บทที่ 10 แดนมายาเทียนอวี๋

◉◉◉◉◉

"ต้องรีบไปที่จุดเนื้อเรื่องนั้นโดยเร็วที่สุด"

หลังจากโยนศพของเฉียวปี้หลัวทิ้งไว้ในถ้ำสัตว์แห่งหนึ่งอย่างลวกๆ เฉินหมิงก็เดินทางต่อ เขาราวกับสายลม พุ่งทะยานผ่านป่าลึก มุ่งหน้าเข้าใกล้จุดเนื้อเรื่องลับนั้นอย่างต่อเนื่อง

ระหว่างทาง เฉินหมิงได้พบกับสัตว์อสูรที่ถูกปล่อยไว้ในเขาหลังสำนักมากมาย ทั้งสิงโต เสือ หมี เสือดาว งู แมลง และนก หลังจากได้รับไอปีศาจเข้าไป พลังของพวกมันก็เหนือกว่าสัตว์ป่าทั่วไปมาก บางตัวถึงกับเทียบได้กับจอมยุทธ์สร้างฐานขั้นหก ถูกเฉินหมิงใช้เป็นกระสอบทราย กลายเป็นค่าประสบการณ์ให้เขา

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลังจากการต่อสู้กับสัตว์อสูรมากมาย ในที่สุดเฉินหมิงก็มาถึงจุดหมายปลายทางของการเดินทางครั้งนี้—ยอดเขาเทียนอวี๋

ยอดเขาเทียนอวี๋ หนึ่งในสามสิบหกยอดเขาของฉู่ซาน ตั้งอยู่ทางเหนือของยอดเขาเฉาหยาง สูงตระหง่านโดดเด่น ป่าไม้เขียวชอุ่ม ในเขามีธารน้ำใสที่ไหลมาจากเสาสวรรค์ ไหลลงมาตามยอดเขา

ยอดเขาเทียนอวี๋สูงประมาณห้าร้อยจั้ง ทิวทัศน์งดงามแปลกตา สามารถมองเห็นธารน้ำใสและน้ำตกได้จากระยะไกล

ณ เชิงเขา หลังจากที่เฉินหมิงมาถึง เขาก็ไม่รอช้า เดินขึ้นเขาไปตามเส้นทางลับที่ได้ข้อมูลมาจากชาติก่อน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็มาถึงยอดเขา

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือทุ่งหญ้ารกร้าง ป่าไม้เบญจพรรณขึ้นรกทึบ ตำหนักโบราณที่เก่าแก่และทรุดโทรมหลายแห่งตั้งตระหง่านอยู่ ถึงจะโอ่อ่าสง่างาม แต่แม้จะผ่านกาลเวลามานาน ก็ยังพอจะมองเห็นความรุ่งเรืองในอดีตได้

〔ท่านค้นพบซากตำหนักเทียนอวี๋ ได้รับค่าประสบการณ์เล็กน้อย〕

"ชาติก่อนโอกาสนี้ไม่ใช่ของเรา คราวนี้จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด"

เฉินหมิงตาเป็นประกาย แม้ยอดเขานี้จะดูรกร้างอย่างยิ่ง แต่เมื่อห้าร้อยปีก่อน ยอดเขาเทียนอวี๋เคยเป็นสายที่รุ่งเรืองที่สุดในบรรดายอดเขาทั้งหมดของฉู่ซาน 《วิชาเซียนเมาเด็ดดาว》ไร้เทียมทานในใต้หล้า เหนือกว่า《วิชาเซียนเหิน》ของปรมาจารย์กระบี่รุ่นแรกไปอีกขั้น กระบี่เทียนอวี๋ก็เลื่องลือไปทั่วโลกซวนหวง ปีศาจอสูรทั่วหล้าได้ยินชื่อก็ต่างพากันหวาดกลัว ไม่คิดว่าจะเพราะภัยพิบัติครั้งใหญ่ครั้งหนึ่ง ทำให้ต้องตกต่ำลงเช่นนี้

ภายในซากตำหนักเทียนอวี๋ตรงหน้านี้ ซ่อนสมบัติล้ำค่าของเจ้าสำนักคนสุดท้ายของยอดเขาเทียนอวี๋ ซึ่งเป็นปรมาจารย์เทพสุริยันเอาไว้ ล้ำค่าอย่างยิ่ง และมีเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น

เฉินหมิงเดินไปถึงหน้าประตูตำหนักที่พังทลาย มองดูหญ้ารกที่ขึ้นอยู่ใต้เท้า แม้แต่ป้ายชื่อที่เจ้าสำนักรุ่นแรกของยอดเขาเทียนอวี๋เขียนด้วยตนเอง ก็มีรอยแตกร้าวเต็มไปหมด พอจะมองเห็นเพียงคำว่า "เทียนอวี๋" ได้ลางๆ

เมื่อเข้าไปในตำหนัก เฉินหมิงก็เห็นโคมไฟหินบางส่วน น้ำมันในนั้นแห้งเหือดไปนานแล้ว อิฐสีเขียวบนพื้นยังคงสมบูรณ์ดี แต่ก็มีหญ้ารกสูงหลายฉื่อขึ้นเต็มไปหมด

เขาเดินต่อไปไม่หยุด ผ่านตำหนักหลัก หอเทียนอวี๋ มาถึงด้านหลังตำหนักเทียนอวี๋ ก็ปรากฏบ่อน้ำพุแห่งหนึ่งขึ้นมา

ไม่สิ ควรจะเรียกว่าบ่อสุราถึงจะถูก

เฉินหมิงสูดดมกลิ่นสุราที่หอมกรุ่นไปทั่วอากาศ เพียงแค่สูดเข้าไปเบาๆ ใบหน้าก็แดงก่ำ ศีรษะมึนงง

〔บ่อสุราเทียนอวี๋: สร้างขึ้นโดยโม่หยุนซี เจ้าสำนักรุ่นที่สามสิบห้าของยอดเขาเทียนอวี๋ด้วยวิชาลับ สามารถผลิตสุราชั้นเลิศได้อย่างไม่ขาดสาย ภายในบรรจุผนึกเทพสุริยันหนึ่งสาย 《วิชาไท่ชิง》ฝึกฝนถึงระดับสี่สามารถเปิดใช้งานได้〕

บ่อน้ำพุขนาดสามจั้ง ผ่านมาห้าร้อยปีก็ยังไม่แห้งเหือด น้ำในบ่อสีอำพันใสสะอาด สามารถมองเห็นก้อนกรวดที่เปล่งประกายเรืองรองอยู่ก้นบ่อได้

"ที่นี่แหละ!"

เฉินหมิงดีใจ เดินมาถึงริมบ่อ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกระโดดลงไปในบ่อทันที

〔ท่านเปิดใช้งานดันเจี้ยนเนื้อเรื่องลับ【แดนมายาเทียนอวี๋】 กำลังตรวจสอบคุณสมบัติ... ท่านมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไข กำลังเข้าสู่...〕

ติ๊ง!

เสียงใสๆ ดังขึ้นกะทันหัน แต่กลับราวกับดังก้องกังวานอยู่ในกาลเวลาอันยาวนาน จากนั้น เฉินหมิงที่แช่อยู่ในบ่อสุราก็เห็นแสงสีทองขาวจุดหนึ่งปรากฏขึ้นในบ่อ

แสงเทพสีทองขาวสว่างจ้า บดบังทุกสายตา ห่อหุ้มร่างของเขาทั้งหมดไว้

เมื่อเขามองเห็นอีกครั้ง ทุกสิ่งตรงหน้าก็เปลี่ยนไปแล้ว

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]