บทที่ 39 ดรอปเยอะนะ แต่เหมือนจะไม่ได้อะไรเลย

คุณสมบัติของเสื้อคลุมราชาหมาป่าเน้นไปที่การเพิ่มความว่องไว สำหรับฉินชวนแล้วถือเป็นของเสริมที่สวยงาม

แต่ก็ยังดีกว่าไม่มี สวมใส่คาที่เลย

เสื้อคลุมสีเทาตัวหนึ่งปรากฏขึ้นบนบ่าของฉินชวน ให้ผลการรักษาความอบอุ่นเป็นเลิศ

นี่ก็เป็นเอฟเฟกต์แฝงของเสื้อคลุมราชาหมาป่า ในตอนที่ต่อสู้ในสภาพแวดล้อมที่เป็นหิมะ ความสบายของร่างกายจะดีขึ้นมาก

ดูเสื้อคลุมเสร็จ ฉินชวนก็ตรวจสอบของที่ดรอปต่อไป

[สนับขาหนังหมาป่า: ระดับเงิน, พลังป้องกัน+100, พลังชีวิต+1000, ความว่องไว+10, เลเวลที่ต้องการ: 10]

“โย่โฮ่ ดวงดีไม่เลวนะ”

ฉินชวนผิวปากหวือ มีสีหน้ายินดี

เปลี่ยนอุปกรณ์สองชิ้น พลังชีวิตของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

และค่าความว่องไวก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง

ไม่เลว กลับหมู่บ้านมีความมั่นใจมากขึ้นแล้ว

เปลี่ยนกางเกงขาสั้นสำหรับมือใหม่ที่ใส่จนเกือบจะขาดแล้ว ฉินชวนก็กระโดดอยู่กับที่สองสามครั้งอย่างพึงพอใจ

ขนาดของสนับขาหนังหมาป่านี้พอดีเลย ไม่เหมือนกับกางเกงขาสั้นสำหรับมือใหม่ ที่ค่อนข้างจะคับไปหน่อย จำกัดพื้นที่กิจกรรมของน้องชายคนที่สองของเขา

อุปกรณ์ชิ้นที่สาม เป็นดาบใหญ่เล่มหนึ่ง

[ดาบหนักทะลวงเกราะ: ระดับเงิน, อาวุธสองมือ, พลังโจมตี+600, พลัง+15, เลเวลที่ต้องการ: 10, พลัง＞120]

นี่เป็นอาวุธของนักรบ ฉินชวนใช้ไม่ได้ เก็บเข้ากระเป๋าโดยตรง รอไว้จัดการทีหลัง

ของที่ดรอปชิ้นที่สี่ไม่ใช่อุปกรณ์ แต่เป็นไอเทม

[เขาสัตว์ราชาหมาป่า: ไอเทมระดับเงิน, หลังจากใช้จะอัญเชิญหมาป่ายักษ์เลเวล 10 หนึ่งตัวมาต่อสู้เพื่อท่าน, เป็นเวลา 20 นาที, คูลดาวน์ 1 ชั่วโมง]

ของสิ่งนี้สำหรับฉินชวนแล้วจะมีหรือไม่มีก็ได้

หมาป่ายักษ์มีคุณสมบัติสูงกว่ามอนสเตอร์ป่าในระดับเดียวกันอยู่บ้าง แต่ก็มีจำกัด ไม่สามารถคาดหวังว่าจะใช้ของสิ่งนี้ไปโซโล่บอสได้

แต่ใช้มาเก็บเลเวลกลับเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกที่เก็บเลเวลลำบาก ถ้าสามารถรวบรวมไอเทมอัญเชิญมาได้สักกอง ประสิทธิภาพในการเก็บเลเวลก็จะสูงลิ่วเช่นกัน

พูดง่ายๆ ก็คือ สามารถขายได้ราคาสูง

เดี๋ยวไว้จัดการทีหลัง

ราชาหมาป่าดรอปของที่ดรอปมาห้าชิ้น ชิ้นสุดท้ายก็ยังคงเป็นไอเทม

[โลหิตราชาหมาป่า: ระดับเงิน, หลังจากใช้จะเพิ่มค่าความว่องไว 15 แต้มถาวร]

ไอเทมที่เพิ่มค่าสถานะเป็นของโปรดของฉินชวน ตบสองมือใช้โดยตรงเลย

ต้องบอกเลยว่า ราชาหมาป่าหลังจากที่ถูกบารอนกูนาร์เลื่อนขั้นเป็นระดับเงินแล้ว คุณภาพของของที่ดรอปก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย

ถ้าหากเป็นระดับคุณภาพทองแดงดั้งเดิม คงจะดรอปของดีๆ ออกมามากมายขนาดนี้ไม่ได้

แน่นอนว่า เบื้องหลังผลตอบแทนที่สูงก็คือความเสี่ยงที่สูง

ถ้าหากไม่มีฝีมือในระดับหนึ่ง ก็ไม่มีทางฆ่าราชาหมาป่าระดับเงินตัวนี้ได้

ดูของที่ดรอปของราชาหมาป่าเสร็จ ฉินชวนก็มองไปยังของที่เปล่งประกายแสงสีทองหลายชิ้นในกระเป๋า

ก่อนหน้านี้เป็นแค่ออเดิร์ฟ ของที่ดรอปจากบารอนต่างหากคือของหนัก!

ของชิ้นแรกก็ทำให้ฉินชวนอดที่จะเบิกตากว้างไม่ได้

ดวงของเขาถึงกับดีขนาดนี้เชียวหรือ?

[ตราประจำตระกูลกูนาร์: แหวนระดับทองคำ, เพิ่มช่องเก็บของ 100 ช่อง, เลเวลที่ต้องการ: ไม่มี]

[เอฟเฟกต์พิเศษ: ของในช่องเก็บของจะไม่ดรอป]

ถึงกับดรอปแหวนเก็บของออกมาจริงๆ!

ของสิ่งนี้ถึงแม้จะไม่เพิ่มค่าสถานะ แต่การเพิ่มความจุของกระเป๋าเป็นคุณสมบัติที่ผู้เล่นหลายคนใฝ่ฝันหา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เทียนฉี่จุติลงมายังดาวหลานซิงอย่างเป็นทางการ คุณสมบัติของแหวนนี้ก็จะกลายเป็นพื้นที่เก็บของ 100 ลูกบาศก์เมตร ใช้งานได้จริงอย่างยิ่ง

และของที่ใส่เข้าไปจะไม่ดรอป หมายความว่าถึงแม้จะถูกดักรอที่จุดเกิด ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะสูญเสียไอเทมสุดยอดไป

ถึงแม้ว่าในช่วงท้ายเกม จะมีอุปกรณ์เก็บของอีกมากมาย แต่ในช่วงกลางถึงต้นเกม แหวนของบารอนโดยพื้นฐานแล้วถือเป็นตัวเลือกเดียว

ถึงขั้นในอนาคตก็ยังยากที่จะถูกแทนที่

ใครจะยอมให้สมบัติที่ตนเองเหนื่อยยากหามาถูกคนอื่นดรอปไปล่ะ

ดรอปของสิ่งนี้ออกมาได้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น อย่างน้อยก็ดวงดีสุดๆ แล้ว

ฉินชวนสวมใส่อย่างมีความสุข มองซ้ายมองขวา ยิ่งพึงพอใจมากขึ้น

บารอนกูนาร์เป็นคนดีจริงๆ ถึงกับอุทิศของประจำตระกูลออกมาด้วย

เป็นจริงดังว่า มีเพียงเผ่าโลหิตที่ตายแล้วเท่านั้นถึงจะเป็นเผ่าโลหิตที่ดี

ด้วยความตื่นเต้น ฉินชวนก็มองไปยังของที่ดรอปชิ้นที่สอง ซึ่งเป็นอุปกรณ์ชิ้นหนึ่ง

[เสื้อคลุมนักเวทสีเลือด: ระดับทองคำ, พลังป้องกัน+100, พลังชีวิต+1500, พลังเวท+2000, จิตวิญญาณ+50, เลเวลที่ต้องการ: 15, จิตวิญญาณ＞150]

[เอฟเฟกต์พิเศษ: ความเร็วในการร่ายเวทเร็วขึ้น 15%]

ของสุดยอดสายเวท!

ไม่เพียงแต่จะเพิ่มค่าจิตวิญญาณสูงมาก ยังสามารถเร่งความเร็วในการร่ายเวทได้อีก ของสิ่งนี้ถ้าไปอยู่ข้างนอก เพียงพอที่จะทำให้อาชีพสายเวททั้งหมดต้องแย่งชิงกันจนหัวแตก

น่าเสียดายเพียงอย่างเดียว ก็คือเลเวลที่ต้องการค่อนข้างสูง

เลเวลสิบห้าไม่ใช่ว่าจะไปถึงได้ง่ายๆ

ถึงแม้จะเป็นผู้เล่นแถวหน้า ก็ต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์

ช่วยไม่ได้ หลังจากเลเวลสิบคุณสมบัติของมอนสเตอร์ก็เพิ่มขึ้น ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการอัปเลเวลก็มากขึ้น การเก็บเลเวลจะเจ็บปวดมาก

ฉินชวนคำนวณดูแล้ว เขาโซโล่ดันเจี้ยนระดับฝันร้าย ได้รับค่าประสบการณ์ทั้งหมดคนเดียว

ถึงกระนั้น ก็ยังไม่สามารถอัปเลเวลได้โดยตรงหลังจากทำการเลื่อนขั้นอาชีพ

จากนี้จะเห็นได้ว่าความยากในการอัปเลเวลหลังจากนี้จะสูงขนาดไหน

ฉินชวนก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก

คนอื่นอัปเลเวลช้าแล้วเกี่ยวอะไรกับเขาล่ะ

ตราบใดที่ออกจากหมู่บ้านเริ่มต้น ก็ไปฟาร์มมอนสเตอร์ข้ามเลเวลอีก ประสิทธิภาพในการอัปเลเวลก็พุ่งทะยาน

เก็บเสื้อคลุมนักเวทสีเลือดเข้าแหวนเก็บของ ฉินชวนก็มองไปยังของที่ดรอปชิ้นต่อไป

ตำราสกิลเล่มหนึ่ง

[คลื่นโลหิต (ระดับทองคำ): สกิลใช้งาน, หลังจากสะสมพลังชั่วครู่จะยิงลูกศรโลหิตออกไปรอบๆ, สร้างความเสียหาย (พลังเวท*180%+800), ใช้พลังชีวิตสูงสุด 10%, คูลดาวน์ 30 วินาที เรียนรู้ต้องการ: จิตวิญญาณ＞300]

ข่าวดีคือ ดรอปตำราสกิลแล้ว และยังเป็นระดับทองคำอีกด้วย

ข่าวร้ายคือ ไม่ใช่ตำราสกิลสายทั่วไป แต่จำกัดเฉพาะอาชีพสายเวท

ค่าจิตวิญญาณสามร้อยแต้ม มีเพียงสายเวทเท่านั้นที่ทำได้

แน่นอนว่า ฉินชวนถ้าจะอัปจริงๆ ก็สามารถทำตามข้อกำหนดได้ แต่ไม่มีความหมายมากนัก

คลื่นโลหิตเป็นการสร้างดาเมจวงกว้างโดยมีตนเองเป็นศูนย์กลาง ระยะยิงจำกัด ไม่สามารถเข้ากันกับพรสวรรค์เทพสไนเปอร์ได้

การประเมินของฉินชวนคือ สู้โจมตีธรรมดาระยะไกลยังไม่ได้

แต่ฉินชวนดูถูก ไม่ได้หมายความว่าผู้เล่นคนอื่นจะดูถูก

กลับกัน ของสิ่งนี้ตราบใดที่ไปอยู่ข้างนอก นักเวทเศรษฐีเหล่านั้นจะต้องรีบมาส่งเงินให้ฉินชวนแน่นอน

ฉินชวนรู้สึกจนใจอยู่บ้าง

อุปกรณ์ก่อนหน้านี้บวกกับคลื่นโลหิตถือว่าดรอปเยอะมากแล้ว มูลค่าของมันสูงไม่ต่ำกว่าอุปกรณ์ระดับแพลทินัมเลย

เพราะท้ายที่สุดแล้วอุปกรณ์ไม่ช้าก็เร็วก็จะตกรุ่น แต่สกิล และยังเป็นสกิลที่เริ่มต้นก็ถึงระดับทองคำ สามารถใช้งานได้จนถึงช่วงท้ายเกมเลย

แต่ปัญหาอยู่ที่ ล้วนเป็นของที่ฉินชวนใช้ไม่ได้

ดรอปเยอะนะ แต่เหมือนจะไม่ได้อะไรเลย

“ทำไมรู้สึกเหมือนข้าฟาร์มบารอนมา เพื่อที่จะสร้างประโยชน์ให้นักเวทกันนะ”

ฉินชวนตกอยู่ในภวังค์ความคิด

แต่เขาก็ไม่ได้คิดมากนานนัก เดิมทีบารอนก็มีตำแหน่งเป็นบอสสายเวทอยู่แล้ว ของที่ดรอปส่วนใหญ่เป็นอุปกรณ์สายเวท การเกิดสถานการณ์เช่นนี้ ก็อยู่ในความคาดหมายของฉินชวน

ถอยไปหนึ่งก้าว เขาใช้ตำราสกิลเล่มนี้ไม่ได้ ก็สามารถนำไปแลกของได้ แลกตำราสกิลกายภาพระยะไกลระดับเดียวกันกลับมา

หรือจะพูดว่าของอื่นที่มีมูลค่าเท่ากันก็ได้

เทียนฉี่ใหญ่โตขนาดนี้ ทุกวินาทีก็มีผู้เล่นค้นพบโอกาสใหม่ๆ

ในนั้นต้องมีสิ่งที่ฉินชวนต้องการแน่นอน

เก็บตำราสกิลเข้าแหวนเก็บของ ฉินชวนก็พลิกดูของที่ดรอปต่อไป

[รองเท้าสั้นชุ่มโลหิต: ระดับทองคำ, พลังป้องกัน+100, พลังชีวิต+1000, พลังเวท+1500, จิตวิญญาณ+40, เลเวลที่ต้องการ: 15, จิตวิญญาณ＞200]

[เอฟเฟกต์พิเศษ: ร่ายเวทขณะเคลื่อนที่ (ประสิทธิภาพ 30%)]

ฉินชวนรู้สึกหดหู่

เป็นของสุดยอดสายเวทอีกชิ้นแล้ว

คุณสมบัติพื้นฐานไม่ต้องพูดถึง เอฟเฟกต์พิเศษต่างหากคือจุดที่เจ๋งที่สุดของอุปกรณ์ชิ้นนี้

ความหมายของประโยคนั้นคือ ผู้เล่นหลังจากที่สวมใส่แล้ว จะสามารถทำการร่ายเวทขณะเคลื่อนที่ได้ด้วยความเร็ว 30% แก้ไขจุดอ่อนด้านความคล่องตัวต่ำของอาชีพสายเวทได้อย่างมีประสิทธิภาพ

“ให้ตายสิ ข้าเหนื่อยยากตีอยู่ตั้งนาน การเพิ่มประสิทธิภาพกลับต้องพึ่งพาราชาหมาป่าทั้งหมดเลยงั้นเหรอ?”

ฉินชวนได้ข้อสรุปที่ทำให้เขาพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

โชคดีที่บารอนกูนาร์ยังมีของที่ดรอปชิ้นสุดท้ายอยู่ ฉินชวนอดที่จะภาวนาในใจไม่ได้

ต้องใช้ได้นะ

[กาฬโรคโลหิตพิษ (ระดับทองคำ): สกิลติดตัว, เลือดที่มีพิษร้ายแรงกัดกร่อนบาดแผลของศัตรู, สร้างความเสียหาย (พลังโจมตี/พลังเวท*40%+100) ต่อวินาที, เป็นเวลา 5 วินาที, หากเป้าหมายตายในช่วงเวลานี้, กาฬโรคโลหิตพิษจะแพร่กระจายไปยังศัตรูในระยะ 10 เมตร]