บทที่ 37 สำนึกเสียใจเมื่อสาย

สกิลพิเศษของบารอนกูนาร์ทำให้ฉินชวนไม่ทันตั้งตัว แต่หลังจากที่สงบลงแล้ว ฉินชวนก็พบว่าสถานการณ์ของตนเองจริงๆ แล้วก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก

เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะฆ่าบารอนโดยไม่ได้รับบาดเจ็บอยู่แล้ว

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ต่อสู้ตายในความมืดจะเริ่มหรือไม่เริ่ม จะมีความสัมพันธ์อะไรกันล่ะ

แน่นอนว่า จุดที่สำคัญที่สุดอยู่ที่ ฉินชวนมีหุ่นฟางรับเคราะห์อยู่ในมือ

ต่อสู้ตายในความมืดของบารอนกูนาร์จะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นแค่การปิดกั้นเส้นทางถอยเท่านั้น ไม่ได้จำกัดการฟื้นคืนชีพ

อย่างมากเขาก็ตายกลับไปก็แค่นั้น ยังไงซะการปิดล้อมที่จุดเกิดของตำหนักหลัวซ่าก็ประกาศความล้มเหลวไปแล้ว พวกเขาไม่สามารถต่อกรกับความโกรธแค้นของผู้เล่นทั้งหมู่บ้านเริ่มต้นได้

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉินชวนยังมีอะไรต้องกังวลอีก

มีทางถอยก็หยิ่งผยองแบบนี้แหละ!

อารมณ์กลับมาผ่อนคลายอีกครั้ง ฉินชวนก็เล็งไปที่ราชาหมาป่าแล้วขว้างมีดบินออกไป

แผนการรบยังคงเดิม ฆ่าราชาหมาป่าก่อน แล้วค่อยฆ่าบารอนกูนาร์!

เมื่อเห็นว่าผู้บุกรุกในเงามืดไม่เพียงแต่จะไม่กลัวจนขี้หดตดหายขอร้อง แต่กลับยังโจมตีสัตว์เลี้ยงของเขาอีก ความโกรธในใจของบารอนกูนาร์ก็ไม่อาจจะบรรยายเป็นคำพูดได้

ถ้าจะให้พูด ก็คือเกือบจะโกรธจนตาย

เขาไม่เคยเห็นคนอวดดีขนาดนี้มาก่อน!

ราชาหมาป่าก็รู้สึกน้อยใจมาก

ทำไมถึงตีแต่มัน

ด้วยความไม่เข้าใจ ราชาหมาป่าหลังจากที่โดนมีดบินไปอีกหลายครั้ง หลอดเลือดก็ถูกล้างจนหมด ล้มลงกับพื้นทันที ลูกแก้วแสงสีเงินขาวหลายลูกก็กระจัดกระจายไปทั่วพื้น

“ติ๊ง, สังหารบอสระดับเงิน ราชาหมาป่าที่ฟื้นคืนชีพเลเวล 10, ได้รับค่าประสบการณ์ 20,000 แต้ม ประสบการณ์สูงสุดถูกล็อกไว้, ประสบการณ์ที่เกินมาจะถูกส่งเข้าไปในแหล่งเก็บค่าประสบการณ์โดยอัตโนมัติ”

“ช่วงเวลาแห่งการล่าทำงาน, ท่านได้รับแต้มวิวัฒนาการ 1 แต้ม! แต้มปัจจุบัน: 6”

ฉินชวนกลับไม่มีเวลาไปเก็บของที่ดรอป เพราะลูกศรโลหิตของบารอนมาอีกแล้ว

การรับรู้ของบารอนนั้นเฉียบแหลมมาก ถึงแม้ฉินชวนจะไม่ได้ลงมือ เขาก็จะยิงลูกศรโลหิตไปยังทิศทางคร่าวๆ

ตั้งแต่ที่บารอนออกจากสระโลหิตจนถึงตอนนี้ ก็แค่ไม่กี่นาที แต่พื้นหินออบซิเดียนที่เดิมทีเรียบเนียนก็ถูกกัดกร่อนจนเป็นหลุมเป็นบ่อไปนานแล้ว กลิ่นฉุนทำให้ฉินชวนรู้สึกเหมือนจะขาดอากาศหายใจ

“ปิดการรับรู้กลิ่น”

ฉินชวนออกคำสั่งเกมโดยตรง กลิ่นเหม็นก็ถูกปิดกั้น ถึงได้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง

ก็เพราะเทียนฉี่อยู่ในช่วงของเกมถึงจะทำแบบนี้ได้ รอจนถึงช่วงท้ายเกม จะไปปรับการรับรู้อะไรได้อีก ทั้งหมดล้วนเป็นการสู้กันจริงๆ

กำจัดราชาหมาป่าแล้ว ฉินชวนก็หันสายตาไปยังบารอนกูนาร์

สายตาจับจ้องไปที่นิ้วของเขาเป็นพิเศษ

ฉินชวนจำได้ว่า ในรายการของดรอปของบารอนกูนาร์มีแหวนเก็บของอยู่หนึ่งวง สามารถบรรเทาปัญหาเป้เล็กเกินไปได้อย่างมาก

“หวังว่าจะดรอปออกมานะ”

ฉินชวนคิดในใจ

“ไม่สิ ต้องดรอปออกมาแน่นอน!”

ก่อนหน้านี้ดรอปดาบคู่ชำแหละกระดูกออกมาได้ในครั้งเดียว ฉินชวนรู้สึกว่าดวงของตนเองน่าจะค่อนข้างเชื่อถือได้

ดรอปแหวนสักวงจะยากอะไร

บารอนกูนาร์ถึงแม้จะมองไม่เห็นฉินชวน แต่ก็รู้สึกได้ถึงสายตาของอีกฝ่าย เขายกมือขวาขึ้นมา ยิ้มเย็น “เจ้าคนโลภมาก อยากได้ของประจำตระกูลของข้า ก็เอาชีวิตมาแลกสิ”

“คลื่นโลหิต!”

พลังงานที่ถาโถมปรากฏขึ้น ลูกศรโลหิตก็ถล่มสภาพแวดล้อมโดยรอบอีกครั้ง เศษหินจำนวนมากก็ตกลงมาจากเพดาน

ฉินชวนเงยหน้ามองเพดาน

ถ้าให้บารอนถล่มต่อไป เกรงว่าสุสานใต้ดินนี้คงจะถล่มลงมา

มีดบินถูกขว้างออกไปอย่างเด็ดเดี่ยว ลดดาเมจบารอนไปเกือบสองหมื่น

สีหน้าของบารอนกูนาร์มีความตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด อดที่จะร้องออกมาไม่ได้ “มนุษย์ธรรมดา เจ้าจะมีพลังแบบนี้ได้อย่างไร!”

ที่บารอนพูด ไม่ใช่พรสวรรค์เทพสไนเปอร์ แต่เป็นดาเมจจริง

ถึงแม้จะอยู่ในบรรดาเผ่าพันธุ์ต่างโลกต่างๆ คนที่สามารถควบคุมพลังแบบนี้ได้ก็นับนิ้วได้

ถ้าแปลงเป็นเผ่าโลหิต คงจะต้องถึงระดับเคานต์ขึ้นไปถึงจะพอมีความเป็นไปได้

ก็ไม่แปลกที่บารอนกูนาร์จะตกตะลึงขนาดนี้

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ระหว่างเขากับเคานต์เผ่าโลหิต ห่างกันหมื่นลี้

บารอนกูนาร์ยิ่งแน่ใจมากขึ้นว่าตนเองต้องฆ่าผู้บุกรุกคนนี้ให้ได้ มิฉะนั้นแผนการพิชิตของเผ่าโลหิตจะต้องประสบกับอุปสรรคไม่น้อยแน่นอน

“โชคดีที่มีต่อสู้ตายในความมืด มิฉะนั้นผู้บุกรุกคนนี้ส่วนใหญ่คงจะหนีไปได้”

ใบหน้าของบารอนกูนาร์โหดเหี้ยม คำนวณว่าจะลงมืออย่างไรถึงจะหาผู้บุกรุกคนนั้นเจอ

แต่ว่าไปแล้ว ผู้บุกรุกคนนี้เลเวลต่ำมาก ทำไมสกิลลอบเร้นถึงได้สูงส่งขนาดนี้ ถึงขั้นทำให้เขาเองก็หาข้อบกพร่องไม่เจอ?

ทันใดนั้น ในสมองของบารอนก็มีแสงสว่างวาบขึ้นมา

พลังแห่งเงา!

หลังจากตกตะลึงไปชั่วครู่ บารอนก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น

ไม่คิดว่าจะมีของแถมด้วย

ตราบใดที่ฆ่าผู้บุกรุกคนนี้ได้ กลืนกินเลือดเนื้อของเขาทั้งหมด ก็จะได้รับพลังแห่งเงามาอย่างแน่นอน!

และเขา ก็จะกลายเป็นผู้ครอบครองคนใหม่ของเผ่าโลหิต!

…

-18676! (โจมตีจุดอ่อน)

ดาเมจที่สูงลิ่วก็ขัดจังหวะจินตนาการของบารอน

เขาก็ตระหนักถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมาทันที

ตนเองเหมือนจะคิดว่าการต่อสู้ครั้งนี้ง่ายเกินไปแล้ว

ผู้บุกรุกที่ควบคุมดาเมจจริงและพลังแห่งเงา จะตายในมือของเขาจริงๆ หรือ

บารอนเริ่มไม่มั่นใจแล้ว พร้อมกันนั้นการใช้สกิลก็ลังเลขึ้นมา

ฉินชวนถึงแม้จะไม่รู้เส้นทางความคิดในใจของบารอน แต่ความถี่ในการโจมตีที่ลดลงก็เป็นเรื่องดี

…

ตอนที่พลังชีวิตลดลงไปถึง 75% บารอนก็ยังคงสงบนิ่ง แสดงท่าทีว่านี่เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย

พลังชีวิตลดลงไปถึง 50% บารอนก็เปิดเฟสสอง ความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างมาก ช่วงเวลาในการใช้สกิลก็สั้นลงครึ่งหนึ่ง

รอจนพลังชีวิตลดลงไปถึง 30% บารอนก็เริ่มตื่นตระหนก แต่ก็ยังรู้สึกว่าสถานการณ์ยังอยู่ในความควบคุม

พอพลังชีวิตเหลือ 10% สีหน้าของบารอนก็เริ่มทนไม่ไหวแล้ว สายตากวาดมองไปรอบๆ หาทางถอย

น่าเสียดายที่ต่อสู้ตายในความมืดที่เขาเริ่มขึ้นยังไม่ตัดสินผลแพ้ชนะ ก็จำกัดการถอยของเขาไว้เช่นกัน

“ผลีผลามไปแล้ว”

บารอนสำนึกเสียใจเมื่อสาย

หลังจากที่เจ็บใจแล้ว บารอนก็เอ่ยปากกล่าว “ผู้บุกรุก ฝีมือของเจ้าได้รับการยอมรับจากข้าแล้ว ข้ายินดีที่จะแบ่งปันความลับแห่งชีวิตอมตะกับเจ้า!”

“ติ๊ง, ท่านได้เริ่มเควสต์ย่อยลับ—สัตว์ร้ายยังคงสู้!”

“ทางเลือกที่หนึ่ง: สังหารบารอนเผ่าโลหิต รางวัลเควสต์: ไม่มี”

“ทางเลือกที่สอง: ยอมรับข้อเสนอของบารอน รางวัลเควสต์: รับการแต่งตั้งจากบารอน, ได้รับตำแหน่งอัศวินสีเลือด อายุขัยพิเศษห้าร้อยปี”

ไม่มีอะไรใหม่เลย ฉินชวนย่อมยืนกรานในทางเลือกของตนเอง มีดบินครั้งเดียวก็ขัดจังหวะจินตนาการของบารอน

ถึงตอนนี้แล้วยังจะมาขอร้องอีก?

สายไปแล้ว!

บารอนที่ถูกปฏิเสธอีกครั้งก็โกรธจนหน้าเขียว กรีดร้องว่า “เจ้ารอไว้เลย เผ่าพันธุ์ของข้าจะเหยียบย่ำโลกของเจ้า!”

ฉินชวนขี้เกียจจะตอบ รอจนสกิลคูลดาวน์ก็ส่งมีดบินไปให้หนึ่งที ลดพลังชีวิตของบารอนจนเหลือแค่สามหมื่นกว่า

ตราบใดที่มาอีกสองที บารอนก็จะหมดหลอดเลือด กลายเป็นบันไดให้เขาแล้ว

การเคลียร์ดันเจี้ยนที่ยาวนานและยากลำบากนี้ ในที่สุดก็จะปิดฉากลงแล้ว

…

“ข้ายังอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกห้าร้อยปีจริงๆ!”

บารอนกูนาร์ส่งเสียงพินัยกรรมสุดท้าย ล้มลงกับพื้นเสียชีวิตพร้อมกับอารมณ์ที่ไม่เต็มใจ, เสียใจ และสงสัย

พร้อมกับการเสียชีวิตของบารอน ของที่ดรอปที่เปล่งประกายแสงสีทองก็ระเบิดออกมาเต็มไปหมด ส่องจนตาของฉินชวนพร่ามัวไปหมด

ดรอปเยอะ!

รวย!

นี่คือของที่ดรอปจากบอสระดับทองคำนะ เริ่มต้นก็เป็นระดับคุณภาพทองคำแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นไอเทมหรืออุปกรณ์ ก็สามารถขายได้ราคาแพงลิบลิ่ว!

ถ้าจะมีข้อเสียเพียงอย่างเดียว ก็คงจะเป็นการที่อุปกรณ์ต้องการเลเวลสูงไปหน่อย มีสิบห้า

แต่ก็ไม่เป็นไร การอัปเลเวลสำหรับฉินชวนแล้วไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ตราบใดที่ไปถึงเมืองหลัก ในพื้นที่เปิดก็มีมอนสเตอร์ระดับสูงมากมาย รางวัลค่าประสบการณ์จากการฆ่าข้ามเลเวลก็งดงามอย่างยิ่ง

ก่อนหน้านั้น ก็มาเก็บของที่ดรอปก่อนดีกว่า ดูสิว่าตกลงแล้วดรอปอะไรออกมาบ้าง