Chapter 7 - ปีศาจ

ก้าวเดินเข้าไปในบ้าน 'หลิวเย่'มองไปที่มือของเธอแล้วส่ายหัวและบ่นพึมพัมกับตัวเอง

“ยังแข็งแรงไม่พอ”

ในฐานะทหารรับจ้างอันดับหนึ่ง, เธอจำเป็นต้องมีความเชี่ยวชาญในอาวุธทั้ง 18 ชนิด การที่เธอจะรู้วิธีควงแส้นั้นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

แต่เมื่อเธอได้เหวี่ยงแส้ในวันนี้ ความแข็งแรงของเธอยังห่างไกลจากความสามารถในชีวิตก่อนหน้าของเธอ เธอเข้าใจความอ่อนแอของเธอเอง เธอต้องการจัดการกระดูกซี่โครงอย่างน้อยสี่ซี่ของลูกสาวคนใช้วู่ แต่เธอจัดการมันได้แค่สามเท่านั้น ความผิดพลาดดังกล่าวสร้างความแตกต่างอันใหญ่หลวงในการการรักษาชีวิตคนคนหนึ่งด้วยวิทยาการการรักษาสมัยใหม่

ร่างกายนี้ต้องการการฝึกฝน เธอกำมัดแน่น 'หลิวเย่'พับเก็บชุดของเธอลง

วันนี้'มู่หรงฉิว'กลายเป็นคนพิการ เหล่าผู้อาวุโสในตระกูลต้องมาทวงความยุติธรรมอย่างแน่นอน แม้ว่าเธอจะเป็นที่รักของท่านพ่อ แต่ไม่ใช่กับท่านย่า และจะไม่ได้รับการสนับสนุนใดๆ ตอนนี้ศิลปะการต่อสู้ของเธอยังกู้คืนมาไม่สมบูรณ์ ถ้าเธอยังไม่สามารถเผชิญหน้าโดยตรงกับศัตรู เธอก็ทำได้เพียงหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าเท่านั้น

อย่างไรในที่พักของตระกูลมู่หรงก็ไม่ใช่บ้านของเธอ เธอเพียงแต่อาศัยมันฝึกฝนร่างกายของเธอและทำให้แข็งแกร่งพอจะปกป้องตนเอง ตอนนี้เธอคิดว่าแข็งแกร่งเพียงพอแล้ว ได้เวลาไปจากที่นี่เสียที

'หลิวเย่'ไม่ได้มีอะไรมากนัก จะมีก็เพียงจี้หยกที่เธอสวมอยู่กับชุดที่เธอสวมใส่ หลังจากเก็บอีกสองชุด 'หลิวเย่'ก็หันตัวออกเดินไป

“วิ่งหนีไปหลังจากหวดใครสักคน, นี่ก็เป็นหนึ่งในกฏของเจ้าหรือ?”

เสียงที่ขี้เกียจดังขึ้นด้านข้างหูของ'หลิวเย่' มัยปรากฏขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ปราศจากสัญญาณเตือน

'หลิวเย่'ตื่นตัว คนแบบไหนกันที่จะเข้ามาใกล้เธอได้อย่างเงียบเชียบ แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่ตระหนักถึงการปรากฏตัวของเค้า?

เธอหันร่างไปทันที, เธอเห็นร่างของชายที่มีเส้นผมสีดำสวมชุดคลุมสีม่วงปรากฏตัวตรงประตู ทำให้แสงแดดนั้นริบหรี่ ใบหน้าของเค้ามืดเล็กน้อยเนื่องจากหันหลังให้ดวงอาทิตย์

แนวแดดที่ปรากฏเบื้องหลังร่างเค้า, ทำให้กลายเป็นความอัศจรรย์ที่เรียบง่าย

'หลิวเย่'หลี่ตาของเธอเนื่องจากแสงแดด

ภายใต้รังสีสีทองเงาของชายคนนั้นก็ปรากฏตัวชัดเจนขึ้น

เขามีลักษณะที่คมกล้าเช่นดาบ เขามีคิ้วและดวงตาอันเขียวชอุ่มนั้นแสดงให้เห็นถึงความโหดเหี้ยมในตัวของเขา การมองของเค้าทำให้จมูกเชิดสูงและริมฝีปากสีแดงสด นั้นแสดงให้เห็นความเย็นชาบนใบหน้า

ด้วยคุณสมบัติเหล่านั้นมันไม่ได้โดดเด่นนัก แต่เมื่อมาใส่ลงบนใบหน้าของเขาเสน่ห์ที่เป็นเหมือนฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม่ร่วง ความสง่างามของเขานั้นเป็นดังภูเขาสูงและทะเลลึก

เขานั้นเย็นชาและมีเสน่ห์อย่างยิ่งในเวลาเดียวกัน ทั้งสองอย่างนั้นไม่ควรปรากฏอยู่ในที่ที่เดียวกัน เขาทำให้อากาศเต็มไปด้วยความชั่วร้ายและความโหดเหี้ยม แต่ก็เห็นความหล่อเหลาและความสดใสในเวลาเดียวกัน

'หลิวเย่'พบเจอผู้ชายที่ดูดีมามากมายในชีวิตก่อนหน้า แต่ว่าชายคนนี้ก็สามารถสร้างความประทับใจอย่างแรงให้เธอได้

ชายคนนี้เป็นทั้งปีศาจและสัตว์ร้ายที่หลอมรวมกันเป็นหนึ่ง

ที่มา : https://my.dek-d.com/emperor123/writer/viewlongc.php?id=1489554&chapter=7