูดเป็นความจริงรึ? ท่าน! ท่านลากรถม้าทองคำมาที่นี่เพียงเพื่อจะพาซือหลีหลีกลับไปใช่หรือไม่?"

ฉินหมั่งมองซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ด้วยความรังเกียจ

"เรื่องของข้าเกี่ยวอะไรกับเจ้า? เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาซักถามข้า?"

จากนั้นฉินหมั่งก็หันหลังเดินจากไป

ซ่างกวนหว่านเอ๋อร์รีบไล่ตามเขาไปและเห็นฉินหมั่งนั่งอยู่ในรถม้าทองคำ ซ่างกวนหว่านเอ๋อร์วิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็วและต้องการจะขึ้นรถม้าทองคำไปด้วย

"พี่ฉินหมั่ง รอข้าด้วย โปรดพาข้ากลับไปในรถม้าทองคำด้วย!"

"หึ! สิ่งที่ข้าพูดยังไม่ชัดเจนพออีกรึ? รถม้าทองคำคันนี้สะดุดตาเกินไป หากข้าใช้มันบรรทุกเจ้าและมีคนที่มีเจตนาแอบแฝงเห็นเข้า พวกเขาจะต้องใช้มันมาเล่นงานข้าแน่! วันนี้เจ้าสร้างปัญหาให้ข้ามากมายแล้ว อย่ามารบกวนข้าอีกเลย!"

ฉินหมั่งมองซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ด้วยความรังเกียจและสั่งให้คนขับรถม้าออกไป

ตำหนักตะวันออกขององค์ชาย

ฉินอวี่สั่งให้คนเตรียมน้ำร้อน ต่อไป เขาต้องการจะอาบน้ำให้สบายตัวแล้วจึงเพลิดเพลินกับการบริการของซือหลีหลีผู้งดงาม

เขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงมาก่อนในสองชาติภพ แต่วันนี้ในที่สุดเขาก็สามารถมีเพศสัมพันธ์ได้

ไม่นาน ทหารองครักษ์ก็เตรียมน้ำร้อน ฉินอวี่สั่งให้ทหารองครักษ์ออกไปและห้ามเข้ามาโดยไม่ได้รับคำสั่งจากเขา จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อผ้าและกระโดดลงไปในถังไม้

ซือหลีหลีหน้าแดง แต่ก็ยังคงถอดเสื้อผ้าของนาง กระโดดลงไปในถังไม้ และเช็ดตัวของฉินอวี่อย่างนุ่มนวล

"อืม! สบาย!"

ฉินอวี่ดูมีความสุขมาก

ข้าต้องขอบอกว่า ซือหลีหลีนั้นเทียบไม่ได้กับเด็กสาวที่ยังไม่เคยผ่านโลก!

หากเป็นเด็กสาวเหล่านั้น พวกนางคงจะขี้อายและต้องการจะเข้าเรื่องทันที ไม่เหมือนซือหลีหลีที่มีการเล้าโลมอย่างมากมาย!

ครู่ต่อมา นางก็เช็ดตัวของฉินอวี่และนวดให้เขา!

"ตราบใดที่องค์ชายทรงสบาย ก็พอแล้วเพคะ นี่เป็นครั้งแรกที่หลีหลีได้รับใช้ใครเช่นนี้ และหม่อมฉันก็กังวลว่าองค์ชายจะไม่ทรงโปรด!"

ซือหลีหลีถอนหายใจหอมหวานและพูดข้างหูของฉินอวี่

แม้ว่านางจะยังคงเป็นพรหมจารี แต่นางก็มาจากซ่องโสเภณี และนางก็ได้เรียนรู้วิธีการเอาใจผู้ชายอย่างเป็นระบบ

ในตอนนี้ นางกำลังนอนอยู่บนร่างของฉินอวี่ หน้าอกของนางแนบชิดกับหน้าอกของฉินอวี่ และริมฝีปากเชอร์รี่ของนางก็กระซิบเบาๆ ข้างหูของฉินอวี่ ชายใดก็ไม่สามารถทนได้

เลือดของฉินอวี่เดือดพล่านในตอนนี้ เขาจึงดึงซือหลีหลีขึ้นมาบนตัวเขา!

ในตอนนี้พวกเขาอยู่ในน้ำ ซือหลีหลีมีรูปร่างอรชรอ้อนแอ้น เมื่อนางนั่งบนตัวฉินอวี่ ฉินอวี่ก็ไม่รู้สึกถึงน้ำหนักเลยแม้แต่น้อย แต่กลับรู้สึกนุ่มนวลอย่างยิ่ง

ฉินอวี่ลูบไล้ร่างกายของซือหลีหลีด้วยมือของเขา และใบหน้าของซือหลีหลีก็แดงก่ำถึงขีดสุด!