บทที่ 33 - อาวุธเทียนหวัง, เทียนหวังจุติ
บทที่ 33 - อาวุธเทียนหวัง, เทียนหวังจุติ
บทที่ 33 - อาวุธเทียนหวัง, เทียนหวังจุติ??
ห้วงมิติสั่นไหว, ก็เห็นชายชราชุดขาวถือไม้เท้าทองดำก้าวออกมา, ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงไปห้วงมิติก็สั่นสะเทือน, ทุกย่างก้าวที่ก้าวออกไปมิติก็ส่งเสียงอู้อี้
ชุดคลุมสีขาวปลิวไสว, พลังวิญญาณสั่นสะเทือน, กลิ่นอายช่างน่าสะพรึงกลัว!
“เหอะๆ, ไม่นึกเลยว่าเทียนอู่กระจอกๆ จะมีผู้แข็งแกร่งระดับเทียนเหรินถึงสามคน, ทำเอาข้าประหลาดใจจริงๆ!”
ชายชราหรี่ตาเล็กน้อย, กวาดสายตาที่ผ่านโลกมานับไม่ถ้วนมองไปยังสามร่างบนท้องฟ้าเบื้องหน้า
ฮุ่นเทียนกับเสวียนหวงก็กำลังประเมินชายชราชุดขาวที่ถือไม้เท้าทองดำอยู่เช่นกัน, สายตาก็กวาดมองไปยังห้วงมิติเบื้องหลังเป็นระยะ
เมื่อเห็นว่าเหมือนจะไม่มีความเคลื่อนไหว, ฮุ่นเทียนกับเสวียนหวงก็สบตากัน, ราวกับไม่อยากจะเชื่อ!
เสวียนหวงถามอย่างไม่แน่ใจ “แก, มาคนเดียวเหรอ?”
ฮุ่นเทียนก็จ้องชายชราชุดขาวอย่างสงสัย, อยากจะยืนยัน
ชายชราชุดขาวที่ถือไม้เท้าทองดำก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย, ไม่ค่อยเข้าใจ
“หึ, รู้ตัวว่ากลัวแล้วสินะ, ถ้ารู้ว่ากลัวตอนนี้ก็ยอมแพ้ซะ, เห็นแก่ที่พวกแกเป็นระดับเทียนเหริน, ข้าอาจจะไม่ฆ่าพวกแกก็ได้”
เมื่อได้ยิน, เสวียนหวงกับฮุ่นเทียนก็เงียบไป!
ชายชราเห็นดังนั้น, ก็แอบดีใจในใจ, ไม่นึกเลยว่าตัวเองจะเจ๋งขนาดนี้, ไม่ต้องรบก็ชนะแล้ว! พลังไร้เทียมทานมันใกล้จะบรรลุแล้ว!
ท่ามกลางจินตนาการของชายชรา, ก็เห็นเสวียนหวงก้าวออกมาหนึ่งก้าว, ใบหน้าที่เคยสงบนิ่งบัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความโกรธ!
“แม่มเอ๊ย, ทำซะอลังการ, ข้านึกว่าจะมีตัวพ่อยิ่งใหญ่โผล่มา, ผลคือ... แกบอกข้าว่ามีแค่แกมาคนเดียว??? แถมยังเป็นแค่เทียนเหรินขั้นสี่!!”
“แล้วแกจะมายืนเห่าอะไรตรงนั้น, มา... สู้กัน!!”
บนท้องฟ้า, เสวียนหวงตวาดลั่น! เขางงไปเลย, พวกเขานึกว่ามีสุดยอดฝีมือมา... ผลคือ... แค่นี้? ยังจะมายืนปากดีอีก?
เทียนเหรินขั้นสี่ทำซะยิ่งใหญ่, คนไม่รู้ก็นึกว่านักบุญมาเอง!
เสวียนหวงลงมือด้วยความโกรธ, เปลวเพลิงอันกร้าแกร่งไร้ขอบเขตแผดเผาห้วงมิติ, พุ่งเข้าสังหารชายชราไม้เท้าทองดำ!
ชายชราไม้เท้าทองดำก็งง, อะไรวะ? ไม่ใช่ว่ายอมแพ้เหรอ?? แต่พอเห็นวิชาอันยิ่งใหญ่ของเสวียนหวงพุ่งเข้ามา, ก็รีบโคจรพลังวิญญาณต้านทาน!
ขว้างไม้เท้าทองดำออกไป, พลังฟ้าดินอันบ้าคลั่งพุ่งเข้าสังหารเสวียนหวง
โฮก—
เสวียนหวงแปลงร่างเป็นร่างเดิมทันที, สิงโตยักษ์สูงหลายร้อยจั้ง, ทั่วร่างแผ่เปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัว, พลังโลหิตมหาศาลพุ่งทะลุฟ้า, ปรากฏกายขึ้น...
ปัง—
กรงเล็บยักษ์ตะปบไปข้างหน้า, ไม้เท้าทองดำถูกตะปบกระเด็นกลับไปโดยตรง
ชายชรารีบโคจรพลังวิญญาณเพื่อรับไม้เท้าทองดำ, แต่กลับถูกแรงกระแทกซัดกระเด็น! จนกระทั่งถอยไปหลายพันจั้งถึงจะหยุดได้!
ชายชราหน้าเขียวคล้ำ, จ้องเขม็งไปยังสิงโตเพลิงอัคคีร่างยักษ์ตรงหน้าอย่างเคร่งเครียด...
ฮุ่นเทียนที่อยู่ไกลออกไปมองภาพนี้, ก็ส่ายหัว! แค่นี้!
จากนั้นสีหน้าก็เย็นชา, พุ่งเข้าสังหารสองร่างชุดขาวที่กองอยู่ข้างล่าง
ชายชราชุดขาวทั้งสองคนในใจขมขื่น! ไอ้โง่ที่ไหนวะ, มาคนเดียวยังจะเก๊กท่าอีก!!!!
เมื่อกี้พวกเขาก็นึกว่ามีกำลังเสริมมา, ผลคือแม้แต่พวกเขาก็ยังโดนหลอก!
ช่วยไม่ได้, ทั้งสองคนรีบกระอักยาออกมา, พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้ง, ต้านทานการโจมตีของฮุ่นเทียนอย่างสุดกำลัง
บนกำแพงเมือง
ทุกคนต่างก็จ้องเขม็งไปบนฟ้า, ชัยชนะของสามสมรภูมินั้นจะตัดสินชะตากรรมของราชวงศ์เทียนอู่!
ในใจของชาวเทียนอู่ต่างก็รู้สึกเศร้าสลด! ชะตากรรมของประเทศตัวเองต้องมาฝากไว้ในมือคนนอก!
พวกเขา... แม้แต่คุณสมบัติที่จะเข้าร่วมรบก็ยังไม่มี
ตอนแรก, ก็เป็นแค่ความขัดแย้งระหว่างราชวงศ์ต้าเอี๋ยนกับราชวงศ์เทียนอู่ พอยกระดับความขัดแย้ง, สองประเทศก็ทำสงครามกัน!
เดิมทีทั้งสองประเทศก็สู้กันแบบผลัดกันรุกผลัดกันรับ, แต่เมื่อสองวันก่อน, ราชวงศ์ต้าเอี๋ยนกลับมีเทียนเหรินสามคนปรากฏตัวขึ้น!
ภายในสองวัน, เทียนอู่ก็เสียเมืองไปสิบเมืองติดต่อกัน
แม่ทัพเทียนอู่ล้มตาย, กองทัพถูกสังหารหมู่
ราชวงศ์เทียนอู่ถอยร่นครั้งแล้วครั้งเล่า, จนถอยไม่ได้อีกแล้ว
อู่ชางเซิงเพิ่งจะนำกองกำลังพิทักษ์เมืองหลวงมาถึงด่านเสวียนโยว!
ก็อาศัยพลังของค่ายกลหลอมรวมพลังของกองกำลังพิทักษ์, เพื่อต่อสู้กับเทียนเหริน, ผลคือระหว่างการต่อสู้ก็ถูกโจมตีจนบาดเจ็บ, แถมยังถูกค่ายกลสะท้อนกลับ, เกือบจะเอาชีวิตไม่รอด
โชคดีที่ในช่วงเวลาวิกฤต, สามร่างนั้นก็จุติลงมา, สกัดกั้นเหล่าเทียนเหรินไว้!
ส่วนทั้งสามคนนั้น, พวกเขามาเพื่อปกป้องอู่ชางเซิงเท่านั้น, ความเป็นความตายของราชวงศ์เทียนอู่ไม่เกี่ยวกับพวกเขา
ก็เลยไม่ได้ลงมือ!
“สามท่านผู้อาวุโสนั่นแข็งแกร่งมาก...!”
“ใช่, แข็งแกร่งจริงๆ, ถ้าข้าแข็งแกร่งแบบนี้บ้างก็ดีสิ” แม่ทัพคนหนึ่งกำหมัดแน่น
ในวันที่เมืองแตก, ถ้าเขามีพลังระดับนี้, ก็คงจะช่วยน้องชายเขาไว้ได้แล้ว
“อย่าเพิ่งท้อใจ, ถ้าราชวงศ์เทียนอู่ของเรารอดจากครั้งนี้ไปได้, เทียนอู่ของเราก็จะมีผู้แข็งแกร่งแบบนี้ถือกำเนิดขึ้นมาเหมือนกัน” ร่างหนึ่งข้างกายเขาปลอบใจ
ขณะที่พูด, เขาก็มองไปยังร่างผมขาวสง่างามที่อยู่หน้าสุด!
อายุยังน้อยก็ก้าวสู่ระดับเสวียนหมิงขั้นสูงสุดแล้ว!
อนาคตจะต้องก้าวไปสู่ระดับที่สูงกว่านี้ได้อย่างแน่นอน
ในขณะที่เหล่าแม่ทัพกำลังปลอบใจตัวเอง, ร่างผมขาวด้านหน้าก็กระอักเลือดออกมาคำโต
“องค์รัชทายาท!!” ทุกคนรีบวิ่งเข้าไปหาอู่ชางเซิง, ตรวจสอบอาการบาดเจ็บของเขา
“เป็นไปได้ยังไง!!” หลังจากตรวจสอบ, แม่ทัพที่เป็นผู้นำก็ร้องอย่างตกใจ
หลังจากตรวจสอบ, แม่ทัพคนอื่นๆ ก็สีหน้าเปลี่ยนไป, เป็นไปได้ยังไง, ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!
พวกเขาไม่ทันสังเกตเลย, อวัยวะภายในของอู่ชางเซิงแหลกละเอียดหมดแล้ว...
ทุกคนรีบโคจรพลังวิญญาณส่งเข้าไปในร่างของอู่ชางเซิง, ประคองลมหายใจของอู่ชางเซิงไว้ก่อน!
...
บนท้องฟ้า
การต่อสู้ยิ่งดุเดือด, วิชาอันยิ่งใหญ่โจมตี, พลังยุทธ์ปะทะกัน, พลังฟ้าดินพลุ่งพล่าน, กลิ่นอายไร้ขอบเขตพวยพุ่ง...
อ๊า—
ท่ามกลางการต่อสู้ที่ยืดเยื้อ, ในสมรภูมิแห่งหนึ่ง, ก็มีเสียงกรีดร้องอย่างหวาดผวาดังขึ้น, ชายชราชุดขาวที่ร่างกายแหลกเหลวคนหนึ่งลอยกระเด็นออกมา, เลือดสาดแดงฉานไปทั่วฟ้า...
ปัง—
พร้อมกับเสียงดังสนั่นหวั่นไหว, บนพื้นดินฝุ่นตลบอบอวล, พอฝุ่นจางลง, ก็ปรากฏหลุมลึกให้เห็น! ในหลุมมีร่างในชุดขาวที่แหลกเหลวนอนอยู่...
หญิงสาวร่างสูงโปร่งยืนอยู่บนท้องฟ้ามองลงมายังเบื้องล่าง! ราวกับจักรพรรดินีที่กำลังมองโลก...
“น้องสี่!!!” เมื่อเห็นภาพนี้, ในสมรภูมิของฮุ่นเทียนก็มีเสียงคำรามสะท้านฟ้าดังขึ้น, โกรธจนตาแทบถลน!
ก็คือเฟิงเหล่าซานนั่นเอง!
“อ๊า... อ๊า... ข้าจะฆ่าพวกแก... อ๊า... วิชาต้องห้าม... เปิด” เฟิงเหล่าเอ้อคำรามลั่น
จากนั้นข้างกายเขาก็มีพลังโลหิตพลุ่งพล่าน, พลังโลหิตสายแล้วสายเล่าก็ลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง!
“บูชาโลหิต... เปิด!!”
พร้อมกับการเผาไหม้ของพลังโลหิตมหาศาล, กลิ่นอายของเขาก็ทะยานสูงขึ้น!
เทียนเหรินขั้นหนึ่ง
...
ขั้นสอง
...
ขั้นสี่
...
ขั้นห้า
จนกระทั่งถึงระดับเทียนเหรินขั้นห้าถึงได้หยุด! “ฆ่า... ข้า... จะให้... พวกแก... มาตายเป็นเพื่อน!!”
จูอู่เซี่ยนเห็นภาพนี้, ก็หน้าบึ้ง, เปิดใช้บูชาโลหิต, พุ่งเข้าสังหารฮุ่นเทียน...
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับเทียนเหรินขั้นห้าสองคน, ต่อให้เป็นฮุ่นเทียนก็ไม่กล้าประมาท
อ๊าก—
เสียงคำรามของอสูรสะท้านฟ้า, พร้อมกับเสียงคำราม, อสูรร้ายสูงหลายร้อยจั้งก็ปรากฏขึ้นระหว่างฟ้าดิน, รอบกายพลังโลหิตพลุ่งพล่าน, พลังมหาศาลทะลุฟ้า...
ก้าวเท้าออกไป, ห้วงมิติปั่นป่วน, ร่างมหึมากดทับไปข้างหน้า!!
ยอดฝีมือระดับเทียนเหรินขั้นห้าทั้งสองคนก็ยังเสียเปรียบเมื่ออยู่ต่อหน้าร่างจริงของฮุ่นเทียน
ชุดคลุมสีขาวขาดวิ่น, อาวุธหักสะบั้น, เลือดสาดกระเซ็นไม่หยุด!
ไม่ไกลออกไป, ชายชราไม้เท้าทองดำก็กำลังต้านทานอย่างสุดชีวิต, เขาคิดไม่ตก! ทำไมอสูรร้ายทั้งสามตัวนี้ถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้ แข็งแกร่งจนทำให้พวกเขาหวาดหวั่น!
ในตอนนี้บนไม้เท้าทองดำของเขามีรอยกรงเล็บลึกหลายรอย
ฝ่ายเทียนเหรินของราชวงศ์ต้าเอี๋ยนกำลังล่าถอยอย่างต่อเนื่อง, ถูกทั้งสามคนกดดันอย่างสมบูรณ์!
“พวกแกบังอาจนัก”
ทันใดนั้น, เสียงที่สูงส่ง, ยิ่งใหญ่, และแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งราชันย์อันกร้าแกร่งไร้ขอบเขตก็ดังระเบิดขึ้นเหนือน่านฟ้าด่านเสวียนโยว!!
ฉีก—
มิติฉีกขาด, ทวนยักษ์เล่มหนึ่งแผ่กลิ่นอายแห่งราชันย์, พุ่งทะลุท้องฟ้าเข้าสังหารฮุ่นเทียนทั้งสามคน!
ฮุ่นเทียนเห็นดังนั้น, สีหน้าก็เปลี่ยนไป
“อาวุธเทียนหวัง!!”