บทที่ 20 - เย่เสวียนระดับจักรพรรดิ, ชิงหยาระดับเทียนจวิน

บทที่ 20 - เย่เสวียนระดับจักรพรรดิ, ชิงหยาระดับเทียนจวิน

ลานบ้านของเย่เสวียน

เย่จือเซี่ยมองแหวนมิติที่อัดแน่นไปด้วยของและหนังสือโบราณในมือ

คัมภีร์หลิงหลงเจ็ดทวาร!

นี่คือของที่เย่เสวียนได้รับรางวัลมาจากระบบ!

เดิมทีเย่เสวียนยังคิดอยู่ว่าจะมอบกายาพิเศษอะไรให้เด็กสาวคนนี้ดี

แต่กายาพิเศษในกระเป๋าระบบของเขาก็มีไม่มาก, ยังมีกายาวิญญาณอีกบางส่วน

แต่ระบบมันดันรู้ใจเขาเกินไป, จัดเซ็ตจับคู่มาให้เรียบร้อย, เย่เสวียนก็เลยได้แต่ยืมดอกไม้มาบูชาพระ (ยืมของคนอื่นมาให้)

เมื่อเห็นเย่จือเซี่ยยังไม่ได้สติกลับมา

เย่เสวียนก็ตบไหล่เธอเบาๆ, “รวบรวมสมาธิ, อาเจ็ดจะช่วยเธอปลุกกายาพิเศษ!”

เย่จือเซี่ยอยากจะพูดอะไร, แต่ก็อ้ำอึ้ง

เลยทำตามคำสั่งของเย่เสวียน, นั่งขัดสมาธิ

เมื่อเห็นดังนั้น, ลำแสงสายหนึ่งในมือของเย่เสวียนก็พุ่งเข้าไปในร่างของเย่จือเซี่ยทันที

ขั้นตอนการปลุกค่อนข้างเจ็บปวด, แต่ที่ทำให้เย่เสวียนประหลาดใจคือ, เด็กสาวอย่างเย่จือเซี่ยกลับไม่ร้องออกมาสักแอะ, กัดฟันอดทน

ต้องรู้ก่อนว่าพี่ชายหลายคนของเขาถึงกับเจ็บจนร้องโหยหวนเหมือนหมา...!

เด็กสาวคนนี้ความอดทนไม่เลว! แม้แต่เย่เสวียนก็ยังต้องทึ่ง

เมื่อลำแสงไหลเข้าอย่างต่อเนื่อง, ร่างของเย่จือเซี่ยก็ค่อยๆ เปล่งแสงนวลตาออกมา

ทันใดนั้น, กลิ่นอายอันแข็งแกร่งก็แผ่ออกจากศูนย์กลางร่างของเธอไปทั่วทิศ

เย่เสวียนรีบโบกมือสลายคลื่นพลังนั้นทิ้ง

พลังวิญญาณมหาศาลรวมตัวกันไหลทะลักเข้าสู่ร่างของเย่จือเซี่ย

เย่จือเซี่ยค่อยๆ ลืมตาขึ้น, ในดวงตามีแสงสว่างวาบผ่าน

ร่างศักดิ์สิทธิ์หลิงหลง—ตื่นขึ้น!

“อาเจ็ด, ข้ารู้สึกว่าทั่วร่างเต็มไปด้วยพลัง” เมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกาย, เย่จือเซี่ยก็พูดอย่างตื่นเต้น

“อืม, ไม่เลว ตอนนี้เธอมีร่างศักดิ์สิทธิ์หลิงหลงแล้ว, ต่อไปการฝึกฝนก็จะก้าวหน้าเป็นทวีคูณ” เย่เสวียนพยักหน้าอย่างพอใจ “แถมการปลุกครั้งนี้ยังทำให้ระดับพลังของเธอทะลวงผ่านด้วย, ดีมาก”

...

หลังจากปลุกสำเร็จ

เย่เสวียนก็ไม่ได้ให้เย่จือเซี่ยกลับไป

แต่ถามถึงที่อยู่ของลูกหลานตระกูลเย่คนอื่นๆ

คนที่ถูกส่งออกไปตอนนั้นมีอยู่หลายคน, แต่จนถึงตอนนี้กลับมาแค่สองคน, ตามหลักเหตุผลแล้ว, ขอเพียงแค่ตั้งใจสืบข่าว

คนเหล่านั้นก็น่าจะรู้แล้วว่าตระกูลเย่ปลอดภัยแล้ว, สามารถกลับมาได้แล้ว

เมื่อได้ยินที่เย่เสวียนถาม, เย่จือเซี่ยก็เงียบไป

เย่เสวียนก็สังเกตเห็นความผิดปกติ, “ไม่เป็นไร, พูดมาเถอะ, จือเซี่ย, มีเรื่องอะไร, ก็ยังมีอาเจ็ดอยู่”

เมื่อได้ยิน, น้ำตาของเย่จือเซี่ยก็ทะลักออกมา, ร้องไห้ไม่หยุด!

นี่ทำเอาเย่เสวียนไปไม่เป็นเลย, คิดในใจ, เด็กคนนี้คงไปเจอเรื่องลำบากข้างนอกมาแน่ๆ

เย่เสวียนรีบปลอบ

หลังจากปลอบอยู่สักพัก, เย่จือเซี่ยก็เล่าเรื่องราวออกมา

ที่แท้, ตอนที่พวกเขาถูกส่งออกไป, เธอกับเย่ฮ่าวอวี่ถูกส่งไปยังสำนักที่อยู่ไม่ไกลมาก

ส่วนคนอื่นๆ อีกหลายคนถูกส่งไปยังสำนักที่ชื่อว่า 'สำนักเสินอี้' พร้อมกัน

และก่อนที่เธอจะกลับมา, เธอก็ได้ไปที่สำนักเสินอี้, แต่กลับได้รับแจ้งว่า, น้องๆ ของเธอออกไปฝึกฝนเมื่อหนึ่งปีก่อน, แล้วก็ไม่กลับมาที่สำนักอีกเลย!

สำนักเสินอี้ก็ส่งผู้อาวุโสฝ่ายนอกออกไปตามหาแล้ว, แต่ก็หาไม่เจอ, สุดท้ายก็เลยล้มเลิกไป

เมื่อได้ยิน, เย่เสวียนก็ถอนหายใจ! ไม่แปลกใจเลย!

สิ่งที่เขาไม่รู้คือ, เหล่าผู้อาวุโสในตระกูลส่งคนไปตามหามานานแล้ว, และก็ได้คำตอบเดียวกัน

หลังจากรู้เรื่องราว, เย่เสวียนก็ให้เย่จือเซี่ยกลับไปพักผ่อน!

หลังจากเย่จือเซี่ยไปแล้ว

“ระบบ, ค้นหาคนตระกูลเย่ที่อยู่ข้างนอกได้ไหม?”

[ติ๊ง, ได้, ใช้แต้มตระกูลหนึ่งล้านแต้มในการค้นหา]

“เชี่ย, ทำไมแกไม่ไปปล้นเลยล่ะ!” เย่เสวียนสบถลั่น, ส่วนแต้มตระกูลก็คือค่าความสามัคคีในตระกูลนั่นเอง

[ติ๊ง, ไม่ค้นหาก็ได้, ข้าบอกข่าวให้ฟรีๆ อย่างหนึ่งก็ได้, พวกเขาทุกคนปลอดภัยดี]

“หึ, ไม่ช่วยก็ช่าง, ข้าทำเองก็ได้!”

“ใช้แต้มบำเพ็ญเพียร! ปิดกั้นปรากฏการณ์พิเศษ” เย่เสวียนพูดช้าๆ

[ติ๊ง, ใช้แต้มบำเพ็ญเพียร 120,000 แต้มสำเร็จ]

ตูม—

พลังวิญญาณฟ้าดินอันมหาศาลไร้สิ้นสุดหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเย่เสวียนอย่างบ้าคลั่ง!

ร่างกายของเย่เสวียนราวกับหลุมดำไร้ก้น, กลืนกินพลังวิญญาณมหาศาล

เทียนจวิน... ขั้นเก้า

...

จักรพรรดิ... ขั้นหนึ่ง

...

จักรพรรดิ... ขั้นเก้า

หลังจากทะลวงถึงระดับจักรพรรดิขั้นสูงสุด

ระดับพลังของเย่เสวียนก็หยุดลงในที่สุด!

หนึ่งแสนแต้มบำเพ็ญเพียร, ทำให้เย่เสวียนยืนอยู่บนจุดสูงสุดของระดับจักรพรรดิ!

ร่างของเย่เสวียนหายไป, ปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้าอีกครั้ง!

เย่เสวียนยืนอยู่บนท้องฟ้า, สองมือค่อยๆ ยกขึ้น, จิตสัมผัสอันทรงพลังแผ่ขยายออกไปทั่วทุกมุมของแดนรกร้างราวกับคลื่นยักษ์

ทุกที่ที่จิตสัมผัสนี้ผ่านไป, ห้วงมิติถึงกับบิดเบี้ยว, อสูรตัวเล็กตัวน้อยที่ซ่อนอยู่ถึงกับสลบไปโดยตรง

ในแดนรกร้าง

สำนักเป่ยหมิงเทียน

หนึ่งในขุมกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนรกร้าง, เป็นหนึ่งในผู้ปกครองแดนรกร้าง!

ในตอนนี้, บรรพบุรุษที่อยู่ภูเขาด้านหลังของเป่ยหมิงเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังจิตอันน่าสะพรึงกลัวนี้, ต่างก็หวาดกลัวสุดขีด

แต่ละคนซ่อนตัวอยู่ในโลงศพตัวสั่นงันงก, ไม่กล้าหายใจแรง

...

สำนักจิ่วเหลยเทียน

ภูเขาด้านหลัง, พื้นที่ที่ถูกปกคลุมด้วยทะเลอัสนี

ชายชราหลายคนมองท้องฟ้าอย่างหวาดผวา, ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด, ขนหัวลุก

ราวกับถูกตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวจ้องมอง

ความรู้สึกนี้มาเร็ว, ไปก็เร็ว

รอจนจิตสัมผัสสลายไป, ชายชราหลายคนก็เหงื่อท่วมตัว, ถึงได้ผ่อนคลายลง

...

ภาพเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นทั่วทุกหนแห่งในแดนรกร้าง!

...

ทว่า, ต่อให้จิตสัมผัสของเย่เสวียนแทบจะพลิกแผ่นดินแดนรกร้างทุกตารางนิ้ว, ก็ยังไม่พบร่องรอยของศิษย์ตระกูลเย่

เย่เสวียนขมวดคิ้ว, ในใจเต็มไปด้วยความสงสัย

[ติ๊ง, ตรวจพบว่าศิษย์ตระกูลเย่ไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย, โปรดโฮสต์อย่ากังวล, เมื่อถึงเวลา, ก็จะพบเอง]

เมื่อได้ยิน

เย่เสวียนก็ไม่ดึงดันต่อ, ในเมื่อพวกเขาไม่เป็นอะไร, งั้นก็ค่อยๆ หาไป

กลับมาที่ลานบ้าน, ก็เห็นชิงหยานอนเหยียดอยู่บนเก้าอี้เอนหลังอย่างสบายอารมณ์, หวงเสวียนก็เกาะอยู่บนหัวชิงหยา

เมื่อเห็นภาพนี้, เย่เสวียนก็ยิ้มอย่างจนปัญญา, ไอ้หวงเสวียนนี่, ชอบไปอยู่บนหัวคนอื่นจริงๆ

ก็อย่างที่มันบอก, มันก็อยากให้คนอื่นมาเป็นสัตว์ขี่ของมันเหมือนกัน

[ติ๊ง, ยินดีด้วยโฮสต์ที่รากฐานกระดูกของคนในตระกูลได้รับการอัปเกรด, ได้รับรางวัลสุ่ม!]:

[การ์ดอัปเกรดตัวละครอัญเชิญ ระดับเทียนจวิน*1]

[เนตรสังสารวัฏ หุนตุ้น*1]

[หินวิญญาณชั้นเลิศ 10,000,000 ก้อน]

[หินวิญญาณชั้นสูง 10,000,000 ก้อน]

[หินวิญญาณชั้นกลาง 10,000,000 ก้อน]

[หินวิญญาณเซียนชั้นต่ำ 1,000,000 ก้อน]

...

เมื่อมองดูรางวัลตอบแทนครั้งนี้, ตาสองข้างของเย่เสวียนก็เป็นประกาย!

เขากำลังกลุ้มอยู่เลยว่าพลังต่อสู้ของตระกูลมันต่ำเกินไป, นี่ก็ส่งการ์ดอัปเกรดมาให้เลย!!

ยังมีเนตรสังสารวัฏนั่นอีก, ถึงจะไม่รู้ว่ามีประโยชน์อะไร, แต่แค่ฟังชื่อก็ดูอลังการแล้ว

แถมยังมีหินวิญญาณเซียน, ที่ในตำนานเล่าว่ามีพลังแห่งเซียนอยู่ข้างใน

แต่สำหรับเขาแล้วจะมีหรือไม่มีก็ได้

ส่วนของอื่นๆ, ถูกเขากวาดโยนเข้าช่องเก็บของระบบเหมือนขยะ

“ระบบ, ข้าชักจะเริ่มชอบแกขึ้นมาหน่อยๆ แล้วว่ะ” เย่เสวียนพูดอย่างหน้าไม่อาย

[...?!?]

“ไม่ล้อเล่นแล้ว, ใช้การ์ดอัปเกรดตัวละครอัญเชิญ” เย่เสวียนพูดกับระบบเรียบๆ

[ติ๊ง, ใช้สำเร็จ!]

ชิงหยาที่เดิมทีนอนอยู่บนเก้าอี้เอนหลัง, ทันใดนั้นพลังวิญญาณก็ปั่นป่วน

กลิ่นอายทะยานสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

หวงเสวียนที่ยังเกาะอยู่บนหัวชิงหยา, ตกใจกับความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นกะทันหันจนกลิ้งตกลงมาจากหัวของชิงหยา

“แม่มเอ๊ย, ไอ้หยา, แกขยับทำไมวะ!” เสียงหนึ่งดังออกมาจากจะงอยปากของนกที่กำลังกระพือปีกอยู่บนพื้น

ชิงหยาไม่สนใจมัน, รีบปรับลมหายใจควบคุมพลังวิญญาณที่ปั่นป่วนในร่างกาย

ตูม—

เพียงไม่กี่อึดใจ, กลิ่นอายของชิงหยาก็พุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด!

เทียนจวิน... ขั้นเก้า!

หลังจากใช้การ์ดอัปเกรดตัวละครอัญเชิญ, พลังของชิงหยาก็พุ่งทะยานสู่ระดับเทียนจวินขั้นสูงสุดโดยตรง!