บทที่ 18 - สิบสองผู้อาวุโส, รับกายาวิญญาณถ้วนหน้า

บทที่ 18 - สิบสองผู้อาวุโส, รับกายาวิญญาณถ้วนหน้า

ในลานบ้านตระกูลเย่มีคน 12 คนรวมตัวกันอยู่, ก็คือผู้อาวุโสปัจจุบันทั้งหกคนและอดีตผู้อาวุโสอีกหกคนของตระกูลเย่

เย่เสวียนส่งกระแสจิตเรียกพวกเขามาที่นี่

เนื่องจากเมืองเทียนเฟิงอยู่ห่างไกลจากเมืองหลวงเทียนอู่มากเกินไป, เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นจึงยังไม่ส่งมาถึงเมืองเทียนเฟิง

แต่หลังจากที่พวกเขาได้ยินจากปากของเย่ฮ่าวอวี่และเย่เป่ยเฉินว่า, แรงกดดันที่ปกคลุมเทียนอู่ในวันนั้นเป็นฝีมือของเย่เสวียน!

พวกเขาก็ทั้งตกใจและยินดี, ตกใจที่ความแข็งแกร่งของเย่เสวียนมันน่ากลัวเกินไปแล้ว

ยินดีที่เย่เสวียนมาจากตระกูลเย่ของพวกเขา!

ในตอนนี้ทุกคนต่างก็มองหน้ากัน, จ้องตากันปริบๆ, รอเย่เสวียนอยู่

เอี๊ยด—

ประตูห้องเปิดออก, เย่เสวียนมองผู้อาวุโสทั้งสิบสองคนที่กำลังยิ้มเอ็นดู, ก็งงไปเล็กน้อย

แต่เย่เสวียนก็แอบยิ้มร้ายในใจ, พวกท่านยิ้มไปเถอะ, เดี๋ยวอีกสักพักก็ได้เจ็บตัวกันถ้วนหน้า

ทุกคนมองเย่เสวียนที่กลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่, ในใจก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี!

“ผู้นำตระกูล, ท่านเรียกพวกเรามามีเรื่องอะไรเหรอ?” เย่เทียนมองเย่เสวียนอย่างสงสัย

ทุกคนก็จ้องเขาอย่างสงสัยเช่นกัน

เย่เสวียนก็ทำหน้าจริงจังขึ้นมา “ยังจำเรื่องวิธีอัปเกรดพรสวรรค์ที่ข้าเคยบอกพวกท่านได้ไหม?”

“ผู้นำตระกูล, ท่านหมายความว่าพวกเราสามารถอัปเกรดพรสวรรค์ได้แล้วเหรอ?” เย่เทียนพูดอย่างตื่นเต้น

“อืม! แต่ว่าขั้นตอนการอัปเกรดมันอาจจะเจ็บปวดหน่อย! หรืออาจจะอันตรายถึงชีวิต!” เย่เสวียนพูดกับทุกคนอย่างจริงจัง

“ฮ่าฮ่า, มีอันตรายแล้วจะกลัวอะไร, นักสู้แบบพวกเรา, การฝึกฝนก็คือการต่อสู้กับสวรรค์! ใครจะรับประกันได้ว่าจะปลอดภัยตลอดไป” เย่ชิงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วหัวเราะลั่น

“ใช่, เทียบกับการอัปเกรดพรสวรรค์, แค่อันตรายนิดหน่อย, จะไปกลัวอะไร” ผู้อาวุโสเย่ชิวก็ก้าวออกมาอีกคน

เย่เสวียนมองทุกคนที่ตัดสินใจแน่วแน่, อยากจะพูดอะไร, แต่ก็อ้ำอึ้ง

“ผู้นำตระกูล, พวกเราก็ฝึกเคล็ดวิชาเลื่อนวิญญาณแล้ว, พอจะอัปเกรดรากวิญญาณของพวกเราขึ้นมาสักระดับเล็กๆ ได้ไหม, ต่อให้เป็นรากวิญญาณชั้นสูงก็ได้, ก็ยังเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนได้หลายเท่า” ผู้อาวุโสคนหนึ่งของตระกูลเย่เอ่ยปาก

เมื่อได้ยิน, เย่เสวียนก็ส่ายหัว

เมื่อเห็นเย่เสวียนส่ายหัว, แววตาที่คาดหวังของเหล่าผู้อาวุโสก็หม่นแสงลง, พวกเขาก็รู้ว่า, การอัปเกรดพรสวรรค์, มันจะง่ายขนาดนั้นได้ยังไง!

“ข้าว่า, พวกท่านเข้าใจผิดแล้ว!” เย่เสวียนมองทุกคนที่เงียบไป

“เข้าใจผิดอะไร, เสวียนน้อย, พวกเรารู้, การอัปเกรดพรสวรรค์มันต้องใช้เวลา, แกไม่ต้องปลอบใจพวกเราหรอก” ผู้อาวุโสเย่เฟิงเอ่ยปาก

“เฮ้อ, พวกท่านเข้าใจผิดจริงๆ, ครั้งนี้ข้าไม่มีวิธีอัปเกรดพวกท่านเป็นรากวิญญาณชั้นสูงจริงๆ”

“แต่ข้ามีวิธีช่วยพวกท่านปลุกกายาพิเศษไง!” เย่เสวียนอธิบายอย่างจนปัญญา

“อ๋อๆ, ไม่เป็นไรเสวียนน้อย, ปลุกกายา...” เย่ชิวเดิมทีอยากจะบอกเย่เสวียนว่าค่อยเป็นค่อยไป แต่ประโยคถัดมาทำเอาเขากระโดดตัวลอย “อะไรนะ? ปลุกกายาพิเศษ??”

“ปลุกกายาพิเศษ!! เสวียนน้อย, แกไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?” เย่เทียนก็ถามขึ้นมา

เหล่าผู้อาวุโสจ้องเขม็งไปที่เย่เสวียน, หวังว่าจะได้คำตอบที่ต้องการ!

“แน่นอนว่าไม่ได้ล้อเล่น, ต่อให้พวกท่านไม่ได้มีกายาพิเศษมาแต่กำเนิด, ข้าก็มีวิธี! เพราะฉะนั้นพวกท่านวางใจได้!” เย่เสวียนมองทุกคนที่ทำหน้าคาดหวัง

“แต่ว่า, ต่อไปนี้จะเจ็บหน่อยนะ, พวกท่านใครจะเริ่มก่อน?” เย่เสวียนพูดอย่างจริงจัง

“ฮ่าฮ่า, ผู้นำตระกูล, ข้าก่อนเลย” ผู้อาวุโสรอง เย่ชิง หัวเราะลั่นแล้วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

เย่เสวียนพยักหน้า, เหล่าผู้อาวุโสก็รีบถอยหลัง, ในลานเหลือเพียงเย่ชิง

เย่เสวียนชี้นิ้วออกไป, ลำแสงสายหนึ่งก็วาบเข้าไปในร่างของเย่ชิง

เขาให้เย่ชิงคือ [กายาวิญญาณอัสนี]! เป็นกายาพิเศษที่เติบโตได้!

เพียงแค่ลำแสงนั้นเข้าไปในร่างของเย่ชิง, เขาก็ตัวสั่นสะท้าน, จากนั้นสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็แลบแปลบปลาบไปทั่วร่าง

เขาขมวดคิ้วแน่น, กัดฟันกรอด, เห็นได้ชัดว่ากำลังทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

แต่เขากลับไม่ร้องออกมาสักแอะ, ในใจเต็มไปด้วยความปรารถนาในพลังอันแข็งแกร่ง

การปลุกกินเวลานานถึงครึ่งชั่วยาม, ในช่วงท้าย, มีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังออกมาจากลานบ้านของเย่เสวียน!

...

สายฟ้าค่อยๆ หายไป, เย่ชิงค่อยๆ ลืมตาขึ้น, ในดวงตามีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ

เขาสัมผัสได้ถึงพลังที่ไม่เคยมีมาก่อนที่พลุ่งพล่านอยู่ในร่างกาย, กลิ่นอายในร่างก็ทะยานสูงขึ้น

“สำเร็จ!” เย่เสวียนพยักหน้าอย่างพอใจ เหล่าผู้อาวุโสคนอื่นๆ เห็นดังนั้น, ในดวงตาก็เต็มไปด้วยความอิจฉาและตื่นเต้น, ต่างก็โวยวายว่าขอเป็นคิวต่อไป

“ได้แล้ว, คนต่อไปใคร!” สิ้นเสียงเย่เสวียน, เย่เทียนก็ก้าวเท้าออกมา

เย่เสวียนก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง, ชี้นิ้วออกไป, ลำแสงหายเข้าไปในร่างของเย่เทียน

ในวันนี้, ภายในลานบ้านของเย่เสวียน, มักจะมีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังออกมาเป็นระยะ!

แถมยังมีปรากฏการณ์พลังวิญญาณฟ้าดินปั่นป่วนเป็นครั้งคราว

เสียงกรีดร้องดังต่อเนื่องจนกระทั่งฟ้ามืดค่ำถึงได้สงบลง

ในลานบ้านของเย่เสวียน, สิบสองร่างนั่งขัดสมาธิ, กลิ่นอายของแต่ละคนน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะสามร่างที่อยู่หน้าสุด!

กลิ่นอายระดับจี้อิน!

ผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามคน, ในระหว่างการปลุกกายาก็ทะลวงเข้าสู่ระดับจี้อินโดยตรง!

อีกเก้าร่างที่เหลือล้วนอยู่ระดับวิญญาณฟ้าขั้นสูงสุด

ทุกคนกำลังนั่งสมาธิปรับลมหายใจ, ควบรวมพลังวิญญาณในร่างกาย

เมื่อเห็นระดับพลังของทุกคนเพิ่มขึ้น, เย่เสวียนก็ดีใจไปกับพวกเขาด้วย

ความแข็งแกร่งโดยรวมของตระกูลเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งระดับ!

รอจนเหล่าผู้อาวุโสปรับลมหายใจเสร็จ, เย่เสวียนก็ให้ทุกคนกลับไปพักผ่อน

ก่อนที่เหล่าผู้อาวุโสจะจากไป, พวกเขาก็คารวะเย่เสวียนหนึ่งครั้ง, ไม่เกี่ยวกับเรื่องอื่น, ต่อให้เป็นพี่น้องกันแท้ๆ, การคารวะครั้งนี้พวกเขาก็ต้องทำ

เย่เสวียนยิ้มอย่างจนปัญญา

เย่เสวียนมองแผ่นหลังของพวกเขาที่เดินจากไป, เขาไม่ใช่ว่าไม่อยากให้ทุกคนปลุกกายาที่ดีกว่านี้

เพียงแต่ตอนนี้พื้นฐานของทุกคนมันอ่อนแอเกินไป, ถ้าใส่กายาระดับสูงเกินไป, พวกเขาจะควบคุมไม่ได้!

ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ... เขายังไม่มีกายาระดับราชันย์เยอะขนาดนั้น

ตกกลางคืน

[ติ๊ง, ระบบเช็คอินอัตโนมัติสำเร็จ, ได้รับ น้ำยาชำระไขกระดูกสวรรค์ 10 ขวด]

อืม, ก็โอเค, กำลังดีเลย, เอาไว้ให้คนในตระกูลใช้อัปเกรดพรสวรรค์, เย่เสวียนพยักหน้าในใจ

วันต่อมา

คนตระกูลเย่ทุกคนมารวมตัวกันที่ลานกว้างของตระกูล

ที่ลานกว้างมีอ่างยักษ์วางอยู่กว่าร้อยใบ, แต่ละใบจุคนได้ประมาณสิบคน

คนในตระกูลต่างก็มองอ่างตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ

บางคนแววตาเป็นประกาย, เหมือนจะเดาอะไรบางอย่างได้

เหล่าผู้อาวุโสตระกูลเย่ยืนอยู่แถวหน้าสุด, ก็กำลังรออะไรบางอย่างอยู่เช่นกัน

มีเพียงเย่ฮ่าวอวี่ที่กำลังยืนหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ ศิษย์น้องหญิงคนหนึ่ง “น้องหญิง, ข้าถามอะไรหน่อย, เธอเป็นเด็กดีหรือเปล่า!”

“แน่นอนอยู่แล้วสิ” หญิงสาวตอบอย่างเขินอาย

“แต่ผู้นำตระกูลของเราเคยบอกข้าไว้ว่า, ถ้าผู้หญิงคนไหนไม่ชอบข้า, เย่ฮ่าวอวี่, คนนั้นก็ไม่ใช่เด็กดี, นี่ข้ากับผู้นำตระกูลออกไปข้างนอกด้วยกัน, ผู้นำตระกูลบอกข้าเองเลยนะ” เย่ฮ่าวอวี่พูดหน้าตาเฉย, ทำหน้าจริงจัง

“เอ๊ะ? จริงเหรอ? ท่านผู้นำตระกูลพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ?” หญิงสาวคนนั้นตกใจเล็กน้อย, ครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย

“แน่นอน! ถึงข้าจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่คำพูดของข้าเป็นความจริงทุกประโยค” เย่ฮ่าวอวี่ทำหน้าจริงจังสุดๆ

เย่เป่ยเฉินที่อยู่ข้างๆ เอามือกุมขมับ, พูดไม่ออก!

เย่ชิงที่เพิ่งปลุกกายาได้, สองวันนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ, มองเหล่าศิษย์ในตระกูลด้วยสายตาน่าเกรงขาม, พยักหน้าอย่างพอใจ

พอเห็นเย่ฮ่าวอวี่, เขาก็ขมวดคิ้ว

พอเขาได้ยินชัดๆ ว่าเย่ฮ่าวอวี่พูดอะไร, หน้าก็ดำคล้ำทันที!

เย่ฮ่าวอวี่ในตอนนี้ยังคงพูดคุยหัวเราะ, ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าอากาศเปลี่ยนไป “เอ๊ะ? วันนี้อากาศดีๆ, ทำไมจู่ๆ ก็หนาวขึ้นมา! หรือว่าข้าจะหล่อเกินไป, แม้แต่สวรรค์ก็ยังทนดูไม่ได้?”

“เห็นไหม, น้องหญิง, แม้แต่สวรรค์ยังโดนความหล่อของข้าทำเอา 'หัวร้อน' เลย, เลยต้องลดอุณหภูมิลงหน่อย” เย่ฮ่าวอวี่ยังคงพล่ามต่อไปอย่างไม่มียางอาย

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครตอบ, เย่ฮ่าวอวี่ก็สงสัย “น้องหญิง, ทำไมเธอไม่พูดล่ะ?”

ก็เห็นหญิงสาวที่เมื่อครู่ยังพูดคุยหัวเราะอยู่, ตอนนี้กลับจ้องไปที่ด้านหลังของเย่ฮ่าวอวี่ด้วยสายตาแปลกๆ

“เอ๊ะ, มองไปไหนน่ะ, มองคนอื่นสู้มองข้าไม่ได้หรอก, ข้าจะบอกให้, ในตระกูลนี้, นอกจากท่านผู้นำตระกูลแล้ว, ก็ไม่มีใครหล่อเกินข้าอีกแล้ว” เย่ฮ่าวอวี่พูดอย่างจริงจัง

แต่ก็แปลก, ทำไมวันนี้อากาศมันยิ่งหนาวขึ้นเรื่อยๆ, ยิ่งกว่าฝ่ามือของพ่อข้าซะอีก... เย็น!

พูดถึงตรงนี้, เย่ฮ่าวอวี่ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้, สีหน้าเปลี่ยนไป, ค่อยๆ หันกลับไปมอง

ด้านหลังเขา, ไม่รู้ว่ามีร่างกำยำร่างหนึ่งมายืนอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่

“อ๊าก, ช่วยด้วย!!”

ทั่วทั้งลานกว้างเหลือเพียงเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังก้อง!